Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
132v
Einzelbild herunterladen
 

hoc vr̄ ꝙ cū hic agat̉ de euictiōe penene ip̄e ēphiteota cadat a iure ſuo ēphiteotico qd̓ ītelliget̉ ipſo iure oppoſitaꝯpēſatio ēt ſi n̄ fuerit oppoſita ab em̄phiteota a tp̄s p̄dictū. ⁊ ita notabl̓r iꝫImol. i. c. bona fides de depo. idem tꝫAng. in. l. ſemel mora. ff. ſo. ma. ⁊ Io.fabr. ⁊ Io. de pla. in. §. ī bone fidei inſti. de acti. de hec do. Iaſon. i. l. ij. C. eo.54 Quid ſi ipſe ēphiteota mō ſoluitſꝫ aliꝰ: an cadat a iure ſuo Lud. ro. inſuis ſingularibꝰ dicit ꝙ nō: ꝑ. l. forma§. ſi cū ego. ff. de cēſi. Et plus dicit ꝙtertio ſoluēte nō ſolū noīe emphiteoteſed ēt ſimpl̓r vel noīe ſuo emphiteotanō pͥuatur iure ſuo. d. l. forma. Ad hocfacit qd̓ no. bar. in. l. cū ſeruus. ff. de ꝟ.ob. vbi dicit ꝙ ſi teſtator picturā certoloco fieri mādauit ⁊ reꝑit pictura fcā⁊ neſcit̉ ꝑ quē dic̄ ꝙ ſufficit qͣꝫtū ad pene euictōeꝫ vt ī auc̄. hoc āplius. C. de fideicōmiſ. ⁊ ad penā excōicatiōis q̄ cōſueuit apponi ex ꝯſtōe ep̄i ꝯtra nō impenteꝫ volūtates defunctorumDa exēplū de eo ꝗ ſolAdditlo. uit noīe ꝓpͥo accepireꝫ in ēphiteoſiꝫ ab eccl̓ia. deinde illares ꝑuenit ad tertiū ꝗ eā ienuit ⁊ poſſedit ꝑ. x. ānos: ⁊ ampliꝰ ⁊ ſemꝑ ſoluitcanonē ſuo ꝓprio noīe credēs illd̓ iusemphiteoticū ad ſe ſpectare. Ego autēverus ēphiteota nihil ſolui. Dic̄ ꝙ ꝓdeſtemphiteote. per. d. l. forma.66 Sꝫ pone̓ ꝙ dn̄s nō velit acceptare ſolutionē ab iſto tertio volēte ſoluer̄noīe emphiteote: an cogat̉ īuitꝰ acceptare. bal. notabl̓r determinat ꝙ nonin. l. acceptā. C. de vſu. Motus optimarōe: qꝛ cū ēphiteota vel feudatariꝰ teneat̉ ſoluere nōſolū ad finē liberatōisꝯſequēde: ſꝫ ēt in recognitōeꝫ iuris directi dn̄i exn̄tis penes dn̄ꝫ ⁊ iſtud nōp̄t fieri ꝑ tertiū: ꝯſequēs ē vt tertiꝰ nōpoſſit ꝓ ēphiteota ſoluere dn̄o inuito.67 Quid ſi dn̄s facit pctm̄. vt nō liceat emphiteotā expellere: ēt ſi nō ſoluatan valeat tale p̄cm̄: tex. in. l. ij. C. e. vr̄ īnuere ꝙ ſic. in ꝯͣriū facit. ff. de p̄ca. l. cūp̄cario. dic ẜꝫ bar. in. d. l. ij. ꝙ pactu ꝙeſt ꝯͣ ſubalia ꝯͣctꝰ facit ꝯͣctuꝫ ipſo iurenullū: vt. d. l. cū p̄cario ſicut ſi aliꝗs faceret pactū: ꝙ eēt vēditō ſine p̄cio. Sꝫſi paciū fiat ꝯͣ accn̄talia ꝯͣctꝰ: vel ꝯͣ nālia: tuc vꝫ pactū vi. l. paciſci. ff. de pac.mō ad ꝓpoſitū ſi ꝗdē fieret pcm̄ ꝙ n̄teneret̉ ad ſoluēdū canonē nō valeretqꝛ eēt ꝯͣ ſubālia ꝯͣctꝰ. ſi ꝟo ſit pactū ꝙlꝫ nō ſoluat nō poſſit al̓r cogi: iſtud pactū eſt ꝯͣ nāͣlia ꝯtractꝰ ⁊ iō nō vꝫan aūt valeat pactuꝫ 67Addil̓lo. ꝙ ēt ſi res ēphiteoncain totuꝫ ꝑiret nihilominus emphiteota teneretur ad penſionē. dic ꝙ ſic ẜmSpe. in. d. §. nūc aliqua Quid ſi clapſo termino dn̄s reci 68piat pēſionē oīuꝫ ānoꝝ ꝗbꝰ ē ceſſatuꝫan poſtea poterit deijci. C. e. dic̄ ꝙ nonbar. ꝟo ẜꝫ Ia. de are. dicit aūt ꝗs pͥmoexpulit ⁊ poſtea vult petere pēſionē ⁊pōt. vt in auc. ꝗ reꝫ. C. de ſa ſan. ec. autpͥmo ꝑcepi pēſionē ⁊ poſtea vult expellere. ⁊ tūc aut ꝑcepit pēſionē tꝑis p̄teriti tm̄. ⁊ adhuc pōt expellere vt. fic loca. l. colonus. aut recepit, pēſionem ēttꝑis futuri ⁊ tūc n̄ p̄t eū ex pellere. niſiin noctafuerit ꝓteſtatus. ita dꝫ ītelligi. d. gl. hecbar. in. d. l. ij. Quid ſi ēphiteota ꝓmiſit penā ſi 69nō ſoluerit peſionē: ꝯͣctu ꝑmanente inſua firmitate ille nō ſoluit: dn̄s vult eūexpellere: ille offert penā ⁊ dicit ſe noneſſe expellendū: dic ẜm Azo. ⁊ Ho. nihilominꝰ eſt eē expellēdū qꝛ pena gratia ſeruantis pactū fuit appoſita Quid ſi ei ꝗ debebat ſoluere pēſio 70nē ſucceſſit hr̄s ignorās: ⁊ ꝑꝑ ignorātiā nō ioluit gl. i. l. ij. C. eo. dicit ꝙ reſtituit̉ hr̄s de eꝗtate qd̓ plꝫ bar. ibi idē iꝫgl. ⁊ di. i. l. cū filiꝰ. §. ī hac. ff. de ꝟ. ob. Quid ſi dn̄s cui ſoluēda erat pen­ 71ſio mortuꝰ eſt ⁊ ſic iacēte hr̄ditate traſiuit biēniū vel triēiū: nūꝗd poſſit eijci emphiteota ℟. ꝑ p̄dicta ꝙ nōhoc ip̄m tꝫ albr. in. l. 72Addilio. iiij. §. cereꝝ. ff. d̓ di. ijt.idē bal. ī. l. C. eo ſpe. ꝟo i. d. §. nūc tꝫ ꝙīmo res cadat ī ꝯmiſſū ēt ſi n̄ ſit ꝑſōacui ſoluat̉ qꝛ d̓buit fieri depoſitio ⁊ ꝯſiini tulia