Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
220v
Einzelbild herunterladen
 

poteſt dari certa regula: qꝛ in quibuſdā caſibus tollit̉: ī quibuſdam non. ⁊⁊ credit ꝙ tm̄ ī iure exp̄ſſis caſibꝰ. tollat̉ irregularitas ꝑ igreſſuꝫ religionisſi ꝟo. remanēt ī ſeculo. nec ad ordinesnec ad p̄laturā pn̄t vbſqꝫ diſpēſatōe ꝓmoueri. Sꝫ circa eos qn̄qꝫ adhibeturdiſpeniatō magna: vꝫ vt ordinēt̉ ⁊ inſtituāt̉ in eccleſijs alijs a pr̄na. Dicoſi ſunt filij p̄ſbyteri. al̓r ꝟo ī ꝗbuſcūqꝫeccl̓ijs. arg. extra d̓ fi. preſ. pn̄tiū. maiorvt ēt ī paterna aliquo tn̄ medio. extrade fi. p̄ſ. ex trāſmiſſa maxīa: vt ī pr̄na.nullo medio. extra d̓ fi. preſ. ex tua.14 Quid ſi cum filio illegitime natodiſpēſetur Quo ad ordines ⁊ eccleſiaſticum bn̄ficium. ℟. ſi ab ep̄o facta ēdiſpenſatio. nō exrēdit̉ niſi ad ea q̄ p̄tvt dcm̄ eſt. ſi ꝟo a papa poterit ꝓmoueri ad parochialē eccl̓iam n̄ ad ꝑſonatū vel rectoriā. ad qͣꝫ ꝑ electiōnē ꝓcedi ꝯſueuit extra d̓ p̄bē. c. fi.25 Querit̉ an papa poſſit ltīare quoad tꝑalia ⁊ ſucceſſiōes. ℟. Pan. ī. c. ꝑvenerabilē. ꝗ fi. ſint le. recolligēdo ſūmarie dicta doc. dicit ꝙ aut q̄rit̉ de legitimatōe fic̄da ꝑ papā: aut ꝑ iꝑatorēſeu hn̄tē ab eo ptātē. prio cāu: ſi vultlegitimar̄ in primonio eccl̓ie. libere p̄tvt i. d. c. ꝑ venerabilē. Sꝫ in terris alienis: aut ſb̓eſt maxīa ⁊ ardua cauſa: ⁊⁊ credit ꝙ poſſit. lꝫ legitimādꝰ cognoſcat aliū ī dn̄m. mouet̉ ꝑ tex. ī. d. c. pervenerabilē ī ver. rōibꝰ naͣ ſi ille auctoritates veteris ⁊ nouiteſtamēti n̄ ꝯcluderēt ī actu legitimatōis fruſtra papaeas aduxiſſet. Finge ergo ꝙ ex legitiatione filij alicuiꝰ pͥncipis ſeqͣt̉ fidei magna dilatatō. nā tc̄ ob cāꝫ vel ſil̓eꝫ: papa. poterit exercere iuriſdictioneꝫ tꝑalē vt ibi. ⁊ in. c. ꝓ humani. d̓ homi. li.vi. aut ceſſat arduitas cāe. ⁊ ſi vult legitiar̄ n̄ recognoſcētē ſuꝑiorē ſeu eiusfilios: ⁊ pōt. aut vult legitiare r̄cognoſcētē ſuꝑiorē: ⁊ pōt: niſi ſuꝑior cōſentiat: niſi velit ltiare ī ſpūālibꝰ. vt extrade fi. p̄ſ. c. i. ⁊. ij. li. vi. vel niſi velit inciperea radice mr̄imonij. vt ī. c. tanta. ꝗfi. ſint le. ⁊ in. c. qꝛ circa. d̓ ꝯſan. ⁊ affi.in īꝑatorē dicēdū ꝙ īcipiēdo a radice.31mrimonij nō p̄t ltīare: qꝛ nō pōt ipſediſponere ſuꝑ mr̄imonio vt ī. c. tuā deor. cog. aut ꝑ ℟ptū vultltīare: ⁊ tūc inſpūalibꝰ nō p̄t. tꝑalibꝰ ꝟo p̄t ī terrioſibi ſubiectis. mediate: vel īmediate:imo de iure ipſe ſolus pōt ī toto imperio vn̄ reges ⁊ alij pͥncipes ꝗ recognoſcūt īꝑatorē ī dn̄m d̓ iure nō pn̄t ltīare. qꝛ legitimatio ſicut ⁊ fame reſtitutio ⁊ ſil̓ia reẜuata vr̄ ſoli pͥncipi. ſecusn̄ eſſent pͥncipes vel ciuitates nō recōgnoſcētes. ſoꝑiorē. nā iſti hn̄t tātā ptātem: qͣꝫtā hꝫ īꝑator ī imperio ſuo. Adhoc. d. ceꝑ venerabile. i. ꝟ. inſuꝑ. ⁊ facit gl. ibi i. ꝟ. recognoſcat. Ex qͦ habesꝙ rex francie d̓ iure n̄ ē exēptus a romano īperio. lꝫ inno. dicat ꝙ de iureſubeſt pape: ⁊ nō imꝑio. ho. ꝟo tꝫ pri.mū qꝛ oēs pͥncipes ſeculares debēt recognoſce̓ imꝑatorē ī dſiꝫ. vt i. c. adrianus. lxviij. diſt. ⁊ ex hoc dicit ꝙ regesiſpanie. anglie: ⁊ francie: tenēt de iureobedire iꝑatori. lꝫ d̓ ſacto nō obediātnūꝗd autē peccēt n̄ obediēdo ⁊ nūꝗdpotuerunt p̄ſcribere ꝯͣ imꝑiū. reſpectupreſcriptōis ſentit ꝙ nō: nin̄ p̄ſcripſiſſent paſſiue. id eſt noīe romane eccl̓ieReſpectu peccati dicit ꝙ forte excuſantur a peccato: iterim du īꝑator nō exigit ab eis obediētiaꝫ ſicut in ſimili notat̉ ī decimis. ⁊ cū hoc dicto traſit ī. d.c. ꝑ venerabilē. Io. an̄. Sꝫ. d. an. dicitpoſſe defendi ꝙ iſti p̄ſcripſerūt ꝯͣ īꝑium. nam plures poſſunt eē iꝑatores:quēadmodū qn̄ plures eligūtur in diſcordia. Et de ꝯſaetudine vierqꝫ miniſtrat. vt notat gl. in cle. romani. d̓ iureiuran. ⁊ Panor. putat ꝙ iſti pͥncipespoſſunt preſcribere iura īperij ī eoruꝫregnis. ad hoc facit qd̓ no. Io. an. ī. c.cū ep̄s de of̄i. or. li. vi. vbi dicit ꝙ prelatus inferior ep̄s pōt p̄ſcribere iuraep̄alia ī certa ꝑte dioceſis. Sꝫ ꝙ princeps poſſit p̄ſcribere: vt ip̄e n̄ ſit ſb̓ imperio: nō videt hoc poſſibile ī iure: qꝛſine poſſeſſione p̄ſcriptio non ꝓcedit.Sed ꝗs nō pōt poſſidere ſeipſum. Etideo lꝫ papa vel alius potuiſſet p̄ſcri-