qꝛ ſi aliꝗs alienā ancillā rapuerit. noncauſa lucri. ſꝫ libidinis nō ꝯmittit furtū. ff. eo. veꝝ la. ij. Ipſius rei vſus poſſeſſionis ve. qꝛ nō ſolū ꝯmittit furtumqui rei dominiū vult ſibi lucrari. ſed ētqui vult in re ipſa lucrari vſum. ⁊ poſſeſſionem. l. di. qui ſaccuꝫ.l ¶ Due ſunt ſpecies furti. Aliud manifeſtū. cū quo deprehenditur fur. priuſqͣꝫ veniat ad locū deſtinatū. Aliud nōmanifeſtū: cū quo nō dep̄henditur. ff.e. l. ij. ⁊ iij. Itē nota ꝙ quedā remanētin noīe generali q̄dā in ſpāli. veluti inſacrilegiū: qd̓ eſt furtū rei ſacre. ſeu nōſacre: ſed de loco ſacro. Peculatꝰ. qd̓ ēfurtū de reſpublica. xxiij. q. iiij. ꝗd ergoAbigeatꝰ qd̓ eſt furtū. qn̄ ꝗs diſpergitgregē. ⁊ īde furatur. ff. de abi. l. i. Plagium. qd̓ dr̄ furtū hoīs .ſ. qn̄ ꝗs ſcienter liberū hoīeꝫ vendit vel emit. vel donat. ff. de pla. l. i. ⁊ .iiij.2 ¶ Qūo aūt cognoſcetur plagiarius. aiure. ℟. Bar. in. l. nō ſtatim. ff. ad. l. fal.de pla. d̓ mēte Azo. dicit ꝙ aūt hꝫ animū celādi dn̄o. ⁊ tūc dr̄ plagiariꝰ. Autnō hꝫ aīm celādi dn̄o. ſed tm̄ ſibi vulthr̄e. ⁊ tunc nō eſt plagiarius: ſꝫ fur. vtd. l. non ſtatim. Et hec opinio cōiter tenetur. Notat eſt ideꝫ Bar. per. l. ſi liberū. e. ti. ꝙ emptor. ⁊ venditor. liberi hominis tenetur illa. l. fauia. Ideꝫ ꝗ ſciēslibeꝝ hoīem donauerit vel in dotē dederit. Ideꝫ ſi ꝑmutauerit. d. l. iiij. Et ꝑhoc q̄rit. Bar. ibi Quid de cardinalibus vel magnis dn̄is: qui vnū nānumvnū cantorem vnū ſeruitorē ſibiinuicēdonant: an incidāt in hanc. l. Dicit ꝙnon: qꝛ non donant eos. vt illos ſua libertate priuent ſed donant vt ita ſintliberi: ⁊ libere ſtent apud aliū ſicut ſtabant libere aput donantem. Et ſic illovolente. Et ſic cū nō faciāt dolo nō tenentur. d. l. Sil̓r ꝗ liberum hoīem celat ⁊ ſubtrahit. dr plagiarius. Et dicit ꝙ tꝑe quo erat in ſtudio: fuerūt aliqui ꝯdēnati lege fauia. ex eo ꝙ vnumiuuenem ſubtraxerunt.3 ¶ Que aūt pena puniantur ꝑ. d. l. fauiā. Dic. ſi eſt nobilis. ꝯdēnatur in metallum. Si ignobilis gladio. Si ẜuusvel libertꝰ: beſtijs ſubijcit̉. vt. C. eo. l. fi.¶ Quid ſi ꝗs ꝓpter neceſſitatē famis 4aut nuditatis furatus fuerit cibaria. veſtem: vel pecus. ℟. dire. li. iij. ꝙ nō tenetur. dūtamē fuerit nimia neceſſitas nuditatis. vel famis. nec pniam imponit̉de cōſe. di. v. diſcipulos. nec furtuꝫ cōmittit: qꝛ furtū nō ꝯmittitur ſine dolo:qui hic eſſe nō pōt. qꝛ in tanto periculo reduci dꝫ ad ius naͣle qd̓ vult oīa. inoīa eē cōia. inſti. de iu: na: gen. ⁊ ci. Etdꝫ credere dn̄ꝫ ꝑmiſſuꝝ qͣꝫuis nō ꝑmittat. Sꝫ ſi eēt modica nec̄itas nō excuſatur. ſꝫ tn̄r reddere. vel tribus ebdomadis ieiunare. extra eo. ſiꝗs.¶ Pone ꝗs furatus fuit in extrēa. ne­ 5ceſſitate poſtea deuenit ad pinguioreꝫformā: an tenent̉ ad reſtitutiōeꝫ. ℟. dir.ꝙ nō. maxīe ſi talis res ſit conſumpta.ꝑ no: in. c. iuggeſtuꝫ. de deci. vbi hr̄: ꝙvbi res hꝫ ꝑfectōeꝫ ſuā nec ꝯtinet actūſueceſſiuū nō reuocatur. lꝫ poſtea ceſſet cā talis rei. Sic in ꝓpoſito. lꝫ in iſtoceſſet cā tn̄ qꝛ ſemel huic de iure naturali acquiſitum eſt ius perfectum in recapta. lꝫ ceſſet cā. puta extrema neceſſitas nō ꝓpter hoc obligatur ad reſtitutionem. hoc idem tꝫ Sco. in. iiij. Et vr̄cōis opi. lꝫ pan. ꝯtra.¶ Sed quare non excuſatur eodē mō 6mulier a fornicatiōe ꝑꝑ famis neceſſitatē. ſicut a furto. ℟. dir. vbi. sͣ. ꝙ ꝑꝑ neceſſitateꝫ res factā eſt cōis. Et qꝛ ius naturale ſubuenit: ⁊ excuſat rō naturalisSed fornicatiōi ius diuinum ꝯͣdicit⁊ accuſat turpitudo. ⁊ error ꝓueniensex peccato. īmo potius dꝫ oīa mala pati. qͣꝫ peccato conſentire.¶ Itē queritur quare excuſatur quis 7ab homicidio ꝑꝑ neceſſitatē ſue defenſionis: vt in cle. ſi furioſus. de homi. ⁊nō. excuſatur ml̓r a fornicatiōe. ℟. dir.vbi. sͣ. ꝙ is ꝗ aliū aggreditur aīo occidendi niſi occidatur ip̄e inuaſus quodāmodo ſe occidit. ſꝫ mulier īproba n̄defendit ſe ſꝫ impugnat. vt pꝫ extra deeo ꝗ eo. vxo. c. iordane. iō cū mulier pecet volūtarie. nō excuſatur.