2 ¶ Sed ꝗd ſi ſacerdos nolit baptizareniſi dato ſibi aliquo precia. Dic vt. jͣ.Simonia primo.z ¶ Utꝝ malus miſter peccet mortaliterbaptizādo. Dic ẜm Ri. vbi. sͣ. Aut baptizat cū ſolēnitate ⁊ vt miniſter eccleſie. ⁊ tūc peccat morial̓r ſi pctm̄ recolit nec penitet. Aut baptizat in articulo neceſſitatis ſic̄ vetula. ⁊ nō peccat.¶ Utrum ꝗ ſciēter recipit ſacramētūbaptiſmi a miniſtro malo peccet mortaliter. ℟. ſcd̓m Ri. vbi. sͣ. cū baptiimꝰſit ſacramētum neceſſitatis ad ſaluteꝫin neceſſitatis articulo licitū eſt ipſumrecipere a quocūqꝫ ſic cōditōis ⁊ ſexꝰ.Excepto aūt neceſſitatis articulo recipiens baptiſmum ſciēter ab hoīe malo p̄cio ab eccleſia ſimpl̓r vel ad tempus peccat mortaliter. qꝛ qͣꝫtū in ſe eſtcōtēptibilem reddit ſnīam eccleſie. qd̓ſcienter ſine peccato mortali nō p̄t fieriSi recipiat ſciēter ab hoīe malo nonpreciſo ab eccleſia ſimpl̓r vel ad tp̄snō peccat maxime ſi ſuſcipiat a tali ꝙhoc ſibi ꝯfrre tenet̉ ex offō. nullus eniꝫpeccat ī recipiēdo ꝙ ſibi ab alio debitū eſt. De hoc tn̄ ⁊ alus ſacramentisfacta eſt magna modificatio per extrauagantem factā in ꝯcilio baſilee: quāvide. jͣ. excōicatio. vi.5 ¶ Utrū melior ſi baptiſmus ꝗ ꝯfert̉ abono. ℟. ẜm doc. ꝙ eqͣlis eſt ab vtroqꝫꝙͣtū ad ſubſtātiales effectus. ſꝫ tn̄ cumeffectu pͥncipali pōt aliꝗd plus cōferriex merito baptizātis. Sed hic eſt effectus accidentalis.6 ¶ Utꝝ idē poſſit baptizare ſeip̄m. ℟.ꝙ nō ꝑ tex. extra. e. c. debituꝫ vbi dr̄ ꝙint̓ baptizatū ⁊ baptizātē dꝫ eē diſtīctō7 ¶ Uiꝝ bonus angelus poſſit baptizare. ℟. ẜm Ri. i. iiij. diſt. v. ꝙ de lege cōinō ꝯuenit angelo baptizādi ptās qꝛ tn̄nūqꝫ bonꝰ angelus baptizaret niſi exſpāli mādato dn̄i iō ſi certū eēt ꝙ bonus angelus aliquē baptizaſſꝫ ille nōeēt rebaptizādus vn̄ baſilica quā dedicauit ſanctꝰ Michael ī mōte gragāno nō fuit poſtea ab hoīe dedicata.§ ¶ Utꝝ ī baptizāte reꝗͥratur intētio. ℟.xiuuẜꝫ rl. i. liij. di. vi. ꝙ ad hoc vt verꝰ ꝯferatur baptiſmꝰ neceſſaria ē baptizātisintētio qn̄ .n. aliqͣ pluta ꝯcurrūt ad aliquē vnū effectū oꝫ ꝙ aliqͦ mō vniant̉Ad ſcificatiōeꝫ āt illiꝰ ꝗ baptizat̉ reꝗritur ablutio exterior. ⁊ verba que realiter vnita nō ſūt. Reꝗrit̉ ēt baptizans⁊ iō neceſſaria ē ītētio baptizātꝭ ꝑ quāablutio ⁊ ꝟba intētiōal̓r ꝯiūgatur inter ſe ⁊ eum ꝗ baptizat ⁊ oīa iſta cumfine qui eſt purgatio illius.¶ Utꝝ actualis intētio reꝗͥratur ī baptizāte. ℟. ẜꝫ Sco. ꝙ p̄ter intētionē actualē ⁊ hitualē neceſſe eſt ponere mediaꝫ ꝓbat̉. Si ꝗs ī pͥncipio intēdēs dicere miſſaꝫ poſtea āt ad alia deſtrahatur tūc n̄ hꝫ ītētōeꝫ actalē dū ē diſtractꝰ. nec tm̄ hꝫ ītentōꝫ hītualē qꝛ ēt dormiēs talē hꝫ. reꝗrit̉ ergo media .ſ. intētio ꝟtualis qꝛ ī vtute illiꝰ ītentōis pͥushīte actual̓r fac̄ oīa q̄ facit tāqͣꝫ ex fadice. ſic ī ꝓpoſito ī baptizante nō ſufficitſola itētio hitualis nec reꝗͥrit̉ ſꝑ itētiocc. ila īactualis. qꝛ nō obligat deus hoīeꝫ adimpoſſibile vel nimis difficile cuiuſitardanmodi eſt nō diſtrahi. ſed ſufficit intenmis inetio virtualis.¶ Quid ſi ꝗs putet baptizare pueruꝫ iocui īponit nomen petrus ⁊ eſt puella.℟. ẜm hoſt. ꝙ aūt itēdit baptizare ꝑſonā cuiuſcūqꝫ ſexus ſit ⁊ eſt baptizata:aut intendit baptizare mareꝫ tm̄ ⁊ ſicnō eſt baptizata: aut ſimpliciter baptizat ⁊ eſt baptizata.¶ Quid de baptizāte ex ioco. dic ꝙ ſi ſihabebat intentionē baptizādi erit baptizatus alias ſecus.¶ Quid aūt ī dubio aſten̄ dicit hunc 12eē rebaptizādū ſub ꝯditione ⁊c.¶ Utꝝ plures poſſint vnū baptizare 13℟. ẜꝫ Ri. i. iiij. di. iii. ꝙ de nc̄itate vnꝰactus baptizandi eſt miſtri vnitas advitādū pcm̄ ex ꝑte baptizātꝭ niſi forte īcaſu neceſſarij eēt plures ad puerū abluen̄. nō eſt aūt de neceſſitate ad efficatiaꝫ ſacr̄i. modus. n expͥmēdi actū baptizādi: ⁊ ꝑſone miſtri exp̄ſſio: ſunt extraditōe eccl̓ie vn̄ nō vr̄ efficatie ſacr̄irepugnare pueꝝ a pl̓ibꝰ ſil̓ ablui lꝫ fiemipluj i
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten