RegumII

cum ea. Erat autē ammonamicus noīe ionadab filiꝰſemmaa fr̄is dauid vir prudēs valde. qui dixit ad eūQuare ſic attenuaris macie fili regꝭ ꝑ ſingulos dieſCur n̄ indicas mihi. dixitqꝫ ei ammon. Thamar ſororē fr̄is mei abſalon amoCui rn̄dit ionadab. Cubaſuꝑ lectū tuū ⁊ languorē ſimula: cunqꝫ venerit pr̄ tuꝰvt viſitet te dic ei. Ueniatoro thamar ſoror mea: vtdet mihi cibū ⁊ faciat pulmientū vt comedā d̓ manueiꝰ. Accubuit itaqꝫ ammō⁊ qͣſi egrotare cepit. cunqꝫveniſſet rex ad viſitanduꝫeum ait ammon ad regemUeīat obſecro thamar ſodror mea vt faciat in oculismeis duas ſorbiciunculaſ⁊ cibū ꝑatum capiā de manū eiꝰ. Miſit gͦ dd̓ ad thamar domū di. Ueni in domum ammon fr̄is tui ⁊ facei pulmentū. Uenitqꝫ thamar in domū ammon fratrꝭ ſui ille āt iacebat. Quetollens farinā cōmiſcuit etliq̄faciens in oculis eiꝰ coxit ſorbiciūculas. tollēſqꝫqd̓ coxerat effudit ⁊ poſuitcorā eo ⁊ noluit comedereDixitqꝫ āmon. Eijcite vniuerſos a me. cunqꝫ eieciſſent om̄s dixit ammon adē thamar. Infer cibuꝫ in cōclaui: vt veſcar de manutua. Tulit gͦ thamar ſorbiciunculas qͣs fecerat ⁊ ītulit ad ammon fratrē ſuū incōclaui. cunqꝫ obtuliſſet eicibū: app̄hendit eā ⁊ ait.Ueni cuba mecum ſorormea. Que rn̄dit ei. noli frater mi. noli opprimere me

neqͣꝫ eī hoc fas ē in iſrl̓. noli facere ſtulticiā hāc. Egoeī ferre nō potero obprobriū meū: ⁊ tu eris qͣi vnꝰde inſipiētibꝰ in iſrl̓. qͥnpotiꝰ loq̄re ad regē ⁊ nō negabit me tibi. Noluit aūt ammon acqͥeſcere p̄cibꝰ eiusſꝫ p̄ualēs viribꝰ opp̄ſſit eāg ⁊ cubauit cū ea. Et exoſaꝫeaꝫ habuit odio magno nimis. ita vt maiꝰ eēt odiumqͦ oderat eā. amore qͦ antedilexerat. dixitqꝫ ei ammōSurge ⁊ vade. Que rn̄diſhMaius eſt hoc malum qd̓nunc agis aduerſuꝫ me qͣꝫqd̓ an̄ feciſti expellens meEt noluit audire eam. ſedvocato puero qͥ mīſtrabatei dixit. Eijce hāc a me foras ⁊ claude oſtiū poſt eā.i Que induta erat talari tunica. huiuſcemodi em̄ filieregis ꝟgines veſtibꝰ vtebant̉. Eiecit itaqꝫ eā miniſter illiꝰ foras: clauſitqꝫ fokres poſt eā. Quę aſꝑgenscinerē capiti ſuo ſciſſa talari tunica īpoſitiſqꝫ manibꝰſuꝑ caput ſuū ibat īgrediēſ⁊ clamās. dixit aūt ei abſalon fr̄ ſuꝰ. Nūqͥd ammō fr̄tuꝰ cōcubuit tecū. ſed nūcſoror tace fr̄ tuꝰ ē. Neqꝫ aſfligas cor tuum ꝓ hac re.Manſit itaqꝫ thamar cōtabeſcēs in domo abſalō fraintris ſui. Cum aūt audiſfetrex dd̓ verba hec ꝯtriſtatꝰn̄ eſt valde. ⁊ noluit ꝯtriſtariſpm̄ ammō filij ſui. qm̄ diligebat euꝫ: qꝛ primogenitꝰo erat ei. Porro nō eſt locutꝰ abſalo ad āmon nec malū nec bonū. Oderat eī abſalon ammō: eo ꝙ violaſſꝫp thamar ſororē ſua. Factuꝫ

eiꝰ hr̄e ꝑn̄tiā ad exercēdū ſuā luxuriā c ¶ Erat āt ammōamicꝰ noīe ionadab ⁊cͣ .i. aſtutꝰ qꝛ ad finē malū ſciebat inuenire media oportuna ſic̄ꝑ malū cōſiliū qd̓ dedit ip̄iāmon. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. d ¶ Vt faciat in oculis meis duas ſorbiciunculas .i. duo pulmenti genera ad ſorbendumapta. Cetera patentvſqꝫ ibi. e ¶ Infercibū in cōclaui .i. inloco ſecreto ⁊ remoto. qd̓ dicebat vt poſſet ea abuti. vtꝫ ex cōſequētibꝰ. ſequitur.f ¶ Loquere ad regē⁊ nōͣ negabit me tibihͦ vr̄ eē ꝯtra legē Leui. xx. vbi ꝓhibeturmatrimoniū fratriscū ſorore. ſiue ſit depatre tm̄ ſiue de matre. ⁊ multo fortiusde vtroqꝫ. Ad qd̓ rn̄det Ra. ſa. ꝙ dd̓ cepit matrē thamar inbello. ⁊ circūciſis vnguibꝰ ⁊ ꝑactis alijsqͥ ad hoc reqͥrunt̉. vthr̄ Deūt̓. xxj. c. ⁊ accepit eā vxorē. verūtn̄ tunc erat imp̄gnata de viro quē priushūerat hn̄s in vteroiſtā thamar ⁊ id̓o nōerat filia nat̉al̓ ipſiꝰdd̓ ꝓpter ꝙ filiꝰ eiuspoterat eā hr̄e vxorē¶ Et exẜm leoſam illā habuit. qͥaſicut dicunt hebrei īeius defloratione leſus fuit intātū ꝙ dolor ſequēs maior fuit delectatōe p̄cedētih ¶ Naiꝰ ē hoc malū .ſ. me expellendoꝯfuſibiliter ſicut meretricē qͣꝫ ꝙ me violenter defloraſti. qͥapoterat eā accipere īvxorē. i ¶ Que induta erat talari tunica. In heb̓. hr̄ ſericatunica. k ¶ Queaſpergēs ci. cap. ſuo⁊cͣ. hoc nō fecit thamar ſtatiꝫ cū eiectafuit ab ammon qꝛ ſeipſam ſcandalizaſſetſꝫ poſtqͣꝫ venit ad domū fratris ſuis. id̓oſubdit̉. Ibat ingrediens ⁊ clamās. liNāſit itaqꝫ tha. co.magis volens innupta manere qͣꝫ a viroſibi dato violata inueniri. ⁊ ex hoc patꝫcōtinētia ⁊ puritasillius tꝑis in virginibus deſponſandis. m ¶ Cū aūt audiſſet rex dd̓ v̓ba heccōtriſtatus eſt valde. tū qꝛ filius ſuus deū offenderat faciendo opus nephariū. tum qꝛ filia ſua adoptiua erat vitu

perata imꝑpetuum. n ¶ Et noluit cōtriſtari ⁊cͣ. videl̓ ꝙdauid in hoc grauiter peccauerit. qꝛ non ſoluꝫ tenebaturfilium increpare. ſed etiā interficere. vt videt̉ pro virginisviolenta defloratione. Dd̓m ꝙ nō habebat ſibi infligerepenā mortis. nec rōne deflorationis nec rōne violentie pͥmū pꝫ qꝛ ammon etthamar erant ꝑſonelibere nullo vinculomr̄imoniali alligatenon ſolum ꝑ matrimoniū cōſummationē. ſꝫ nec etiam peraffidationē. Lex aūtnō imponit penammortis talibus. vnd̓deutē. xxij. vbi penamortis infligit̉ v̓gini deflorate ī domopaterna: lex illa loqͥtur de virgine alteriaffidata. ſicut ibidēdiffuſius fuit declaratū. ſil̓r ſcd̓o ptꝫ. qꝛilla violentia ⁊ totūfactū erat occultumnec poterat defloratio ⁊ violentia ꝓbari niſi ꝑ q̄rimoniā ipſiꝰ thamar ⁊ ſui corporis on̄ſionē. qd̓ ipſa nō fecit: īmo ſimplicit̓ tacuit. ⁊ de cōſilio fratris ſui abſalon. vt pꝫ in lr̄a. ⁊ iōdauid nō habebat viam interficiēdi ammon iuſte tenenduꝫeſt tn̄ ꝙ alit̓ corripuit eū ſecrete. lꝫ nō ſitſcriptū. ī tali aūt correctione dꝫ expectari oportunū tp̄s ⁊ alie circumſtantie. ⁊ſic intelligit̉ qd̓ h̓ d̓rn ¶ Noluit cōtriſtari ſpm̄ ammon filijſui .ſ. ꝓtūc. qꝛ erat debilis ⁊ infirmꝰ ⁊ dolens defacto qd̓ ptꝫex hͦ ꝙ habebat thamar odio. qꝛ ⁊ ſi nondolebat rōne culpedolebat tn̄ rōne leſionis incurſe vt p̄dictū eſt. Si aūt q̄rat̉qͣre dauid nō coegitammon ad acipiendū thamar vxorē. pꝫrn̄ſio. qꝛ ꝓpt̓ odiū ꝯͣeā ꝯceptuꝫ ꝓbabileerat ꝙ īterfeciſſet eā.o ¶ Porro nō eſt locutus. hic conſequēter deſcribit̉ ꝯceptiorancoris. qꝛ abſaloniſtam iniuriā ſibi etſorori factam tenuitin corde ſuo clauſaꝫ⁊ ideo magis fuit rancor odij augmentatꝰ qͣꝫ ſi ꝑ aliqͣ fcāvel ſigna exteriora fuiſſet exͣ ꝓpalatꝰ. qꝛ virtus vnita fortior ē ſeipſa diſꝑſa. p ¶ Factū eſt aūt. hic ꝯn̄r podicte

B ſ ij