cta ꝙ no. Ar .ſ. ꝙ qn̄ vxor ꝑꝑ adulterium ꝑdit dotē ſi ipſa erat filiafa. vl̓ al̓sqn̄cūqꝫ dos erat ad pr̄em recaſſura pinō ꝑdit eā ꝑꝑ delictū filie qꝛ pr̄ nō d̓ ꝫportare iniꝗtatē filij: ſi ꝟo nō erat recaſſura ad pr̄eꝫ qͣꝫuis ab eo ꝓfecta tūcmaritꝰ lucrat̉ dotē. C. de adul. l. fi. ſedqn̄ dos erat reditura ad pr̄eꝫ pr̄ eā perdit qͣꝫdiu filia adultera viuit ſic̄ ēt nōpotuiſſꝫ eā repetere: ipſa nō adulterātenec dꝫ ipſe ex delicto filie lucrari ſꝫ tenebit eā vir: adultera viuēte poſt eiusmortē redibit dos ad pr̄eꝫ. Sicut ſi p̄latꝰ eccl̓ie ꝯmittat feloniaꝫ .i. ꝯiuret ⁊dn̄m quādiu ipſe viuet: eccl̓ia feudū ꝑdet: ſꝫ ipſo mortuo ad eccl̓iaꝫ feudū redibit: ne delictū ꝑſone redūdet in dānū eccl̓ie. ⁊ ex his ſeꝗt̉ ꝙ ſi vir ꝯmittitꝙ eiꝰ ꝯfiſcēt̉crimē leſe maieſtatis: ꝑꝑ⁊ ipſe nudus exulet: vxor ꝑdit dotē qͣꝫdiu viuit vir eiꝰ: ne ꝑꝑ eiꝰ delictū lucretur vxor: qd̓ priꝰ nō hēbat. Interiꝫ tn̄fiſcus ei ꝓuidere tenet̉ neceſſaria locoviri. ſꝫ viro mortuo: rehabebit integredotē ⁊ dotariū ſuū. Itē de expenſis factꝭ ab vxore extra domū: qꝛ vir ꝓ oneribꝰ hꝫ dotē. Iō a tꝑe ꝯͣcti mr̄imonij:intus ⁊ extra dꝫ ſibi facere expēſas virſcd̓m qͣꝫ itatē dotis. ff. fami. her. l. ſi maritꝰ. īmo ēt ſi dotē nō hꝫ vel ꝑdit culpaſua tenet̉ ei neceſſaria ꝓuidere ẜꝫ facultatē ſuā. Si tn̄ mulier ſpōte receſſiſſentnō recuꝑaret expenſas. niſi a tꝑe qͦ rediēs nō eſt admiſſa. ⁊ hoc niſi oppōatur de adulterio qꝛ adulter nihil tenet̉p̄ſtare: niſi ipſa replicet de ſil̓i. dico. ātꝙ ſpōte vagāti nō tenet̉ ad expēſas: ſꝫſolū qn̄ iuſta de cā: puta ꝑꝑnimiaꝫ ſeuitiā viri vel hmōi. vel qꝛ vir vadit adlōgi qͣs ꝑtes: ⁊ eā mittit ad ꝯſanguineos ipſiꝰ vxoris ꝓ maiori honeſtate.22 ¶ Pone ꝙ ꝑꝑ adulteriū vxoriſ fcā ſeꝑatiōe thori: ml̓ier dotē amiſit: nūc ātꝓbata ꝯſanguitate ſeꝑant̉ oīnornūꝗdml̓ter poterit dotē repetere ℟. gl. ī. d. c.plerūqꝫ. q̄ cōit̓ approbat̉ a doc. dic̄. ꝙnō ꝑꝑ rōes ibi poſitas: maxime ꝑ. l. ſivxor. ff. de adul. vbi dr̄. ꝙ nec mrimoniuꝫ: nec ſpē mr̄imonij violare lꝫ. Iōꝑꝑ prauā ītentionē mulieris cū oꝑe fōpaiſecuto: ⁊ qꝛ ſnīa iā trāſiuit ī rē iudicatānō dꝫ mulier dotē recuꝑare: ſꝫ nūc apꝑeat mr̄imoniuꝫ fuiſſe nullū. ⁊ maxīehoc ē tenēdū: ne det̉ mulieribꝰ cā falſādi ꝓbatiōes: vt recuꝑent dotē. ⁊ fac̄ ꝓhac ꝑte qō diſputata ī regula cū ꝗs dere. iu. i. vi. ī mercu. vbi deciditur ꝙ illeꝗ cognouit ſolutā credens cognoſceremaritatā punit̉ ꝓ crīe adulterij.¶ Sꝫ pone ꝙ īter titiū ⁊ berta ē ꝯſan 23guinitas ī ſcd̓o gradu: ꝗ ducti ignorantia iuris ꝯxerūt de fcō: lꝫ ſciuerit priꝰ īter eos eē dictā ꝯſanguinitatē: an iſti d̓ine dobeāt pūiri pēa adulterij vel īceſtus: Etexqͦ ꝯxerūt ꝯͣ leges: an dēant ꝑdere dotē: ⁊ donatiōeꝫ ꝑꝑ nuptias. iuſta peniīpoſitā a legibꝰ. ℟. Pa. i. c. ⁊ ſi neceſſede do int̓ virū recitat Io. an. tenere ꝙignorātia iuris nō excuſat: nec ēt femina: cū illa nō excuſet̉ niſi ī caſibꝰ a iur̄exp̄ſſis. vt ē tex. noͣbilis ī. l. ne paſſiꝫ. C.de iuris. fac. igno. ſecꝰ ſi erraſſent ī facto: puta qꝛ credidiſſēt diſpēſatū. ⁊ ſiccōiter doc. trāſeūt. vt dicit pa. ⁊ vidēt̉ tenere legiſte i. l. ꝗ ꝯͣ. C. de īce. nup. ⁊ i. l.auūculo. ff. de ꝯdi. fine cā. ſꝫ bar. tꝫ ibiꝯͣriū ſequēdo opi. Io. qꝛ ignorātia iurꝭexcuſat a pēa amiſſiōis bonorū ⁊ hocꝑ aucͣ. īceſtas. C. d̓ īce. nup. vbi pēa ponitur ſciēter ꝯͣhētibꝰ facit. l. ſi adulteilijimariū. ff. d̓ adul. vbi errātes in iure excuſtur a pena īceſtus ⁊ adulterij. Et hancopi. ſeꝗtur pa. ⁊ ꝯcludendo poſt Har.hāc maꝫ ī tria mēbra dicit: ꝙ aut agit̉de pena adulterij ſeu iceſtus ⁊ error iuris excuſat. d. l. ſi adulteriū. vbi tex. notabilis. aut agit̉ de pēa p̄ditiōis ꝓprieſubē: vt dotis ⁊ dōatiōis ꝑꝑ nup. ⁊ idēar. ī. d. auc. īceſtas. aut agit de pēa ꝑditiōis lucri ⁊ nō excuſat. vt. d. l. qui ꝯͣ. ⁊hec opīo vr̄ tenēda: maxīe cū ſimus īpenalibꝰ: ⁊ ſic aſſumēda mitior opīo.Additio.Et no. bar. i. l. d̓ ſcrip2 4iōis. C. d̓ īpo. lu. d̓ſcrip.li. x. ꝙ dos ⁊ dōatio. ꝑꝑ nup. nō dn̄r tituli lucratiui reſpectu eiꝰ cui dat̉ ⁊ ſicaccipiētis. ſꝫ reſpectu eiꝰ ꝓ qͦ dat̉: vn̄ ēlitulus lucratiuꝰ. vt. l. fi. §. i. ff. de hijs q̄3