vel ſcd̓um ſanguinē. vel ſcd̓um locū. Et cōparatur ꝓpinquus. quior. quiſſimꝰ. Vn̄ ꝓpinque. qͥus. quiſſime. adu̓. Et hec ꝓpinquitas tātis. Et ꝓpinquo quas. Et cōponit̉ appropinquo qͣs. Et ēneutrū cum omībus ſuis compoſitis.Propinula le. dimi. ꝑua ꝓpina.Propius. a ꝓpe deriuat̉ ꝓpius. pia. pium. id ēꝓpinquꝰ. et ꝯiunctus. et comparatur per ſuppletionem. Propius magis propius propijſſimus. & propio pias .i. ꝓximare. et ꝓpinquareEt componit̉. Appropio pias. Vnde appropianstis. ge. omīs. & eſt propio neutꝝ cū omībꝰ ſuis compoſitis. Inuenit̉ tn̄ ad ro. xiij. Propior eſtnoſtra ſalꝰ. ſꝫ tūc d̓r ꝓpe. pior. ꝓximꝰ.Propola le. in miropola exponit̉.ropontides. in boſforus eſt.Proportio. Ex pro et portio ꝯpōit̉ hec ꝓportio onis .i. ſimilitudo. habitudo. comꝑatō. Vnd̓hic et hec ꝓportionalis et hoc le. Vnde ꝓportōnaliter aduerbi. & hec ꝓportionalitas litatis.& differt a ꝓportōne. qͥa ꝓportio eſt habitudovnius ad aliud. Sed ꝓportionalitas pluriumhabitudinū inter ſe ꝯꝑatio. ẜm hug̓. Et ſcias ꝙlocus a ꝓportōne ſcd̓m logicū differt a loco a ſimili. quia in loco a ſimili accipit̉ ꝯparatio ſcd̓mſimilitudinem inherentiū. vt ſicut riſibile īeſt homini. ita et hīnibile ineſt equo. In loco aūt a ꝓportōne nō attendit̉ ſic ſimilitudo inherentiū.ſed cōparatio habitudīs. vt ſicut ſe habet nauta ad nauem. ſic ſe habet mgr ad ſcolas.Proprietas. a proprius. pria. priū. prij i. in e.et addita tas ſit hec proprietas tatis. ¶ Hic nōta ꝙ ſcd̓m theologos dr̄ntia notōis ꝓpͥetatis &relationis in diuīs poteſt tripliciter aſſignari.Primo ꝙͣtū ad rōnē ſignificatōnis. Et ſic ſciendum eſt ꝙ paternitas dr relatō ẜm qd̓ ad filiuꝫrefertur. Dr̄ aūt ꝓprietas inꝙͣtū ſoli patri cōuenit. Dicit̉ notio. inꝙͣtū eſt pͥncipiuꝫ formale. innoteſcendi patrem. Sed ꝙͣtum ad ordinem. intelligendi. quia cum nichil poſſit eſſe principiūīnoteſcēdi aliqͥd. nͥ ſit ſibi ꝓpriū. ſic intellectumnotionis. p̄cedit intellectus ꝓprietatis. Et qͥa ꝓprietas non ꝯuenit niſi rei diſtincte ab alijs. &diſtinctio in diuinis non eſt niſi ꝑ ꝯꝑatōnē relatōnis. Intellectū ꝓprietatis in diuinis p̄cedit ītellectus relatōnis. Tercio ꝙͣtū ad nu̓m. qͥa notiones ſūt quīqꝫ .ſ. pat̓nitas. filiatio. ꝓceſſio. innaſcibilitas. coīs ſpiratio ¶ Haꝝ at̄ qͣtuor tātuꝫſunt ꝓpͥetates q̄ vni ꝑſone tm̄ ꝯueniūt .ſ. pat̓nitas. īnaſcibilitas. q̄ ꝯueniunt tantū patri Filiatōque ꝯuenit tm̄ filio. Proceſſio que ꝯuenit tantūſpūiſancto. Communis aūt ſpiratio n̄ pt̄ dici ꝓpͥetas ſimpl̓r. quia ꝯuenit duabus perſonis. ſedẜm quid. ẜm qd̓ aliqͥd d̓r eē ꝓpͥuꝫ ad aliqͥd. Eſtem̄ ꝓpͥum patris et filij reſpectu ſpirituſſancti¶ Haꝝ aūt natōnū quatuor ſūt tm̄ relatōneſ .ſ.paternitas. filiatō ꝓceſſio. coīs ſpiratio. Innaſcibilitas em̄ nō eſt proprie relatio. niſi ꝑ reductōnem ſcd̓m quod negatō reducit̉ ad genꝰ affirmatōnis. vt non homo ad genus homīs. Harū aūt notōnū. vel ꝓpͥetatū. vel relatōnū treeſunt perſonales .i. ꝯſtituētes ꝑſonas. vn̄ hn̄t qͣſiactū differentie ꝯſtitutiue .ſ. paternitas. filiatōꝓceſſio. Alie due ſunt notōnes perſone. ſed nōꝑſonales. ¶ Et ſciendū ꝙ tria reqͥrunt̉ ad hocQAꝙ aliquid dicat̉ notio perſone. Primo ꝙ ad originem pertineat. qͥa relatōibꝰ originis ꝑſone diſtinguūt̉. Scd̓o ꝙ ꝑtineat ad digͥtatē. qͥa ꝑſonaeſt ypoſtaſis diſtincta ꝓprietate ad digͥtatē ꝑtinente. Tercio ꝙ dicat aliquid ſpeciale. qͥa ꝯn̄enon eſt ſufficiens pnͥcipiū innoteſcendi. Iteꝫ nota ꝙ ī diuinis. quedam ſunt ꝓpria quedā apꝓpriata. Propria dicūtur q̄ ita ꝯueniūt vni ꝑſōꝙ non alteri. ſicut paternitas. innaſcibilitas. qꝯueniunt tm̄ patri. Filiatō que ꝯuenit tm̄ filio.Proceſſio que ꝯuenit tm̄ ſpūiſancto vt dictū ēſupra. Appropriata aūt dicunt̉. que omībꝰ conueniūt perſonis. ſed vni perſone ſepe diſtincteappropriantur. vt patri potentia. ſapientia filiobonitas ſpirituiſancto. quod quare fiat non eſtocioſum inqͥrere. ¶ Id ergo ſacri eloquij prudētia facere curauit. ne dei immēſitatē ſimilitudine creature metiremur. Dixerat aūt ſcripturaꝙ deus pater eſt. et quia deus filius eſt. et audiuit hoc homo qui hominē patrē viderat. et deum patrē nō viderat. et cogitare cepit ita eſſe īcreatorē. vt viderat ī creaturis. a qͥbꝰ hec noīatrāſlata ſunt ad creatorē. ī qͥbus .ſ. creaturis pieſt prior filio. filiꝰ eſt poſterior patre. Et ex antiquitate. ſiue ex ſenectute in patre defectꝰex poſteritate in filio imꝑfectio ſenſus ſolet notari. ꝓpter .ſ. iuuētutis motꝰ. & ꝓpter exꝑiētiāquaſi qui non eſt expertus qualia ſint. Iō occurrit ſcriptura dicens patrē potentē. ne videat̉ pͥor filio. & ideo minus potēs ē. Et filiū dei ſapiētem. ne videat̉ poſterior patre celeſti. & iō mīꝰſapiens. Dictus eſt ſpūſſanctꝰ deꝰ. & dictꝰ ēhr̄e ſpm̄ deuſ. & videbat̉ hoc quaſi nomen inflatōnis et timoris. rigiditatis et īpetuoſitatis. vn̄dicitur iſa. ij. Quieſcite ab homīe cuiꝰ ſpiritꝰ īnaribus eiꝰ. Vnde humana cōſcīa ad deū p̄ rigore et crudelitate accedere metuit. Iō ſcriptura temꝑauit ſermonem ſuū ſpm̄ bonum noīansne crudelis putaret̉ qui mitis erat. Spūs inqͥttuus bonus deducet me in terrā rectam. ¶ Exdictis ergo cauſis attribuitur patri potentia. filio ſapientia. ſpūiſancto bonitas. Licet ī deo pnitus ſit vnum et idem potentia. ſapiētia bōitaſnō ꝙ pater celeſtis ſit ſolꝰ potens vel magiſ potens. et filius ſolus ſapiens vel magis ſapiēs. etſpūſſanctꝰ ſolus ſit bonus vl̓ magis bonꝰ. Vnaergo eſt potentia. ſapientia. boītaſ triū ꝑſonaꝝſicut vnā eſſentia. Iōqꝫ ſic̄ d̓r filiꝰ omouſyos. ideſt ꝯſubſtātialis pr̄i. ita coomīpotēs.Proprius. pria. priū .i. meꝰ vel nō ꝯtra reguIam. & dicit̉ a prope. qͥa qd̓ ꝓpriū eſt ꝓpe ē. &comparat̉ ꝑ ſuppletōnē magis. ꝓprius magis ꝓprius ꝓprijſſimꝰ Vn̄ ꝓprie magis ꝓprie ꝓrijſſime. adu̓. & hec ꝓpͥetas tatis. & componit̉. Imꝓpriꝰ pria. prium. & comparat̉ ſimpl̓r ꝑ ſuppletoneꝫ. Vnde hec ꝓprietas. Inuenit̉ tn̄ ꝓprior Vn̄ad ro. xiij. ca. ſcd̓m vnā lr̄am. Nūc ꝓpͥor eſt noſtra ſalus ꝙ cum credidimꝰ. Itē a proprius dicitur proprio as. i. ꝓpriū facere. & eſt actiuū cūomībus ſuis cōpoſitis. ¶ Et ſcias ꝙ ꝓpriū ẜmdyaleticū d̓r quadrupl̓r. Vno mō d̓r ꝓpriū qd̓ īeſt alicui ſpeciei et nō omī. vt eſſe grammaticuꝫꝯuenit tm̄ homī et n̄ omī. Scd̓o mō d̓r ꝓpͥuꝫ qꝛineſt omī ſed non ſoli. vt eſſe bipidē ꝯueīt omnihomī et n̄ ſoli. Tercio mō d̓r ꝓpͥum quod ineſt