ꝙ mr̄imoniū ſit ꝯͣctū. nō tm̄ de fcō: ſꝫet de iure. d. l. iij. Sꝫ qͣꝫdiu ſtat mr̄imoniū dn̄iū dotaliū ē peneſ viꝝ ⁊ ꝯͣ volūtatē viri nō p̄t inde elemoſynā facere.adde tn̄ qd̓ no. alex. deAdditio.imo. ſuꝑ ℟ica. ff. ſo. matri. vbi dicit ꝙ dcā. l. iij. de iure. dotiuꝫꝓcedit qn̄ mr̄imoniū nec de pn̄ti necde p̄terito fuiſſꝫ ꝯͣctū: ⁊ ſic vbi nullummr̄imōiū fuiſſꝫ ꝯͣctū. ſecꝰ ergo ē ſi pͥuſfuit ꝯͣctum qꝛ lꝫ eo poſtea ſoluto tn̄ dīdos. ⁊ hoc voluit pau. de ca. ſuꝑ ℟icaff. ſo. ma. idē bar. i. l. ſimarito. e. ti. ⁊ ꝑhoc deciditur qō notabil̓ q̄ ſuit de fcōẜꝫ pau. d̓ ca. ꝙ ſtatutū diſponēs ꝙ mulier teneat̉ eꝗs portiōibꝰ relinq̄re dotēſuā filijs ſuis vtriuſqꝫ mr̄imonij: hꝫ locum nedū qn̄ moritur mulier ꝯſtantemr̄imonio: ſed ēt qn̄ morit̉ eo iaꝫ ſoluto: qꝛ ēt tunc dr̄.Finis.2 ¶ Quot ſūt ſpēs dotis. ℟. duę. nā aliaeſt ꝓfecticia. alia aduēticia. ꝓſecticia ēq̄ a pr̄e vl̓ a ſuꝑiore aliqͦ de linea pr̄istāqͣꝫ a pr̄e ē ꝓfecta .ſ. de bōis eiꝰ nec refert: an filia d̓inceps ſit ī ptāte: vl̓ emācipata: qꝛ nō pr̄ia ptās facit dotē ꝓfecticiā ſꝫ nomen pr̄is. ꝓfecticia gͦ ē ſi pr̄dederit: vel aliꝰ eiꝰ mādato vel nomēeo ratū hn̄te: vel curatore eiꝰ ſi ſit ꝓdigus vel turioſus. ff. d̓ iure do. ꝓfecticiaſi ꝟo pr̄ nō tāqͣꝫ pr̄: ſꝫ tāquā extraneꝰdederit illud qd̓ daret extraneꝰ ſibi vtdaret in dotē filie nō erit ꝓfecticia ſedaduēticia hec .n. aduēticia ē. quā ml̓erdat ꝑ ſe vel aliꝰ a pr̄e vl̓ auo ſiue ſit fr̄ſiue auūculꝰ: vl̓ ꝗlꝫ aliꝰ. d. l. ꝓfecticia.3 ¶ Ad quē ꝑtinet ꝑiculū rei dotalis: anad viꝝ vel ad vxorē. ℟. res date in doteꝫ aut ſūt eſtimate: aut nō. Si ſic ꝑiculū ſpectat ad virū niſi res ex toto ꝑieritan̄ nup. nā eſtimatio venditionē facitEt in hoc cāu tā lucrū qͣꝫ dānū ſpectatad viꝝ ſicut ad rei ēptorē. ff. de iu. do.plerūqꝫ ⁊. l. res ī dotē. ſi ꝟo nō ſūt eſtimate: ad viꝝ n̄ ſpectat ꝑiculū rei dotalis: vl̓ electiōis vel deterioratiōis: ſꝫ advxorē. d. l. plerūqꝫ. Et ponit̉ ibi exēplūꝙ ſi veſtis ſit eſtimata ⁊ mulier eaꝫ attriuerit: vir eſtimatiōeꝫ reddit. Si ꝟon3ineſtimata dānū ⁊ lucrū ꝑtinet ad muliere. d. l. plerūqꝫ. fructus tn̄ dotis ꝑtinent ad viꝝ. ꝑꝑ onera mr̄imonij: ſi tn̄ſuſtinuerit onꝰ mr̄imonij. al̓s ſecūs. ff.e. dotis fructus. ⁊. d. l. plerūqꝫ. §. ſi ẜuivbi ēt dr̄ ꝙ fetꝰ peccoꝝ dotaliū ꝑtinētad viꝝ qꝛ ꝯputatur ī fructibꝰ: ſic tn̄ vtſuppleat prius capita p̄mortua ex fetibus iaꝫ natis. Unde ibi fallit hec regula. cuius eſt emolumētū eiꝰ dꝫ eē periculū. Et hoc eſt veꝝ: niſi res dotalis ꝯſiſtat in numero pondere ⁊ mēſura: qꝛiculū talium ſpectat ad viꝝ. Fetus tn̄ancillaꝝ dotaliū nō cedūt viro qꝛ dignitas ꝯditiōis humane facit: vti ꝑtuiancillaꝝ nō debeāt fructuū noīe ceſerid. §. ſi ſerui. itē nec lapifodie vbi lapisnō renaſcit̉. Secus vbi tales lapidesrenaſcātur: cuiuſmodi ſūt in anglia ⁊aſia: qꝛ tūc fructus eoꝝ ꝑtinent ad viꝝidē eſt de fūdis argētifodinis: ⁊ ſil̓ibꝰ⁊ de arboribꝰ nō cedēdis. Secus ergoin arboribꝰ cedēdis: vt qꝛ. jͣ. breue tempus renaſcūtur. nā tūc pn̄t dici fructusHoc. idē tꝫ bar. in. l. diuortio. §. ſi fundū. ⁊. §. ſi vir in fundo. ff. ſo. ma. vbi facit ex illis duas cōcluſiones. Prima ēꝙ arbores cedue cōputantur in fructibus. vt ſunt ſalices ⁊ hmōi. Secus inarboribꝰ fructiferis. Scd̓a ꝯcluſio: ꝙlapis ꝗ nō renaſcitur non eſt in fructuSecus ſi renaſcitur. idē in cretifodinis⁊ argentifodinis. ⁊ p̄dicta inducit adq. quotidianam. Pone maritus quifuerat notariꝰ: legauit vxori vſufructūomnium bonorum ſuoꝝ. An illud qd̓percipitur ex exemplatione ꝓtocolloꝝꝑtineat ad mulierē. Et dicit ꝙ nō. Illud .n. qd̓ ſemel tm̄ percipitur: ⁊ nonrenaſcitur: nō dicit̉ eſſe in vſufretu. vtin dictis duobus. §. ſed redditus protocolloꝝ eſt huiuſmodi. qꝛ ex quo ſemeleſt reddituꝫ nūqͣꝫ amplius percipieturaliquid cum non ſit veriſimile ꝙ percipiens perdat illud¶ Pͣactum patri factum a filia: dum 4nuptiui traderetur: ꝙ dote ꝯtenta nullum ad bona pr̄na ingreſſum haberetīprobat lex ciuilis. Si tn̄ iuramēto. nōbb