Regum II

hodie vultꝰ oīm ẜuoꝝ tuorū qͥ ſaluā fecerūt aīam tuā⁊ aīam filiorū tuoꝝ ⁊ filiarū tuaꝝ: ⁊ aīam vxorū tuarū ⁊ aīam cōcubinaꝝ tuaꝝd Diligis odiētes te ⁊ odiohabes diligētes te. Et on̄diſti hodie qꝛ nō cures deducibꝰ tuis ⁊ ſeruis tuis:⁊ vere ꝯgnoui mō: qꝛ ſi abſalon viueret ⁊ oēs nos occubuiſſemꝰ tūc placeret tibi. Nunc igit̉ ſurge ⁊ ꝓceg de ⁊ alloquēs ſatiſfac ẜuish tuis. Iuro em̄ tibi ꝑ dn̄mi ꝙ ſi nō exieris ne vnꝰ qͥdēremanſurus ſit tecū noctehac ⁊ peius erit hoc tibi qͣꝫoīa mala q̄ venerunt ſuꝑ teab adoleſcētia tua vſqꝫ inf pn̄s Surrexit gͦ rex ⁊ ſeditin porta. Et oī ppl̓o nūciatū eſt ꝙ rex ſederet ī portaUenitqꝫ vniuerſa multituindo corā rege: iſrl̓ aūt fugitn̄ in tabernacula ſua. Oīs qͦqꝫ ppl̓s certabat ī cunctiso tribubꝰ iſrl̓ dicēs Rex liberauit nos de manu inimicoruꝫ nr̄oꝝ: ip̄e ſaluauitnos de manu philiſtinorūꝑ ⁊ nūc fugit de terra ꝓpterabſalon. Abſalon aūt quēvnximꝰ ſuꝑ nos: mortuusq eſt in bello. Uſqꝫ qͦ ſiletisg ⁊ nō reducitis regē: Et cōſiliū totiꝰ iſrl̓ venit ad regē. Rex vero dauid miſitad ſadoch ⁊ abiathar ſacerdotes dicēs Loqͥminiad maiores natu iuda dicētes. Cur venitis nouiſſimi ad reducēdū regē in domū ſuā Sermo aūt oīs iſrl̓ꝑuenerat ad regē in domoeiꝰ: qꝛ dixerat rex. Hec dicetꝭ ad ppl̓m Frēs mei voſ

tos meum ⁊ caro mea vosQuare nouiſſimi reducitꝭvregē. Et amaſe dicite. Nōne os meū es ⁊ caro mea.rHec faciat mihi deꝰ ⁊ hecaddat: ſi nō magiſter militie fueris corā me oī tꝑe ꝓi0 ab. Et inclinauit cor omniū viroꝝ iuda qͣſi viri vnibus. Miſerūtqꝫ ad regē dicētes. Reuertere tu ⁊ oēsſerui tui. Et reuerſus eſtrex. Et venit vſqꝫ iordanēEt oīs iuda venit vſqꝫ ingalgala vt occurreret regi⁊ trāſduceret eū iordanemFeſtinauit aūt ſemei filiusgera filij gemī d̓ bahurim⁊ deſcēdit cū viris iuda īoccurſum regis dauid cuꝫmille viris de beniamī: etſiba puer de domo ſaul etqͥndecim filij eiꝰ ac. xx. ẜuierāt cū eo. Et irrumpētesiordanē ante regē trāſier̄tvada vt trāſducerēt domūregis ⁊ facerēt iuxta iuſſionē eiꝰ. Semei aūt filiꝰ gera ꝓſtratꝰ corā rege cū iaꝫtranſiſſet iordanē dixit adeū. Ne reputes mihi dn̄emi iniqͥtatē neqꝫ meminerꝭiniuriarū ſerui tui in die qͣegreſſus es dn̄e mi rex dehierl̓ꝫ neqꝫ ponas rex ī corde tuo. Agnoſco eī ẜuꝰ tuus pctm̄ meū ⁊ idcirco hodie primꝰ veni d̓ oī domoioſeph: deſcēdiq̄ꝫ ī occurſuꝫ dn̄i mei regis. Rn̄dēsꝟo abiſai filiꝰ ſaruie dixitNūqͥd ꝓ his verb̓ nō occidet̉ ſemei qͥ maledixit chriſto dn̄i. Et ait dd̓. Quidmihi ⁊ vobis filij Saruie.Cur efficimini mihi hodie in ſathan. Ergo ne ho-

¶ ¶ Viligꝭ odiē. te i. tu on̄dis hͦ ꝑ ſignū lugēdo abſalō adnerſariū tuū. e Nūc igit̉ ſurge de luctu. f ¶ Et ꝓcede.ad recipiendū bellatores tuos honorifice. g ¶ Et alloqns ſatiſfac ẜuis tuis ꝓmittēdo eis honores ⁊ pͥmia ꝓ victoria. h ¶ Iuro em̄ tibi ꝑ dn̄m. qͣſi d̓ recerta: ꝙ ſi nō exieris ad ſatiſfacienduꝫeis mō p̄dicto.i¶ Ne vnꝰ quidē remāſurus ⁊cͣ. qꝛ illipugnauerūt ꝓ te cotra abſalon recedēta te ⁊ iungent̉ alijsad faciēdū regē. ſuꝑtatum ppl̓m: ⁊ tu remanebis ſolꝰ ab oībus derelictus.k Surrexit gͦ rex.de luctu acquieſcēsrationabili rep̄henſioni. l ¶ Et ſedit inporta. in loco patenti. ⁊ ꝯmuni vt poſſetoēs veniētes amicabiliter reciꝑe ⁊ gr̄oſe alloqͥ: ⁊ ſic recollegit populū.m ¶ Iſrael aūt fugitſcꝫ illi qui erāt cū abſalō. n ¶ Oīs quoqꝫ ppl̓s. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ip̄ius dauidreuocatio: qꝛ ppl̓usqͥ fuerat cū abſalonvidebat ſe deceptuꝫiō dicebat.o ¶ Rex libera. nosſcꝫ dauid qͥ ppl̓m iſrael de inimicis ſuisexn̄tibꝰ ꝑ circūitū liberauit vt ptꝫ ex ſupra dictis. viij. ca.p ¶ Et nunc fugit deterra .i. de vrbe regiaꝓpter abſalon cuiꝰmala reducebant admemoriā in fedatione patris. ⁊ eiꝰ ꝑſecutione. q. d. indignū ēꝙ ꝓ ip̄o fugiat.q ¶ Uſqꝫ quo ſiletisa recognitione culpe ⁊ petitione venier ¶ Et nō reducitꝭ rege ad locū ſuū honorifice. s ¶ Et cōſilium totius iſrl̓ venitad regē: ⁊ ꝑ nūcioscertos ⁊ ſolennes ſignificata fuerūt ſibiiſta. qͥbus auditꝭ rexmiſit ad viros iudaqͥ fuerāt cū abſalon:vt eſſent de primisad ip̄m reducenduꝫEx hͦ em̄ ꝙ erāt d̓ tribū dauid verecūdabant apparere in ꝯſpectu eiꝰ qꝛ plꝰ ſibi forefecerāt qͣꝫ exͣnrei: ⁊ iō dd̓ hͦ aduertēs mādauit ꝓ eis vt venirēt ſecure qꝛparatꝰ erat remittere cuiꝰ rōnē tangit. t ¶ Os meū ⁊ caro mea vos. q. d. nō poſſem vos odire: qꝛ hͦ eſſet ꝯͣ me.Et amaſe dicite. iſte inter oēs plus peccauerat: qꝛ fuit

IIUprinceps exercitus abſalon: vt hr̄. sͣ. xvij. c. cū tn̄ eſſet nepos dauid ⁊ iō ip̄m ſpāliter noīauit ſicut ⁊ xp̄s poſt reſurrectionē ſuā ꝑ angelū exp̄ſſit ſpāliter petrū dicēs. Dicitediſcipulis ſuis ⁊ petro. Narci .xvj. qꝛ ꝓpter xp̄i negationē non fuiſſet a uſus inter diſcipulos ꝯparere: niſi fuiſſetſpāliter noīatꝰ.x ¶ Hec faciet mihideꝰ ⁊cͣ .i. maiora mala qͣꝫ ſuſtinuerim ī ꝑſecutione abſalō.y ¶ Si nō magiſtermilitie fueris oī tꝑecorā me ꝓ ioab. Aliqͥ libri hn̄t poſt loab.i. ſub ioab. Dictioeī hebraica q̄ ibi ponit̉ aliqn̄ ſignat pro:aliqn̄ ſub: tn̄ eſt eadēſnīa. qꝛ dauid nō intēdebat amouere ioab de ſuo officio: ſedꝙ iſte ſuppleret viceſeiꝰ ꝓ tꝑe ⁊ loco vbivideret̉ expedire.z ¶ Et inclinauit coroīm viroꝝ iuda adſe ꝑ ſuū benignū mādatū. b ¶ Niſerūtqꝫ ad regē; Hic ꝯn̄rdeſcribit̉ ip̄ius renouati reductio: vbi interponit̉ benignitasdauid in ſemei obuiatione: ſcd̓o eiꝰ in eqͣlitas in hereditatismiphiboſeth diuiſio.ne: ibi. miphiboſethquoqꝫ. tercio eiꝰ curialitas in berzellai licentiatione: ibi. Serzellai quoqꝫ. Circa pͥmū dicit̉. b ¶ Niſerūtqꝫ ad regē .ſ. viri iuda. c ¶ Et oīsiuda venit in galgala. i. tribꝰ iuda: vt occurreret regi ⁊ traduceret eū iordanē ī nauibꝰ ad hoc paratisab ip̄is vt dicūt aliqͥAlij aūt dicūt ꝙ iſtatraductio intelligit̉ꝑ hͦ qd̓ viri iuda tranſierūt iordanē an̄ regem in equis: ad explorādū vbi aqua eſſet bn̄ vadabilis.d ¶ Feſtinauit aūt ſemei. vt apud dauid īueniret miſericordiāe ¶ Et irrūpētes iordanē. trāſeuntes adripam oppoſitā in qͣadhuc erat dauid vtſibi ſeruitent in tranſitu Cetera patent vſqꝫ ibi.f ¶ Nunquid ꝓ his verbis nō occidet̉ ſemei. quaſi diceretmagnnum malum eſſet ſi viuus euaderet: quia incurrerat crimen leſe maieſtatis.g ¶ Cur efficimini mͥ hodie in ſathā. qꝛ ſi dauid eū ſtatim