at retroire ac ſi nūqͣꝫ emanaſſet illd̓ iusCū ergo in caſu noſtro iſtis neptibusfuerit ius adeūdi queſitū ex turis ciuilis diſpoſitione ⁊ ex eodē iure corruerit dicta bonatio ex inſinuationis defectu. cū de iure naturali vl̓ gentiū nō requiratur hec inſinuatio. ſed ſufficit adipſius inſinuationis validitatem voluntas donatoris vt in. §. per traditionē inſti. de re. di. ſed fuit inducta de iure ciuili ſaltē vt homines non fraudētur. potuit imꝑator tanqͣꝫ ſuꝑ hoc iuspoſitiuū exiſtens habere illā legē proinfecta ad omnem iuris effectū. ⁊ ſicperinde valeret illa dōatio ac ſi nūqͣꝫillud ius emanaſſet: non obſtante ꝙmedio tēpore ius adeundi fuerit illisneptibus acquiſitū. Quia hoc ius illisinteruenit mediante iuris ciuilis diſpoſitione circa qd̓ potuit imperator diſponere habēdo illud pro infecto quoad omnē iuris effectū. Nec hic imperator principaliter diſpoſuit circa iuspriuatum illarū neptū ſed ꝑ quādamcōſequentiā principaliter enim diſpoſuit circa ius ciuile ſupplēdo ſolēnitatē ab eo requiſitaꝫ multa eniꝫ permittuntur per conſequentiaꝫ que non admittūtur principaliter vt in. l. i. ff. de aucto. tu. p̄ſertim cum hoc ius fuiſſet hōtneptibus queſitū: nō ex earū contractuſeu facto. ſed iuris diſpoſitione. Nechoc caſu imperator principal̓r diſponit cōtra ius gentiū tollendū qͣꝫtum ēex facto hominis. Sꝫ nos loꝗmur iniure queſito auctoritate iuris ciuilisad hoc tex. notabilis in. l. ij. ff. de nata.reſti. vbi tex. dicit ꝙ imperatores nonfacile ſolēt libertū natalibꝰ reſtituereniſi conſentiente patrono. cum n̄ poſſet poſtmodū ad liberti ſucceſſionemvenire ⁊ tn̄ vt īnuit ibi tex. iꝑator hocpōt ēt non vocato patrono licet de facili nō ſoleat: pōt ergo ex certa ſciētiafacere ſi vult. ad hͦ facit qd̓ notat Inn.i. c. niſi cū prideꝫ de renuncia. ꝙ ſuꝑiorpenes quem eſt poteſtas diſpenſandi:pōt ēt n vocatis illis quibus preiudi.catur diſpenſationeꝫ impendere. ⁊ ꝑIIItex. Alius. l. ij. dicit notabiliter bar. in. l.gallꝰ. §. ⁊ quid ſi tantū. ff. de libe. ⁊ pꝰ.ꝙ ſi imperator vult legitimare aliquēnon vocatis agnatis quibꝰ delata eſthereditas: poteſt dūmo hoc faciat excerta ſcientia. Itē ꝓ hoc faciunt dictaper Cy. in. l. reſcripta. C. de preci. impera. offe. que ꝯmuniter approbantur ꝑalios Legiſtas ⁊ canoniſtas in. c. quein eccleſiarum de conſtitu. ꝙ licet pͥnceps nō poſſit ſine cauſa reſcribere cōtra ius diuinum: tamen ſi de facto ſcribit preſumenda eſt in eo cauſa Undeſi princeps mandat aliquem interfici.vel rebus ſuis priuari ſibi parendumeſt. Nec obſtat predictis. l. fina. ff. de nata. reſti. vbi dicitur ꝙ libertus debet ꝑimperatorem reſtitui natalibus pr̄onoconſentiente ꝗa ius pr̄oni per hanc reſtitutionem amittitur. ⁊ per illū tex. dixerūt doc. cōmuniter ꝙ princeps in legitimatione fiēda debet reꝗrere agnatos qui ſucceſſuri erant ab inteſtato ⁊cum eoꝝ ꝯſenſu legitimationē facere:ſaltē eo caſu quo filius petit legitimari poſt mortem patris. dic ꝙ dicta. l. fina. procedit de poteſtate ordinaria ſꝫnō abſoluta. prout loquit̉ dicta. l. ſecūda eodem titulo. que hic interuenit ꝑillā clauſulā ex certa ſcientia.¶ An autem valeat donatio ſine inſi 5ꝫnuatione confirmata iuramento. ℟.Bald. in. l. illud. C. de ſacroſanctis eccle. dicit ꝙ non. Quia ad hoc vt iuramentum aliquid operetur: tria debentcōcurrere. Primo ꝙ perſona ſit habilis vel per iuramentuꝫ habilitata. Secundo ꝙ ſit generalis forma ſeruata.Tertio ꝙ res non ſit prohibita. vt. l. ſiquis inquilinos. §. fi. ff. de le. i. Sꝫ iſtedonatōes clādeſtine nō interuenientibus actis ſunt prohibite vt. l. donationes. C. de donationibus ergo iuramento nō validātur: merito: nec orit̉obligatio naturalis. Idem tꝫ Sali. in. l. pe. C.de dona. Sed Io. an. in addi. Spe. inti. de inſtru. edic. ſiue de fide inſtru. §.porro. tenet ꝯͣrium ꝑ ea que habenturin auc. ſacramenta puberum. C. ſi ad