vtputa ſi deponis apud me ẜuum vinctuꝫ. ⁊ ego miſericordia motꝰ ſoluo eūfi. eo. ſi hoīeꝫ. Iteꝫ qn̄ depoſitarius resſuas hꝫ ſaluas: ⁊ depoſitas amiſit: p̄ſumitur ꝯͣ ip̄ꝫ: qꝛ ſuas clauſit ī archa. depoſitas ꝟo nō clauſit. Sꝫ circa hoc iudex ex qͣlitate reꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ arbitrabit̉dolū affuiſſe vel ne. Quid enī ſi res depoſite erāt precioſiores ſuis. ⁊ nō valens ſubuenire vtriſqꝫ. p̄elegit ſuas. nāẜꝫ ordinē caritatis tenetur ſe magis diligere qͣꝫ ꝓximū. xxiij. q. v. ſi nō lꝫ. Sicur enī nō tn̄r ꝗs aīaꝫ ſuā īpendere cōmodis alienis: ita nō tenetur pati īteritū rei ſue vt ſaluet res ēt p̄cioſiores ꝓximi ſui. ⁊ iō nō pōt dari certa doctrina ꝗd .n. ſi ſaluauit res viliſſimas ⁊ n̄ſaluauit res Depoſitas p̄cioſas. Iō Iudex arbitrabit̉ ⁊c. hͦ pa. ī. d. c. boafid̓s.¶ Sꝫ quero de qōne notabili: ꝗd ſi inrebus ſuis eſt plus diligēs qͣꝫ cōis hominū naͣ deſiderat: ⁊ in rebꝰ depoſitisadhibuit diligētiā debitā qͣꝫtū cōis hominū nā deſiderat: an teneatur ſi talisres fuerit deꝑdita. ℟. Bar. in. l. qd̓ nerua. ff. depo. dicit ꝙ tenetur diligētiā p̄ſtare rebꝰ depoſitis tātā: qͣꝫtā ſuis: al̓seſt in fraude p̄ſumpta. Et ẜꝫ hoc vr̄ ꝙdiligētia ſua erit ſi dānoſa: ⁊ ſic ſtultꝰtrit melioris ꝯditōis qͣꝫ ꝑitus. Dico ꝙſua diligētia nō eſt ſibi dānoſa: ſꝫ ſuusdolus p̄ſumptꝰ exquo minorē diligentiā adhibꝫ qͣꝫ in ſuis: qꝛ abſqꝫ bona fide. Idē tꝫ gl. ibi. qd̓ eſt notandum.4 ¶ Depoſitū ſi fiat gr̄a depoētis tm̄ tc̄depoſitarius nō tn̄r niſi de dolo ⁊ lataculpa. In ꝗbuſdā tn̄ caſibꝰ d̓poſitariꝰtenetur de leui ⁊ leuiſſima. Prīo cū depoſitariꝰ obtulit ſe depoſito. tūc enī tenetur de leui culpa ⁊ leuiſſima: cū videatur depoſitū factū gr̄a depoſitarij.Scd̓us caſus qn̄ depoſitariꝰ aliꝗd recepit ꝓ cuſtodia. hoc enī caſu cōiter tenetur: vt vēiat leuis ⁊ nō leuiſſima qꝛꝯͣctꝰ ille ſit gr̄a vtriuſqꝫ vt in. l. ꝯͣctꝰ. ff.de re. iu. vēi ergo culpa in depoſito ſic̄in ꝯmodato. cāuſ āt fortuitꝰ nō īputat̉depoſitario: niſi p̄ceſſerit mora ī reſtituēdo: vl̓ culpe: vl̓ pactū. Et qͦ ad pa-ctum. dic vt ſupra dictum eſt in cōmodato hec habentur in. d. c. bona fides.⁊ ibi panor.¶ Eccl̓ia nō tn̄r de depoſito ēt qn̄ de 5poſitū fuit factū ī pn̄tia p̄lati ⁊ capl̓i:niſi aliqd̓ lucꝝ ſit eccl̓ia ide ꝯſecuta ẜꝫInn. ꝑ. l. lꝫ. ff. de pecul̓. ⁊ miratur Pa.ꝙ doc. nō pōderauerit hoc dictū Inno. qd̓ vr̄ ſatꝭ notabile. nā qn̄ eccl̓ia recipit aliqd̓ lucꝝ pōt dici ꝯͣctꝰ initꝰ gr̄avtriuſqꝫ: merito eccl̓ia obligari dꝫ: ſicutex alijs ꝯͣctibꝰ. Sꝫ qn̄ ſit gr̄a deponētis tm̄: nō occurit rō quare eccl̓ia debeat teneri ſaltē vt ſit ꝑueniēdū ad d̓ſtractiōeꝫ reꝝ īmobiliū. vl̓ mobiliū p̄cioſorū ex ꝯͣctu p̄lati ⁊ capl̓i non initio advtilitatē eccl̓ie ꝯͣ capl̓ꝫ ſine exceptiōe. xij. q. ij. Io. aūt an. diſtiguit vtꝝ depoſitū ſit factū apd̓ ſacriſtaꝫ deputatū adcuſtodiā vaſoꝝ. ⁊ tūc dr̄ factū eccl̓ie: ⁊ſic eccl̓ia nō tn̄r ſꝫ oꝫ qd̓ īterueniat pn̄tia p̄lati ⁊ capl̓i. Si ꝟo depoſitū ſit factū apd̓ ſacriſtā deputatū ad cuſtodiādepoſitoꝝ. tūc n̄ reꝗͥrit̉ pn̄tia hoꝝ: ſatꝭeſt enī ꝙ a pͥncipio illū d̓putauerūt addepoſita recipiēda: ⁊ ſic Io. an. vna. cūgl. ī. c. i. e. ti. ſentiūt eccl̓iā obligari ex tali ꝯͣctu inito gr̄a d̓ponētis tm̄. ⁊ pa. ꝓꝯcordia haꝝ opi. dicit ꝙ eccl̓ia n̄ tn̄r qͦtenꝰ veniēdū ſit ad diſtractiōeꝫ īmobiliū: vl̓ mobiliū p̄cio ſoruꝫ: ⁊ ſic ꝓceditopīo Inn. Sꝫ qͣtenꝰ abſqꝫ p̄dictoꝝ diſtractōe eccl̓ia ſatiſfacer̄ p̄t: puta de fructibꝰ eccl̓ie: eccl̓ia tn̄r ⁊ ſic ꝓcedit opioIo. an. ⁊ gl. Si tn̄ eccl̓ia ꝯſecuta eēt aliqͣꝫ vtilitatē. dic vt i pͥncipio huius. §.¶ An aūt eſtimatio ī depoſito aduciat 6gradū: dic ꝙ ſic: ſicut ⁊ ī ꝯmodato. ⁊dic vt dictū ē. sͣ. c. ꝯmodatū. §. ix.¶ Quid ſi pl̓es depoſuerūt: nūꝗd red 7det̉ alteri eoꝝ: ſi petet. ℟. ꝙ ſic. ſri d̓ponēdo ſit actū: alias ꝓ ꝑte tm̄. qꝛ ēt duohe̓des ꝓ ꝑte agūt. ff. e. l. i. §. ſi pecuniaSi aūt duo deponāt hͦ pacto: ꝙ ſi reddat̉ vni ſin̄ altero: hͦ ẜuari dꝫ. vn̄ ſi reddat vni: neuter agere p̄t: ſi depoſitariˢnegat ſe reddidiſſe: nec redde̓ cogituralicui qꝛ nō illi cui reddidit: qꝛ ille nōp̄t agere: nec illi cui nō reddidit: qꝛ nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten