pōt abſolui ab inferiore. Satis eſt enīhunc teneri tali impedimēto ꝙ nonpoſſit ire. Et ideo dicit dir. ſi quis detineretur tertiana vel quartana ve podagra vl̓ hmōi. ita ꝙ nō poſſit ire poterit abſolui ab ep̄o. Et de hmōi excuſatione ſtabitur arbitrio boni viri ar.de offi. delega. de cauſis. Tertius eſt inhoſtiario qui pretextu offici. clericumnō grauiter leſit de ſen. ex. ſi ꝟo el. i. Etno. ex hoc tex. in ꝟ. non grauiter. ꝙ neceſſe eſt dare iniuriā mediā inter leueꝫ⁊ grauē. Nā vides hic ꝙ ſi iſte hoſtiarius grauiter ꝑcuſſiſſet nō potuiſſet abſolui niſi a ſolo Papa. Si aūt ꝑcuſſiſſꝫleuiter potuiſſꝫ abſolui ab ep̄o iur̄ ſuonō ſolū ipſe hoc caſu. ſꝫ ēt ꝗlibet alius⁊ iō ſi iſte abſoluit̉ tāqͣꝫ ꝑſona priuilegiata: neceſſe ē dicere ꝙ vltra iniuriaꝫleuē aliꝗd cōmiſſerit. ⁊ ſic dabit̉ iniuria mediocris a qua dūtaxat abſoluet̉iſte ⁊ alie ꝑſone pͥuilegiate vt dictū ē.Quartus in officiali. Sꝫ pro declaratiōe huius caſus ſciēdum ꝙ iſte caſushabetur in. d. e. ſi ꝟo. §. officialis ⁊ ꝯtinet duos caſus. Primus eſt Officialisꝓ iniectione manuū in clericuum nōpōt ſine mādato romani pōtificis beneficiū abſolutōis ꝓmereri. qꝛ nulli laico ſuꝑ clericū tāta datur ptās. Et hic ēp̄mus caſus. Seꝗtur niſi forte turbamarcēdo irruētē: nō ex deliberatione: ſꝫfortutio cāu clericū ledat ⁊ hic eſt ſecūdus. ⁊ quo ad primum caſuꝫ cōludit.Panor. ibi ꝙ officialis laicus inijciēsmanū in clericuꝫ deliberate nō pōt abep̄o abſolui: qꝛ vr̄ delictū non leue. cuꝫnō ſolū inferat iniuriam īmo vſurpatſibi iuriſditionē in clericū ⁊ ſic taꝫ extex. qͣꝫ ex dictis Panor. hēs ꝙ iſte Officialis inijciēs manū deliberate in clericū qͣꝫtūcūqꝫ leuiter malo aīo iudicatur iniuria graui. ⁊ ſic nullo modo abepiſcopo poterit abſolui. Seꝗtur ſecūdus caſus ibi niſi forte turbā arcendo⁊c. Et glo. ibi in ꝟbo: caſu fortuito. dicit tunc .n. nō īputatur. ⁊ ſic ꝑ gl. q̄ cōiter approbatur iſte Officialis arcendoturbam nō ex deliberato: ſed caſu fortuito clericum ledendo nō eſt. excōicatur. In primo aūt caſu eſt excōicatus⁊ non poteſt abſolui ab epiſcopo. Et ꝑꝯn̄s neceſſe eſt dicere ꝙ eſt Officialis.nō computetur inter ꝑſonas pͥuilegiatas. imo peioris ꝯditionis qͣꝫ alie ꝑſone pͥuate etiā nō priuilegiate que ſaltēa leui iniuria poſſunt abſolui iure cōmunia ſuis ep̄is. Iſte aūt officialis nōdico ab iniuria mediocri verum etiaꝫ ꝯnec a leui abſolui pōt. Quid ergo dicemus cum omnes tā canoniſte qͣꝫ ſūmiſte ponant hunc officialeꝫ inter perſonas priuilegiatas p̄dicta multū vrgēt⁊ conſultus cū aliꝗbus peritis neceſſeeſt diſtinguere de iſto officiali Nā Officialis qͣꝫtū ad ꝓpoſitū ꝑtinet. vno modo accipit̉ ꝓ iudice: vel apparitore ſecunduꝫ gl. ibi ꝗ aparitor ſcd̓m grāmaticos dicitur ille qui cogit venire reosad iudicium. Et hoc mō ſūmēdo officialē dico ꝙ talis nō eſt ꝑſona pͥuilegiata īmo nec ēt a leui iniuria pōt abſolui ab ep̄o. qd̓ ē notādū. Alio mō p̄tſummi Officiales ꝓut ad ꝓpoſituꝫ ꝑtinet ꝓ deputato ad arcēdum turbā: ⁊ſic ad rē licitā. ⁊ hoc caſu iſte Official̓inter ꝑſonas pͥuilegiatas computabit̉.⁊ ſic ēt a mediocri iniuria poterit abſolui ab ep̄o: ſicut et hoſtiarius ⁊ melius cuꝫ difficiliꝰ euitet ꝑcuſſiōes arcensturbā: qͣꝫ hoſtiariꝰ. ⁊ hūc ītellectū ſentit gl. in. c. ſiꝗs. xviij. q. iiij. ⁊ hec no. qꝛnoua. Quintꝰ ſi ſit mulier nec diſtingui dꝫ vtꝝ ſit fortis vel debilis. viduavel maritata cuiuſcūqꝫ ſtatꝰ ſit ẜꝫ pa.i. c. mulieres de ſen. ex vbi de hͦ tex. ⁊rō: qꝛ ꝑiculoſū ē mulieribꝰ itinerare ⁊ īmiſce̓ ſe cetibꝰ viroꝝ. et hͦ hꝫ laudabil̓ꝯſuetudo qͣꝫ Papa ſcit ⁊ tollerat. necdiſtigui dꝫ circa eas īter atrocē ⁊ nōatrocē īiuriā ẜꝫ ꝟ. ꝟ. Sextꝰ ſi ſit ſenex.aut valitudinariꝰ. extra. eo. c. noſcitur.Qui aūt dicūtur ſenes. Io. de ſaxoniadicit ꝙ quo ad generationē legaleꝫ. ⁊quo ad ptātem adoptandi dicit̉ ſenexmaior. lx. annis. ff. de adopt. l. ſi pr̄fa.Alio modo dicitur ſenex quo ad excuſationem muneꝝ ꝑſonaliū. maior. lxx.b b 2