GGet hoc magis placet ¶ Quotus aūt dies ſit egiptiacus a pnͥcipio vel a menſiſ fine quolibet mēſe iſtis verſibus explanat̉. Augurior deciēs. audito lumine clangor. Linquit olus abies. coluitcolꝰ. excute gallū. In his duobꝰ verſibꝰ ſūt. xijdictōes duodecī mēſibꝰ ſeruiētes. pͥma pͥmo. &ſcd̓a ſcd̓o. et ſic de alijs ꝑ ordinē. ſūpto micio aianuario ita ꝙ quota eſt pͥma litera pͥme ſillabealicuiꝰ iſtaꝝ dictōnū totꝰ dies eſt egiptiacus īfra menſem cui deſeruit illa dictō. ꝯputando amenſis pnͥcipio verſus finē. et quota eſt pͥma litera ſcd̓e ſillabe dictōis. totus dies eſt egiptiacus a fine mēſis verſus pnͥcipiū ꝯputādo. Verbi gratia. Augurio q̄ eſt pͥma dictō deſeruit ianu̓ario qͥ eſt pͥmus mēſis. et. a. q̄ eſt pͥma literapͥme ſillabe huiꝰ dictōis augurior eſt pͥma litera in alphabeto. ergo pͥmuſdies ianuarij eſt egiptiacꝰ. Itē g. eſt pͥma litera ſcd̓e ſillabe eiuſdemdictōis. vij. in alphabeto. et ergo ſeptimꝰ diesianuarij eſt egiptiacꝰ. ꝯputādo a fīe verſus pͥncipiū et ſic de alijs Et deinde accipe ſcd̓am dictionē ꝓ ſcd̓o mēſe faciēdo ſil̓iter vt dictū eſt deīEgloga ge. dicit̉ qͣſi egaloga. Ega jceps &cͣ.em̄ grece capra latine. logos ſermo Inde egloga.i. ſermo de capris. vel qͣſi de ruſticis vel vilioribus rebꝰ. Vel dicit̉ egloga .i. caprinꝰ ſermo.vel ꝓpter feditatē et turpitudinē materiei. vtapud ſatiricos. vel qͥa ibi ſermo habeat̉ d̓ caprisp̄cipue. vt apud v̓giliū in bucc̄. et cor̓. pnl̓timāVirgilius. Egloga verbenaſqꝫ adole pingueset maſcula thuraEgo egonis. et egona ne. i. ſeculū. Vel vt dic̄pap. Egones pnl̓. ꝓdū. ſūt ſacerdotes ruſtici.Egocerō. Ega qd̓ eſt capra ꝯponit̉ cū cerō. qd̓eſt cornu. et dicit̉ egocerō ontis. qd̓dā aīal qd̓alio noīe dicit̉ capcornus. & pōt dici ꝓ eod em̄aīali egocerō. vel egoceros. et acuit̉ in fine. vn̄qͥdam. Eſt tibi ſat̉ne domus egocerōtis et vrneEomet .i. ego et nō aliꝰ. Vnde dicit pͥſ. ī. xiijlibro de caſibus ꝓnominis. Dicendo ego dico.vel poſſum et ſolus. et cum alio intelligi. ſolettamen met addita plerunqꝫ ſigͥficantiam vel diſcretōem oſtendere. Egomet .i. ego et nō alius.Necnō egoip̄e vel egomētip̄e. Et ſcias ꝙ ſillabica adiecto īmutat ſpeciē ſed nō figurā. vn̄ egomet eſt ſpeciei deriuatiue ab ego. ſꝫ figure ſimplicis. De ſillabicis adiectōibus aūt q̄ adiūguntur ꝓnoībꝰ dictū eſt ſupͣ in tercia ꝑte vbi agit̉de figura noīs in ca. de ſillabicis adiectōibus inSgona ne. ī ego egonis exponitur.Egre adu̓ .i. difficulter. acerbe ſcd̓m papiamEgredior egrederis egreſſus ſū .i. exire. extragradi. et ꝯponit̉ ab e. et gradior deris. vel egredior dicit̉ de vno loco ad aliū locū exeoGgregiꝰ. ab e. et grex ꝯponit̉ egregiꝰ. gia. giū.i. hobilis. maximꝰ. p̄cipuꝰ. qͣſi extra gregē aliorū. et ꝑ ſuppletōem ꝯꝑat̉ egregiꝰ magis egregius egregijſſimꝰ. & hinc egregie magis egregieegregijſſime adu̓. & hec egregietas tātis talisꝓprietas. ſcilicet nobilitasIgreo egres egrui egrere. id ē. eſſe vel fieri egrū. et dicit̉ ab eger. et eſt v̓bum neutrum.Egreſco ſcis. inchoa. i. incipio egrere. et format̉ ab egreo egres addita co. ſit egreſcoFgrimonia. ab eger dicitur hec egrimonia nieSTEIid eſt triſticia vel infirmitas.Egroto tas. taui. tare .i. infirmari vel frequēter egrere. Licet eī egreo egres egrui ſcd̓ꝫ vſūcareat ſupīo fit tn̄ ab eo egroto tas. fre. qͣſi abegritu ſupino et ꝓdu. o. Oratiꝰ in epy. Qd̓ mihi das. egro dabis egrotare volenti.Egrotus ta. tū. pnl̓. ꝓdū. in eger eſtEgui triſſillabū p̄teritū de egeo eges.i interiectō dolētis. vnius ſillabe eſt.et ei datiuꝰ cū deberet minui vna ſillaba a gt̄o ſicut oīa in ius faciētia gt̄m ꝑdieriſim ꝓfert̉ cā differētie ei interiectōis. Sicigit̉ ei. eidē eiſdē ꝑ dieriſim ꝓferunt̉ ẜm papiā.Sia. i. age ꝓprie aduerbiū hortandi.Eiecto ctas verbū fre. i. frequēter eijcere &formatur ab eijcō eijcis. eieci. eiectum eiectu.u. in o. conuerſaEijcō cis. eieci. eiectū eijcere .i. extra iacere.euellere. euidēter iacere. & ꝯponit̉ ab e. et iacōcis. et mutat̉ a in i. et fit eijcio cis. et ſcribit̉ perduo i. et eſt pͥmū i. ꝯſonās ſecūdū vocalis. Vn̄dicit pͥſ. in. xiij. li. ꝙ e. p̄poſitō in ꝯpoſitōe inuenit̉ āte u. et i. loco conſonantium poſitas. vt eueho. et eijcio eijcis.Eiulath indie regio ſic dicta. eo ꝙ poſſeſſa ſuab eiuloth filio iectan poſt diluuiū ſd̓m papiā.Eiulor. Iulus multū fleuit in morte patris. iōa iulo. et e. ꝑ cōpoſitōem dicit̉ eiulor laris latusſū .i. flere. vocē dolorē manifeſtare. voce ꝯfuſap̄ dolore clamare. Vnde qͥdā dixerūt eſſe ꝯpoſitū ab e. et iubilꝰ qd̓ eſt vox ꝯfuſa p̄ gaudio. qͣſiextra iubilū eſſe. et eſt eiulari ꝓprie feminarumInuenit̉ etiā eiulo las. Vnde dicit pap̄. Eiulareplorare alta voce. vnde hic eiulatꝰ tus. tui. id ēploratus. vel clamor p̄ dolore ꝯfuſus. & hec eiulatio onis. idem quod eiulatus.l. eloy. et eloe. noīa dei ſūt apd̓ hebreos. et interp̄tat̉ el deus vel chiros qd̓eſt fortis. ſcd̓m hug̓. Papias vero dicEl deus vel fortis dicit̉ ꝙ nulla infirmitate opprimatur. eſt autē apud hebreoſ el. pͥmū dei nomen. ſecūdum eloy. terciū eloe.Elabor elaberis lapſus ſū. ab e. et labor berisꝯponitur. & eſt elabi valde vel extra labi. euadere decurrere. effugere. & ꝓducit la.Elamite pnl̓. ꝓdu. dicunt̉ ꝑſe ab elā filio ſemEate ſūt palmaꝝ folia q̄ ſurſū eleuant̉. nec pedent deorſū ſic̄ aliaꝝ arboꝝ. elate et palmarumſūt ꝓductiores rami et excellētiores. interduꝫaurei coloris. criſpātes vel circūſtātes. et ſꝑ adexcelſa tēdentes. nūquā virorē amittūt. Quidāelatas abietes dicūt ita dicit pap̄. & ſcd̓m hocdicitur elata. quaſi eleuata. ab effero effers. etꝓd̓. la. Vn̄ qͥdā cāticoꝝ. v. vbi d̓r. Come eiꝰ ſic̄elate palmaꝝ. ꝓducūt ibi mediā de elate. Sꝫ hocnō videtur. qͥa ibi dicit gloſa. alia trāſlatō crines eiꝰ abiētes. Abies grece elates vocat̉. Vn̄ibi elate vel elates nō eſt latinū ſed grecū videtur. et ideo multi corripiūt hāc ſillabā la. ad differētiā de elate. ꝓ ramo palme et ꝓ ip̄a palmaet adiectiue elatus elata elatū. & vt dicūt. elate eſt nomē arboris ſimil̓ palme altitudīe vel foElatus ta. tū .i. extra latꝰ. quaſi eleua Ilijstus ſuperbus. ab effero effers. Vnde hec elatioid eſt iactantia confidentia.