RegumIII
Ppropin ¶ Ca. ij.qͣuerunt aūt dies dd̓vt moreret̉: p̄cepitqꝫ ſalomoni filio ſuo dicēs. Ecceego ingredior viā vniuerſe terre. Confortare et eſtob vir fortꝭ ⁊ obſerua cuſtodias domini dei tui vt ambucles in vijs eiꝰ. ⁊ cuſtodiaſdceremonias eius ⁊ p̄ceptaeius ⁊ iudicia ⁊ teſtimoniaſicut ſcriptū eſt in lege mos yſi: vt intelligas vniuerſaque facis: ⁊ quocūqꝫ te ꝟteris: vt ꝯfirmet dn̄s ẜmones ſuos quos locutus eſtde me dicens. Si cuſtodierint filij tui vias meas: etambulauerīt corā me in veritate ī oī corde ſuo ⁊ ī om̄ihaīa ſua: nō auferet̉ tibi virl de ſolio iſrl̓. Tu qͦꝫ noſti q̄fecerit mihi ioab filius ſar
kuie q̄ fecerit duobꝰ principibus exercitꝰ iſrael abnerfilio ner: et amaſe filio Iether quos occidit: et effuindit ſanguinē belli ī pace: ⁊poſuit cruorem belli in baltheo ſuo qͥ erat circa lūboſeiꝰ: ⁊ in calciamēto ſuo qd̓erat in pedibꝰ eiꝰ. Faciesn̄ ergo iuxta ſapīaꝫ tua et nōdeduces caniciē eiꝰ pacifio ce ad inferos. Sed et filijsberzallai galaaditꝭ reddesgr̄am: erūtqꝫ comedētes inmenſa tua. Occurrerūt em̄mihi qn̄ fuglebā a facie abꝑ ſalon frīs tui. Habes quoqꝫ apd̓ te ſemei filiū gera filij gemini de baburim quimaledixit mihi maledictōne peſſima qn̄ ibā ad caſtraSed qꝛ deſcēdit mihi ī occurſum cū trāſirē iordaneꝫ
canon potuit ⁊cͣ. Huiꝰ infrigidatōnis ponit plures honegas rōnes. Sꝫ burg. de optimo rege ſue gentꝭ rōneꝫ reddit minꝰ honeſtā vicꝫ ꝙ qꝛ a iuuentute fuit libidinoſus etimoderatꝰ coitꝰ ꝯſumit calorē naͣlem. ⁊ eiꝰ ſubiectum .ſ. humidū radicale: ſꝫ burg. potuit honeſtiꝰ loqͥ. Nam eū a tꝑeprime vnctiōis vſqꝫad ꝯtinuos. xl. ānosvalde ꝯmēdat: ⁊ hicde ꝯtinētia a tꝑe iuuētutꝭ vituꝑat quaꝫꝯſtat eē viciū morale. nec hoc vituperium fundat burg. inaliqͣ ſcriptura. Ꝙͣuis em̄ legat̉ dauidplures vxores habuiſſe: nō tn̄ d̓ eo reverit̉ ſic̄ de ſalomōeꝙ cor eiꝰ ꝑ mulieresdeprauatum fuiſſetpotuiſſet igit̉ de ſuorege ſentire ſicut beatus Aug. de abraāquē dicit vſum ꝯiugetꝑant̓: ancilla cōtꝑant̉: nulla intꝑant̓vt dicit. xvj. de ciui.dei ca. xxv. multi legunt̉ habuiſſe ⁊ vxores ⁊ ancillaſ qͦs tn̄burg. incōtinētes n̄iudicat. Nec valetobiectio burg. ꝯͣ primā rōneꝫ aſſignatāa poſtill̓. Nā ip̄e ponit plures ꝯcurrēteſad eūdeꝫ effectū. nōem̄ ſequit̉. vnꝰ non pōt trahere nauē. igit̉ nec duo vel tres:ſic ē in ꝓpoſito. Nec ſequit̉ ꝓut bur. putat: nō legit̉ dauidin bellis vulneratū nec ſanguinē effudiſſe: igit̉ nō ē verū.Nō eſt em̄ ꝯſuetudo ſcripture vulnerū facē memoriā: niſiſint ad mortē: qͣliter dd̓ vulneratꝰ nō fuit. ¶ In eo. ca. paſſum de abyſag ſunamite cū poſtil. exponeret ad lr̄am declinās be. Hiero. qͥ qͣſi vr̄ reprobare ſenſum illū litteralemtanqͣꝫ figmentū ⁊ athenaꝝ ludicra. Bur. qͥ sͣ. li. ij. ca. xv. ſeoppoſuit: ⁊ lr̄e ⁊ be. Hiero. h̓ ꝓ eo certamē aſſumit putāspoſtil. exclude̓ ſenſus ſcripture allegoricos et alios: qd̓ qͣꝫfalſum ſit pꝫ in poſtil. morali qͣꝫ fecit ſuꝑ totā bibliā. Oblectio etiā burg. ꝯtra rōneꝫ poſtil. nō valet: cum dicit medicos nō facere dr̄iam fomēti caloris int̓ iuuenē bn̄ ꝯplexionatu ⁊ pulcrū: falſum eſt em̄ ⁊ ꝯtra oēm rōneꝫ. Nā in iuuene calor eſt magꝭ intenſus in pulcro ⁊ ꝯplexionato magis incorꝑatus in v̓gine magꝭ mundꝰ: qͥ calor ẜm hmōi qͣlitatis maioris ē virtutꝭ qͣꝫ in corrupta turpi veteri et maleꝯplexionis. Rō igit̉ recta cū medicis facit magnā dr̄iam.⁊ fortaſſis vt ſenſum lr̄e huiꝰ burg. reddat abſurdū: vt ẜmſctos doctores ad myſticū oporteat hr̄e refugiuꝫ cum btōaplero. Ipſe turpiter ſentit de ſctō rege ſuo qͣſi vt laſciuuſex ꝯſuetudine fomentū puelle exegerit qd̓ verū nō videt̉.Na ſerui eiꝰ ex ꝯſilio medicoꝝ ſciētes hmōi fomentū valēꝓ caloris naͣlis incitamento ⁊ vite ꝓlongatōe nō iuſſi diſpoſuerūt. Argumentū hꝰ ꝙ nō ex laſciuia petijt hr̄ ex lr̄atū dr. Erat puella pulcra nimis. dormiebatqꝫ cum rege etmiſtrabat ei. rex v̓o nō cogͦuit eā. Ex qͦ ſenſu lr̄ali pōt trabi ⁊ vtilitas ē moralitas quō .ſ. ſubditi curā hr̄e dn̄t tāſctīſenis: vt etiā oīm diligentiā infirmo ꝓuideāt aūt d̓ neceſſarijs nō mō petēti ſꝫ etiā nō petēti īmo renitēti. ſciūt vt plufimū ſani plꝰ qͣꝫ infirmi: qͥd infirmo opꝰ ē ⁊ expediens.ꝯpropinqͣuer̄t aūt. h̓ ꝯn̄r ponit̉ regni ¶ Capi. ij.ſalomonis ꝯfirmatio: ⁊ pͦ ꝑ remotōeꝫ impedientiūſcd̓o ꝑ accumulatōeꝫ expedientiū. ca. iij. illa q̄ ma-
xime impediūt ſtabilitatē alicuiꝰ regꝭ ſūt ꝑſone machinantes ꝯͣ eū. de qͦꝝ morte h̓ agit̉. et ne ſalomon in hͦ videreturꝓcedē zelo ꝓprie vindicte: iō circa hͦ qͣꝫtuꝫ ad aliqͣ p̄mittil̓ipſiꝰ dd̓ ordinatio: ſcd̓o ſubdit̉ ipſiꝰ ſalomonis executō ibiSalomon āt. Circa primū dd̓ pͦ iniūgit filio ſuo ſalomoni vt ſit ſollicituſ decultu dei dicens.b ¶ Abſer. cu. dn̄i .i.illa q̄ p̄cepit cuſtodiri. ⁊ q̄ ſint illa ſb̓iungit. d. c ¶ Et cu. ce.eiꝰ. qͣꝫtuꝫ ad p̄ceptūceręmonialia.d ¶ Et p̄ce. eiꝰ. qͣꝫtuꝫad moralia. e ¶ Etiudi. eiꝰ. qͣꝫtuꝫ ad iudicialia de qͦꝝ ꝯditōne ⁊ diſtinctōe dcm̄fuit in exod̓. f ¶ Etteſti. eius. qͣꝫtum adea q̄ ꝓmiſſa ſunt inlege: de xp̄o venturo ⁊ alijs bonis populo iſrl̓ ꝓmiſſis.g ¶ Ut intelli. vni. q̄fa. qꝛ ꝑ ꝯſideratōemlegꝭ diuine dirigiturhō in agēdis. Si cuſtodierīt filij tui viaſmeas ⁊cͣ. ſequitur.h ¶ Nō aufe. ti. vir.ex qͦ pꝫ qd̓ sͣ. dcm̄ eſtſcꝫ ꝙ ꝓmiſſiones diuine de bonis futuris intelligunt̉ ſb̓ cōditōne ſi em̄ n̄ ponatur impedimentū aꝑte hoīm. ¶ ¶ Tu qͦꝫ noſti. h̓ ꝯn̄r ponit̉ ordinatio Dd̓ depunitiōe aliqͦꝝ maloꝝ qͦs nō poterat ꝯueniēter punire invita ſua ⁊ pͦ de punitōne ioab cū dr̄. i ¶ Tu qͦꝫ noſti q̄ fe.mi. ioab. d. ra. ſa. ꝙ ꝑ hͦ intelligit̉ malū qd̓ fecit ioab ꝯtra ꝑſonā dd̓ on̄dendo alijs lr̄as qͣs ſibi ſecrete miſerat Dauidde morte vrie: ⁊ ſic legē ſcādalizauit: ꝙ em̄ iſtud ſecretū fuerat reuelatū pꝫ ex hͦ qd̓ hr̄ sͣ. ij. li. xij. ca. ꝙ nathan dixit addd̓. Feciſti inimicos blaſphemare nomen dn̄i: ſic̄ fuit ibiexpoſitū: nec iſtud factū fuit reuelatum ꝑ dd̓ neqꝫ ꝑ berſabee: qꝛ celabāt crimē ſuū quātū poterāt: ⁊ iō veriſil̓e ē qd̓ꝑ ioab fuit reuelatū ad excuſandū ſe erga alios milites d̓mortē vrie ꝙ nō fuiſſet mortuꝰ ꝑ incautelā ſuā ſꝫ ꝑ regꝭ mādatū. k ¶ Que fe. duo. prin. ⁊cͣ. ſequit̉. l ¶ Et effu. ſang.bel. in pace .i. ſanguinē hūanū qͥ nō dꝫ effundi niſi in bello effudit tꝑe pacis: qꝛ qn̄ occidit abner nō hēbat bellumiuſtū ꝯͣ eū. nec rōne regꝭ nec rōne fratrꝭ ſui interfecti: ſic̄ dictū fuit sͣ. ij. li. cap̄. iij. ſil̓r occidit eū ſub ſpe pacꝭ reuocanseū. q. ad loq̄ndū cū eo de federe inito int̓ eū ⁊ dd̓: vt ibidēdictū fuit. ſil̓r qn̄ int̓fecit amaſam nō hēbat ꝯtra eū aliquāguerrā ⁊ ip̄m occidit ſub ſpē pacis ſalutādo eū tanqͣꝫ frēm⁊ oſculādo: ſic̄ dictū fuit ſupra li. ij. ca. xx. m ¶ Et poſuitcru. bel. in bal. ſuo ⁊cͣ. qꝛ ꝑcuſſit eos in inguine: vt hr̄ ibidē⁊ ſic cruor exiēs de plagꝭ eoꝝ potuit cruētare baltheū ioab ⁊ calciamēta eiꝰ non aūt ꝑtes ſuꝑiores: ⁊ in hͦ deſignatdd̓ modū ꝑcutiēdi ꝓditoriū: qꝛ nō eleuauit brachiū ad ꝑcutiendū eos in ꝑte ſuꝑiori ne aduerterent̉ ictū ⁊ cauerētNō dedu. caniciē eiꝰ pacifice ad inferos. Heb̓. dicunt.Ad foſſā. nō eī erat intentōis dd̓ ꝙ ioab deſcēdēt ad infernū dānatoꝝ īmo vna cā qͣre voluit eū puniri ī hac vita fuit ne puniret̉ ī futuro ī gehēna: vt dic̄ ra. ſa. ſic̄ ⁊ de archordictū fuit ioſue. vij. o ¶ Sꝫ ⁊ fi. ber. h̓ t̓cio poīt̉ infor̄atiodd̓ d̓ recōpēſatōe bn̄ficij ſibi exhibiti: qd̓ qͥdē bn̄ficiū plenius expoſitū ē sͣ. ij. li. vij. ¶ ¶ Hēs qͦꝫ. h̓ qͣrto poīt̉ ordīatōdd̓ d̓ ſemei. qͥ maledixit dd̓: vt pleniꝰ dcm̄ fuit sͣ. ij. li. xvj. c.