Paralyppo. II
¶ Incipit oratio manaſſesregis iuda cū captus teneret̉ in babylone.NOmine deꝰ oīpotēspatrū noſtroꝝ abraāyſaac ⁊ iacob ⁊ ſemini eoꝝ iuſto qͥ feciſti celū ⁊terrā cū omni ornatu eorūb qͥ ſignaſti mare verbo p̄cepti tui: qͥ cōcluſiſti ab yſſuꝫ⁊ ſignaſti terribili ⁊ laudabili nomini tuo. quem oēspauēt ⁊ tremūt a vultū virtutis tue: ⁊ inſuſtētabilisira ſuꝑ pctōres cōminationis tue: īmēſa vero ⁊ inueſtigabilis miſericordia ꝓmiſſiōis tue qm̄ tu es dn̄saltiſſimꝰ ſuꝑ oēm terrā lōganimis ⁊ multum miſericors ⁊ penitens ſuꝑ maliciā hoīm Tu aūt dn̄e ſcd̓mbonitatē tuā ꝓmiſiſti penitētiā remiſſionis pctōꝝ ettu deꝰ iuſtoꝝ non poſuiſtipnīam iuſtis: abraā yſaac⁊ iacob: his qͥ tibi nō pec-
cauerūt: qm̄ peccaui ſupernumeꝝ harene maris multiplicate ſunt iniquitatesmee: incuruatꝰ ſum multovinculo ferri. ⁊ nō eſt reſpiratio mihi. qꝛ excitaui iracūdiā tuā ⁊ malū corā te feci ſtatuēs abominationes⁊ multiplicās offenſionese Et nunc flecto genua cordis mei p̄cās ad te bonitatē dn̄e. Peccaui dn̄e peccaui ⁊ iniqͥtatē meā agnof ſco. Peto rogās te dn̄e remitte mihi remitte mihi neſimul ꝑdas me cū iniqͥtatibꝰ meis. neqꝫ ineternū reẜues mala mihi: qꝛ īdignūſaluabis me ẜm magnā miſericordiā tuā. ⁊ laudabote ſemꝑ oībus diebꝰ viteh mee: qm̄ te laudat oīs virtus celoꝝ. ⁊ tibi eſt gloriain ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ Explicit oratio manaſſes regis iuda.
ret ſibi gentes ⁊ regna ⁊ captiuitatē iudeoꝝ remitteret. ⁊templum reedificari p̄ciperet: qd̓ ⁊ factuꝫ eſt: vt pleniushabet̉ Eſdrre .j. ¶ Poſtilla venerabilis fratris Nicolai de lyra ſuꝑ libros Paralypomenon finit.Oratio regis manaſſes incipitOmine deus.d IIſta oratio regis manaſſesnon eſt in hebraico:nec eſt de textu. ⁊ iōnō intēdo eū exqͥſiteexponere ſꝫ tm̄ breuiter ꝑtrāſire. In hacem̄ oratione prīo recurrit ad diuinā magnificētiā ſcd̓o recognoſcit ꝓpriā miſeriā: ibi. Qm̄ peccauit̓cio petit miſericordiā: ibi. ⁊ nūc flecto.Circa primū cōfitet̉prīo dei oīpotētiamſiue maieſtatē ꝓpterquā debet coli. dicēſDn̄e deꝰ oīpotēs ⁊cͣ.b ¶ Qui ſignaſti mare verbo p̄cepti tui:dicēs Gen̄. j. Cōgregent̉ aque q̄ ſub celo ſunt ī locū vnū ⁊cͣ.c ¶ Qui concluſiſtiabyſſum. repetitioeiuſdem qꝛ mare ⁊abyſſus idē importāt. Scd̓o fatet̉ eiusiuſticiā ſeu equitatēqua debet timeri: dicens. Terribili ⁊ laudabili ⁊cͣ. Tercio etmiſericordiā ſeu pie
tatem qua ꝓmiſit penitentibꝰ miſereri: ibi. Et inueſtigabilis miſericordia ꝓmiſſionis tue ⁊cͣ. ⁊ ſequit̉.d ¶ Qm̄ peccau.i. hic recognoſcit ſuā miſeriā: prīo in peccatoꝝ multitudine: ibi. Suꝑ numeꝝ harene maris ⁊cͣ. eteoꝝ grauitatē ſeu magnitudinē ibi. Statuēs abominationes ⁊ multiplicāsoffenſiones ⁊ patet.e ¶ Et nūc flecto. hicꝯn̄r petit miſericordiā: pͦ reuerenter. d.e ¶ Et nūc flecto genua cordis mei. qꝛgenua corꝑis flectere nō poterat. impeditus cōpedibꝰ ferriſcd̓o īſtant̓ petit: ibi.f ¶ Peto rogans tedn̄e ⁊cͣ. petitionemſuam pluries ⁊ multipliciter replicādo.Tercio confidenterp̄ſumens de diuinamiſericordia ibi.g ¶ Quia indignumſaluabis me ẜm miſericordiā tuā. ⁊ promittēs emēdari: ibiEt laudabo te ſemꝑ⁊ ſic terminat orationem dicens.h ¶ Qm̄ te laudatomnis virtus celoꝝid eſt oēs ordines angeloꝝ. ⁊ tibi eſt gl̓iain ſecula ſeculorumAmen.¶ Explicit oratio regis manaſſes.