Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
81r
Einzelbild herunterladen
 

ceps officij ⁊ tunc ꝯſiliū ſtat ꝓprie vn̄ſatis ē reꝗͥrere. vt ī. d. c. cū oliꝫ pōe exēplū. Statuto cauetur vt mulier nō poſſit teſtari ſine ꝯſilio duoꝝ ꝯſanguineorū. Certe hoc caſu ſatis ē reꝗͥrere ꝯſiliūcū facultaſteſtādi ſoli mulieri ꝯpetat. ⁊hoc teneas. Nec eſt facienda dr̄ia ſi ꝗsdicat de ꝯſilio vel cū ꝯſilio. ꝓut voluitCy. in. l. id qd̓ pauperibus. C. de epiſ. ⁊cle. Dicit enī ꝙ ſi aliꝗs hꝫ aliꝗd facerecū ꝯſilio alicuius. nō tenet̉ ꝯſiliū ſequiSecꝰ ſi hꝫ facere de ꝯſilio alicuiꝰ. ?Io. an. in regula nullus in mereū. hācdr̄iaꝫ nō approbat. nec ēt Bar. in locoprealle. ſecus ẜm Io. an. in loco p̄alle.ſi dicatur iuxta vel ẜm ꝯſilium talis. qꝛtunc tenet̉ ſeꝗ. Adde p̄dictis qd̓ notatBar. in. l. ſi cū dotē. §. eo aūt. ff. ſo. ma.ꝙ ſi cōſanguinei requiſiti nolūt ꝯſentire. ꝙ ad iudicis offm̄ ſpectat examīare cāꝫ ꝯͣdictōis. ⁊ ſiꝗdē ē iuſta: bn̄ꝗdēalias iudex ꝑmittet mulieri cōtrahereaut teſtari vt. d. §. eo aūt. Quid aūt ſi ille cuius ꝯſiliū reꝗriturⁱ dedit malū ꝯſiliū: nūꝗd excuſenturfaciētes actū cū malo ꝯſilio. ℟. Pa. inc. cū ī veteri de elec. de mēte cōpoſt. dicit ꝙ n̄ excuſant̉: qꝛ ꝯſiliū n̄ obligat ⁊iō ſi canonici elegiſſēt ſciēter indignūcū cōſilio illo illoꝝ īcidiſſent ī penā. c.cū in cunctis. de elec. idē ſentit bar. i. l.i. §. ſi plures. ff. de exerci. vbi dicit ꝙ ſiiudex tenet̉ ꝓnūciare cū cōſilio ſapientis non excuſabitur ſi fuit ſequutꝰ malum conſiliū.3 Quid aūt ſi ille ꝗ hꝫ īpēdere ꝯſiliūvult ꝯſulere vel eſt mortuns. an poſſitmādatarius ꝓcedere ad actus cōſumationē cōſilio nō hīto: vin. quē ſeꝗt̉ Io.an. in. c. i. ne. ſe. va. ī. vi. in effectu ſic diſtinguit. qꝛ aui ille ē mortuꝰ ⁊ tūc ſi exp̄ſſo noīe ꝓprio ptās cōſulēdi fuit ſibiattributa: expirat mādatū ex quo nonpotuit ẜuari forma. ſꝫ dꝫ expectari ſcd̓aiuſio. ar. c. cū dilecta d̓ reſcrip. Si ꝟofuit expreſſū nomē dignitatis dꝫ ſucceſſor expectari. ar. c. qm̄ de offi. dele. ideꝫdicimus ſi eſt abſens: ita ꝙ ꝯſiliū nonpōt reqri. Si vero eſt pn̄s: ⁊ non vult.81Conſulere vel eſt abſens ⁊ non vult venite ſeu cōſiliū preſtare tūc pōt mādatariꝰ ꝓcedere ſine cōſilio de hoc bonꝰtex. i. c. cū in veteri de elec. Sꝫ ꝯtra primuꝫ mēbrum facit. d. c. i. ne. ſe. va. vbidr̄ ꝙ ſi capl̓m hꝫ ꝯferre bn̄ficia cū cōſilio epiſcopi: ſi ep̄s eſt mortuus vel lōge abſens pōt capl̓m cōferre beneficiaSo. dicit Compo. ꝙ aut cōſiliū eſt reꝗrēdū ex forma mādati ⁊ ꝓcedit pͥmuꝫdictū. Aut ſtatuto vel cōſuetudine ⁊ ꝓcedit tunc. d. c. primum. Et huius cōisdicti ꝗdaꝫ doc. antiꝗ vt refert Io. de li.aſſignabāt dupliceꝫ rōneꝫ. prīa qꝛ fortius ſtringit mādatū hoīs qͣꝫ legis iteꝫptās ordinaria eſt magis fauorabilisqͣꝫ delegata. vt in. c. p. ⁊. g. de offi. dele.hn̄s gͦ reꝗͥrere ꝯſiliū ex ptāte ordīarianō ita ſtringit̉ ſicut hn̄s ptāteꝫ delegataꝫ vn̄ in illo. c. capl̓m ꝓcedebat prāteordinaria. Io. de li. vr̄ īpugnare oīa p̄dicta ēt vbi ꝑ hn̄teꝫ ptāteꝫ ordinariaꝫeſt ꝯſiliū petendū nō vꝫ actus conſilionō hito allegat bonū tex. in. c. nouit dehis qͣ fi. a p̄la. Et ad. c. i. allegatum rn̄det ꝙ loꝗtur in collatione bn̄ficioꝝ neex nimia dilatiōe īmineat ꝑiculū: iō p̄tꝓcedere cōſilio nō hīto do. an. tꝫ pͥmūquia cū hn̄ti ordinariā mādat̉ vt cumcōſilio alicuius ꝓcedat: vr̄ potius q̄dāadmonitio niſi adijciat̉ ꝙ actꝰ ꝯͣriusſit nullus. Pan. aūt in. c. ex ꝑte. de ꝯſti.dicit ꝙ hoc dictū nō eſt ſimpliciter verū nec opīo Io. de li. vr̄ ꝓcedere indiſtincte ad. c. i. qꝛ ſi bn̄ cōſideretur rō illius. c. eſt generalis ad omne ꝑiculū īminens. naꝫ ẜm diſpoſitiōis rōnem dꝫreſtringi ⁊ ampliari diſpō vt in. l. cumpr̄. §. dulciſſimis de le. ij. ⁊ iō vr̄ ꝙ vbicūqꝫ ex dilatione ꝓueniret ꝑiculū ſemper pōt ꝓcedi cōſilio nō hito. ⁊ hancopi. ſentit Bar. in. d. §. ſi plures. Nūquid aūt teneat actus ſi pōt haberi conſilium ⁊ non fuit petituꝫ. Dicꝙ aut ex forma mādati erat requirendum: ⁊ non valet actus: vt in. d. c. cumin veteri. aut ex diſpoſitione legis. Ettūc aut lex a principio cum ptātem tradidit: mandauit cōſilium reꝗͥri ⁊ non