Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
102r
Einzelbild herunterladen
 

fornicationis. Et ibi addit ꝙ marituspoteſt propria auctoritate a ſe abijcerevxorem adulteram. Quod intelligeadulterio exiſtente notorio.5 Sed quō dices adulteriū notoriuꝫdic ẜꝫ gl. in. c. ītelleximus. de adul. vbidat duos modos ꝓbandi adulteriumPrimus ſi mulier fuit publice adulterata nō tn̄ capias ſtricte ꝟbuꝫ publiceſ. oībus vidētibus. Sed ītellige ꝙ recedēs a marito ſuo adheſit publice cuidā ꝯcubinario. nā ꝯuincit publice deadulterio: exquo ſtat in domo publicede adulterio: exquo ſtat in domo publice cū ꝯcubinario: vl̓ ꝯuincit̉ notorie d̓adulterio: exquo in domo hꝫ alienū virū in mēſa: ⁊ in lecto: vt in. c. fi. de coha. cle. Item pōt ꝯuinci de publicitateſi paſſiꝫ admittat viros ad eaꝫ cā adulterij. facit. l. palā. ff. de ritu nup. Scd̓smodus ꝓbādi ſi hꝫ filiū ex alieno viro. ⁊ ītellige hūc caſuꝫ: cū tāto tꝑe ſtetitſeparata a viro ꝙ nō potuiſſet ꝯciꝑe amaritor vtputa qꝛ nūc peperit ⁊ eſt annus ꝙ receſſit a marito.16 Nunꝗd aūt in p̄dictis admittat̉ cōpēſatio. Pone .n. ꝙ vxor ſeparata poſtfornicationē ſpūalem mariti cōmiſſitip̄a poſtmodū adulteriū: nūꝗd marito reuerſo ⁊ īuito vxor poſſit intrare religionē: an ꝟo debeat cōpēſare adulteriū ſpūale cū carnali: ſicut ſit cōpenſatio qn̄ vterqꝫ lapſus eſt in fornicatiōeꝫcarnalē vt extra de adul. c. pe. ⁊ fi. Ur̄pͥmo ꝙ nō qꝛ diuerſaꝝ ſpecieꝝ nō admittit̉ cōpenſatio. puta tu dixiſti mihiꝯuiciū. ⁊ ego tibi. vel tu fuiſti mihi furatus vnā rē: ⁊ ego tibi aliā. ⁊ ſūc nōſit cōpēſatio: īmo ꝗlibet pōt agere proiniuria ſua ⁊ ꝓ ſuo dāno. In ꝯͣriū facitqꝛ vtraqꝫ fornicatio eſt ſufficiēs ad ſeparationē mr̄imonij: ergo ad inuiceꝫadmittit̉ ꝯpēſatio. ⁊ hāc opionē tenetGoſ. in. c. de illa. de diuor. Hoſt. diſtinguit ꝙ aut accuſat̉ ꝗs de ſpūali fornicatione ⁊ ipſe excipit de carnali ⁊ nōeſt audiēdus. qꝛ ſi ꝯuincit̉ d̓ ſpūali nōtn̄r mulier iecū habitare: niſi velit redire ad fidē. aut eꝯͣ accuſatus de carnjali1orexcipit de ſpūali. Et prius de exceptione cognoſcendū eſt tanqͣꝫ de p̄iudiciali cū nō poſſit hereticus accuſare vxorē de carnali: vel de alio delicto. ⁊ prohoc extra de exceptio. c. exceptiōeꝫ ⁊. c.a nobis. Si tamen vellet ille redire adfidē: ⁊ conſtaret de fornicatione vtriuſqꝫ de ſpūali .ſ. ⁊ carnali: fiet tunc cōpenſatio. ⁊ hec opi. eſt ſatis equa. hec pa.in. c. fi. de ꝯuer. coniu.Octor ẜꝫ pan. in. c. cū ſcd̓ꝫ d̓ p̄bē.⁊. c. ꝓpoſuiſti. de ꝓba. ter dꝫ approbari. Prio a pn̄tantibus. Scd̓o inexamine pͥuato a doctoribus collegijTertio ī publico qn̄ doctorat̉. qꝛ vt ꝓaliquo recte p̄ſumat̉ ter dꝫ ī exercitioalicuius actus approbari. vt in ſimilidr̄ de athletis. l. vna. C. de athle. li. x. ⁊ꝑ. d. l. dr̄: ꝙ approbatꝰ a doc: corruptisnō gaudet pͥullegio doctoratus. Itemnota ꝙ nō ſolū ꝑꝑ defectū ſciētie ſꝫ ētmoꝝ p̄t ſcholaris reprobari vit ꝓbat̉ inl. magiſtros. C. de ꝓfeſ. ⁊ medi. li. x. iūcta clemē. ij. de magiſtris ⁊ ita ſe hꝫ cōſuetudo. Et ſex. reꝗrunt̉ ad ꝓmouendūad dignitatē magiſterij. Primo ꝑitiadocēdi. Scd̓o facūdia dicēdi. Tertioſubtilitas īterpretādi. Quarto copia dicēdi. ⁊ hec hn̄tur ī. l. vnica. C. de ꝓfe. ꝗi vr̄. ꝯſtā. li. xij. Quito moꝝ excellētia.d. l. mgr̄os. Sexto motꝰ fortitudīs vtſciat reſiſte̓ adu̓ſus vi fortune. vt. l. reddat̉. C. d̓ ꝓfeſ. ⁊ me. li. x. Et iō pauci attingūt dignitatē doctoratꝰ. vt dic̄ bar.poſt Ci. i. l. oēs popu. ff. de iu. ⁊ iur̄. ⁊ ſitꝑe approbatōis doctor hūit has qͣlitates: ſi poſtea effectꝰ ē iutilis: dꝫ degradari a doctoratu: vt ī. l. grāmaticos. C. deꝓte. ⁊ me. li. x. Et dixi dignitatē: qꝛ doctoratus dignitas ē. vt eſt pulcher tex.i. c. qͣꝫto de magi. ⁊ ibi dicit pa. ẜꝫ bar.i. l. ex eo. ff. d̓ mili. teſt. ꝙ nec miles necdoc. dicūtur hr̄e dignitatē. Sꝫ alid̓ dixit in. l. fi. C. de iudeis. vbi ꝯcludit iudeum nō poſſe effici doctoreꝫ: cum doctoratus ſit dignitas. Et ſatis poteſt diciꝙ doctor ſaltem legens: incōtinēti cuꝫincipit legere. dicatur habere dignitatem maxime ex eo ꝓbatur: qꝛ hꝫ a. l.g8 6