RegumIIII

Capitulum. viijEliſeus autem locutus eſt ad mulierem cuius viuere fecerat filium dicens. Surge vade tu et domus tua:c ⁊ ꝑegrinare vbicūqꝫ repꝑedris. Uocabit eī dn̄s famē⁊ veniet ſuꝑ terrā. vij. āniſQue ſurrexit et fecit iuxtaverbū hoīs dei: ⁊ vadenscū domo ſua ꝑegrinata eſtin terrā philiſtijm diebusmultis. Cūqꝫ finiti eēt anni. vij. reuerſa ē mulier dee terra philiſtijm. Et ingreſſa ē vt int̓pellaret regē prodomo ſua. ⁊ ꝓ agris ſuis.Rex aūt loq̄bat̉ cum giezipuero viri dei dicēs. Narra mihi oīa magnalia q̄ fec̄helizeꝰ. Cūqꝫ ille narraretregi quō mortuū ſuſcitaſſꝫapparuit mulier cuiꝰ viuificauerat filiū clamans adregē ꝓ domo ſua ⁊ ꝓ agrisſuis. Dixitqꝫ giezi Domine mi rex hec eſt mulier: ethic eſt filius eius quē ſuſcitauit heliſeus Et interrogauit rex mulierē Que nargrauit ei ꝟa eſſe. Deditqꝫ eirex eunuchum vnū dicēs.h Reſtitue ei oīa q̄ ſua ſunt⁊ vniuerſos redditꝰ agroꝝa die qͣ reliqͥt terrā vſqꝫ adi pn̄s. Uenit qͣꝫ heliſeꝰ dakmaſcū ⁊ benadab rex ſyrieegrotabat. Nūciauerūtqꝫei dicētes. Uenit vir deihuc. Et ait rex ad azabel.

Tolle tecū munera ⁊ vadei in occurſū viri dei: ⁊ cōſule dn̄m ꝑ eū dicēs. Si euadere potero de infirmitatemea hac. Iuit igit̉ azahelin in occurſū eiꝰ: habēs ſecūmunera ⁊ oīa bona damaſci ouera. xl. cameloꝝ. Cunnqꝫ ſtetiſſet corā eo ait. Filius tuus benadab rex ſyriemiſit me ad te dicēs. Si ſanari potero de infirmitatemea hac. Dixitqꝫ ei heliſeous. Uade dic ei. Sanaberis: Porro on̄dit mihi dominꝰ quia morte morieturp Stetitqꝫ cū eo: ⁊ cōturbatus ē vſqꝫ ad ſuffuſionemvultꝰ. Fleuitqꝫ vir d̓i. Cuiq̄ azahel ait. Quare dominꝰmeus flet: At ille dixit. qͥaſcio q̄ facturꝰ ſis filijs iſrl̓mala. Ciuitates eoꝝ munitas igne ſuccendes ⁊ iuuęnes eoꝝ int̓ficies gladio ⁊ꝑuulos eoꝝ elides ⁊ p̄gnātes diuides. Dixitqꝫ azashel: Quid eī ſū ẜuꝰ tuꝰ canis: vt faciā rē iſtā magnāEt ait heliſeꝰ On̄dit mihidn̄s te regē ſyrie fore: qͥ cūreceſſiſſet ab heliſeo: venitad dn̄m ſuū Qui ait ei: qͥdtibi dixit heliſeus: At illern̄dit. Dixit mihi recipiest ſanitatem: Cunqꝫ veniſſetdies altera: tulit ſtraguluꝫ⁊ infudit aquam ⁊ expāditſuper faciē eius Quo mortuo reguauit Azahel prox eo: Anno quinto Ioram

Capitulum. viij.Eliſeus āt. Narratis heliſei miraculis ꝓ maioriꝑte: h̓ ꝯn̄r ſcriptura reuertit̉ ad ꝓſecutionē hyſtorie: ⁊ qꝛ hyſtorie regū ⁊ ꝓphetaꝝ ꝯtēꝑaneoꝝ ſimulcurrebant iō pͦ deſcribūt̉ aliqͣ facta ad heliſei inſinuatiōeꝫſcd̓o ꝑtinentia ad regni iude ꝓſecutiōeꝫibi. Anno qͥnto Prima ī duas: ẜm duop̄nūciata ab heliſeoſcd̓o ibi. Uenit gͦ. pͥma āt ē de ꝑegrinatione mulieris ſunamitis ad dictum heliſei: cū dr̄. b1 Iocutꝰ ē autē ad muli.cuiꝰ fe. fi. viuere. erateī ſollicitꝰ de puerotāqͣꝫ de creatura ſuaqꝛ eiꝰ ꝯceptionē ⁊ reſurrectionē impetrauerat: vt pꝫ ex dictisiiij. c. ⁊ de matre q̄ etplura bn̄ficia feceratc ¶ Neregrinare vbicunqꝫ repꝑeris .ſ. cōmodū tuuꝫ. ī tali em̄neceſſitate poterantfilij iſrl̓ int̓ infideleshītare: abſqꝫ tn̄ ꝑticipatione cū eis ī peccatꝭ. d ¶ Socabitci dn̄s famē .i. ex eiꝰordinatione veniet.Dicit ra. ſa. ꝙ iſta fuit fames de qͣ loquit̉Iohel ꝓph̓a.e ¶ Et īgreſſa ē vt interpellaret regeꝫ. qͥatꝑe ſue abſentie alioinuaſerāt bona ſua īiuſte. f ¶ Rex āt loq̄bat̉ cum gieꝫi. ex hͦvr̄ ꝙ iſtd̓ accidit anteqͣꝫ lepra ꝑcuteret̉:qꝛ n̄ ē veriſil̓e ꝙ rexcū leproſo tādiu loq̄ret̉ frequēter em̄ inſacra ſcriptura pͥꝰ facta poſteriꝰ ſcribunt̉nec iſta locutio gieꝫicū rege ponit̉ h̓: niſiꝓpt̓ ingreſſū hꝰ mulieris ad regem.¶ Deditqꝫ ei rex eunuchū .i. vnū de ſeruis ſibi aſſiſtētibush ¶ Reſtitue ei oīa.ſcꝫ poſſeſſiōes ⁊ fructꝰ ab alijs occupatos: ⁊ hͦ fecit rex ꝑꝑreuerentiā miraculi ab heliſeo facti in filio muli eris.i ¶ Uenit quoqꝫ. h̓ ponit̉ ſcd̓m .ſ. denūciatio mortis benadab: ⁊ ſubſtitutio azahelis: cū dr̄. k ¶ Benadab rex ſyrieegrotabat. Dic̄ ioſephꝰ ꝙ qn̄ iſte benadab cognouit ſe fugiſſe de obſidione ſamarie cū tāto dāno. ſic̄ dictū ē ca. p̄cedēti. ⁊ cū hͦ nullo hoſte eū inuadēte: p̄ dolore hāc infirmitatē incurrit. l ¶ Cōſule do. ꝑ eū dicēs. Si eua. pote. ⁊cͣ.exꝑtus eī al̓s fuerat ꝙ hr̄et noticiam futuroꝝ. m ¶ Habēs ſecū mūera ⁊ oīa bona damaſci. locutio ē hypbolicaad deſignandū ꝙ portabat magna bona ⁊ pluriū ſpecieꝝn ¶ Filiꝰ tuꝰ banadab. hūilit̓ loquit̉ vt impetraret ꝓphete rnͥſum. o¶ Dic ei ſanaberis. In heb̓ hr̄. Dic ei viuēs

viues. ⁊ dic̄ Ra. ſa. ꝙ dixit h̓ ꝑ azahelē. Uiuēs viues .i. regnabis poſt eū: hoc dicēs vt excuſet ꝓphetā a mēdacio. ſꝫſͣꝫ expoſitio vr̄ eē multū extorta: ⁊ iō dicūt alij ꝙ heliſeusnō dixit hͦ azaheli imꝑatiue ſeu īductiue: ſꝫ tm̄ ꝓphetice: ⁊iō nō ē accipiendū in ſenſu quē ſecit: ſꝫ ꝓ quo ſit: ſic.o ¶ Dic ei .i. dices qꝛꝓpheta videbat euꝫſic ſibi dictuꝝ de futuro. Sciendū tn̄ ꝙhͨ dictō lo: in hebreoſcribit̉ dupl̓r. Unomō ꝑ lamech et vau⁊ tunc ſigͣt idē qd̓ ei.Alio mō ꝑ lamech⁊ aleph. tūc ſigͣt ideꝫqd̓ nō. hebrei em̄ nōhabēt literā o: ſꝫ proea aliqn̄ vtūt̉ aleph:aliqn̄ vau: in hͦ autēloco ſcribitur per lamech⁊ aleph ſꝫ punctat̉ ac ſi ſcriberet̉ ꝑvau pūcta v̓o nō ſūtde ſubſtātia litere apud hebreos: nec fuerūt a pͥncipio lr̄aꝝ.ſꝫ inuenta poſtea adfaciliꝰ legenduꝫ. Etiō vr̄ ꝙ a pͥncipio h̓fuit ſenſus hꝰ litere.Dic nō ſanaberis vl̓nō viues. ⁊ ſic nullaē difficultaſ in ſaluādo v̓itatē dicti ꝓph̓eqͣꝫuis azahel oppoſitu magiſtro ſuo r̄tulerit: q̄ nō oportet d̓mēdacio ſuo excuſare. p ¶ Stetitqꝫ cūeo .i. ꝯtinuit ſe a fletu quātuꝫ potuit.q¶ Quare dn̄s meꝰflet. ſic euꝫ alloquit̉ꝓpt̓ reuerētiā ꝓph̓ier ¶ Et p̄gnātes diuides. ī qͦ apparet maxima crudelitas.s ¶ Quid eī ſuꝫ ẜuꝰtuꝰ ca. ⁊ fa. rem iſtaꝫmagnā. q. d. nō ſumita potēs ꝙ poſſē tāta facere ⁊ ſi poſſemnō ſū tā crudel̓ vl̓ caninꝰ ꝙ vellē. ¶ ¶ Tulit ſtragulū .i. panuꝫqͥ extēdit̉ ſuꝑ lectuꝫy ¶ Et infudit aquadicūt aliqͥ ꝙ hͦ fec̄ adrefrigerandū regē qͥ nimio calore affligebat̉. alij dicunt ⁊ꝓbabiliꝰ ꝙ vr̄ ad ſuffocandū eū occulte vn̄ dic̄ Ioſephusꝙ ſtrāgulauit eū deſiderio regnādi pꝰ eū: ſic̄ dixerat ꝓpheta. x ¶ Anno qͥnto. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ꝓſecutio regni iude tꝑe iorā filij ioſaphat. ⁊ tūc h̓ nomē iorā fuit equiuocūad regē iſrael ⁊ ad regē iuda: pͥmo gͦ deſcribit̉ regnū iorāregis iude: ſcd̓o filij eiꝰ Ochozie ibi. Anno. xij. Circa primū dr̄. Anno. v. iorā filij achab regꝭ iſrl̓. ī aliqͥbꝰ libris addit̉. Ioſaphat regꝭ iude. ⁊ merito: qꝛ ſic ē in hebreo: et eſtſeuſus ꝙ. v. anni pͥm: regni ioram filij achab ⁊ quinqꝫ vltimi regni Ioſaphat ſimul concurrerunt. Sed contra hocvidetur quod dictum eſt ſupra tercio capitulo. ꝙ Ioramfilius achab cepit regnare anno. decimo octauo. regis io-