rorē qꝛ eſt contra iura expreſſe qꝛ contra. c. fi. extra d̓ fer. ibi niſi neceſſitas vrgeat vel pietas ſuadeat. ⁊ contra. c. licꝫeo. ti. vbi eccleſia indulget circa captioneꝫ alecioruꝫ in diebus dn̄icis. ⁊ alijsfeſtis nō maioribꝰ. ſine ꝗbꝰ tn̄ alecijsvita humana etiā comode ꝑtrāſire poſſet. Si autē non expreſſit cauſaꝫ neceſſitatis nec pietatis tūc dico ꝙ talis ſententia dꝫ intelligi ẜꝫ ius cōe ⁊ īterpretari hoc eſt ꝙ cōfirmet ius cōe: ⁊ tuncintelligitur ꝙ non liceat labore in feſtis: exceptis caſibus de iure conceſſisſcilicet neceſſitate: Pietate. Et raritate. Si Tamen quis laboraret in feſtis.non exiſtente aliqua de p̄dictis cauſistūc incurreret excōmunicationem peridem dici poteſt de excōmunicationelata contra illos qui nō audiūt miſſaꝫin diebus dominicis in eccl̓ia ꝑochiali ſed audiūt in eccl̓ijs mendicātiū dico ꝙ talis ſnīa non tenet: qꝛ eſt contraiura. vt patet in. c. vt dominicis extrade paro. vbi noͣ inhibetur ꝑochianis.qꝛ poſſint audire miſſā ī eccleſijs mēdicātiū. īmo eis ꝯcedit̉. ſꝫ illud. c. ſoluꝫꝓhibet. ꝙ ꝑochiani dimiſſa eaꝝ eccleſia pochiali vadāt ad aliā eccleſiā ꝑochialē. De hoc vide. jͣ. c. Miſſa. item ſicut attētatū ꝯͣ ius eſt ipſe iure nullū vtin. c. i. vides. x. de. ⁊ ī. l. n̄ dubiū. C. dele.Ita ēt attētatū ꝯͣ ꝯſuetudinē generalētotiꝰ orbis. ē nullū vt ī. c. ī his ⁊. c. catolica. xi. di. Itē ſic̄ ep̄s nō pōt artareius cōe nec facere ꝯſtitutiōeꝫ. quo iuscōe artet̉: ita nec facere pōt ꝯſtitutiōeꝫq̄ ꝯſuetudo gnālis arceat̉.Eudum eſt rei īmobilis. facta ꝓ homagio. beniuola cōceſſio. ⁊ no. ẜmPe. helie ī tractatu ſuo de feudis ꝙ dena hius ꝯͣctꝰ eſt ꝙ dn̄s retinet ſibi directū dn̄iū ⁊ ꝓprietatē. vt i. li. feu. ti. ꝗbus cāis. feu. amit. c. vnico Secūdo qꝛvtile dn̄iū trāſit ī vaſallū. Qd̓ pꝫ qꝛ vaſallꝰ p̄t qͣſi vēdicare. vt i. li. feudoꝝ titulo de īueſtitura. de re. ali. facta c. vnicoEſt ergo qͣſi dn̄s al̓s nō vēdicaret. ff. d̓au. ⁊ ar. le. l ꝗntus. Tertio qꝛ dn̄s hꝫ ciuilē poſſeſſioneꝫ. Quarto qꝛ vaſallus19ohꝫ naturalē poſſeſſionē: qꝛ vaſallus appellat̉ fructuariꝰ. ſꝫ vſufructuariꝰ poſſidet natural̓r. vt. ff. de acꝗ. poſ. l. naturaliter. Dico tn̄ ꝙ ius vaſalli cū poſſidetciuil̓r ⁊ natural̓r. qꝛ p̄ſcribit ꝙ nō faceret. niſi ciuil̓r poſſideret. Quīto hmōicōtractꝰ ꝯſiſtet in īmobilibus. Sextoqꝛ ſi vaſallus dn̄o ꝯſtitutū ẜuitiū nō p̄ſtiterit. repellitura feudo. Septimo qꝛſine volūtate domini feudū alienari n̄poteſt. Octauo qꝛ feudatio regulariterſit in ꝑpetuū. Nono qꝛ dominus habꝫmittere in poſſeſſionē vaſallum. Decimo qꝛ ſi ſit ꝯtrouerſia īter vaſallos dominus recognoſcit. Secꝰ eſt in ēphiteota. Ratio diuerſitatis. qꝛ in contractu feudali dn̄s habet vaſallum. mediante iuramento ꝑſonaliter obligatum⁊ iō cuꝫ hꝫ iuridictionem in perſonaꝫmulto fortius in rem. Sed dn̄s habetemphiteotā obligatū rōne rei nec habet aliqd̓ ius quādiu pēſio ſoluatur. iōrecognoſcere non pōt. Undecimo vaſallus nō pōt ſine dn̄i volūtate: feuduꝫīpignorare. ſed ēphiteota bn̄ pōt. Rōdiuerſitatis. qꝛ ſi vaſallus rem pignoriobligaret. creditor iteriꝫ reciꝑet fructꝰEt dn̄s interiꝫ ex hoc pateret̉ dānumqꝛ de fructibus dn̄o ſeruire tenet̉. Sedvbi ēphiteota reꝫ pignori obligat. dn̄sex hoc nullū dānū patit̉. cū emphiteota teneat̉ dn̄o p̄ſtare pēſionē in pecunia ꝯſiſtēteꝫ. Et iō lꝫalius recipiat iterifructus ēphiteota ſoluēdo dn̄o penſioneꝫ ſatiſfacere pōt. Duodecimo qꝛ vaſallus alteri feudū dar̄ nō pōt ſine dn̄ivolūtatē. ſed ēphiteota bene pōt dōare. Rō qꝛ magis eſt obligatus dn̄o vaſallus ꝓpter fidelitatē quā emphiteo.ta. Cum ꝑſonam ipſius vaſalli elegerit. ita ꝙ aliū ſubrogare nō pōt inuitodn̄o. Sed licet emphiteota aliuꝫ locoſui ſubrogare nō poſſit alienando tn̄hoc ſibi ꝑmittit̉ ꝓpter liberalitatē. cūita poſſit alius rem meliorare. ſicut ipſe. Tertiodecimo femina non poteſtſuccedere in feudū. niſi fuerit conuētūſed femina in re emphiteotica ſuccedere poteſt. Ratio diuerſitatis. quia feu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten