Regum II

dpiētē: dixitqꝫ ad eā. Luge̓te ſimula. ⁊ induere veſtelugubri ⁊ ne vngaris oleovt ſis qͣi mulier iā plurimotꝑe lugēs mortuū. Et īgredieris ad regē ⁊ loq̄ris adeū ſermōes huiuſcemodi.Poſuit āt ioab ꝟba in oreē eius. Itaqꝫ cū ingreſſa fuiſſet mulier thecuiteſ ad regē. cecidit corā eo ſuꝑ terrā. ⁊ adorauit ⁊ dixit. Serua me rex. ⁊ ait ad eā rex.Quid cauſe hēs. Que rn̄dit Heu mulier vidua egohͦ ſū: mortuꝰ ē enī vir meꝰ. etancille tue erant duo filij qͥrixati ſūt aduerſū ſe ī agronulluſqꝫ erat qͥ eos ꝓhibexre poſſet. ⁊ ꝑcuſſit alt̓ alteꝝ⁊ interfecit eū. Et ecce conſurgēs vniuerſa cognatioaduerſuꝫ ancillā tuā dicittrade eū qͥ ꝑcuſſit fratrē ſuum vt occidamꝰ eū ꝓ anīafr̄is ſui quē int̓fecit ⁊ delemamꝰ heredē ⁊ q̄rūt extīguere ſcintillā meā q̄ relicta ē:vt nō ſuꝑſit viro meo nom̄⁊ reliqͥe ſuꝑ terrā. ⁊ ait rexad mulierē. Uade ī domūI tuā ⁊ ego iubebo ꝓ te. Dixitqꝫ ml̓ier thecuites ad regem. In me dn̄e mi rex ſitiniquitas ⁊ in domo pr̄ismei. rex aūt ⁊ thronꝰ eꝰ ſit

inocēs: ⁊ ait rex qͥ ꝯͣdixerits tibi adduc eū ad me. ⁊ vlttra n̄ addet vt tangat te. q̄vait. Recordet̉ rex dn̄i deiſui. vt n̄ multiplicēt̉ ꝓximiſanguīs ad vlciſcēdū. ⁊ nex qͣqͣꝫ interficiāt filiū meū. qͥFait. Uiuit dn̄s qꝛ nō cadetde capillis filij tui ſuꝑ tera rā. Dixit gͦ mulier. Loquatur ancilla tua ad dn̄m meum regē verbū. ⁊ ait. Loq̄b re. Dixitqꝫ mulier. Quarecogitaſti huiuſcemodi rē ꝯͣppl̓m dei: ⁊ locutꝰ eſt rexꝟbū iſtud vt peccet: ⁊ nond reducat eiectū ſuū. Om̄smorimur. ⁊ qͣſi aq̄ dilabimur in terrā q̄ nō reuertunētur Nec vult deꝰ ꝑire aīaꝫſꝫ ſꝫ retractat cogitās ne pehnitꝰ pereat qͥ abiectus eſt.Nūc igit̉ veni vt loqͣr addn̄m meū regē ꝟbū hoc p̄ſente ppl̓o. Et dixit ancilla tua. Loquar ad regeꝫ. ſiquō faciat rex ꝟbū ancilleſuę. ⁊ audiuit rex vt liberaret ācillā ſuā de manu oīmqͥ volebant de hereditatedn̄i delere me ⁊ filiū meuꝫf ſil̓. dicat gͦ ancilla tua vt fiat verbū dn̄i mei regꝭ ſicutſacrificiū. Sicut eī angelꝰdn̄i: ſic ē dn̄s meus rex vtnec bn̄dictōe nec maledi-

liere ſapientē .i. prudentē efficaciter loq̄ntē. d ¶ Iugerete ſimula ⁊cͣ. ex hͦ vr̄ eē falſuꝫ ꝙ aliqͥ dicūt hāc muliere adlrām duos filios habuiſſe. quoꝝ vnꝰ interfecerat aliū. qͥatunc nō fuiſſet ſimulatio luctꝰ ſꝫ veritas. nec eēt locutio figuralis. ſꝫ magꝭ rei geſte. cꝰ ꝯͣriū d̓r. jͣ. Poſuit in os ancilletue oīa v̓ba hͨ. vt verterē figuraꝫ ẜmonishꝰ. e ¶ Itaqꝫ. Hicꝯn̄r ponit̉ mulieris īformate a ioab petitio. cuꝫ dr̄. f ¶ Serua me rex. q. h. reputo me mortuam niſiiuues me. g ¶ Nulier vi. ego ſum. iſtd̓erat verū ad lr̄aꝫ.h ¶ Et ancil. tue erātduo filij. totū qd̓ ſeqͥtur eſt parabola cōficta ꝓpter illud qd̓explicat̉ poſtea. iPulluſqꝫ erat qͥ eosꝓhibere poſſet de īſurrectione vniꝰ ꝯͣ alterū ⁊ ꝑ ꝯn̄s nulluserat qͥ poſſet ferre teſtimoniū ꝯͣ īterfectorē k Et ꝑcuſſit alter alteꝝ. hoc nō dixit mulier ꝯfitendoꝙ ita eſſet. ſꝫ repetendo qd̓ dicebāt ꝑſecutores filij n̄ hn̄tes tn̄legitimā ꝓbationeꝫꝯͣ eū. iō ſeqͣt̉. Et eccecōfurgens vniuerſacognatio ⁊cͣ. ſequit̉.l ¶ Et dele. here. q. d.nō querūt hͦ amorecā iuſticie. ſꝫ ducti hereditatis cupiditatevt deuoluat̉ ad eos.qꝛ ſūt ꝓpīqui. meEt querūt extinguere ſcin. meā .i. nomēmeum ⁊ nomē virimei defuncti. vt nōſit ex ꝑte eiꝰ qͥ noīet̉in hereditate noſtraSeqͥtur regis rn̄ſion ¶ Ego iubebo ꝓ teſ. ꝙ filiꝰ tuꝰ nō moriatur. ſuppoſito.tu dicas verū. ⁊ hocerat iuſtū. qꝛ filiꝰ eiꝰ nō erat cōfictꝰ de homicidio ꝑ euidētiā facti. nec ꝑ teſtes. cū eēt ſoli ī agro. nec ꝑ recognitōeꝫꝓpriā. ⁊ iō iſtd̓ dēbat derelinqͥ iudicio diuīo. dato ꝙ ſi eētin veritate. o ¶ Dixitqꝫ mulier ⁊cͣ. nō cōtenta iſta rn̄ſiōep ¶ In me dn̄e ⁊cͣ. qd̓ ſic exponūt heb̓. ⁊ bn̄ vt vr̄. Dn̄e mirex ꝓpt̓ ml̓ta negocia magna ⁊ ardua poterit eē ꝙ tu desobliuiōi iſtud negociū. ⁊ tūc in me ⁊ in domo mea erit hͨiniquitas .i. filius meꝰ interficeret̉ a q̄rentibꝰ eiꝰ ſanguinē⁊ tu eris innocens. qꝛ p̄ter intētionē tuā iſtd̓ fiet. q. d. placeat tibi iſtud magis firmare. ⁊ me filiū meū aſſecurare.q ¶ Et ait rex rn̄dens huic petitōi. r ¶ Qui ꝯͣdixerit tibiq̄rendo ſanguinē filij tui. s ¶ Adduc eū ad me. ⁊ ego cōpeſcā eū t ¶ Que ait. adhuc nō cōtēta iſto rn̄ſo. v ¶ Recordet̉ rex ⁊c̄. ⁊ eſt intellectꝰ hꝰ ml̓ierꝭ. q. d. ꝓximi qͥ q̄rūtvltionē de filio meo ſunt multi. nec poſſem oēs cōgregare ſil̓⁊ adducere ad te. ⁊ ſi adducā vnū vl̓ duos alij interiꝫint̓ficiūt filiū meū. Et iō recordet̉ rex dn̄i dei ſui .i. firmet

v̓bū ſuū iuramento ꝑ deū. ⁊ ꝑ publicationē hꝰ iuramentiita ꝙ nullꝰ audeat inuadere filiū meū. ꝓpt̓ qͦd ſequit̉.x ¶ Qui ait. acqͥeſcendo eiꝰ dicto.Diuit dn̄s .i. iuroꝑviuentē deū. z ¶ Quia nō ⁊cͣ .i. ẜuabit̉ nō ſolū a morteſꝫ ēt a qͣcūqꝫ mutilatione qͣꝫtūcūqꝫ modica. a ¶ Dixit gͦHic ꝯn̄r ponit̉ p̄dcēꝑabole interp̄tatio īq̄ ꝑ mulierē accipit̉ip̄e dauid. ꝑ duos filios mulierꝭ duo filij regꝭ .ſ. ammon etabſalon. Per ꝯgnationē defuncti intelligūt̉ amici ipſiꝰ ammon q̄rentes vindictā de morte eiꝰ. ⁊ ꝑhoc cōcludit ꝙ ſicutrex ſentētiauerat ꝓ filio ſuo vt nō moreretur. ſic dꝫ ſentētiareꝓ abſalon vt ab exilio reuocet̉ qd̓ qͥdeꝫexiliū mors ē ciuil̓ pͥmittit tn̄ mulier treſrōnes inducētes admīaꝫ circa abſalon.Prima accipit̉ ex ꝑte maioris mali euitandi. qꝛ abſalon ⁊ illi qui erant cum eoerāt fugitiui in terraidolatrie ſb̓dita. ꝓpt̓quod erāt in ꝑiculodeclinādi ad idolatriā ꝑ eoꝝ ſuggeſtionē vel eoꝝ inductionē inter qͦs hītabāt.ad qd̓ euitādū erantreuocādi ad terrā iſrael in qͣ deꝰ colebat̉⁊ hͨ rō tāgit̉ cū dicit̉.b ¶ Quare cogitaſti⁊cͣ .i. ꝯͣ abſalō ⁊ ſocios eiꝰ qͥ erant de populo dei. c¶ Et locutꝰ ē rex verbū iſtd̓vt peccet. p̄bēdo eisoccaſionē idolatrandi eo ꝙ non ꝑmittiteos redire ad locumvbi eſt cultꝰ dei. ſcd̓arō accipit̉ ex ꝑte defuncti. qͥ ad vitā reuocari nō pōt ex ꝑſecuſecutione abſalon. ⁊ hͨ rō tāgit̉ cū d̓r. d ¶ Oēs mori. ⁊cͣ.q. d. exqͦ tu nō potes reuocare defunctū reuoca viuū. tercia rō accipit̉ ex ꝑte dei. cꝰ ꝓpriū ē ꝑcere ⁊ miſereri. ⁊ hͨ rōtangit̉ h̓ cū d̓r. e ¶Nec vult deꝰ ⁊cͣ .ſ. pctōris. lꝫ ip̄m offēderit. f ¶ Sed retra. co. tp̄s pnīe cōcedēs. g ¶ Ne penitus ꝑeat. pena gehenne. h ¶ Qui abiectꝰ eſt ab eo. ꝑ offenſam mortalis culpe. q. d. hec mulier. tu es qͣſi loco deiin regimine ppl̓i ꝓpt̓ qd̓ dēs ei in pietate ꝯformari. tūc ꝓcedit ad applicādū negociū dicēs. i ¶ Nunc igit̉ veni vtloqͣr ⁊cͣ .ſ. vt ſnīa data ꝓ me ⁊ filio meo ⁊ iuramento tuocōfirmatapublicet̉ corā ppl̓o. vt eādē efficaciā hēat in te⁊ filio tuo. k ¶ Dicat er. an. tua .i. poſſit vere dicere.l ¶ Fiat ver. dn̄i mei ⁊cͣ. i. ſnīa ab eo data ſit deo placita ſicut ſacrificiū. ſꝫ vr̄ ꝙ iſta mulier ꝑ parabolā p̄miſſaꝫ nō cōcludat intentu. qꝛ parabola ſua eſt de homicidio occulto.qd̓ nō poterat ꝓbari. vt pꝫ ex p̄dictis. Abſalon aūt interCfecerat ammon ꝑ ſeruos ſuos in palam corā mu

S ſ iij