to coitu poſſit aliꝗd relinꝗ. ℟. Dar. inauten. ex cōplexu. C. de ince. nup. dicitꝙ licet de iure ciuili ꝑ illa auctenticaꝫhmōi ſpurij ſint īdigni oī ſubſtantia.adeo ꝙ nihil pōt eis donari. nec teſtamento relinꝗ ab eoꝝ patre. īmo necalēdi ſunt. Sed de iure canōico ſecusvt extra de eo ꝗ dux. ī ma. c. cū haberet. Et ꝑ hoc dicit ſe ꝯſuluiſſe: ꝙ vſqꝫad ſufficiēteꝫ quātitateꝫ pro alimentispr̄ pōt huic filio ſpurio reliq̄re̓: ⁊ eodēmo filie ſue ſpurie pro dote ſua: ꝗa ſine aliqua dote n̄ pōt ali: neqꝫ nubere.a¶ Quero an parētes iſtis ſpurijs ſuccedat. ℟. Bar. in. d. l. ſi gener. dicit ꝙeodē modo: quo iſti filij ſuccedūt parētibus: ita parētes ipſis filijs.¶ Quero vtrū ſit aliꝗs modus ꝑ quēpater poſſit relinquere filio ſpurio. ℟.Bar. i. d. l. ſi gener. dicit ꝙ ē vnus clarus. Nā d̓ iure canōico talis filiꝰ dꝫ alipr̄e vn̄ erit mōus ꝙ relinquat̉ ſibi tātu ꝙ ſufficiat ad alim̄ta hͦ mō relīquoſpurio ī vita ſua fundū ꝓ alimētis. ⁊poſt mortē ſit ſuoꝝ filioꝝ: ꝗbus p̄t reliqui. vt. l. fi. C. de natura. li. Idē dico indote: qꝛ dotis fauorē ſicut alimētoꝝ. ⁊ita dicit de facto ſe cōſuluiſſe. ⁊ hͦ niſiexcedat magnā quātitatē. nā tūc fortep̄ſumeret̉ fraus. ꝑ. l. i. C. de natura. li.Aliū caſā hēs. jͣ. Sociētas. q. xxiij. vidēt eūdē Bar. i. l. ſi is ꝗ ex bois. de vul.⁊ pu. ſub. vbi notat ex illa. l. mirabili.ꝙ ſꝫ natural̓ vel ſpurius ꝓhibeat̉ ſuccedere pr̄i: tn̄ nō ꝓhibet̉ fratri ſuo pupillo ſuccedere ēt ex iudicio pr̄is. Caſus ē ẜm eū de naturali filio. i. d. l. ſi isDe ſpurio vero notat gl. in auctētico.qui. mo. na. effi. ſui. in. fi. col. vij. que notabiliter dicit ꝙ ſi vulgariter ſubſtituat. n̄ poſſit: qꝛ pr̄i heres eē vr̄. Si pupillariter pōt: quaſi pupilli ſit heres.vt inſti. de pu. ſub. §. i.6 ¶ Quero ꝗd debet facere ſecundumꝯſciētiā ille: in cuius cōſcientia cōmiſſum ē de reſtituendo ſpurio. ℟. Bar. īd. l. ſi gener ꝙ ſalua ratione theologorum legaliter loquēdo: dꝫ dare fiſco ⁊nō ſpurio: nec retinere pro ſe.193¶ An autē ipſe ſpurius teneat̉ reſtitue yre illud qd̓ accepit a pr̄e ꝯͣ autē. licet.C. de na. li. Intelligo de eo qd̓ accepitvltra ſufficiētē qͣꝫtitatē alimētoꝝ. Dicipōt ꝑ predicta: ꝙ reſtituere tenetur.¶ Nūquid autē tali ſpurio ab extraneo poſſit relinqui vel dari aliꝗd quocūqꝫ titulo inter viuos. Glo. in auten.q. mo. na. effi. iui ī fi. dicit ꝙ ſic: cū illalege nō ꝓhibeatur. Oīa .n. licēt q̄ exp̄ſſe ꝓhibita nō ſūt. ⁊ ꝑ hͦ ēt dicit Pau.de ca. ꝙ ſi pater eēt executor vitimaꝝvolūtatū: poterit dare filio ſuo naturali id qd̓ eſſet daturꝰ alij pauꝑi: qꝛ n̄ dr̄dare de ſuo: ſꝫ de alieno. ⁊ eadeꝫ rōnepōt dici idē ſi eſſet filius ſpurius.¶ Quero an filius legitimatus ꝑ ſe 4quens matrimoniū ſit legitimus quoad oīa. ℟. Pa. i. c. tata. qui. fi. ſint leg.poſt. gl. dicit ꝙ ſic: ac ēt viſuccedat infeudū ⁊ iuſpatronatus. ⁊ ſic habes inferre ꝙ ēt ī materia reſtrīgibili appellatione legitimi nati: venit legitimatusꝑ ſequēs matrimoniū. Fingit̉ .n. legitime natus. ꝓut etiā tenet Iaco. de bel.⁊ Hoſtiē. ⁊ cōmuniter doc. nec ob. c.naturales i libro feudoꝝ in ti. ſi de feudo ⁊c. vbi dicitur ꝙ naturalis ⁊ legitimatus nō ſuccedit ī feudis: ſꝫ ille tex.intelligitur de legitimato ꝑ reſcriptuꝫprincipis: quia cuꝫ illa legitimatio ſitſtricti iuris: tanqͣꝫ diſpoſitio ꝯtra ius ēreſtringēda. vt in. c. ꝙ dilectio. de conſan. ⁊ affi. Sed matrimoniū tanquaꝫfauorabile purgat omnia p̄cedētia. itēſi reſcriptū pͥncipis pōt ipſuꝫ habilitare ad feudū: ſi de hoc fecit ibi mētioneꝫ: vt notabiliter vult ibi gl. ergo fortius matrimoniū ſequēs: qd̓ trahiturretro: ⁊ fingit̉ ꝯtractū ante natiuitateꝫfilioꝝ. ⁊ ſic ſunt iſti habēdi ac ſi legitiedeſcendiſſent iauore matrimonij. prohoc bonꝰ tex. ī. c. cū in cūctis. de elect.vbi dr̄ ꝙ ꝓmouēdus ī ep̄ꝫ dꝫ eēltīe notus ⁊ de ltio mr̄imōio: ⁊ tn̄ ltīatus ꝑ ſequēs mr̄imoniū p̄t eligi ī ep̄m. vt no.gl. ⁊ cōiter doc. i. c. īnotuit. de elec.¶ Utrū malicia parētis noceat filio 1o⁊ecōtra. ℟. ꝙ nō nocet quo ad deū: ſꝫna
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten