Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
98r
Einzelbild herunterladen
 

xius eccl̓ie: qꝛ pcm̄ eſt occultū. xxxij. q.v. xp̄iana. nec deo. ꝑꝑ pnīaꝫ. quā ſuſcepit: iō celebrare pōt ⁊ vti ordinbꝰ. ſꝫ ꝯͣhoc dictū Uin. multū vrgit. c. fi. de te.or. vbi dr̄ p̄ter reos homicidij: ⁊ iō qͣꝫtūcūqꝫ occultū ſit hōicidiū ⁊ qͣꝫtūcūqꝫpnīaꝫ egerit: nō ꝓmouetur nec iuſcepto ordīe vtitur. Lau. tn̄ ⁊ Io. vidēturtenere opīoneꝫ vin. vbi homicidiū eſtoccultū: ⁊ homicida egit dignā pnīaꝫ⁊ eſt ſecū ꝑ ep̄ꝫ diſpenſatū. ⁊ ad. d. c. fi.rn̄deri pōt ꝙ loꝗt̉ qn̄ talis homicidanō egit pnīaꝫ: vel ſecū nō fuit ꝑ ep̄ꝫ diſpēſatū. pa. āt. ī. c. ex tenore de te. or. dic̄ꝙ qn̄ delictū homicidij ē oīno occl̓tūꝓut occl̓tū diſtīguit̉ ꝯͣ ꝓbabile: ⁊ tc̄ fihēmꝰ reſpectū ad. l. ꝓmotiōis publicā⁊ tūc nullus ēt homicida eēt exp̄ſſe ꝓhibēdus qꝛ talia ſolus deꝰ iudicat. Siat habemꝰ reſpectū ad legē ꝓmotiōisꝯſcīe ꝓut eſt īformata ex. ſpulſiua. talis nō pōt ꝓmoueri: niſi cū eo diſpēſetur hec Pa. ⁊ intellige in hoc cāu dediſpēſatiōe fienda papa: nō ab ep̄o: qͦad illā irregularitatē tollendā. ⁊ videad p̄dicta ſingulare dictū Inn. ī. c. cōſtitutis. el. ij. de app. vt refert Pa. in. c.cuꝫ noſtris de ꝯce. p̄. ꝙ hōicidiū. ſeu irregularitas ſuꝑueniens titulo bn̄ficijnō pͥuat quem ipſo facto: ſed opus eſtſnīa ⁊ ſic homicida iuſte tꝫ beneficiumdonec priuetur. Pro hoc benefacit.c. clericus. ne ele. vel mo. ⁊. c. ex litterisde ex. pre. Sꝫ ſi homicidiū ſeu irregularitas preceſſit collationē: nō tꝫ collatio: qꝛ facta indigno ⁊ inhabili quo adexecutioneꝫ officij: vt in. d. c. fi. Diſpēſationū aliqͣ eſt debita: aliquaꝓhibita: aliqͣ ꝑmiſſa. Debita ē cū multoruꝫ ſcādalū timet̉. l. di. vt cōſtitueret̉caue tn̄ ne d̓cipiaris in ſcādalo. itē d̓bita eſt diſpenſatio rōne tꝑis: ꝑſone: velpietatis: vel neceſſitatis vl̓ vtilitatis eēcl̓ie vel euētus rei ⁊ de ſingulis horumhr̄. i. q. vij. §. niſi rigor ⁊ capitul̓ ſe. vſqꝫ ad. §. ecce. ⁊ breuit̓ vbicūqꝫ ſubeſt iuſta cā diſpenſandi diſpenſatio debitaeſt. l. di. dn̄o ſancto. ⁊ lꝫ ex cāis p̄dictisdiſpenſatio debita ſic. ⁊ peccet prelalꝰ8nō diſpēſādo tn̄ ſubditi no habēt iuspetendi: niſi forte ſupplicādo. diſpenſatio vero prohibita eſt: vbicunqꝫ nō p̄tfieri fine māifeſta decoloratione eccl̓ieItē voieūqꝫ nō eſt iuſta cā diſpenſandi. i. q. vij. tali. ⁊. c. ⁊ ſi illa. ⁊.c. īnotuit.de elec. diſpenſatio vero permiſſa eſtaliqn̄ ī cāu. vt. l. di. ſiquis p̄ſbyter ⁊ ml̓tis caſibus in quibus iura permittūtdiſpenſationem. Quid ſi ep̄s diſpenſat īdiſcrete. ℟. 5ſi de hoc fuerit accuſatus punienduseſt pena diſpoſitionis. li. diſti. c. i. SedHo. dicit hoc habere locū: ſi monitusſit īcorrigibil̓: ⁊ ꝑꝑ hͦ ſuſpēius: ⁊ ſnīaꝫſuſpenſiōis ꝯtēnes ēt in ſua ꝯtumatiaꝑſeuerat. ar. extra. de preben. graue veldicta iura intelligūtur: qn̄ ep̄s diſpenſat in eo qd̓ de iure nō pōt. An aūt ep̄s in caſibus in ꝗbua pōtdiſpenſare ꝯferendo bn̄ficiū indignovideatur diſpenſaſſe. ℟. Pa. in. c. cū incutis. de elec. dicit ꝙ nō īmo venit puniendus. qꝛ ꝯtulit īdigno. Ita determinat gl. notabilis. in. c. vnico de eta. ⁊ qͣ.li. vi. Secꝰ dicit in pͥncipe. naꝫ pͥncepsꝯferendo ſcienter indigno: vt diſpenſare dūmō ꝑ lr̄as ſuas poſſit cōſtare. decerta ſcīa de indignitate vt no. Bal. inl. barbarius. ff. de offi. pre. Secꝰ in inferiori. ⁊ ſic pn̄i reduci ad cōcordiā doc.varie loquētes. rō diuerſitatis eſt qꝛ pͥnceps nō tenetur adhibere cauſe cognitionē in diſpenſando ſꝫ ſufficit ſola voluntas. vt inſti. de iure naͣ. §. qd̓ pͥncipiIō ſatis eſt qualitercūqꝫ appareat devolūtate pͥncipis. ⁊ ſatꝭ dr̄ apper̄: ſciēseū inhabilem: eū ꝓmittit ad offm̄ ſibilegibꝰ interdictū Secꝰ in inferiore. nāin diſpenſatione inferioris requiriturcauſe cognitio. nam diſpenſare idemeſt ꝙ diuerſa penſare. vnde ex proprioſignificato vocabuli diſpenſatio videtur cōceſſa cā ſubſiſtēte: ⁊ premiſſa cauſe cognitione expediat ſic diſpenſarealias nō eſt diſpenſatio: ſed diſſipatio.vide tn̄ ꝙ notat. Pa. in. c. preterea dete. co. vbi dicit ꝙ ſi ſuperior premiſitcanſe cognitionē. vr̄ diſpenſatum. aligg 2