Regūj. III

vna. Fugerūt aūt ſyri qͥ remanſerūt in aphec ī ciuitai tē: ⁊ cecidit murus ſuꝑ vigintiſeptē milia hoīm quiremāſerant. Porro benadab fugiens ingreſſus ē cimuitatē in cubiculū qd̓ eratn̄ intra cubiculū. Dixerūtqꝫei ſerui ſui. Ecce audiuimꝰꝙ reges domꝰ iſrl̓ clementes ſūt. Ponamꝰ itaqꝫ ſaccos in lumbis nr̄is ⁊ funiculos in capitibus nr̄is: ⁊egrediamur ad regē iſraelforſitan ſaluabit aīas nr̄asAccinxerunt ſaccis lūbosſuos ⁊ poſuer̄t funiculos īcapitibꝰ ſuiſ. venerūtqꝫ adregē iſrl̓ ⁊ dixerūt ei. Seruus tuꝰ benedab dicit. Uiuat oro te aīa mea. Et illeait. Si adhuc viuit fr̄ meꝰē. qd̓ acceper̄t viri ꝓ omīes ⁊ feſtinātes rapuerūt ꝟbūt ex ore eiꝰ: atqꝫ dixerūt. Fr̄tuꝰ benadab viuit. ⁊ dixiteis. Ite ⁊ adducite euꝫ admē. Egreſſus ē gͦ ad eū bevnadab ⁊ leuauit eū in currū ſuū. Qui dixit ei. Ciuitates quas tulit pr̄ meuſ apatre tuo reddā: ⁊ plateasſac̄ tibi in damaſco ſicut fecit pater meus in ſamaria.⁊ ego federatus recedaꝫ ate. Pepigit ergo fedus: etydimiſit eū. Tunc vir qͥdaꝫde filijs ꝓphetarū dixit adſociū ſuū in ſermone dn̄i: ꝑ

cute me. At ille noluit ꝑcua tere. Cui ait. quia noluiſtiaudire vocem dn̄i: ecce recedes a me ⁊ ꝑcutiet te leoCunqꝫ paululuꝫ receſſiſſetab eo: inuenit eū leo atqꝫ ꝑcuſſit. ſed ⁊ alterū inueniēſvirum dixit ad eum. ꝑcuteme. Qui ꝑcuſſit eum ⁊ vulnerauit. Abijt ergo ꝓphebta ⁊ occurrit regi in via: et̄mutauit aſperſione pulueris os ⁊ oculos ſuos. Cunqꝫ rex trāſiſſet: clamauit adregē ⁊ ait. Seruꝰ tuꝰ egreſſus ē ad p̄liandū cominuscCunqꝫ fugiſſet vir vnꝰ adduxit eū quidā ad me ⁊ aitd Cuſtodi virū iſtuꝫ qui ſi lapſus fuerit erit anima tuaꝓ anima eius: aut talentuꝫargenti appendes. Dumautem ego turbatus huc illuxqꝫ me verterem: ſubitoe non comparuit. Et ait rexiſrael ad eum. Hoc eſt iudiciuꝫ tuū quod ip̄e decreuiſti. At ille ſtatim abſterſit puluerem de facie ſua ⁊cognouit eū rex iſrl̓ ꝙ eſſetde ꝓphetis. Qui ait ad eūs Hec dicit dn̄s. qꝛ dimiſiſtivirū dignū morte d̓ manuh tua erit aīa tua ꝓ aīa eius:⁊ ppl̓s tuus ꝓ ppl̓o eius.i Reuerſus ē igit̉ rex iſraelin domū ſuā: audire cōtemknēs: ⁊ furibūdus venit ī ſamariā. ¶ Capl̓m. xxj.

¶ ¶ Et ce. mu. ſuꝑ. xxvij. mi. volebant .n. fortificare murūad ſe defendēdū intra ciuitatē. ſꝫ qꝛ edificiū erat antiquūex cōcuſſione ⁊ dei volūtate cecidit ſuꝑ blaſphemos.m ¶ In cu. qd̓ erat intra cū. i. in loco valde ſecreto. Ioſephus aūt dicit ꝙ cū paucis ſibi fideliſſimis intrauit locū ſubterraneuꝫ ſecretū. cuiꝰ ingreſſuserat intra cubiculūn ¶ Dixerūtqꝫ ei ſerui ſui. Hic ꝯſequenter achab victoria ſibi data abutit̉ in dimiſſiōe blaſphemi:quē occidere tenebat̉ de mādato dei.o ¶ Audiuimꝰ ꝙ reges iſrl̓ cle. ſunt. dic̄.n. ſeneca in li. d̓ clemētia ꝙ nullū ex oībus magꝭ decet pͥncipē qͣꝫ clemētia. tn̄ſꝑ cū ea dꝫ eē iuſticia. aliter nō eēt vituoſa. ⁊ iō in ꝓpoſito magis fuit demētia ꝑcendo blaſphemis ꝯͣ deū ⁊ iuſticiāqn̄ dixit achab ¶ pSi adhuc vi. fr̄ meꝰeſt .i. volo facere pacē cū eo ⁊ ꝯfederationē. q ¶ Qd̓ acceperūt viri .i. ſerui benadab. r ¶ Proomine. eſt āt omenẜm ꝙ dicit Baleriꝰmaximus verbū exinſperato ꝓlatū: lexquo ſequit̉ bonumalicuius vel aliquorū. ⁊ tūc dr̄ oē illiuſvel illoꝝ. ⁊ ponit̉ exemplū de romanisquerentibus locuꝫaptū vt ibi manerēt⁊ ciuitatē edificarēt⁊ cū veniſſent ad locū vbi nūc ē romavexillarius qͥ p̄cedebat fixit vex illū ī terra. d. Stemus. qꝛ h̓optime manebim⁊ hoc verbū fuit acceptū ꝓ omine.s ¶ Et feſtinā. ra. ⁊cͣ.tanqͣꝫ firmiter dctm̄ne poſſet retractaret ¶ Atqꝫ dixerūt. fr̄ tuus benadab viuit. ac ſi. d. ſicut dixi.ſti ex nūc ē fedus inter te ⁊ ip̄m. v ¶ Et le. eū in cur. ſuūpacifice ⁊ honorifice recipiēs ip̄m. MEt pla. fac tibi inbamaſco .i. in ciuitate mea regia fac̄ foꝝ rerū venaliuꝫ. vtinde recipias tributū tanqͣꝫ hn̄s in regno meo pͥncipaledominiū. Dicit aūt ra. ſa. hic ꝙ nō habebat in aīo hͦ facere. ſed intendebat achab deciꝑe. y ¶ Tunc vir qͥdā. poſtqꝫ diuina ꝓuidentia reuocauit achab quantū in ſe fuit ſignis ⁊ victorijs mirabilibus. hic ꝯn̄r eū reuocat cōminacōibus. ⁊ pͦ cōminat̉ ei mortē in ꝑſona ꝓpria. ſcd̓o cū hoc̄in vxorē ⁊ ꝓle ſua ca. ſequēti. Circa primū ſciendū ꝙ propheta de mādato dn̄i voluit ꝓponere ip̄i achab ꝑabolame qua ignorans ꝯͣ ſeip̄m daret ſnīam. ſicut nathan ꝓpoſuſt ip̄i dd̓. vt hr̄. sͣ. ij. li. xij. ca. ⁊ iō ad ꝓponēdū pͦ diſponit̉ ꝑplagā ſuſceptā cū dr̄. z¶ Dixit ad ſo. ſu. in ſer. dn̄i ꝑcu.

me. at ille noluit. ex quodā horrore. a ¶ Cui ait. qꝛ noluiſti ⁊cͣ. ⁊ ꝑcutiet te leo ꝓpter pctm̄ inobediētię. qꝛ eū cognoſcebat ⁊ ſciebat eē ꝓph̓am dn̄i cui eſt in oībꝰ obedien̄dū cū ſit dn̄s vite ⁊ mortis: ſanitatis ⁊ infirmitatis. Cetera patēt vſqꝫ ibi. b ¶ Et mu. aſꝑ. ⁊cͣ. in heb̓o hr̄. Et mutauit pāno .i. inuolutōe panni. qꝛ ligauit caput ſuū vulnēratū: ſicut ſolet fieriita tn̄ ꝙ ex illis ligamībus facies ꝓ magna ꝑte erat opertane achab eū cognoſceret̉ ⁊ ſic ad ꝑabolā ꝓpoſitā rn̄deret: ſicut vni de ppl̓o quiꝓph̓a nō nō eēt.c ¶ Cunqꝫ fugiſ. ⁊cͣ.adduxit eū .ſ. captūd ¶ Cuſtodi vi. iſtū.ſub pacto qd̓ ſequitur in lr̄a. ⁊ ſubintelligit̉. ⁊ ſic recepi eū.e ¶ Et ait rex iſrl̓ adeū. hoc ⁊cͣ. ignorāsꝙ ꝓ ip̄o diceret̉. vbietiā cōſiderandū ꝙiſta ꝑabola vera eſtin ſenſu ꝓ quo ꝓponit̉ .ſ. ꝓ achab ⁊ benadab. ſic ⁊ ꝑabolaioathan filij hierobaal q̄ hr̄ Iudi. ix.Dixeruntqꝫ oīa ligaad rānū. Ueni ⁊ impera ſuꝑ nos. de ſichimitis ⁊ Abimelech. ꝓut ibidē plenius fuit dictū. Inhoc .n. cōſiſtit veritas ꝑabole ꝙ ſit vera in ſenſu ꝓ qͦ ponitur. f¶ AAt il. ſta. ⁊cͣin hebreo hr̄. ⁊ amouit pannū ſeu ligamentū de facie ſua.vt cognitus a regeꝑabolā ad ꝓpoſituꝫapplicaret. d. gQuia dimi. vi. di.morte. ꝓpt̓ dei blaſphemiā: ⁊ eiꝰ ſnīamꝯͣ Senadab tibi denunciatā vt eā exeq̄reris. h ¶ Erit aīatua .i. morieris. iſte.n. fuit idē ꝓpheta qͥdenūciauerat ſibi dei victoriā ⁊ dei ſnīam de benadab.i ¶ Reuerſus ē igr̄ ⁊cͣ. audire cōtēnēs tāqͣꝫ obſtinatꝰ ī malicia ſua. k¶ Furibūdꝰ. dicit ioſephus ꝙ incarcerauit̉ꝓph̓am. ¶ In ca. xx. vbi dr̄ in poſtil. Poſtqͣꝫ diuīa ꝓuidētia quantū in ſe fuit achab a ſua malicia reuocauit̉¶ Additio:celeſtibus ſignis ⁊cͣ.I diuīa ꝓuidētia quātū in ſe fuit reuocaſſet achabNNa ſua malicia: vt dr̄ in poſtil: indubie fuiſſent reuocatus. Nā vt eccīa cātat diuina ꝓdētia ī ſua diſpōne nō fallit̉. vn̄ meliꝰ dice̓t̉ ꝙ diuīa ꝓuidētia fec̄ ſuꝑnaͣliaſigͣ ſufficiētia ad reuocatōꝫ achab ſi ip̄e n̄ fuiſſꝫ obſtīatꝰ.N ca. xx. vbi poſtil. ꝯtinuādo dic̄ ꝙ ꝓui ¶ Replicadētia diuīa quātū ī ſe fuit achab ī ſua malicia reuoIlcauit celeſtibꝰ ſignis. Bur. nitit̉ eū caꝑe in ſermōeqꝛ dixit quātū in ſe fuit volens ꝙ per hoc circumloqua¬̉