nō lꝫ qꝛ ſic quodāmodo ꝯͣho cuꝫ eo.⁊ obligo me ad antidota ⁊ ei cōicoal̓s ſi credo ei diſplice̓ cū ſciuerit furtum aut aliud peccatū cōmitto. ſꝫ minorē excōicationē nō incurro.44 ¶ Quid de illo ꝗ ſolitꝰ eſt dare fratribꝰ certā ſūmā ſingulis ſeptimanis⁊ cū ſciret ꝙ in breui excōicaret̉ rogauit vnū de amicis ꝙ dictā ſūmā daret fratribꝰ p̄dictis vſqꝫ dū reuocaret̉mādatū ꝑmittēs ſe ei ſuꝑ hoc ſatiſfactuꝝ uūꝗd fratres ſciētes hoc debeātrecipere illā ſūmā ab illo. ℟. ẜm glo.Rai. ſi fratres hoc n̄ ꝓcurauerūt necpeccabūt recipiēdo ab illo amico nomine ſuo. nec ille peccabit. ꝗ ita ſic ꝓuidit in futuꝝ ꝓprio mētu ⁊ pia intētiōe ſciēs ꝙ fr̄es nō reciperent ab eotꝑe executiōis. ſi aūt ꝓcurātibꝰ fr̄ibꝰeſſet hoc ſactū illicitū eſſet lꝫ ille amicus ꝓprio noīe daret ⁊ fr̄es ī hoc caſu fraudē facerēt canoni ꝗ probibetcōicare cū excōicatis. ſed circa predicta facta ē magnā modificatio ꝑ quādaꝫ ꝯſtitutionē factā ꝯſtātie ⁊ ēt in cōcilio baſilienſi: anteqͣꝫ ſciſſurā faceretꝓut recitat Arc. flo. in ſūma in tractatu de cenſuris: quā dicit habuiſſe a fidedignis ⁊ teneor ⁊ talis eſt inſuꝑ adeuitāda ſcandala ⁊ multa ꝑicula: queꝯſcientijs timoratis ꝯtigere pn̄t tenore p̄ſentiū miſericorditer īdulgemꝰ: ꝙnemo deinceps a cōione alicuiꝰ ſacr̄orū admīſtratiōe vl̓ receptiōe: aut alijsꝗbuſcūqꝫ diuinis itus vel extra: p̄textu cuiuſcūqꝫ ſnīe: aut cenſure eccl̓iaſtice a iure vel ab hoīe general̓r ꝓmulgate: teneatur abſtinere: vel aliquē vitare: aut īterdū eccl̓iaſticū obſeruareniſi ſnīa vel cenſna hmōi fuerit in vl̓ꝯͣ ꝑſonā: collegiū: vel vniuerſitatē: eccleſiā cōitatē vel locū certū. vel certaꝫa indice publicata: vel denūciata ſpecialiter ⁊ expreſſe ꝯſtitutionibꝰ apoſtolicis ⁊ alijs in ꝯriū faciētibus nonobſtātibus ꝗbuſcūqꝫ Saluo ſi ꝗdempro ſacrilega manuū iniectiōe in clericū. ſnīam latam a canone adeo notorie cōſtiterit incidiſſe: ꝙ ſactū nō poſ.11ſit aliqua tergiuerſatiōe celari nec aliquo ſuffragio excuſari. nā a cōione illius lꝫ denūciatus nō fuerit volumusabſtineri iuxta canōicas ſanctōes. hecin ꝯcilio ꝯſtatiēſi ſub martino. v. ⁊ ſicꝯcluſiue fideles nō tenent̉ tales vitarein diuīs vel extra niſi fuerint publicati ſeu d̓nūciati ſpecial̓r ⁊ exp̄ſſe. Excepto cāu de iniectōe manuū in ꝑſonaseccl̓iaſticas notorie ⁊ ex p̄dictis pꝫ rn̄riſio ad. q. quotidianam. Ecce papa dicit. Excōico vel interdico N. ⁊. N. cuꝫvirqp intfautoribꝰ ⁊ ꝑticipātibꝰ. ſibi hic. N. ⁊N. ſūt noīatiꝫ excōicati vel īterdicti ⁊⁊ ideo ſūt vitādi. fautores vero ſiue ꝑticipātes nō ſūt noīatiꝫ excōicati vel īterdicti niſi tm̄ in genere ⁊ iō nō tenet̉ ꝗs eos vitare quouſqꝫ ꝑ iudiceꝫnoīati ſpecificētur ⁊ denūcietur faciaſibi prius fide de ꝑticipatōe ſiue fauore eoꝝ hoc aſten̄. li. vij.¶ Querit Ri. i. iiij. di. xviij. vtꝝ ab 45ſolutus ab officiali ep̄i excōicati ſit ꝟeabſolutus. ℟. ꝙ aut ep̄s īſtituit iſtū officialē poſtqͣꝫ iaꝫ erat excōicatꝰ aut n̄Si primo mō abſolutꝰ ab illo officiali. vere abſolutꝰ n̄ ē: qꝛ ep̄s excōicatꝰmaiori excōicatiōe ab oī actu legitioeſt ſuſpēſus. ⁊ iō nō potuit īſtituere oſe tōtteficialē. Si aūt iſtituit eū anteqͣꝫ eēt exvrriuotacōicatꝰ. tūc diſtingue. aut ceperat vtiofficio an̄ ep̄s excōicaret̉. aut non. Siſic tūc planū ē ꝙ vere abſolutus ē niſi ſit aliud qd̓ obſiſtat. ſi nō tūc vt dicūt aliꝗ abſolutꝰ ab illo: nō eſt ꝟe abſolutꝰ qꝛ exquo nō cepit vti offō an̄ep̄i excōicatione: ſuꝑueniēte ep̄i excōicatiōe expirat iuriſdictio. Qd̓ declarat ꝑ hoc qꝛ ſi ep̄s corporal̓r moreret̉aut deponeret̉ an̄qͣꝫ officialis īciperetvti offō ſuoiuriſdictio ab ep̄o ſibi cōmiſſa ex expiraret. extra d̓ offi. dele. lꝫin gl. A ſil̓i volūt iſti dicere de excōicatōe ſuꝑueniēte: ſꝫ iſta opio nō placet Ri. ⁊ dicit nō eē ſil̓e qd̓ adducūtqꝛ mors aufert ptātē ⁊ depoſitio auferti ꝑpetuū ptātis executionē. Excōicatio aūt nō: ſꝫ ſuſpēdit eā vſqꝫ ad tēpus. vn̄ vr̄ dicēdū ꝙ poſſit ꝓcedere ⁊
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten