Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
62v
Einzelbild herunterladen
 

teccl̓ia poſſū negar̄ totū: lꝫ alibi comederi: qꝛ veꝝ ē ꝙ nō cōedi ī eccl̓ia. autfalſū ē ī qͣꝫtitate ſeu ī ꝑte ſūme vl̓ ī ꝑterei: vt qꝛ petis. .xx. ⁊ debeo tm̄. x. vel debeo ꝑte ⁊ petis totū Et tūc ī iudicijſ n̄pōt negari ī totū ſꝫ dꝫ ꝯfiteri ꝑtē d̓bitā⁊ ē rō ẜꝫ eū quia ꝗ petit totū petit ⁊ qͣꝫlꝫ eiꝰ ꝑtē. Un̄ tenuit pe. talē ꝑiurū: qꝛnegat ſimpl̓r totū ſi dꝫ partē: vt refertBar. in. d. l. ſi is qui ducenta.Onfeſſio ſacramentalis prīo cōmuniter quid ſit. ℟. ẜm Rai. eſt legitima corā ſacerdote peccati declaratio. vel ſecundum Aug. confeſſio eſt ꝑquam morbus latens ſpe venie aperitur. ad cuius intellectum no. ꝙ confeſſio ſit tripliciter. aut in foro anime interius coram deo: aut in foro penitētieexteriꝰ corā dei vicario: aut in foro ꝯtētioſo corā iudice. In pͥma peccatuꝫ latens nō aꝑitur: qꝛ deo aꝑtū erat ī vltima n̄ apperitur ſpe vēie. in media ꝟopeccatū latēs ſpe vēie aꝑitur. Un̄ confeſſio ſacramētalis que ē ꝑs pnīe ꝯueniēter deſcribatur ꝑ maͣm q̄ eſt peccatū ⁊ per actum ꝗ eſt aperire ⁊ ꝑ fineꝫꝗ eſt ſpes venie. Et dr̄ ſpe venie: qꝛ ſialia de cā aꝑiat̉ peccatū nō eſt cōfeſſionā ſi aꝑitur cā ꝯſilij eſt ꝯſultatio. ſi exlaſciuia vel leuitate eſt diſſolutio. Siꝟo ad aliquē finē malū ē malignatioEt et his pꝫ ꝙ peccatū qd̓ dr̄ non ſpevenie nō pōt dici dictū in ꝯfeſſiōe nectenet̉ ſacerdos illud ſecretū tenere ẜmRay. intellige tanqͣꝫ dictū in ꝯfeſſioneſacramētali. vt infra dicet̉. Et pro huius declaratiōe quero: Quidā fuit confeſſus ſacerdoti ꝙ intēdebat īterficereſempronium vel aliud maleficiū ꝯmittere ⁊ ꝙ nō poterat abſtinere: nūquidſacerdos peccet reuelādo. ℟. Inno. inc. oīs de pe. re. vt recitat Pa. ibi dicitꝙ hoc peccatū nō dr̄ detectū in pn̄iatum qꝛ peccatum eſt cōmittēdū noncōmiſſuꝫ: tuꝫ qꝛ nō hꝫ ꝯtritionē. Un̄ ſacerdos qͣꝫtū cautius pōt dꝫ peccatumreuellare vt peccatū īpediat̉: ⁊ tene ſemper hoc dictū mēti. ꝙ peccatū ꝯmittēfōdū ⁊ nō cōmiſſuꝫ nō dr̄ dictū in pn̄ia2xqd̓ ītelligit Pa. qn̄ iſte dicit ſe oīo cōmiſſurū. Secus ſi peniteret de voluntate preterita. nā tūc eſt peccatū ꝯmiſſuꝫreſpectu volūtatis. hoc Pa. monal. ātclarius declarat di. ꝙ ſiꝗs hꝫ firmumꝓpoſitū aliquid nequiter perpetrādi:nec ab illo vult ceſſare: tūc hoc nō dr̄dictū in confeſſione. Secus de illo quiconfitetur ſe tentari ſuꝑ aliquo flagitio⁊ ſe aliqn̄ cōſentire ⁊ aliqn̄ diſentire ⁊in hoc caſu nō dꝫ reuelari. ⁊ ẜm eunincutiſrdē. Mo. caſu qͦ peccator diceret ſe oīotale flagitiū velle ꝯmittere: ſacerdos dꝫjixiii.iivieidē ꝓteſtari ꝙ tale negociū nō recipit. iiſnec intendit nec tenet̉ recipere ſub ſigitlo ꝯfeſſiōis. ⁊ hͦ ad euitādū ſcādalū.niulantū Infert ēt Pa. ad aliam. q. Pone 1j1x ixiꝙ vnus reuelat peccatum amico ⁊ dicit ꝙ hoc vult ſibi dicere ī pn̄ia: nūꝗda3 xiipiſj. vxiſille amicus adductus in teſtē teneaturilld̓ reuellare: l̓ ſi reuelat dicat̉ reuellar̄xxiix viiꝯfeſſionē. Inno. dicit ꝙ nō: tū qꝛ ille n̄eſt ſacerdos: tum qꝛ ille non dixit ſibinopitit apt̓ hcbupstā quā miniſtro dei cū nō peteret abſodlau de pectuta ꝯmiſſalutionē a peccato: ſed ſibi reuellauit tānō diſerid dut iuiēquā amico. Si tn̄ ille amicus eēt ſacervbiuidos: dꝫ oīo abſtinere a reuellatōe ne ſitimalin e ſi pere piracā mali exēpli Qd̓ intellige ꝙ laico n̄dr̄ aliꝗd in pnīa niſi aſſumatur loco ſacerdotis in neceſſitate: ⁊ fiat ei ꝟa ꝯfeſVnlabeſio ſicut ſacerdote: ⁊ ſūc enī nō dꝫ reuelititumlare etiā tāqͣꝫ teſtis: al̓s puniretur. hocPano. Qd̓ aūt dicit Inno. ꝙ qn̄ eſtpeccatū cōmiten̄. ꝙ ſacerdos eo caſupōt reuellare intellige qn̄ tale pctm̄ ꝟgeret in ꝑiculū cōitatis vl̓ alterius. tūcpōt reuellare ei ꝗ p̄t ꝓdeſſe ⁊ n̄ obeſſe.ſecus ſi nō vergeret in ꝑiculū aliorū: ſꝫrrictre ciſui ipſius tm̄. nā tūc peccaret mortaliter illud reuellādo ēt ꝑ obediētiā ſui ſuperioris reꝗſitus ẜꝫ Hē. de gan. quol̓.ix. vbi ꝯcludit ꝙ ſubditꝰ ꝗ recipit abalio aliꝗd ī ſecreto nō vergēs in damnū cuiuſqꝫ nō tenetur illd̓ reuellare prelato ſuo petenti vt eī reuellet. ⁊ ſic poſſet intelligi .ſ. Bo. in. iiij. di. xxi ꝙ in dicto caſu dꝫ celare niſi veritas. vel obediētia aliud ex gat ⁊ hoc vt dictum ēqn̄ vergeret in damnū cuiuſqͣꝫ Et vbi