multos. Primꝰ eſt: qꝛ pr̄ia ptās oꝑat̉circa caſum. l. ſi infanti. C. de iur̄. deli.vbi mortuo filio ifāte: herede ab alioinſtituto ⁊ nō adita hereditate: pr̄ oc.cupat dictā hereditatem iure pr̄ie poteſtatis. vt ibi notatur ꝑ Bart. Scd̓ooꝑat̉ ꝙ filiuſfamilias non obligat̉ exmutuo vel voto ſine ꝯſenſu pr̄is vt. l.i. ⁊ ꝑ totū. ff. ad macedo. ⁊. l. ſi ꝗs rem§. voto. ff. de pollici. Tertio oꝑatur ꝙfiliuſfamilias nō pōt teſtari vel codiciſlari ēt ꝯſentiente pr̄e. vt. l. pe. ⁊ fi. C. ꝗteſta fa. po. Quarto qꝛ filiuſfa. nō pōtdōare ēt cā mortis ſine ꝯſenſu patris.vt. l. tam is. §. i. ⁊ ibi gl. ⁊ Bal. ff. de dona. cā mor. Quinto qꝛ ꝓpter patriamptātem pr̄ pōt corripere ⁊ caſtigare filiū vt. l. i. C. de emā. ꝓprin. ⁊. l. ſi filiusC. d̓ pa. po. Sexto operatur ꝙ filiuſſa.nō poteſt habere tutorem niſi in caſu.l. fi. C. de ſen. paſ. Et ſic no. ꝙ filius quiprius erat ſubiectus alteri ꝑ emancipationē efficitur ſui iuris: ⁊ liber.¶ Nota etiam ꝙ lꝫ pater debeat habere integrū vſufructū aduenticioruꝫ filij exiſtētis in poteſtate. vt. l. i. C. de bo.ma. tamen in filio emācipato non totum: ſed medietatem vſufructus tantūſibi reſeruat: licet olim lucraretur pater tertiam partem bonorum aduenticiorum filij: vt inſti. per quas ꝑſonasno. acqui. §. hoc quoqꝫ. ⁊ ibi ange. deare. Et ſic no. ꝙ ſi pater perdat patriāpoteſtatem per emacipationem ꝙ ētꝑdit partem vſufructus: ⁊ ſic qn̄qꝫ facto patris finitur ſinautem ſine factoſuo finiatur patria poteſtas non finitur Uſufructus: vt. l. ij. C. de bo. ma. itadicit Barto. in auctentica. Ideꝫ eſt. C.de bo. que lib. Adde etiā qd̓ no. barto.in. l. pater filium. ff. de colla. dot. ꝙ licet emancipatus nō teneatur ꝯferre idqd̓ ſi fuiſſet in poteſtate eſſet aduenticium: quia aduenticia non cōferuntur:tamen hodie fructus qui ex eo peculioaduenticio ꝑcipiuntur debet conferre:qꝛ ſi remanſiſſet in poteſtate d̓cti fructus fuiſſent patris igitur ⁊c. IdemAng. in. d. §. hoc quoque.126Mphiteoſis. Quid eſt. ℟. em̄phiAteoſis grece latine dr̄ melioratioAb initio enīꝫ per hunc contractumviles quedam terre cōcedebātur: quasrecipiens meliorabat ⁊ meliorationesſue erant ꝙ poſtea permiſſum eſt etiāde fertilibus ⁊ fructuoſis. et iuxta vulgare quorundaꝫ dicitur datio ad liuellum. Et ẜm Bar. in. l. i. C. de iure emphi. nulla eſt differentia inter emphiteoſim ⁊ liuellum. Et de natura huiuscontractus. ẜm Pe. helie in tractatu d̓contractuemphiteotico eſt Primo ꝙdn̄ium directum remanet apud dominum. dominiuꝫ autem vtile penes em̄phiteotam. quia iura ctuilia ambosdominos vocant vtile aūt certum eſteſſe apud emphiteotam ergo aliud eſtapud dominum. Scd̓o de natura huius contractus eſt ꝙ dominus dansrem in emphiteoſim habet poſſeſſionem ciuilem. qd̓ patet: qꝛ emphiteotanō poteſt rem emphiteoticariam p̄ſcribere. C. de preſcrip. xxx. an. l. male Siergo nō pōt preſcribere: ergo n̄ hꝫ poſſeſionē ciuilē: cū poſſeſſio ciuilis ſit legitima cauſa vſucapionis inducende.fi. de acqui. rerum do. l. acquiritur. §. fi.Emphiteota vero hꝫ poſſeſſionem naturalem. cum equiperetur vſufructuario: qui poſſidet naturaliter tm̄ inſti.loca. y. adeo. Item de natura huius cōtractus eſt. qꝛ cōſiſtit in rebus ſoli: qꝛin hoc contractu oportet fieri diuiſionem vtilis ⁊ directi dn̄ij. ſed in re mobili nō poteſt vnum dominum ab altero ſeparari. Item de natura huius ꝯͣctus eſt ꝙ fiat in ſcriptis de iure: tamēper conſuetudinem eſt ſublatuꝫ: ergoſtemus conſuetudini que eſt optima lēgum interpres. Hoc etiam approbatBar. in. d. l. i. ⁊ ideo dicendum ꝙ circa naturam huius contractus vel circa pacta ipſius nature non requiriturſcriptura. ſed circa pacta que ſiunt extra naturam contractus emphiteoticarij bene requiritur ſcriptura ſecundum glo. in dicta. l. prima ſuper ver.ſcriptura. cuius ratio eſt: quia ſcri-