Druckschrift 
Prima pars (1493) super Genesim Exodum Leuiticu[m] Numeri Deutronomiu[m] Josue Judicu[m] Regum [et] Paralyppomenon
Entstehung
Seite
354a
Einzelbild herunterladen
 

Re gūIII

verum eſt. Capl̓m. xviij.Oſt dies ml̓tos factū Mē ꝟbū dn̄i ad helyā inanno tercio: dicens.b Uade et on̄de te achab vtdem pluuiā ſuꝑ faciē terre.Iuit gͦ helyas vt oſtēderetc ſe achab. Erat autē famesdvehemēs in ſamaria. Uocauitqꝫ achab abdiā diſpēē ſatorē domꝰ ſue. Abdiasautē timebat dominū deūvalde. Nam cū interficeretIezabel ꝓphetas dn̄i tulitille centū ꝓphetas ⁊ abſcōdit eos qͥnquagenos: ⁊ qͥnquagenes in ſpelūcis: ⁊ pauit eos pane ⁊ aqua. Dixitgͦ achab ad abdiā: Uade īterrā ad vniuerſos fontesaquaꝝ ⁊ in cūctas valles ſiforte poſſumꝰ inuenire herbam: ⁊ ſaluare equos ⁊ mulos ⁊ nō penitꝰ iumēta intereant. Diuiſerūtqꝫ ſibi regiones vt circuirent eas.Achab ibat ꝑ viam vnā etabdias ꝑ viā alterā ſeorſū.Cūqꝫ eſſet abdias ī via helyas occurrit ei. Qui cū cognouiſſet eū: cecidit ſupͣ faciē ſuā: ⁊ ait. Nū tu es dn̄emi Helyas. Cui ille rn̄dit.

g Ego. Et dixit: Uade ⁊ dicdn̄o tuo. Adeſt helyas. Ethille qͥd peccaui inqͥt qm̄ trades me ſeruū tuū in manuachab vt int̓ficiat me. Uiuit dn̄s deꝰ tuꝰ qꝛ nō ē gēsaut regnū ī quo nō miſeritdn̄s meꝰ te reqͥrēs. Et rn̄dēitibꝰ cūcl̓is: nō ē h̓: adiurauit regna ſingl̓a ⁊ gētes: eoꝙ mīme reꝑireris. Et nūcdicis mihi: vade ⁊ dic dn̄otuo adeſt helyas. Cūqꝫ receſſero a te: ſpūs dn̄i aſportabit te ī locū quē ego ignoro: ⁊ īgreſſꝰ nūciabo achab⁊ nō īueniēs te int̓ficiet meSeruꝰ aūt tuus timet dn̄mkab infātia ſua. Nūquid nōindicatū ē tibi dn̄o meo qͥdfecerim cū interficeret iezabel ꝓph̓as dn̄i ꝙ abſcōderim de ꝓph̓is dn̄i centū viros qͥnqͣgenos ⁊ qͥnqͣgenoſin ſpelūcis: ⁊ pauerim eospane ⁊ aqͣ. Et nūc tu dicis:vade et dic dn̄o tuo adeſtī helyas vt int̓ficiet me. Ecdixit helys. Uiuit dn̄s exercituū ante cuiꝰ vultū ſtoqꝛ hodie apꝑebo ei. Abijtgͦ abdias in occurſū achabin ⁊ indicauit ei. Uenitqꝫ achab in occurſū helye: ⁊ cū vi

decet cōiter iuſtos. Et qꝛ ſciebat helyā eſſe maximū zelatorē legis ⁊ iuſticie: intātū ꝙ ꝓcurabat ardēter punitōeꝫ⁊ necē idolatraꝝ: vt pꝫ in ſuo ꝓceſſu. iccirco p̄ſumebat: ꝙaduētus helye ī domo ſuo ꝓcurauerat mortē filij ſui exiniqͥrate ſua .ſ. matris. ⁊ ꝙ Belyas recordaret̉ iniqͥtatē illam corā deo ad finē: vt .ſ. ꝑ mortē filijtꝑalē mr̄ ꝯuerteret̉ad deū: ſic̄ ſepe ꝯtingit vt homīes ꝑ penas tꝑales a deo caſtigati corrigant̉ qd̓quidē nō ꝯtingeretſi apud eā nō māſiſſet: qꝛ ſic eā nō cogͦſceret. et iō ꝓprie dicit: Ingreſſꝰ es adme vt rememorarētiniqͥtates mee: ⁊ inificeres filiū meū ⁊cͣ.Replica.N capi .xvij.vbi poſtillator v̓bū mulieris ſareptane. ſcꝫIngreſſꝰ es ad mevt remēorarent̉ iniqͥtates mee exponitad modū hebreorūꝙ hͨ mulier cū eſſetiuſta ⁊ ſancta ex humilitate. tn̄ reſpectūhabēdo ad excellētē ſanctitatē helye:ſe dicit peccatricē ꝓut ſancti ꝯſueuerūt.⁊ ꝓut puriſſimꝰ Iohānes euāgeliſta inepl̓a ſua pͥma .j. ca.docet. d. Si dixerimus qꝛ peccatū nōhabemꝰ ip̄i nos ſeducimꝰ: et veritas īnobis nō eſt. huncmodū loquēdi hebreoꝝ Burgē. dicitpenitꝰ irrōnabilē: ſꝫꝓbatio eiꝰ vt pꝫ nihil ē ad ꝓpoſitū: qͥanō dr̄ in illo mō loquēdi ꝙ in muliere fuerit peccatū: ſꝫ ip̄a de ſe hūiliter loquit̉. Et burgen̄. poſt inutilē digreſſionē coincidit quaſieodem modo loquēdi.Capitulū. xviij.Oſt dies multos. Hic ponit̉ ſecūdū ſignū ad rep uocationē achab de malis ſuis .ſ. de datōne ignisde celo. ⁊ pͥmo ponit̉ ſigni datio. ſcd̓o helye ꝑſecuItid. ca. xix. Circa pͥmū pͥmo ponit̉ hoc ſignū qd̓ erat p̓ncipale. ⁊ ſcd̓o addit̉ aliud: ex ꝯſequēti de datiōe pluuie: ibi.Et ait helyas. Circa pͥmū pͥmo ponit̉ ip̄ius helye ad terrā iſrl̓ reuerſio. ſcd̓o ignis deſcēſio: ibi. Uerū tn̄ nūc mitte. tercio ꝓph̓aꝝ baal occiſio: ibi. Dixitqꝫ helyas. Circa pͥmū helyas de p̄cepto dn̄i reuertit̉. ſcd̓o veniēs agnoſcit̉:ibi. Grat aūt fames. Circa pͥmū dr̄. a Poſt dies multos ⁊cͣ. Cōtra hͦ videt̉ eē Iaco. v. helyas hō erat ⁊cͣ. Et ſubditur: Et orauit vt nō plueret ſuꝑ terrā ⁊ nō pluit annostres ⁊ mēſes ſex. ex qͦ videt̉ ꝙ reuerſio helye ad t̓rā iſrl̓: vtpluuia daret̉: fuit āno. iiij. Dicēdū ꝙ tp̄us h̓ cōputat̉ abexitu helye de t̓ra iſrl̓ ⁊ nō a ꝓhibitione pluuie ſic̄ Iaco.apl̓us cōputat: qꝛ a ꝓhibitiōe pluuie vſqꝫ ad exitū eiꝰ fluxerūt ſex mēſes ⁊ plus: qꝛ diu latuit ī torrēte carith: ita ꝙex ſiccitate tꝑis ſiccatꝰ fuit torrēs an̄qͣꝫ recedet vt dictū eſtca. p̄cedēti. b Uade ⁊ on̄de te achab ⁊cͣ. licꝫ em̄ abſqꝫ

pn̄tia helye poſſet dare. tn̄ voluit ſic face̓: qꝛ ꝓph̓a ꝑ reuelatiōeꝫ eiꝰ dixerat ꝙ pluuia nō daret̉ ſuꝑ t̓rā niſi iuxͣ v̓būoris ſui .i. ꝑ or̄onē eiꝰ ⁊ denūciatōeꝫ. ⁊ ſic dn̄s adimpleuitvt. jͣ. patebit. c Erat aūt. h̓ ꝯn̄r aduētꝰ helye cogͦſcit̉. ⁊ pͦab abdia cuiꝰ modꝰ deſcribit̉ cū dr̄. d Docauitqꝫ achab abdiā. vt ipſe exvna ꝑte ⁊ abdias exaltera diſcurrerēt. ꝑloca hūida regni ſuiad vidēdū ſi poſſetherba īueniri ad ſuſtētatōeꝫ eqͦꝝ regis.nō tn̄ iſta faciebantniſi auctoritatiue ⁊p̄cipiēdo. Erant em̄mīſtri qͥ hͦ faciebantexequēdo. hoīes .n.t̓re quātū poterāt talia abſcondebāt adnutritiōeꝫ ſuoꝝ aīaliū vt poſſēt aliquomō de lacte ſuſtētari: qꝛ fructꝰ t̓re defecerāt p̄ nimia ſiccitate. ⁊ iō rex ⁊ abdias iuerūt ad hͦ negociū vt meliꝰ poſſet fieri. e Abdias aūtti. do. valde. hͦ dr̄ adon̄dendū ꝙ nō eratꝯſentaneꝰ dn̄o ſuo īmalis ſuis: ad cuiꝰbationē ſubdit̉.Nā cū int̓fi. iezabel ꝓphe. do. Prophete v̓o h̓ dicunt̉viri religioſi intentidiuīo cultui qͦs pͦ cōgregauit ad hͦ ſamuel. et aliqͥ etiā hēbātſpm̄ ꝓph̓ie: ſic̄ dictūfuit. sͣ. j. li. ca. x. Iezabel v̓o volens deſtruere cultū dei qͣntū pot̓at: ⁊ cultū baal extollē: interfeciteos prout potuit. ⁊tūc abdias cētū illorū ſaluauit: abſcondēs. l. in vna ſpelūca: ⁊. l. in alia: ⁊ ꝓuidit eis de victu ⁊ veſtitu. ⁊ ex hͦ ꝯſecutus ē a deo ꝓph̓ie donū ẜm ſaluatorꝭ dictū: Mat. x. Quirecipit ꝓph̓aꝫ ī noīe ꝓph̓e mercedē ꝓph̓e accipiet. vn̄ īterxij. ꝓph̓as qͣrtus cōputat̉. Cetera patēt ex dictis vſqꝫ ibi.g¶ Dic dn̄o tuo adeſt he. qꝛ dn̄s ei p̄ceꝑat vt oſtēderet ſeachab. h Quid pec. inqͥt. timuit em̄ ne helyas ſubitoad aliū locū portaret̉ ſic̄ frequēter acciderat: qn̄ dn̄s ip̄mad aliquē locū mittebat: ꝓpt̓ qd̓ filij ꝓph̓aꝝ qn̄ fuit raptꝰcrediderūt ip̄m ſic fuiſſe tranſlatū: vt hr̄. jͣ. iiij. li. ca. ij. ⁊ ſicachab int̓ficeret abdiam: credēs ꝙ illuſiſſet ſibi. d. veniſſehelyā. i Adiurauit re. ſin. ꝙ ſi helyas inueniret̉ ī eorūt̓ra caꝑet̉ ⁊ ſibi mitteret̉. loquit̉ tn̄ h̓ ſcpͥtura de regnis ꝓpinqͥs tm̄ ⁊ reges ꝓpinqͥ facilit̓ aſſenſer̄t. tū qꝛ rex tyri eratſocer eiꝰ: ⁊ filiꝰ regꝭ iuda hēbat vxorē athaliā filiā achabſil̓r rex moab erat ſibi tributariꝰ: ⁊ rex edom regis Iude.Itē qꝛ ī t̓ris q̄ erāt ꝓpe regnū iſrl̓. erat etiā fames ꝓpt̓ ſiccitatē quā ſciebāt ꝑ v̓bū helye eueniſſe. k Nūqͥd nō indica. ē tibi do. meo qͥd fe. ⁊cͣ. hͦ dixit nō ad iactātiā: ſꝫ ne helyas ip̄m exponēt ꝑiculo mō p̄dicto. l Et dix. hely. vi.do. ⁊cͣ. aſſecurauit eū ꝑ iuram̄tū. ⁊ tūc iuit ad nūciādū ip̄iachab helye aduētū. ⁊ ſic ſcd̓o fuit cognitꝰ eiꝰ aduētꝰ ip̄iachab: qd̓ notat̉ cū dr̄. m Uenitqꝫ achal̓elye

O y iij