Uide ēt pa. i. d. c. veꝝ ꝙ lꝫ tā ī ꝯͣctibusnoīatis qͣꝫ nō noīatis ſi modus appoſitus fuerit final̓ cā ꝯtractꝰ poſſit agi adreuocatōnē ſi modus n̄ ẜuatur vt eſttex ī. l. cum te fūdū. C. de pac. īter. ē p. ⁊vē. ⁊ ī. l. i. C. de dōa. q̄ ſub mō. ſi tn̄ modus n̄ fuit final̓ cā ꝯtractus tūc ſ agitur ad reuocationē ſꝫ ab obẜuātiā mōi⁊ ita dꝫ intelligi tex. ī. l. ea ꝯditi. C. dereſci. ve. ſꝫ reſpectu dōatōis facte eccl̓ietex. vr̄ ſingularꝭ ī. d. c. veꝝ ꝗ n̄ reꝑit̉alibi ꝙ ſꝑ dꝫ p̄ſumi ꝙ mōus n̄ ſit cā finalis ꝯͣctus. ⁊ hāc p̄ter al̓s Pa. putat rōneꝫ qꝛ donatus eccl̓ie ſub mō vr̄ pͥncipal̓r donaſſe ꝑꝑ deū ⁊ ꝓ remedio peccatoꝝ ſuoꝝ. modus ergo appoſitus nōvr̄ cā final̓ ꝯtractꝰ ⁊ ſic n̄ p̄t agi ad reuocationē ſꝫ ſolū ad implem̄tū niſi ſitdictuꝫ vt poſſit reuocari. ⁊ ſic reducemus ad concordiam ius ciuile ⁊ canonicum cū eadē ſit rō in vtroqꝫ.2 ¶ Sed nūꝗd donatio poſſit reuocarifacta ſub mō ex quo ſolus p̄latus nonẜuauit modū vicētius ī. d. c. veꝝ vt recitat Pa. dicit ꝙ nō qꝛ delictū ſoliusp̄lati nō dꝫ nocere eccl̓ie vt ī regula delictū. vn̄ ſi datur eccl̓ie poſſeſſio vt nonpoſſit aliēari ⁊ ſi alienetur fuit dcm̄ vtpoſſeſſio poſſit ab eccl̓ia reuocari. Nōp̄t fieri reuocatō ſolo p̄lato alienāte. ſecus ſi p̄latꝰ cū capl̓o. et idē dic ī alijsmōis. idē ſentiūt doc. ī. c. breui de iureiur. vbi dicūt alid̓ eſſe reſpectu ꝯditūisimplende. Nam tūc ſatis ē ꝙ platus n̄impleat ꝑditionē ad hoc vt res n̄ acꝗratur eccl̓ie: ꝙ ſingul̓r notab̓. ⁊ hancputa pa. rōnem diuerſitatis. nā in q̄rēdis ſolus prelatus p̄t nocere eccl̓ie ſedin qͣſitis non. vt dictum eſt.i3 ¶ Nūꝗd aūt pactū appoſitū in donatōe facta eccl̓ie vt n̄ poſſit alienari ſit licitu. Et vr̄ exp̄ſſum ī. §. ſcīſſimas ī aucͣ.de alie. ⁊ ēphi. col. ix. vbi dr̄ ꝙ res eccleſie pn̄t aliēari ꝓ redēptōe captiuoꝝniſi ſint dōate eo pacto vt aliēari n̄ poſſint. Sed dubiū ē ꝗd ſi īmieat neceſſitas. q̄dā vt recitatgl. tenēt indiſtīcte vtnon poſſit alienari talis res ēt ꝓ redēptiōe captiuoꝝ. alij dicūt ꝙ ī tali cāures tali mō ſine ꝯditōe dōata eccl̓ie nealienetur. bn̄ p̄t aliēari dummō aliaspoſſeſſiones n̄ hēat eccl̓ia. qm̄ ſi aliashēret. n̄ poſſꝫ aliēari ꝑꝑ inhibitionē teſtatoris vel dōatoris. Et hāc opi. tenuithug. x. q. i. ſic ꝗdā Ioā. ⁊ Lau. x. q. ij.hoc ius. idē dama. idē. d. an. in. d. c. verū plꝫ pa. qꝛ ex qͦ neceſſitati eccleſie aliter cōſuli n̄ p̄t licite alienatur. Nā ſi aliud ſenſiſſet donator n̄ videretur fuiſſemētis ꝯpos. cū iſtaꝫ te tali neceſſitatepia: ip̄e debuiſſꝫ hͦ face̓. vt ī. c. ſic̄. xlvij.di. De hoc vide. sͣ. cōditio. §. i. Finis.Lhus ⁊ ꝑētes a lib̓is ſūt alēdi. C. deLimenta dari debent filijs aꝑētial. li. a pa. l. i. ij. ⁊. iij. Et hoc verū ſi illeꝗ petit ali ē īops. ⁊ ille cui petitur ē locuplex. itē ſi ex arte ſua ſe paſce̓ poſſitnō dꝫ petere ali: niſi ſit infirmus. vt. ff.de li. agno. l. ſi quis a liberis. ideꝫ dic demācipatis. d. l. ſiꝗs ꝙ ſi nepos ſit ex filia paſcetur ab auo mr̄no. ſi a pr̄na linea ali nō poſſit ar. d. l. ſi ꝗs ide dic defilio adoptiuo. itē vir alit vxorē nuꝝ ⁊ꝓnuꝝ. ff. de do. īter vi. ⁊ vxo. l. ſi ꝗs ꝓvxore. Fallit hoc ſi ī ꝯtrariū pactio fiatno. tn̄ ꝙ pr̄ tenetur alere filios n̄ ex iure pr̄ie ptātis ſꝫ ex caritate ⁊ de iure naturali ẜꝫ Bar. in. d. l. ſiꝗs.¶ An aū pr̄ cogatur alere filiā īiuſtā:Bar. vbi. sͣ. dicit ꝙ d̓ iure canonico tenetur eā alere ēt ſpuriā vt i. c. cū haberet exͣ de eo ꝗ du. in ma. ⁊cͣ.¶ An ꝟo cogatur dotare filiā baſtar­ 2da: cāus ē i. l. vxorē. §. pr̄ naͣlis de le. iij.qꝛ ſi tenetur eā alere: ergo ⁊ dotare ꝗacā dotꝭ fauorabilior ē cā alimentoruꝫ.Adde ēt vnū. d. alex. 3Additio. de imo. i. l. i. ff. ſo. mat.ꝙ nō ſeꝗtur pr̄ tenetur alere filiā naturalem ergō tm̄ in doteꝫ dare ꝙ ad alimēta ſufficiat. qꝛ ānua ⁊ mēſtrua p̄ſtātur alimenta. l. pecunie. ff. de ali. ⁊ cile.dos aūt vnica p̄ſtatiōe tardi dꝫ ergo n̄parū intereſt pr̄is potius minutati preſtare alimēta qͣꝫ dotem vnico a ceruoexponere. adde ēt ẜm eūdem do. alex.ꝙ necˡ pater nec auus cogūtur dotarefiliā niſi deducto pͥus neº egeāt. vn̄ tm̄