mū de argento qd̓ grece argiros d̓r. ẜm hug̓.Et ita numꝰ ẜm hug̓. ſcribi dꝫ ꝑ vnū mn. Hoc ec̄patet in numerꝰ vel in numa vbi non eſt niſi vnū in a quibus poteſt deriuari numus. ¶ Sꝫ anpͥma breuietur ſolet queri. & dicūt ml̓ti ꝙ prīabreuis eſt ẜm illā regulā. Quāta fuerit pͥma naturaliter ī pͥmitiuo. tāta remanet ī ſuo directederiuatiuo. ſꝫ nu̓ꝰ a quo deriuat̉ numꝰ hꝫ pͥmaꝫbreuē. ergo & numꝰ. Sꝫ ꝯtra iſtos ē. qͥa ī numuſquaſi vbiqꝫ a poetis pͥma ꝓducit̉. vn̄ iuuenaliſ.Creſcit amor numi qͣntū pecunia creſcit. Itē oratius in epy. Et bene numatū d̓corat ſuadela venuſqꝫ. Itē cato. Diues habꝫ numū. ſꝫ numꝰ n̄ hꝫipſum. Sed ad hoc ip̄i rn̄dēt ꝙ numꝰ pͥmā cor̓.& addit̉ aliqn̄ vnū m. a poetis vt pͥma ꝓducat̉poſitione. Et ꝓ iſtiſ facit quia vt dicit magiſterpn̄. v. ante in breuiatur in nu̓ꝰ & in numiſma.Vn̄ oratius in pnl̓. epl̓a. Retulit acceptos regale numiſma philippos. Et michi videt̉ ꝙ numiſma numus. et numerꝰ. pͥmā corripiāt. ita ꝙ numus et numatus & eoꝝ deriuatīa per vnum inſcribi debeāt. Et vt dictū eſt numꝰ et numatuſ& huiōi a numus deriuata corripiūt primam.ſed additur vnum in a poetis. vt prima efficiat̉longa per figuram Vel forte vt quidaꝫ voluntpͥma de numus nat̉alit̓ eſt longa. quia poete eāꝓducunt. & tūc oꝑtet dicere ꝙ illa regula nō ēgeneralis. Quāta fuerit pͥma ſillaba in pͥmitīotanta eſt in directe deriuatiuo. ſed vt in plurimum vera eſt.Nunc id eſt mō adu̓. temporis.Nunciocias. aui. are. Et componit̉. Annunciocias. Denūcio cias .i. valde nūciare. vl̓ ꝓhibereSed ānūcio de futuro. nūcio de lōginquo. denūIginuſtiull liue n̄ bcio in pn̄ti. Enūcio as. Prenūcio as. Pronuncioas. Renūcio as. i. iteꝝ nūciare. l̓ renuere. Et cōponitur. Abrenūcio as. Subnūcio as. i. latētervel poſt vel parū nunciare. Et eſt nuncio actiuum cum ſuis compoſitis Et debꝫ ſcribi per vnum c. in ſecunda ſillaba.Nunciolus li. dimi. ī nuncius vide.Nunciꝰ. a nuncio as. d̓r h̓ nunciꝰ cij. & hec nūcia cie. q̓ vel q̄ nūciat. Et hoc nūciū cij. quod nūhe locui uemn inciatur. Confundit̉ tn̄ qn̄qꝫ hec ꝓprietas. Et hīchic nunciolus oli. Et hec nunciola le. Et hoc nūciolū li. dimi. Et corripit o. Et per compoſitōeꝫhic internuncius. & hec internuncia. & hoc int̓nuncium. Item componit̉ hic prenuncius cij. &hec p̄nuncia cie. & hoc prenunciū cij. Item hicannuncius. & hec annuncia & hoc ānunciū ẜmhug̓. Vn̄ pap̄. etiā dicit. Nūcius qͥ nūciat.Huncubi adu̓. loci. cōponit̉ ex nu̓m et vbi. Etint̓ponit̉ c. cā euphonie. & m. mutat̉ in n. ſequēte c. vt dicit pͥſti. ī pͥmo maio. ꝙ in. tranſit in n.vt num. nuncubi.Nuncupo. a nomen dicit̉ nuncupo pas. i. noīare. Et d̓r nūcupo quaſi nomīe capio. & eſt ethimologia. Vnde hic nūcupator toris. Et hec nūcupatrix. Nuncupatus ta. tū. Nuncupatio. Nūcupatiuꝰ ua. uū. Et ē actiuū nūcupo. et cor̓. cūEt ſcias ꝙ hec qnͥqꝫ verba dicunt̉ vocatiua. ſcilicet dicor. vocor. nuncupor. nominor. et appellor. & vt dic̄ pap̄ Nūcupat .i. appellat noīat dic̄Tundine. a numꝰ d̓r hec nūdine naꝝ. In ſingl̓ari aut raro inuenit̉. & ſūt nūdine mercātiū puNIblicus ꝯuentus. ad merces emēdas vel vēdēdaſVn̄ nūdino nas. i vendere. vel eme̓ vl̓ mercariEt corripiunt di. nundine. & nundino. Videde hoc in kalende.Nunqͣm .i. in nullo tempore. adu̓. tꝑis. & componit̉ ex nō et vnqͣm. & nō remanet de n̄ niſi npꝫ nuſquā. i. in nullo loco. cōponit̉ ex nō & vſqͣm. Vn̄ ad hebreos c. j. Nuſquam angeloſ app̄hendit deuſ. Vn̄ nūqnā ꝑtinet ad tempus. nu̓ſqͣꝫ v̓o ad locū. Vn̄ quidā Ad tempꝰ nūqͣm. ſꝫ ꝑtinet ad loca nuſquā. Sil̓iter vnqͣm ꝑtinet ad tēpus. vſquā vero ad locū.Nunquis ꝯponit̉ ex nu̓m et quis. Et mutat̉ inī n. ſequente q. Cum qui aūt nō cōponit̉ nu̓m.Cām at̄ huiꝰ in t̓cia ꝑte dixi vbi egi de ſillabicisadiectōibꝰ et cōpoſitōibꝰ d̓ q̓s l̓ qui.TQuo nuis. o. in i. fit nui. & i. in tū. fit nutū. nuere. i. ānue̓. ꝯſentire. ꝓmitte̓. vl̓ nutū face̓. Nuoꝯponit̉. Annuo is abnuo. is. Cōnuo is. Innuois. Renuo. is. i. refutare. Et ab oībꝰ iſtis freqn̄tatiua. Nuo neutꝝ eſt cū oībus ſuis cōpoſitis.p̄ter annuo ꝓ ꝯcede̓. & abnuo. renuo. q̄ ſunt actiua. Itē omīa faciūt p̄teritū in nui. & ſupͣ innutū pnl̓. ꝓd̓. in ſupīo. Licꝫ qn̄ꝫ ī q̓buſdā v̓balibus interponat̉ i. cā euphonie. vt innuitio ꝓ innutio. ſcd̓m hug̓.Nuper adu̓. tꝑis. ꝯpōit̉ a nouꝰ et tꝑe qͣi nouiꝑ.i. recenti tꝑe. mō. paꝝ an̄ hoc tēpꝰ.Luperus ra. rū dicebāt antiq̓ .i. nouꝰ nouiciꝰa nuper aduerbio. Sꝫ nuperꝰ dr̄ qͣi nuꝑ veniēs.ſed nouiciꝰ qͣi ad noua ꝑatus. Plautꝰ. Poſtulaſti hoīeꝫ nupeꝝ atqꝫ nouiciū. ſed ẜm illā antiqͥtatem. nuperus comparat̉. nuperior rimus. qͣſia nuper et nō a nuperus. Vn̄ nuꝑe nuperius rime aduer. Et hec nuperitas tātis.Inptie. aꝝ. ī nuptꝰ vide. & in bigamꝰHuptoriū. a nubo bis. dicitur hoc nuptoriumvel nuptatorium rij. domus vel locus vbi fiuntnuptie vel vbi nubunt.Nuptus. a nubo bis. .i. tego deriuat̉ hic nuptꝰpti .i. maritus. Et hec nupta ꝑte. i. vxor. qͥa vultꝰ ſuos velēt .i. tegāt. Et nuptꝰ ta. tū. Et hinchee nuptie. tiaꝝ. qͥa tūc pͥmo tegunt̉ capita nubentiū. Et ſūt nuptie ꝯiūctio legitima duorumeiuſdē nat̉e. diuerſi ſexus. cū ſpe ꝓlis delectatōne & cōſtātia. Vn̄ hic et hec nuptialis et hoc leVn̄ nuptialit̓ adu̓. Itē a nuptie hec nuptiole arparue nuptie. Vide in nubo. Itē in tercia partevbi agit̉ de verbo in pnͥcipioLurꝰ uſ. vi. fe. ge. ē vxor filij ſic dicta a nouꝰua. uū. qͥa nouella et iuuencula eſt. Vn̄ et ꝓ iuuencula ſepe ponit̉. & cor̓. nu. ſicut patet ī illoverſu greciſmi. Ac vxor nati d̓r eſſe nurꝰ. Et cōponit̉ cum pro. & d̓r ꝓnurꝰ rus. i. vxor filij filij .i. nepotis. & d̓r ꝓnurꝰ qͣi ꝓpe uuꝝ.Nus. i. ſenſus Vn̄ ꝯponit̉ anus qͣi ſine nus. i. ſine ſenſu. idē eſt qd̓ vetula.Nuſpiam aduerbium loci. i. in nullo loco. &componit̉ ex non et vſpiā.Nuſquā. in nunqͣm vide.Nutabundus da. dū. i. dubiꝰ. & incertꝰ. nutanti ſimilis. & deriuat̉ a nuto tas.Nutatim adu̓. i. nutim & ſignanter vl̓ de nutuī nutum. quando quis ſemper loquitur per nutus. & deriuatur a nutus.