℟. ꝙ aut donatio fcā fuit qn̄ mr̄imonium fuit ꝯͣhēdū: puta īter ſpōſuꝫ ⁊ ſpōſam aut qn̄ fuit ꝯͣctū. ſi pͥmo mō: autnuptie ſeq̄bant̉ aut nō ſi ſic tꝫ dōatioēt ſi alter ide ſit pauꝑior: alter ditior:Et ſi ſpōſa deducta fuerit in domū ſpōſi: q̄ ꝑꝑ etatē nō poterat eſſe vxor: ꝙ ēveꝝ ẜm ho. niſi ſit ꝓxīa pubertati. ff.eo. iter eos. Si aūt nuptie nō ſequebātur: aut hoc eſt ex ꝑte dōatoris aut nō.Si ſic: aut donauit ſpōſus ſpōſe. AutEcōuerſo. Si pͥmo mō: aut oſculū nōīteruenit: ⁊ ſic reuocat̉ dōatō tota lꝫ .n.bōatio illa fiat ſimpl̓r: īeſt tn̄ ꝯditio tacite .ſ. ſi mr̄imoniū ſequat̉. Aut īteruenit oſculū: ⁊ tūc medietas reuocatur. ſiꝟo donauit ſpōſa ſpōſo reuocat̉ tota ſiue īteruenerit oſculū: ſiue nō. C. de do.ꝑꝑ nup. ſi a ſpōſo. ſi aūt nō remāſit aꝑte dōatoris: ꝗn mr̄imoniū ſeq̄ret̉. tūcdonator totū recuꝑat ꝑ ꝯditionē ſinecā: vl̓ totū retinet: ſi nudū dedit. C. dedo. ꝑꝑ. nup. l. cū veteꝝ. Si ꝟo donatiofuit fcā poſt mr̄imoniū ꝯͣctū: aut dansſit pauꝑior: recipiēs tn̄ nō ſit ditior: puta ſi emat idē vnguēta vxor: ⁊ vl̓ mulier ꝯſumpſit ī ꝯuiuio fiēdo. vl̓ al̓r inutiliter: tūc .n. talis dōatio nō reuocat̉: qꝛvxor nō eſt effecta locupletior. ff. eo. l. ſiſpōſus. §. pe. ⁊. §. fi. ⁊. l. qd̓ aūt. §. i. e. ti.Idē ẜꝫ ho. ī ſū. ti. e. ꝙ ſi alterūter locuꝫdederit cā ſepulcri: dōatio tꝫ: qꝛ lꝫ dōator fiat pauꝑior: recipiēs tn̄ tꝑal̓r nonſit ditior. Idē ẜm ho. ſi vir donet vxori ad oblationē faciēdā: vl̓ ad al̓s pias cās eadē rōe. aut dās nō ſit pauꝑior⁊ recipiēs ſit ditior. ⁊ tūc ēt donatio tꝫ⁊ gl. ī. c. fi. exͣ eo. exēplificat vt ſit maritus ſi īſtitutꝰ hr̄s ⁊ repudiet he̓ditatēdōatōis cā vt deferat̉ vxori ſibi ſb̓ſtitute n̄ .n. pauꝑior ſit ꝗ n̄ acꝗrit ſꝫ ꝗ d̓ ſuopr̄imonio ꝑdit. Itē ſi repudiat legatūvt remaneat penes vxorē oneratā ꝓ legato p̄ſtādo. vl̓ ſi rogatꝰ eſſet reſtituere hereditatē vxori: nec detrahat quartā cā donationis: tūc tꝫ donatio. d. l. ſiſpōſus. §. ſi maritus. ⁊. §. ſiꝗs. vl̓ ſi donauit vxori rē alienā boa fide. ff. e. l. ſꝫ⁊ ſi ꝯſtāte. aut dās pauꝑior ⁊ recipiēs108ditior. ⁊ tunc nō valet. extra eo. c. fi. iutex. ⁊ in gl. niſi in aliꝗbus caſibus: primo ſi dās ſit in eadē volūtate viqꝫ admortē. Et ſi donatio legitimū moduꝫexcedat: nō tn̄ fuerit inſinuata vſqꝫ adlegitimū modū valebit. C. e. donatiōesBar. tn̄ in. l. ſi vt allegatis. C. de inoffi.do. dicit ꝙ aūt ſunt donatiōes ab initio valide. ſꝫ ſunt eodē tꝑe ꝯfirmate: vtputa ꝑ mortē: ⁊ tūc de oībꝰ fiet reuocatio ꝓ rata. Si ꝟo donatiōes ab iniciovalide fuerūt tūc reuocat̉ ſolū vltīa q̄fuit in officioſa. vt. l. ſi libertus. ff. de iureꝑa. Scd̓o ſi donatio ī tp̄s finiti mr̄imonij ſit collata: ſꝫ an̄ tp̄s illud nō efficitur res donata donatarij: ſed differt̉in tp̄s quo mulier a lege viri ſoluta eſtff. eo. ſi cū vxor l. §. vlt. vbi dr̄ inter viꝝ⁊ vxorē mortis cā donationes recepteſunt. Tertio ſi dās dedit pecunia ad refectionē ediū ſuccenſaꝝ. ff. eo. ꝙ ſi vir.Quarto ẜm ho. ſi donauit vxori annuum vel mēſtruū ad ſui ſuſtētatiōeꝫ ſuorūqꝫ: vſqꝫ ad vires dotis .i. fructus dotis nā qd̓ vltra dat̉ reuocat̉. idē gl. ī. d.l. ex ānuo. vbi ēt addit ꝙ de alio ſuo ꝓprio pōt maritus donare vxorī ad exhibitiōem ſui quatenus cōcurrit cumfructibus quos ſibi retinet ⁊ qd̓ ſupererit facta cōputatiōe eius qd̓ donatū eſtcū fructibus dotis reuocabitur. Quinto ſi vir pro vxore vectigal ſoluat. nonn. donat ꝗ in neceſſarijs oneribus ſuccrurit. vt. d. l. ex annuo. Sexto qn̄ vxordonat marito gr̄a honoris vl̓ dignitatis adipiſcēde. ſꝫ eatenus eſt ratū donū: Quatenus gr̄a dignitatis ſupplende opus ē. ff. eo. l. ꝙ adipiſcēde. Septimo qn̄ ſit donatio īter īperatorē ⁊ auguſtā: qꝛ imperiales ꝯtractus vicem legis obtinēt. C. eodē. l. pe. Cauſe aūt ꝓhibitiōis donatiōis inter viꝝ ⁊ vxorēſunt quattuor. Prima ne ꝓpter amorem alter cōiugum nō obtēperando:donatiōibus faciliter ſpoliaretur. ff. eo.l. i. Scd̓a ne melior in pauꝑtatē incideret ⁊ deterior ditior fieret. ff. eodē. l. iij.Tertia: ne forte ꝯiuges ad acꝗrendumintenti ſibi ꝑ donatiōes: nō eſſent ſtu-