quē. lꝫ n̄ letal̓r. ſꝫ alij poſtea occiduntē irregularis. ⁊ de hoc vr̄ cāus ī. d. c.ſignificaſti. ex qͦ elligūt̉ tres cāus ſingulares. Primꝰ ꝙ ſi ꝗs ꝑcuſſit n̄ letal̓rſi animū occidēdi habuit ⁊ ex alioruꝫvulneribꝰ ꝑcuſſꝰ expirauit irregularisē Scd̓s ꝗ aliū letal̓r ꝑcuſſit. lꝫ ab alijſfuerit extictꝰ. multo fortiꝰ irregularisē. Tertiꝰ ſi n̄ apꝑet. an letal̓r ſꝫ etiā ꝑcuſſus ab alijs obijt. ⁊ nō apparet. excuiꝰ vulnere deceſſerit. irregularis eſt.23 ¶ Quid āt ſi ꝗs ꝑcuſſit n̄ letal̓r. apꝑet tn̄ ꝙ ex ꝑcuſſiōe ſua n̄ poterat iſtefugere. vn̄ fuit occiſꝰ a ꝑochiāis. nunꝗd ſit irregularis. hoſti. dicit ꝙ ſic. qꝛp̄ſtitit cāꝫ homicidio. Et ita cōiter trāſeūt doc. Sꝫ de hoc pan. dubitat in. d.c. ſignificaſti. nā cū liceat clerico ꝓ defenſiōe reꝝ ꝑcute̓. lꝫ n̄ letal̓r. tūc ſi iſteinſiſtit rei licite. nō dꝫ euentꝰ mortalitatꝭ ſibi īputari cū ipſe ī hōicidio n̄ reꝑiat̉. vn̄ poſſꝫ dici ꝙ qͦ ad penā nō debeat ipſe teneri. ſed qͦ ad ceſſatiōem adininis. Pōt ergo ſaluari opi. hoſti.tā quam tutior.24 ¶ Qūo aūt ⁊ qn̄ bellatores efficiāt̉irregulares: maxime qͦ ad cl̓icos. Io.cal. ⁊ Io. an. ī nouel. ī. c. petitō. extra e.ſic diſtīgūt. Cl̓icꝰ aut vtit̉ armis icontinēti repellēdo viꝫ vi. ⁊ cū debito moderamīe: aut al̓r. ſi prīo mō: ēt ſi occidat vl̓ mutilet n̄ ē irregularis. cū .ſ. fac̄ad ſui defēſionē. di. i. ius naͣle. Si. al̓rfacit aut agit d̓ laīa pape: aut ꝓpͥo motu. ſi d̓ lnīa pape: puto ꝙ ī bello iuſtovti pōt armis offēſibilibꝰ: nā īter aliaque faciūt bellū iſtū ē auctoritas papevel pͥncipis. ⁊ tūc ſi occidit vel mutilat n̄ ē irregularis: ex qͦ papa d̓dit ſibilnīaꝫ. nā cū irregularitas ſit pēa ꝑ cōſtōnes canonicas introducta: exqͣ papa potuit dare lnīaꝫ cl̓ico ⁊ auctoritatēvtēdi armis ꝗbuſcūqꝫ: ēt ſine metu inr̄gū laritatꝭ dādo hmōi lnīaꝫ. vr̄ ꝙ abſtulit ab eo īcurſionē irregularitatisˡ.hoc ꝗdā dicūt veꝝ qn̄ papa hoc exprimer̄t: alias ſecus. ſꝫ ꝗbuſdā alijs vr̄ ꝙēt ſine exp̄ſſiōe n̄ fieret irregularis. ſimom ꝓprio cl̓icꝰ vtit̉ armis: tūc autī bello īiuſto aut iuſto. Si ī bello iniuſto planū ē: ꝙ nō ē ſibi licitū ſiue ſuistauorē p̄ſtet: ſiue vt timorē īcutiat aduerſarijs. ⁊ ſi ibi aliꝗ ſūt occiſi vel mutilati irregularis ē. xxiij. q. viij. e. i. ⁊. ij.Si ī bello iuſto: puta ꝓ defēſiōe pr̄ievel alioꝝ. xxiij. q. iij. fortitudo. ⁊ tūc poterit ītereſſe ēt cū armis defēſiōis. nōtn̄ dꝫ pugnare: ſꝫ ortari poterit .xxiij.q. viij. vt pͥdē ſꝫ cū armis offēſibilibꝰnō dꝫ ibi eē. niſi ea ītētiōe. vt defendatn̄ vt pugnet. xxiij. q. viij. cl̓ici. ⁊ ſi ī talibello ē aliꝗs occiſus vel mutilatus abipio cl̓ico. ē irregularis. Si āt ip̄e neminem occiderit vel mutilauerit nonē irregularis: lꝫ ꝗs ab alijs occiſus ſitvel mutilatꝰ. Ad tollēdū tn̄ duplicitatambiguuꝫ ad cautellā hoc caſu p̄t ſibiīponi pnia. Et ſic ītelligit̉. extra de ele.ꝑcuſ. pn̄tiū. Si ꝟo ī tali bello cl̓icꝰ vl̓nerauit aliquē: ſꝫ nō occidit vel mutilauit diſtīgue. Aut talis vulneratꝰ fuitpoſtea occiſus ab alijs. ⁊ tūc ſb̓ diſtingue vt. sͣ. dictū ē. aut hn̄it animū occidēdi. ⁊ ē irregularis. Aut nō: ⁊ tūc ētdiſtīgue ꝙ aut vulnꝰ ipſius cl̓ici pōt diſcerni ab alijs vulneribꝰ: ⁊ tūc nō eſtirregularis. ſi vulnꝰ nō ē mortale. autnō pōt diſcerni: ⁊ tūc ꝑꝑ dubiū iudicat̉ irregularis. no. tn̄ ꝙ ex hoc ꝙ papa dat lniam cl̓icis ꝙ interſint bello:nō tn̄ vr̄ ex hoc licere cl̓icis vti armisniſi ad defēſan̄. n̄ āt ad occiden̄. aggrediēdo nec ēt paganū. Sꝫ pn̄t tātū ītereē ad hortan̄. alios. xxiij. q. viij. oī. etc. ſe. hec. Archi. f.¶ Qui aut ſe mutilat ex īpatiētia. vel 25ēt ſi hoc facit zelo caſtitatis ſibi viriliaāputādo: irregularis. ē. ly. di. ſiꝗs abſciderit ⁊. c. qui. partem.Ore canonice Utrum clerici teneant̉ ad horas canonicas. ℟. ẜꝫ pa.in. c. i. de cele. miſ. Et car. in clemen. i.eo. ti. ꝙ quilibet promotus ad ſacrosordines tenetur ad diuinuꝫ officium.Secūdo ꝗlibet beneficiatus qͣꝫtūcūqꝫmodicum ſit beneficium ēt ſi beneficium ſit de patrimōio. ⁊ hoc ſi patrimoniū factū eſt bn̄ficiū alias non. Adde
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten