honeſtate non deberet ſubdelegareniſi de ꝯſenſu ꝑtiū: nō tn̄ de neceſſitate. quia. d. c. fi. ind iſtincte dat facultatēiſti delegato ſubdelegandi. dicens ꝙdelegato a principe ē a iure conceſſuꝫidem Ho. ⁊ Spe. ⁊ Pa.z ¶ Deputatus cum cl̓a p̄electionis n̄impedit̉ ꝯmittere vices ſuas: ⁊ ſic perillā cl̓aꝫ n̄ ītelligit̉ electa iduſtria ꝑſōeniſi illd̓ v̓bū gēinaret̉ puta ſi dice̓turtu exequaris. ẜm Bald. vt verba aliꝗdoperentur. extra d̓ priuil. ſi papa. li. vi.4 ¶ Is cui ꝯmittitur negocium vt perſonaliter exeqͣtur:p̄t ſi ꝑtes ꝯſentiāt alteri ſubdelegare. Hoc tn̄ intellige ẜmPa. vbi. sͣ. quando forma reſcripti eſtfundata ſuper vtilitate ꝑtiuꝫ Secus ſieſſet fundata: ſuper vtilitate publica q̄nō eſſet remiſſibilis ꝑ ꝑtes: vel vbi ꝑtes ꝯͣdicerent. Secus ſi expreſſe: vel tacite ꝯſentirēt. no. ēt ex tex. ibi īduſtriā⁊ fidē: ꝙ eligēdo īduſtriā ⁊ fidē alicuiꝰ: vr̄ tacite inhibita ſb̓delegatio Ideꝫſi dr̄ ꝑſonaliter exequaris: cū limitanaolitione tn̄ precedenti vel ſi diceretur ꝯfidentes de tua induſtria. ⁊ circūſpectione. Fallit tn̄ dicta regula ī caſibus exp̄ſſis ī. d. c. fi. i. §. ceteꝝ. ⁊ ibi exprimuntur p̄dicare crucē: excōicare: vl̓ abſolue̓. diſpēſare cū irregularibꝰ: vl̓ īiūge̓pnīas. hec alijs d̓mādare n̄ lꝫ: qꝛ nō ſibi iuriſdictio: ſed certū miniſteriū cōmittitur ī hac parte ſalua tn̄ ſemꝑ legatoꝝ auctoritate vt dr̄ ibi in tex. nonſolū at in caſibus predictis ſed etiā inomnibus alijs in ꝗbus ꝯmittitur nudū miſterium: ⁊ non iuriſdictio: ꝓhibetur ſubdelegatio per dictū tex. in fi.5 ¶ Ille cui papa ꝯmittit inquiſitioneꝫvl̓ ꝓuiſionē eccl̓ijs d̓ prelatꝭ ſine alijsmīſtrꝭ) qꝛ ī hmōi caſibꝰ induſtria ⁊ fides ꝑſōe cui ꝯmittitur eligi vr̄: n̄ p̄t hͦalteri ſubdelegar̄. ſaluo ſi habe̓t ſpālemandatum ſubdelegandi. d. c. fi.b ¶ Delegato n̄ creditur: niſi delegationem probet: nec tenetur quis exequiſnīam delegati: niſi ei delegationis littere oſtendatur. extra eo. cum in iure.7 ¶ Qual̓r āt ꝓbet̉ mādatū d̓legatoris℟. pa. i. d. c. cū ī iur̄. dicit ꝙ p̄mo ꝓbarip̄t ꝑ origīale: ⁊ hͦ claꝝ. Secūdoꝑ exēplū ſolēnit̉ ſūptū ex origīali. De qͣſolēnitate vid̓. jͣ. pͥuilegiū. §. xvij. ⁊ ſe. Idēſi ꝑtibꝰ ꝯſētiētibꝰ vl̓ pn̄tibꝰ ⁊ n̄ ꝯͣdicētibꝰ origīale fuit exēplatū ī actꝭ ẜꝫ hona ī p̄iudiciū ip̄aꝝ ꝑtiū acta faciēt fidēde tenore originalis. ar. bonū. i. l. i. C. d̓rela. ⁊ per illum tex. dicit ibi Bart. ꝙſi ꝑtes ī iudicio pn̄tes n̄ ꝯͣdicūt his q̄pn̄t tendere in eaꝝ p̄iudiciū videnturꝯſētire. Secꝰ vbi ſolus notariꝰ exēplauit iſtr̄a origīalia reducēda ad actoꝝtenorē. nā vt dicit Inno. cū ꝓducūturinſtrumēta: ſola ꝓductio ē de actis: ⁊non tenor qͣſi dicat: ꝙ ſi notarius ſcripſit ī actis: ꝙ pars ꝓduxit tale iſtr̄mcreditur notario d̓ ꝓductione: vt in. c.quoniam ꝯͣ de proba. ſed nō crediturſuꝑ tenore inſtr̄oꝝ: niſi ꝓbetur tenor ꝑoriginalia: vel alijs modis predictis.¶ Quid ſi delegatus n̄ vult face̓ fidē 8ordinario de ſuo mādato: ſed ei parerenolētē excōicat: dicunt doc̄. ꝙ excōicatio nō tꝫ: qꝛ delegatus non hꝫ iuriſdictōꝫ .sͣ. ordīariū: niſi qn̄ eēt ſibi rebellis. Sꝫ petēdo fidē d̓ mādato facit qd̓ſibi a iur̄ ꝑmittitur: gͦ n̄ p̄t dici r̄bell̓ſ.¶ Quid ſi ordīariꝰ malicioſe dicat ſe qdubitare de mādato allegando maxīefalſitateꝫ reſcripti. Ho. dicit ꝙ qͣttuorremedia hoc caſu cōpetunt delegato.Primū vt d̓legatus exequatur ꝑ ſe qd̓pōt. vt. c. ī lr̄is eo. ti: Scd̓m vt puniatip̄m ordīarium: ſi ꝯſtat ꝙ malitioſe ſeopponat. Tertiū qꝛ punitur qͦ ad deūQuartuꝫ qꝛ poterit ꝯdēnari ī. xxx. lib.auri ſi malitioſe opponit cauillādo reſcriptū prīcipis. vt. l. ij. C. de le. Ad predicta facit qd̓ no. Pan. in. c. p̄terea dedila. vbi. dr̄ ꝙ ſi agitur d̓ grauiſſio p̄iudicio n̄ ē parēdū aſſerēti ſe d̓legatū:qͣꝫuis ſit ꝑiōa auctorizabil̓. niſi priusꝯſtet d̓ mādato pleno: nec ſufficit ſimplex copia. l. vna. C. de ma. pri. nec aliter ordīariꝰ dꝫ exeꝗ ſnīaꝫ ar. i. c. nobiliſſimꝰ. xcij. di. ſi āt agitur d̓ graui p̄iudicio n̄ grauiſſio: ſeu grauiori: puta citatꝰ ē ī vald̓ remotꝭ ꝑtibꝰ ſufficit mitte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten