habuit tp̄s ꝯpetēs ad agē. ⁊ ꝑ hāc rōnē vr̄ idē dicēdū in herede donatorisvt poſſit agere ꝯͣ donatariū ſicut in ſil̓idicit gl. in. l. fideicōmiſſū. C. de fideicō.ꝙ ſi legatarius īiuriā ītulit teſtatori ſiteſtator ignorauit ī vita ex hoc poteritagere hers. ⁊ facit ꝙ no. gl. in. l. ſororēC. de his ꝗ. vt indi. ⁊ ex illis gl. vr̄ infereſi. ꝙ ſi donatariꝰ carnaliter cognouit vxorē dōatoris in vita ſua ip̄o ignorante in vita: ꝙ heres ſuus poterit agere ad reuocādū donationē qꝛ nō dr̄ tacuiſſe exqͦ ignorauit. De hͦ vide. sͣ. adulteriū. §. viij. ⁊. jͣ. Uſufructꝰ. §. xxiij.19 ¶ Utꝝ collator bn̄ficij poſſit reuo care collationē ob ingratitudinē cōmiſſam in ipſius ꝑſonā. Ioā. an. ⁊ cōiterdoc. tenet ꝙ no. qꝛ collatio bn̄ficij nōeſt ꝓprie donatio. nā tenetur collatorex neceſſitate officij ꝯferre. donatio aūtſit ex mera liberalitate ⁊ ſic iura loquētia de donatiōe nō hn̄t locū in collatōne bn̄ficioꝝ. etiaꝫ collige ꝙ reuocatiodonatōis ob ingratitudinē hēt locumdūtaxat in donatōe ꝓprie ſūpta. ⁊ iōpoſſet nō īmerito attētari ꝙ donatiofacta ꝑꝑ merita p̄cedētia. nō reuocat̉ob īgratitudinē. qꝛ illa nō eſt mera donatio: ſed quedam remuneratio.20 ¶ Queritur de notabili. q. ꝗdaꝫ baro edificauit monaſteriū. ⁊ religioſi dicti monaſterij cōmiſſerūt ingratitudinē ꝯͣ hunc varonē in caſibus exp̄ſſisī. d. c. fi. nūꝗd reuocabitur illa donatōſpe. ponit hāc. q. e. ti. ⁊ refert duas opiniones. prima dicit ꝙ ſic. ⁊ ꝙ ob hocmōaſteriū deſtruet̉. ſicut ī ſil̓i videmꝰ.ꝙ ciuitas qn̄qꝫ ſubmittit̉ aratro ꝑꝑ d̓lictū ciuiū. iuſta notata ꝑ bar. in. l. autfacta. ff. de penis. Itē priuat̉ ciuitas dignitateᶻ ep̄atus ꝑꝑ delictū ciuiū. vt in.c. ita nos .xxv. q. ij. alia opinio ē ꝙ monaſteriū n̄ deſtruat̓: ſed expellētur ꝑſone ⁊ alie ſubſtituētur. ⁊ hec opinio vr̄eꝗor: vt ſic potius puniāt̉ ꝑſone qͣꝫ eccl̓ia. ⁊ cū hac opiniōe tranſit ibi Spe.Idē pa. gl. ēt addit aliū caſuꝫ ī. d. c. fi.ſ. ex preſūpta volūtate teſtatoris. ceſſante oī ingratitudine: vt ꝓpter ſuperue-jx3niente natiuitatē filioꝝ. ⁊ de hoc videPa. in. d. c. ſi. poſt. bar. in. l. ticia. §. ip̄erator. ff. d̓ le. ij. vbi dicit ꝙ qn̄qꝫ q̄rimꝰde reuocatiōe fiēda ex p̄ſumpta voūltate donatoris: qn̄qꝫ ꝑ remediū quereleinofficioſi: r̄ſpectu filioꝝ exn̄tiū tꝑe donationis: vt qꝛ effudit pr̄imoniū donādo. nihil vel parū relinquēdo liberis.Primo caſu: aut dōatio ē ſcā ī ꝑſonaꝫliberti: vl̓ exͣnei. ⁊ reuocat̉ in totū ipſoiure: qͣſi dō̓ator hoc tacite ītellexerit. vtin. l. ſi vnqͣꝫ cū gl. ſua. C. de re. do. Autdōatio fuit facta in ꝑſonā vniꝰ ex liberis: ⁊ tūc nō reuocat̉ in totū ꝑꝑ natiuitatē filioꝝ ſed vſqꝫ ad debitū bonoruꝫſubſidiū .i. vſqꝫ ad legitimā: q̄ debet̉ iure ne̓. ⁊ ita intelligat̉. l. ſi totas. C. de inoffi. do. ⁊ ex hoc infert Pa. ꝙ donatōfacta monaſterio nō reuocatur ī totū.de ſtricto iure ꝑꝑ natiuitatē filioꝝ: qꝛmonaſteriū hr̄ loco filij. Itē qꝛ donatiōe fcā ī fauorē aīe. q̄ nō dꝫ eſſe minꝰfauorabilis qͣꝫ filiꝰ. vt in aut. ſi qua mulier. C. de ſa. ſan. ec. ⁊ hoc ēt ſentit gl. ind. c. fi. dū dic̄ ꝙ dōatio ibi .ſ. xvij. iiij. c.fi. fuit reuocata in totū iure poli .i. celi.ſ. ex qͣdā eꝗtate naͣli. nō iure fori. Scd̓ocaſu dicēduꝫ: ꝙ aut dōatio fuit fcā vniex liberis. ⁊ nō reuocat̉ ꝑ alios liberosniſi viqꝫ ad debitū bonoꝝ ſubſidiū ētſi donatio fuit inofficioſare ⁊ cōſilio.aut donatio fuit facta alteri ⁊ tūc ſi liberis fuit aliꝗd relictū: nō reuocat̉ niſivſqꝫ ad debitū iure neͣ. Si ꝟo nihil reliꝗd ⁊ donatio ē inofficioſa re ⁊ ꝯſilioreuocat̉ ī totū. ſi aūt inofficioſa re tm̄:⁊ nō ꝯſilio tūc n̄ reuocat̉ niſi vſqꝫ addebitū iure neͣ. Intellige qd̓ dixi de donatiōe facta filio: qn̄ tenet vt qꝛ emancipato: vel ſilioſa. ꝓpter merita.No. ẜm Ho. in ſūma 21Additlo. xi. de teſtis. §. qual̓r firmetur. ꝙ teſtm̄ inofficioſum. vel donatio inofficioſa dicuntur qn̄ ſunt factacontra offm̄ pietatis. Offm̄ .n. inter patrem ⁊ filiuꝫ dr̄ pietas. ff. de obſequijsl. pe. Inter pr̄onū aūt ⁊ libertū dr̄ obſequium. C. de neg. ge. officio. Interdeum ⁊ hoīem religio. inter hoīem ⁊
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten