Regum III
r Ego aūt ſum puer ꝑuulus⁊ ignorās egreſſuꝫ ⁊ intros itū meū: ⁊ ſeruus tuꝰ ī medio eſt ppl̓i quē elegiſti populi infiniti qͥ enumerari ⁊ſupputari nō p̄t p̄ multitutdine. Dabis gͦ ẜuo tuo cordocile vt ppl̓m tuū iudicare poſſit ⁊ diſcerne̓ īter bonum et malū. Quis em̄ p̄tiudicare ppl̓m iſtū: popl̓mxtuuꝫ hunc multū. Placuitgͦ ẜmo corā dn̄o ꝙ ſalomōpoſtulaſſꝫ huiuſcemodi rē⁊ dixit dn̄s ſalomoni. Ꝙpoſtulaſti ꝟbuꝫ hͦ ⁊ nō petiſti tibi dies multos necdiuitias aut aīas īimicorūtuoꝝ ſꝫ poſtulaſti tibi ſapientiā ad diſcernendū iudiciū: ecce feci tibi ẜm ẜmones tuos. Et dedi tibi corſapiēſ ⁊ intelligēs intantūvt nullꝰ an̄ te ſil̓is tui fueritnec poſt te ſurrecturus ſit.Sꝫ ⁊ hͨ q̄ nō poſtulaſti dedi tibi diuitias .ſ. ⁊ gl̓aꝫ vtnemo fuerit ſil̓is tui ī regibus cūctis retro diebꝰ Siāt ambulauerꝭ in vijs meis ⁊ cuſtodierꝭ p̄cepta mea⁊ mādata mea ſic̄ ābulauitpr̄ tuꝰ: lōgos faciā dies tua os Igit̉ euigilauit ſalomō⁊ intellexit qd̓ eēt ſomniū.b Cūqꝫ veniſſet irl̓m ſtetit coram archa federꝭ dn̄i ⁊ obtulit holocauſta ⁊ fecit victimas pacificas ⁊ grādecōuiuiū vniuerſis famulisſuis. Tūc venerūt due mulieres me retrices ad regeꝫſteterūtqꝫ corā eo. Quarūvna ait. Obſecro mi dn̄e:ego ⁊ mulier hec habitabamus in domo vna: ⁊ peperi apd̓ eā ī cubiculo. Tercia at die poſtqͣꝫ ego peperi: peꝑit ⁊ hec. Et eramꝰ ſimul: nulluſqꝫ aliꝰ nobiſcūin domo exceptis nob̓ duabus. Mortuꝰ eſt āt filius
Imulieris huiꝰ nocte. Dormiens qͥppe opp̄ſſit eū. Etꝯſurgēs intēpeſte noctꝭ ſilentio tulit filiū meū de latere meo ācille tue dormiētis: ⁊ collocauit ī ſinu ſuo:ſuū āt filiū qͥ erat mortuuspoſuit ī ſinu meo. Cūqꝫ ſurrexiſſem mane vt darē lacfilio meo apparuit mortuQuē diligentiꝰ intuēs clara luce dephēdi nō eē meūquē genuerā. Rn̄ditqꝫ altera mulier. nō ē ita: ſꝫ filiꝰtuꝰ mortuꝰ ē: meꝰ āt viuit.Ecōtrario illa dicebat. mētiris. Filiꝰ qͥppe meꝰ viuit⁊ filiꝰ tuꝰ mortuꝰ eſt. Atqꝫin hūc modum ꝯtendebātcorā rege Tūc rex ait Hecdicit. Filiꝰ meꝰ viuit: ⁊ filius tuꝰ mortuꝰ ē. ⁊ illa rn̄dit. Non: ſꝫ filiꝰ tuꝰ mortuus eſt: meꝰ āt viuit. Dixitͦͦ rex. Afferte mihi gladiūCūqꝫ attuliſſent gladiū corā rege: diuidite inqͥt īfantem: viuū ī duaſ ꝑtes ⁊ date dimidiā ꝑtē vni: ⁊ dimimidiā ꝑtē alteri. Dixit aūtmulier cuiꝰ filiꝰ erat viuusad regē: ꝯmota ſunt qͥppeviſcera eiꝰ ſuꝑ filio ſuo. obſecro dn̄e: date illi infantēviuū: ⁊ nolite īterficere eū.Eꝯͣrio illa dicebat. ¶ Necmihi: nec tibi ſit: ſꝫ diuidat̉Rn̄dit rex ⁊ ait. Date huic infantē viuū ⁊ nō occidatur. Hec eſt āt mr̄ eiꝰ. Audiuit itaqꝫ oīs iſrl̓ iudiciūqd̓ iudicaſſet rex: ⁊ timuerunt regē vidētes ſapīamdei eē ī eo ad faciendū iudiciū.¶ Ca. iiij.Rat āt rex ſalomonregnās ſuꝑ oēꝫ iſrl̓hi pͥncipes qͦs hēbbat. Azarias filiꝰ ſadochē ſacerdotꝭ helioreph ⁊ haia filij ſiſa ſcribe Ioſaphatfilius ahilud a ꝯmētarijs.
¶¶ Ego ſum puer ꝑuulꝰ ignorās egreſſum ⁊ ītroitū meū.j. pcedēdi modū in tāto regimīe. iō ſubditur. s ¶ In medio populi quē elegiſti ppl̓i infiniti ⁊cͣ. hypbolice ē locutꝰad denotandū magnitudinē multitudinis. qͣꝫuis eēt finita⁊ nūerabilis ſimpliciter. t ¶ Dab̓ gͦ ẜuo tuo cor docile .i.illuſtratū a te. ¶ VQuiſ em̄ poterit ⁊cͣ..q. d. nullus ſine tuaſpāli illuſtratōe.x ¶ Placuit gͦ ẜmocorā dn̄o: qͥa petitioerat ordinata ad diuinū honorē ⁊ ad ꝓpriā ſalutē: ⁊ ad bonū ppl̓i regimē.y¶ Dedi tibi cor ſapiens ⁊cͣ. hͦ ē intelligendū r̄ſpectu regūqͥ fuerūt an̄ eū ⁊ poſtde alijs āt hōibꝰ plures fuerūt ſapientiores: ſicut adaꝫ qͥ fuitcreatꝰ in plenitudineſcīe: ꝓut dictum fuitGen̄. iij. ⁊ Poyſescui deꝰ loquebat̉ ſic̄ſolet loqͥ hō ad amicum ſuū: vt hr̄ Exo.xxxiij. ⁊ ſcūs paulusceteriqꝫ apl̓i. ⁊ ſanctꝰIoh̓eſ qͥ ſcripſit apocalipſim qͥ oēs fuer̄tmagis illuminati qͣꝫaliqͥ in ve. te. z ¶ Diuitias et gl̓am ⁊cͣ. ij.Paralip .j. d̓r. Subſtantiā ⁊ gl̓am dabotibi: ita ꝙ nullꝰ in regibus nec an̄ nec pſimilis fuerit tibi. h̓eſt intelligendū iſtistribus ſil̓ cōcurrentibus .ſ. ſapīa. gl̓ia ⁊ diuitijs: qꝛ aliqͥ fuerūteo potentiores ⁊ magis gl̓ioſi: ſicut Alexander magnꝰ ⁊ ¶lures imꝑatores romani qͥ dn̄abant̉ toto orbi: ⁊ aliqͥ ditiores ſicut octauiauꝰ ⁊ chreſus deficiebāt tn̄ a ſalomone in ſapiētia.a ¶ Igit̉ euigilauit ſalomon ⁊ ītellexit qd̓eſſet ſomniū .i. intellexit qͥd ſignificaret⁊ ꝙ eſſet veꝝ vn̄ magis ꝓprie fuit viſiovel reuelatio diuinaq̄ frequēter fit ī ſomnis: vt pꝫ ī multꝭ locis ſacre ſcripture.b ¶ Stetit corā ⁊cͣ .ſ.ad adorandū. cEt obtulit holo cauſta ⁊cͣ .i. qͥa ille locuserat ꝯuenientior adſacrificta qͣꝫ gabaon:vt dcm̄ eſt: ⁊ iō pꝰ aparitionē dn̄i ſibi fa-
ctam ibi obtulit. d ¶ Tūc venerūt. Hic ꝯn̄r on̄dit̉ īpletioꝓmiſſionis facte ſalomoni: ⁊ pͦ qͣꝫtū ad ſapīam. ſcd̓o qͣꝫtuꝫad gloriā ca. iiij. tercio qͣꝫtuꝫ ad opulentiā. ca. x. Iſta tamētria ſunt ita cōiuncta ꝙ vnū ꝑficit aliud ⁊ econuerſo: ideonūc diſtīcte: tūc mixtim agit̉ de ip̄is. Primū on̄dit̉ ꝑ veꝝiudiciū q̄ eſſet mr̄ vera ⁊ q̄ ficta: ꝑ hͦ ꝙ vbideficiebat hūana ꝓbatio: ſapiēter recurrit ad inclinationemnaturalē: qꝛ vera mr̄afficit̉ ad filiū: ⁊ patꝫlr̄a paucis exceptis.e Et ꝯſurgēs ītempe. noctis. ſilētio. intempeſtū ꝓut ē ſubſtantiuū ē qͣrta horanoctꝭ. ſꝫ ꝓut ē adiectiuū idē ē qd̓ ſine tēpore: ⁊ ſic nox d̓r ītēpeſta n̄ qꝛ ſit ſine tꝑeſimpl̓r: ſꝫ qꝛ tūc nō ētp̄s aptū ad oꝑandūoꝑatōe āt ⁊ motu tēpus cognoſcit̉ et diſtinguitur: vt hr̄. iiij.phiſico. in fi. ꝯcludit̉f ¶ Et timuerūt regēvi. ſapīe. de i .i. diuinitus ſibi datā. ¶ gEſſe in eo. vltra moduꝫ alioꝝ hoīm. ⁊ iōtunc magis timuer̄teū qͣꝫ an̄. ¶ Ca. iiij.a Rat āt rex ſaloI mon. h̓ agit̉ d̓gl̓ia et honoreſalomonis: ⁊ pͦ in familijs ⁊ ſb̓iectꝭ: ſcd̓oin edificijs cap̄. v. tercio in diuitijs. cap̄. xCirca pͥmū on̄dit̉ primo ſalomōis gloriaſcd̓o eiꝰ ſapīa: ibi. dedit qͦꝫ deꝰ ſapīaꝫ. Circa pͥmū on̄dit̉. Prīoſalomonis gloria inordine famuloꝝ. ſecūdo ī multitudineſb̓iectoꝝ: ibi. Iuda ⁊iſrl̓ innuerabiles. tercio ī magnitudīe expenſaꝝ: ibi. Erat aūtcibꝰ. Circa pͥmū deſcribit̉ ordo famulorum ſalomonis interius cum dicitur.b ¶ Azarias filius ſadoch ſacerdotis ⁊cͣ.ex hͦ vr̄ ꝙ eſſet ſcribacū alijs duobꝰ ſequētibus. ſꝫ hͦ nō vr̄ veꝝ:qꝛ ī hebreo īcipit aliꝰverſus: ibi. Elihoreb⁊cͣ. ⁊ iō ī heb̓. ſic dicit̉Azarias filiꝰ zadochſacerdos ſub pr̄e ſuoqui erat ſummus ſacerdos.c ¶ Pelioreph ⁊ haia filij Seſaq̄cribe
G v ij