ctū ſuū ꝯͣ ſe ⁊ alios: ſi manifeſtis indicijs apꝑuerit tales ſi leuitate: aut odioſeu pecdia: ſꝫ zelo fidei velle reuelari.extra eo. accuſatus lib. vi.2 ¶ Preſidētes regimini alicꝰ loci licꝫſint excōicati: vl̓ d̓ fcō ⁊ nō d̓ iur̄ iuriſditionē habeāt ad regͥſitioneꝫ ordinarioꝝ vl̓ olegatoꝝ ipſoꝝ: aut inꝗſitoꝝpn̄t ⁊ dn̄t ꝯͣ hr̄ticos: credēies: fautoreſreceptatores: ⁊ d̓feniores eoꝝ ſuū officit exercere. Et illi ꝗ reꝗͥrūt eos nō incurrūt aliqͣꝫ iniaꝫ: tn̄ dictis p̄ſidentibꝰꝑꝑ hͦ ī alijs nullū ius eſt cōceſſuꝫ velꝑmiſſū. extra. e. p̄ſidentes. li. vi.33 ¶ Suſpectꝰ de hr̄ſi ⁊ ob hͦ citatꝰ: ⁊qꝛ nō ꝯꝑet excōicatꝰ eſt: tn̄ excōicationeꝫ ꝑ anū ſuſtīet: ex tūc ē velut hr̄ticuſꝯdēnādꝰ. extra. c. cū cōtumacia. li. vi.14 ¶ Accuſatꝰ d̓ hr̄ſi vl̓ ſuſpectꝰ vehementi ſuſpitiōe: ꝗ hr̄ſiꝫ ī iudicio abiurauit: ⁊ poſtea ꝯmittit ī ip̄aꝫ: ceniet̉ relapſus: lꝫ antea ip̄ꝫ hr̄ſis crimen n̄ fuerit plene ꝓbatū. ſꝫ ſi leuis ſuſpitio fuit: n̄ dꝫ iudicari relapſus ſꝫ aliter grauiter pūiri. exͣ eo. accuſatꝰ. li. vi.35 ¶ Qui ī vna hr̄ſis ſpē: ſiue ī vno articulo vl̓ ſacr̄o errauit: ⁊ poſtea adiurauit ſimpl̓r hr̄ſim: ſi poſtea errat ī aliore lapſus ē iudicādus. d. c. accuſa.36 ¶ Ille d̓ cuiꝰ lapſu ī hr̄ſiꝫ an̄ abiurationeꝫ ꝯſtiterat vl̓ nūc ꝯſtat: ſi poſteahr̄ticos receptet: deducat vel aſſociet:eis dōec inu̓era ſiue mittat: vl̓ fauoreꝫīpendat ꝗ excuſari nō poſſit iudicaridebet relapſus. d. c. accuſatus.37 ¶ Quid ſiꝗs ꝓ receptatiōe br̄ticoꝝ⁊ nō qꝛ eſſet hr̄ticꝰ ſub obligatiōe bonoꝝ iꝗſitoribꝰ ſe aſtrixerit ad recipienda pnīaꝫ: ⁊ cā iniūcta ⁊ nō ꝑ acta deceſſerit. ℟. cogi dn̄t hr̄des ī hoīs tꝑalibus ad ꝯplendū. Secꝰ ſi talis ſolū ſeobligauit ad pnīaꝫ quā īꝗſitores vellent inūgere: ⁊ ea nondū iniuncta deceſſerit. d. c. accuſatus.38 ¶ Sacerdotes ꝗ īſtruūt hr̄ticos d̓celāda ꝟitate ⁊ hmoi: dn̄t pena obita caſtigari. Religioſi etiā hr̄tici ſunt grauius puniendi. d. c. accuſatus.9 ¶ Satutū loci ꝑ qd̓ īpediret̉ negocium inꝗſitiōis hr̄ticoꝝ nō vꝫ: ⁊ dn̄i teinet̉ illd̓ exhibere ⁊ corrigere extra eo.ſtatutum. lib. vi.¶ Inꝗſitores ī certis ꝓuīcijs pn̄t ꝓ 40cedere ſimul vel ſeperatim: ꝓut negocij vtilitas ſuadebit exͣ eo. oſtm̄ li. vi.¶ In exaīatiōe teſtiū ꝯͣ hr̄ticoſ dn̄t 41itereſſe due r̄ligioſe ꝑſone: ⁊ ſi p̄t fieriublicā ꝑſonā ꝯſcribi teſtiū. d. c. vtoffm̄. Et ꝗdē religioſi ꝗ fuerit notarij⁊ alij ꝗbꝰ iniūctū eſt. tenent̉ ad ſcribedum. vt in. d. c. vt officiuꝫ.¶ Inꝗſitores: ſi opꝰ fuerit pn̄t iuo 41car̄ auxiliū brachij ſecularis: ⁊ ꝯͣdictores ꝑ cenſurā eccleſiaſticā ꝯpellere nōobſtātibꝰ pͥuilegijs ꝯceſſis ꝗbuſcūqꝫ ꝑſonis vel religioſis: vel vniuerſitatibꝰnec ēt ꝯſtōe d̓ duabꝰ dictꝭ. d. c. vt offī.¶ Oēs rectores locoꝝ reꝗſiti a dio 42ceſanis vl̓ eoꝝ vicarijs ſeu ab iꝗſitoribus: tn̄r iurar̄: ⁊ ẜuari facere ꝯſtōnesꝯͣ hr̄ticos: fautores: ⁊ defēſores eoꝝ ⁊eoꝝ filios ⁊ nepotes. Et ꝗ iurar̄ noluerit ⁊ ẜuare: hr̄ vt īfamis ⁊ hereticoruꝫfautor: ⁊ de fide ſuſpectꝰ: nec dꝫ hr̄i ꝓdn̄o: nec ad aliqd̓ offm̄ publicū vlterius aſſumi ⁊ ea q̄ iteriꝫ vt rector feceritnulla hn̄t firmitatē. d. c. vt officium.¶ Cōceſſū ē īꝗſitoribꝰ cōmittere ci 44tatiōes ⁊ denūciatiōes ſnīaꝝ: ⁊ aduocādi ꝑ itos ⁊ cleꝝ ⁊ populuꝫ loci: ꝓutviderit expedire negocia fidei. Itē ꝓcedēdi ꝯͣ illos ꝗ ī ꝓuicia eoꝝ cōmiſerūt ip̄ꝫ crimē hr̄ſis ēt ad alia ſe trāſtulerit. Itē faciēdi ſibi aſſignari a quocūqꝫ libros ī ꝗbꝰ eēt aliꝗ ꝓceſſus ꝯhr̄ticos: ⁊ circa hereticos īcarceratorvna cū p̄latis ꝗbꝰ ſubſūt: pena eorummitigādi vl̓ mutādi. Itē pͥuādi vl̓ pͥuatos nūciādi dignitatibꝰ vl̓ alijs bn̄ficiis eccl̓iaſticis ⁊ officijs publicis ⁊ honoribꝰ oēs hr̄ticos ⁊ fautores. Sūt ātdioceſani reꝗͥrēdi: ⁊ d̓ eoꝝ ꝯſilio faciēdū: niſi ip̄i ſciēter talibus cōtuliſſent.extra. e. vt cōmiſſi. li. vi.¶ Cōtra xp̄ianos ꝗ efficiūt̉ iudei vl 45redeūt ad iudaiſmū: ēt ſi īfātes vl̓ metu mortis eēt baptizati ꝓcedēdū ē ſicui ꝯͣ hr̄ticos. Similiter etiā ꝯͣ eoruꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten