Regum III

s monis. Uade et ingredere ad regem dauid ⁊ dic̄ eiNonne tu domine mi rexiuraſti mihi ancille tue dicens: ꝙ Salomon filiꝰ tuꝰregnabit poſt me et ipſe ſedebit in ſolio meo. Quareergo regnat Adonias. Etadhuc ibi te loquente cumt rege ego veniam poſt te etcomplebo ſermones tuos.Ingreſſa eſt itaqꝫ berſabeead regem in cubiculo Rexauteꝫ ſenuerat nimis ⁊ abiſag ſuamitiſ miniſtrabat eiInclinauit ſe Berſabee: etadorauit regem Ad quamrex qͥd tibi inquit vis. quex relpondēſ ait. Domine mirex tu iuraſti ꝑ dominū deum tuum ancille tue: ſalomo filiꝰ tuꝰ regnabit pꝰ meet ipſe ſedebit in ſolio meo⁊ ecce nūc adonias regnatte domine mi rex ignorante. Mactauit boues et pinguia queqꝫ et arietes plurimos: ⁊ vocauit om̄s filiosregis abiathar quoqꝫ ſacerdotem et ioab principē militie: ſalomonem autem ſeruum tuū non vocauit. Uerumtamen domine mi rex īte oculi reſpiciūt totius iſrahel: vt indices eis quisſedere debeat in ſolio tuodomine mi rex poſt te Eritqꝫ cum dormierit dominmeus rex cum patribꝰ ſuiserimus ego et filius meuspeccatores. Adhuc illa loquente cum rege nathan ꝓpheta venit Et nunciauer̄tregi dicētes. Adeſt nathāꝓpheta. Cunqꝫ introiſſꝫ inconſpectu regis ⁊ adoraſſꝫeum ꝓnus in terram: dixitbnathan. Domīe mi rex: tudixiſti adonias regnet ptꝰme: ⁊ ipſe ſedeat ſuꝑ thronum meuꝫ. Quia deſcendit hodie ⁊ immolauit boues ⁊ pīguia ⁊ arietes plurimos: ⁊ vocauit vniuerſosfilios regis et principes:abiathar quoqꝫ ſacerdotēilliſqꝫ veſcentibus ⁊ bibē-

tibus coram eo: ⁊ dicentibus viuat rex adonias: meſeruum tuum et ſadoch ſacerdotem: ⁊ banaiam filiūioīade famulum tuum ſalocmonem non vocauit. Nūquid a dn̄o meo r̄ge exiuitd hoc verbū: et mihi nō indicaſti ẜuo tuo qͥs ſeſſurꝰ eſſꝫſuꝑ thronū dn̄i mei regꝭ p̄ꝰē eū. Et rn̄dit rex dd̓ dicens¶ Uocate ad me berſabee. qcū fuiſſet ingreſſa corā rege⁊ ſtētiſſet an̄ eū: iurauit rex⁊ ait Uiuit dn̄s qͥ eruit animā meā de oī anguſtia: qͥaſicut iuraui tibi ꝑ dn̄m deūiſrl̓ dicēs: ſalomo filiꝰ tuuſregnabit pꝰ me: ⁊ ipſe ſedebit ſuꝑ ſoliū meū ꝓ me: ſicfaciā hodie. Summiſſoqꝫberſabee in t̓ra vultū: adosrauit regē dicēs Uiuat dominꝰ meꝰ rex dd̓ ineternuꝫh Dixitqꝫ qͦꝫ rex dd̓. vocatemihi ſadoch ſacerdotem ⁊nathā ꝓph̓aꝫ ⁊ banaiā filiūioīade. Qui cū ingreſſi fuiſſent corā rege dixit ad eosTollite vobiſcū ẜuos dn̄ii vri: ⁊ imponite ſalomoneꝫk filiū meū ſuꝑ mulā mea: etducite eū in gion: et vngateū ibi ſadoch ſac̄dos ⁊ nathan ꝓpheta ī regē ſuꝑ iſrl̓.Et canetis buccina atqꝫ dicetis. Uiuat rex ſalomon.Et aſcendetꝭ poſt eū: et venietis in hierl̓m: ⁊ ſedebitſuꝑ ſoliū meū: ⁊ ipſe regnabit ꝓ me: illiqꝫ p̄cipiā vt ſitdux ſuꝑ iſrl̓ ⁊ ſuper iudaml Et rn̄dit banaias filiꝰ ioīainde regi dicēs. Amen. Sicloquat̉ dn̄s deus dn̄i mein̄ regis. Quō fuit dn̄s cumdn̄o meo rege ſic ſit cū ſaloo mone: ⁊ ſublimiꝰ faciat ſoliū eiꝰ a ſolio dn̄i mei regꝭpͦ dauid. Deſcendit ergo ſadoch ſacerdos ⁊ nathan ꝓpheta ⁊ banaiaſ filiꝰ ioiadē⁊ celethi ⁊ pheleti: ⁊ impoſuerūt ſalomonē ſuꝑ mulāregis dauid: et adduxerūtq̇ eum in gion. Sūpſitqꝫ ſadoch ſacerdos cornu olei

dimentū ſic̄ diffuſtꝰiuit declaratū sͣ. j. li.ca. ij. ⁊ iō ꝓph̓a poterat timere ne per aliqd̓ pctm̄ ipſiꝰ dd̓ velberſabee ſeu Salomonis aliqd̓ impedimentū ꝑueniſſet.¶ Ingredere ad regem dd̓ ⁊cͣ hoc autēiuramentuꝫ ſciebatnathā ꝑ reuelatōemdd̓ vel berſabee. velforte qꝛ fuerat pn̄s.t ¶ Cōplebo ſer. tu.p̄miſit em̄ matrē adpetenduꝫ ꝓ filio: vtcor dd̓ inclinaret̉: etſic inueniret regē d̓ſpoſitū ad ꝑficiēduꝫnegociuꝫ. v¶ Inclinauit ſe berſabee⁊ adorauit regē adoratione dulie.x ¶ Dn̄e mi. hic format petitiōeꝫ ſuā inqͣ q̄nqꝫ exprimit q̄ faciunt ad regꝭ aīm inclinandū: qꝛ pͦ huiliter petit dicēs. Dn̄emi. ſcd̓o iuramentūad mēoriaꝫ reducit.di. Tu iuraſti. ꝑ dn̄ꝫ⁊cͣ. tercō ſuꝑbiā adonie expͥmit di. Et ecce nūc adonias regnat te viuēte ⁊ ignorante. qͣrto deuotionem ppl̓i ad ꝯtrariūꝓponit dicens.y ¶ Uerū tn̄ dn̄e mirex ⁊cͣ. q. di. ppl̓s nōapprobat adonie ābitionē ſed expectattuā determinationēqͥnto ꝑiculuꝫ ꝑſoneſue ⁊ filij ſui inducitdicens. Eritqꝫ cumdormierit dn̄s meuſrex cum patribꝰ ſuis. z ¶ Erimꝰ ego ⁊filiꝰ meꝰ ſalomō peccatores .i. adonias īponet nob̓ criminaad priuandū nos vita vt p̄dictum eſt.a ¶ Idhuc illa loq̄nte ⁊c̄. ad ꝯplendumnegociuꝫ. nō tn̄ ſtatīintrauit cubiculumregꝭ: ſꝫ ſtetit aliqͣꝫtulū: exͣ qͦuſqꝫ de volūtate regꝭ vocaret̉ vtpꝫ in litera.b ¶ Dn̄e mi rex tudixiſti ⁊cͣ. nō dixit hͦꝓph̓a affirmatiue: ſꝫmagꝭ int̓rogatiue. q.d. mirabile ē: ꝙ talia

⁊ in hoc notat eū dep̄ſumptōe ⁊ ꝯtēptupr̄is: ꝙ ipſo viuente⁊ neſciente vellet regnare: vn̄ ſubditur.c Nūqͥd a dn̄o me.⁊cͣ. q. d. non. d ¶ Etmihi nō indi. qͥ ſumſecretariꝰ tuus ⁊ tibireuelaui volūtatemdn̄i de regno Salomonis ptꝰ te: ⁊ ideoſi fuit aliqͣ cā mutationis hꝰ ex alia reuelatōe tibi facta debuiſti vtiqꝫ dicē mihi. ¶ Et rn̄dit rexh̓ ꝯn̄r ponit̉ petitionis ꝯceſſio cum dr̄.f ¶ Bocate ad meberſabee: loquēte eīnathan cū rege ipſaexiuerat regis cubiculū: ſic̄ in talibꝰ fieri ē ꝯſuetū: cetera patent vſqꝫ ibi.g ¶ Uiuat dn̄s meꝰ⁊cͣ .i. vita beata q̄ eſteterna. h ¶ Dixitqͦꝫ rex. h̓ ponit̉ p̄dicte ꝯceſſionis executio ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.i ¶ Imponite ſalo.⁊c̄. i. in ſignuꝫ regiedignitatꝭ. qꝛ illa mula erat appropriataregi dd̓: vt ppl̓s manifeſte videat: ꝙ volo eū regͣre pꝰ me.¶ Et du. eū ī gion.fons ē ſyloē vt dicūtheb̓. cet̓a patēt vſqꝫibi. l ¶ Et re. ba. ⁊cͣamē .i. fidelit̓ ſeu veracit̉. ⁊ ē dictio heb̓.iō ſb̓dit̉. m ¶ Siclo. do. de. i. ꝯpleat v̓ba tua q̄ ſūt fidelia.n ¶ Quō fu. do. ⁊cͣ.i. tecū te dirigēdo ⁊ īregno ſtabiliendo.o ¶ Et ſb̓. fac. ⁊cͣ. n̄ eīē īuidia pr̄is ad filiūſi excedat eū ī gl̓ia ⁊honore: qꝛ pr̄ manꝫquēadmodū in filio⁊ iō bonū filij ē etiābonū pr̄is: ⁊ iō ſicutnullꝰ triſtat̉ d̓ bonopprio ſic nec d̓ bonofilij ſui: niſi ex maxima peruerſitate.p¶ Deſcē. gͦ ſadochqꝛ ciuitaſ dd̓ vbi manebat erat in alto.q ¶ Sumpſitqꝫ gͦ ſadoch ſacer. cor. oleiid ē vaſculuꝫ plenūvnctōne.