Nam exouo ine recipiēs poteſt ſe habere ad lucra .ſ. diminuta familia: itaaucta: vt ꝯͣrioꝝ eadē ſit diſciplina: niſiſpēm mutaſſet: vt puta. effectꝰ ē ep̄s vl̓capitantus. ⁊ ſic tenet multa familiā.6 ¶ Quid de famulo ⁊ famula ꝗ ẜuierūt dn̄o ſuo fidel̓r: ⁊ dn̄s non vult eisdare mercedeꝫ ꝓpriā ẜm ꝯuētionē factā: nūꝗd poſſint occulte d̓ bonis ſuisſurriꝑe viqꝫ ad debitu. ℟. Ri. i. iiij. di.xv. ꝙ lꝫ tales peccēt i mō accipiēdi: inad reſtitutionē nōͣ tenēt̉. Et ad p̄dictafacit qd̓ no. Sco. in. iiij. d. xv. vbi q̄ritan dānificatꝰ ab aliquo poſſit ſibi ſatiſfacere de bonis dānificatꝭ. Et rn̄detꝙ ī duobꝰ caſibꝰ pōt ſibi ſatiſfacere.Prīo qn̄ ille dānificatꝰ eēt effectꝰ diſpēſator bonoꝝ dānificatis: ⁊ n̄ poſſet ſibi ẜꝫ iuris forma ꝓuidere: vt qꝛ n̄ hētteſtes: vl̓ ꝓbatiōes: vel qꝛ ē ꝑſona potēs ꝯͣ qͣꝫ nō adminiſtraret̉ ſibi iuſtitiaScd̓o qn̄ īueniret de bonis illiꝰ: vl̓ aliꝗd ſibi donatū fuiſſet. Tn̄ ẜꝫ. S. ber.⁊ alios: volēs ſibi ſatiſiace̓ de bōis d̓bitoris auctoritate ꝓpͥa peccat ī ſeptēcaſibꝰ. Primꝰ ē: qn̄ p̄t ſibi ꝑ viā iurisꝓuide ⁊ nihilominꝰ ſibi fac̄ ius. Scd̓sqn̄ eēt iudex publicꝰ ⁊ ī cā ſua velletſpemet iudicar̄: qd̓ ē ꝓhibitū. C. ne ꝗsin cā ius iudi. l. vnica. Tertiꝰ qn̄ d̓bitūſi ē liquidū ſꝫ dubiū .ſ. an dēat hr̄e. vl̓ſi actori naqꝫ ꝓbatio īcūbit. Quartꝰ ēqn̄ ē ꝑiculū generādi ſcūdalū ꝯͣ aliū.vt qꝛ aliꝰ culpat̉ d̓ furto vel maleficiotuo ⁊ infamaret̉ indebite. Quītꝰ ē. qn̄eēt ꝑiculū īfamīe ꝓpͥe. vt qꝛ reputaret̉latro vel vſurariꝰ. ⁊ hmōi. Sextꝰ ē. qn̄eē poſſetꝑiculū ꝑſonale ſui ipſiꝰ. vt qꝛpoſſet ſuſpēdi ꝓ latrone ꝓ tali aetu.vel hmōi. Septimꝰ eſt. qn̄ ſibi ſatiſfaciēdo mortal̓r peccaret. poſtponendoſalutē aīe ſue ꝓ recuperatiōe rei tēporalis. ꝗd n. ꝓdeſt homini ⁊c. Et Pa.nor. cōcludendo predicia ī. c. olim el. i.de reſti. ſpo. de mēte Inn. dicit ꝙ etiāiua auctoritate pōt ꝗs accipere rē ſuiriue. dn̄modo ex hac acceptione necmalū nec ſcandalū īmineat nec ꝯͣ deunētem rē. puta. vxorem. cui cuſtodiāniꝰ rei cōmiſerat vel cōtra familiareꝫſuū vel quēcūqꝫ alium: tūc .n. deberet.eā in locū priſtinū reſtituere.¶ Quid ſi dn̄s faciat ſuos iurare ꝙ 7dicēt ei ſi quē viderit: ſciuerit vel audiuerit ſurripuiſſe aliꝗd d̓ bōis ſuis. ℟.ꝟ ꝟ. diſtīguēdo ꝙ ſi iſte dn̄s ꝓbabiliter hr̄ truculētus ⁊ ferus n̄ tenent̉ ẜuare. qꝛ illicitū fuit qd̓ iuratū eſt. Si aūtcredit̉ māſuetꝰ ⁊ nō niſi rōnabiliter ꝓceſſurꝰ diſtigue. ꝙ ſi res tales ſunt ꝙ ꝑtineāt ad cuſtodiā illiꝰ ꝗ iurauit ẜuaridꝫ. puta. Si ꝗs viderit furē exportātēres qͥ eiꝰ cuſtodie cōmēdate ſunt. pōtꝓſeꝗ res furtiuas. alias tenet̉ dānū reſtituere. Si āt nō tenet̉ ad cuſtodiā illarū reꝝ. tūc ſi p̄t ꝓbare tn̄r reuelare. ſiꝟo nō pōt ꝓbare. n̄ dꝫ reuelare. niſi talibꝰ ꝑſonis q̄ poſſent ꝓdeſſe ⁊ nō obeſe. Et ſi alio mō iurauit n̄ fuit licitūⁱ iuramētū nec obligatoriū. Idē ī ium. cōſe. li. i. ti. ix. vbi dr̄ ẜꝫ Hug. ꝙ ſi aliꝗs d̓teſtibꝰ ſinodalibus ſciat ſolus crimenalicuius nō tenet̉ denunciare ep̄o licetiurauerit dicere cria q̄ ſciret niſi poſſꝫꝓbare. alias dꝫ tacere. ne ſit ꝓditor criminis. ij. q. i. ſi peccauerit. niſi hoc faciat ſecrete cū ep̄s vel alius cui reuelat ſecrete debeat corrigere huiuſmodi criminoſos. de hoc vide .s. excōmunicatio. vij. §. xxvi.¶ Sed hic queritur d̓. q. quotidiana. 8an iſtis denūciatoribus ſinodalibꝰ plene credatur. ℟. gl. in. §. aliqn̄. iiij. q. iiij.ꝙ ſic: ſi denuciāt notoria. Si ꝟo aliudcrimē nō creditur eis niſi ꝓbent. Sedbar. i. l. diuus. ff. de cu. re. diſtīguit quedā eē maleficia grauia. ⁊ ī iſtis nō creditur eis ⁊ ſic loꝗtur. d. l. diuꝰ. Quedāſūt maleficia n̄ grauia: ⁊ tūc qn̄qꝫ ꝯſtituitur denūciator ad denūciādū qd̓ reip̄a īuenit. Exēplū mittitur aliꝗs ꝑ ciuitatē ad accuſandū ludētes ⁊ portātesarma ⁊ ſil̓ia leuia ⁊ in iſtis ereditur taſi officiali referēti ſe ſic īueniſſe. Ita loꝗtur ẜꝫ en̄. l. i. §. ges. fi. d̓ of pre. vr. ſi vero officialis nō mittitur ad referendūid qd̓ videt ſꝫ aliud qd̓ reperit ex auditu ⁊ fama aliorum tūc talibus officia-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten