ep̄s diſpenſare ẜm no. ꝑ eum in. c. at acierici. §. de adulterijs exͣ de iudi. Sivero degradatio fuit actualis aut allegatur cā ltīa vt qꝛ ꝑ falſos teſtes facta⁊ tūc p̄t ep̄s reſtituere ⁊ ita ꝓprie loꝗtur tex. in. c. ep̄s. xi. q. iij. aut nō all̓aturtalis cā vl̓ ſil̓is ſꝫ petit̉ reſtitutio ex ſola gr̄a ⁊ tūc nō poterit ep̄s diſpenſareqꝛ iſte degradatus actual̓r eſt exutusoī priuilegio clericali ⁊ relictus iudicioiudicis ſecularis vt ī. c. degradatio depenis li. vi. qͥ āt ſit dr̄ia inter ſuſpēſionē depōnem ⁊ degradationē ſtricte ſumēdo vocabula vide. jͣ. Suſpenſus. §.iij. Septīo fallit ſi excōicator nō fueritſacerdos qꝛ qͣꝫuis poſſit excōicare ⁊ ētabſoluere a ſnīa iudiciali tn̄ dꝫ dicereabſoluto: vt oſtēdat ſe ſacerdoti: ꝗ rōeclauis ip̄m abſoluat qͣꝫtū ad ſolenemrecōciliationē eccl̓ie. Si .n. mīoris excōicationis abſolutio reꝗrit ſacerdotēd. c. nuꝑ. multo magis reꝗritur in maiori. Et ꝓ hoc facit qd̓ notat panor. ind. c. nuꝑ. ꝙ excōicatio mior nō relaxat̉ſine recōciliatione ſolēni: lꝫ nō exigat̉iuramētuꝫ. Pro maiori tn̄ euidentianotādū ꝙ duplex eſt abſolutio. vna apeccatis. ⁊ iſta ſolis ſacerdotibus eſtꝯceſſa. Alia eſt abſolutio ab excōicatione. Et hec ad huc eſt duplex. vna pertinens a foꝝ iudiciale. ⁊ hec p̄t cōmitticlericis ꝗ nō ſunt. p̄ſbyteri ẜm Rod. ⁊aſten. ēt ẜm Hu. poſſēt a papa delegari laicis. ac ēt excōicato. qꝛ eſt potiusinriſditiōis qͣꝫ ordīs. Alia eſt ꝑtinensad foꝝ pnīale: ⁊ qͣꝫtū ad ſolēnem recōciliationē eccl̓ie q̄ ſit cū p̄s: ⁊ orōne ⁊introductione in eccl̓iā vt extra de ſen.excō. a nobis. el. ij. Et hoc ꝑtinet ad ordinē ſacerdotale. ⁊ iō nō dꝫ nec p̄t cōmiſti niſi p̄ſbyiero. niſi forte a papa.Idē te panor. in. c. fi. de exceſ. pre. di. ꝙtꝑe īterdicti nō eſt trregularis aliuꝫ excōicās vel abſoluēs dūmodo nō abſoluat tanqͣꝫ ſacerdos. ⁊ cū ſolēnitate: vtin. d. c. a nobis.9 ¶ Abſolutio excōicatoꝝ in certis caſibus ad ſolū papā ꝑtinet. Primus eſtde eo ꝗ verberat clericum. xvij. q. iiij.ſi quis ſuadente. hic tn̄ caſus hꝫ multas exceptiones. quas vide infra Abſolutio. ij. per totum. Secundus eſt de eoꝗ incendit: vel frangit eccleſiā vel locūreligioſum: aut cimiteriū ꝗ anteqͣꝫ denūcietur. pōt abſolui a ſuo ep̄o: poſteavero nō niſi a papa. Et idē eſt de quocunqꝫ alio incediario ſi forte excōicet̉⁊ publicetur. extra d̓ ſen. ex tua. ⁊ c. cōqueſti. Et panor. ibi concludēdo mentem glo. dicit ꝙ aut ꝗs incendit eccl̓iaaut locū religioſum. ⁊ tunc eſt excōicatus ipſo facto. ⁊ ante publicationē huius excōicationis poterit abſolui abep̄o loci. ſed poſt publicationē nō niſia papa. Aut incendit aliū locū: ⁊ tuncnō eſt excōicatus ipſo facto: ſed excōicandus: ⁊ poſt publicationē abſolutioreſeruatur pape. ⁊ hec publicatio pōtfieri ẜm archiep̄m flo. a quocūqꝫ iudice ītellige eccleſiaſtico. puta ordinariovel alio de eius mādato. vel ꝑrochialip̄ſbytero: vl̓ de eius mandato. Et ẜm.ꝟ ꝟ. ītelligitur de denūciatione ſiue ingenerali: ſiue in ſpāli fiat Hoſt. tn̄ dicit ꝙ ep̄s pōt abſoluere incēdiarium aſnīa ſua etiā poſt denūciationē. non tn̄a ſnīa canonis. Idē Rod. ſed Goſ. ⁊Ber. ⁊ multi alij in. d. c. tua. tenent ꝙa ſolo Papa poſſit abſolui: ⁊ hoc innuit. d. c. tua. loquēs indiſtincte de incendiarijs.¶ Quis aūt dicat̉ effractor. Dic ẜm. 10ꝟ ꝟ. ⁊ archi .ſ. ꝙ effractor eccleſie iudicandus eſt ꝗ dolo malo: aut per iniuriam violenter ꝑietem fodit aut ſuffoditaut vitream feneſtrā frāgit: aut feraturam: aut hoſtia: aut cardines: aut vectes dum tenent hoſtia firmata: aut ipſum tectum eccleſie. qui autem aliterfaceret enormia in eccleſia: vt frangendo crucem: vel diripiendo corpusxp̄i: vel huiuſmodi. vel diripiendo bona eccleſiarum ẜm Goſ. Hoſt. ⁊ Io.de ligna. tales non ſunt excōmunicatiipſo facto.¶ An autem legatus poſſit abſoluere iliſtos incendiatios poſt publicationeꝫRn̄. pan. in. d. c. tua. ẜm cōiter. docto.a a 4