inferioris. Idem tenet Panormi. in. c.graue de preben. vbi extēdit dctm̄ caſum nō ſolum ad ep̄os ſuffraganeos.ſed etiam ad alios ep̄os vt poſſint abſoluere ſubditos ſuos ꝗ in aliena dioceſi incurrerunt ſnīam excōicationis perſtatutum archiep̄i vel legati ⁊ hmōi.Et dat exēplum. Pone ſtatutum ep̄i ſenenſis fulminat excōicationem ꝯtra intrantes monaſteria monialiuꝫ ꝗdamiorenſis incidit in illaꝫ excōicationemnunꝗd poterit abſolui a ſuo ep̄o: Et cōcludit ꝙ ſic. ꝑ ſupra all̓. Sed a ſnīa hominis nō poteſt ꝗs abſolui niſi ab excōicatore. vel eius ſucceſſore in officiovel ſuperiore ẜm Ri. in. iiij. Et hoc niſi in articulo mortis: vel ſi ſit iuſto impedimento detentus ne poſſit in breuiaccedere ad excōicatorem tūc .n. ẜm archi. flo. pōt abſolui cum iniūctione vtſe preſentet qͣꝫ citius cōmode poterit eiqui dꝫ abſoluere impedimēto ſublato.116 ¶ Quando ep̄s cōmittit alicui abſolutionem. de oī excōicatione non ꝑꝑhoc poteſt ille abſoluere excōicatuꝫ abeo cuius abſolutionem non cōmiſiſſetin ſpāli: forte qꝛ excōicatus erat ꝑꝑ dānum illatum ep̄o vel hmōi. extra de regu. iu in generali li. vi hoc intellige qͣꝫtum eſt de virtute verboꝝ ⁊ in foro cōtentioſo. naꝫ ſi in foro ꝯſcīe aliud ꝯſtaret de intētione ꝯferentis auctoritatemꝙ ille intēderit oīa etiaꝫ ſi nō expreſiſſet aliꝗd in generali ꝯceſſione intelligerentur ſpālia hec archi .f.117 ¶ Quid ſi papa mādat alicui ꝙ aliquem excōicet nunquid poſtea poteriteum abſoluere. Diſtingue. ſi cōmittitei cauſe cognitionem poteſt abſoluerear. xxi. di. inferior. Si vero papa iamdiffinierat negocium ⁊ mādet excōicari nō poteſt abſoluere. quia nō ei iuriſdictio ſed putum miniſteriuꝫ delegatur. de offi. dele. c. fi.118 ¶ Papa ſi ſalutat aliquē excōicatuꝫvel participat ei: ſiue ſcienter ſiue ignorāter nō propter hoc ille eſt abſolutusvt in cle. ſi ſummus de ſen. ex. hoc tamē intellige in dubio quia ſi ꝯſtaret ꝙpapa ex tali ſalutatione vellet eum habere pro abſoluto pro certo eſſet abſolutus eo quia papa nō ſubijcitur iuripoſitiuo. cum ſit. s. ius vt in. c. propoſuit de cōce. pre. ⁊ per ꝯſequēs nec etiamſubijcitur forme iuris cōis. Secus deepiſcopo qui ex ſola intētione nō poteſt hoc facere. qꝛ ſubijcitur forme iuris cōis vt no. Panor. in. c. cum deſideres. de ſen. ex. Secus in abſolutione aſuſpenſione vel interdicto. vt notat ſingulariter pano. in. c. fi. de ma. ꝯtrac. cōtra. iter. eccleſie vbi dicit ꝙ cum in abſolutiōe ab excōmunicatiōe requiraturcerta forma. nō obſtāte ſatiſfactiōe requiritur abſolutio. Secus dicit Io. an.in abſolutione a ſuſpēſione vel relaxatione interdicti. Si enim iſta feranturad tēpus non requiritur poſt tempusabſolutio. Ratio diuerſitatis eſt qꝛ iniſtis caſibus vltimis nō reꝗͥritur certaforma in abſolutione vn̄ ſatis eſt ꝙ cōſtet de mente iudicis.¶ Quid autē dicēduꝫ in papa ſi ex 11ocōicauit ad tēpus puta donec ſatiſfeceris nūquid requiratur abſolutio poſtſatiſfactionem dubiū facit. qꝛ papa nōſubijcitur forme ſed ſola volūtate pōtabſoluere a ſentētia excōicatiōis vt ind. cle. ſi ſūmus dn̄s ant. credit ꝙ in dubio reꝗͥratur abſolutio qꝛ alio nō apparente nō videtur papa velle vti poteſtate abſoluta. ſed ordinaria. Et itadebet impēdi abſolutio ẜm iuris ordinem. Et de poteſtate pape vide gl. incle. vnica. de īmu. ec. ſuper. ver. īfectisvbi ſingulariter dicit ꝙ papa circa eaque ſunt de iure poſitiuo hꝫ poteſtateꝫilla reuocādi ex tūc ⁊ hec gl. nō īuenit̉alibi ẜm zab. ⁊ cū gl. ꝯcordat pau. dicens ex hoc ꝙ illegitimus poteſt legitimari per papā ſic ꝙ habeatur pro legitimo ex tūc .i. retrotrahatur etiā qͦ adhonores ſeculares. Et notat gl. notabilis in. c. nō dꝫ de ꝯſan. ⁊ affi. ⁊ glo. ind. ver. īfectis ꝙ tāta eſt auctoritas pape ꝙ poteſt tollere cōſtitutionē ratione effectus preteriti adeo ꝙ ſi aliquisfuiſſet ratione alicuius cōſtitutiōis ex