Liber
tio populi requirebat̉ ad executōꝫ regie poteſtatis poſtelectōem. qd̓ eſt ꝓpoſitū. qd̓ etiā manifeſte ptꝫ fuiſſe obẜuatū in ip̄o ſaul. qͥ lꝫ pͥus fuerat vnctuſ in regē a dn̄o deoꝑ ſamuelē. vt ptꝫ. sͣ. x. ca. vlterius habuit inſtitui a populo ip̄m in regē recipiendo. vt pꝫ. sͣ. xj. Preterea cōfirmātur p̄dicta ſic. Nā ſi dauid fuiſſet rex ⁊ haberet ius in regno ante mortē ſaul ⁊ anteqͣꝫ fuiſſet receptus in regē. tūctaul inſequēdo dauid hoſtiliter eēt ꝓditor maniſeſtus etleſe maieſtatis crimē incurriſſet. ⁊ ꝑ ꝯn̄s dd̓ meritorie potuiſſet ⁊ etiā debuiſſet occidere eū tanqͣꝫ ꝓditorē manifeſtū ſibi de iure ſubditū. cuius oppoſitū fecit occurrēte ſibi opportunitate. vt. sͣ. xxiiij. ca. vbi dd̓ ſeruis muis volentibus ſaulē occidere ait. Abſit a me facere rem hanc dn̄omeo xp̄o dn̄i. in qͥbus verbis duo on̄dit. pͥmū ꝙ talis occiſio eēt nephanda ſiue illicita cū dr̄. Abſit ⁊cͣ: ſecūdo ꝙreddēs rōnē pͥmi cōfitet̉ ꝙ ſaul erat dn̄s ip̄ius dd̓. qd̓ minime poſſet eē ſi dauid ꝓtūc fuiſſet rex iſrl̓. regnū .n. nonpatit̉ ꝯſortē. Idē ptꝫ ca. xxvj. vbi iterū habuit dd̓ ſaulemin ptāte ſua ⁊ abiſai ⁊ alijs ſuis volētibus eū occidere ſimiliter rn̄dit addendo. Uiuit dn̄s. niſi dn̄s ꝑcuſſerit cuꝫvel dies eius venerit. vel in p̄lio deſcendēs ⁊cͣ. q. d. lꝫ illeſit dignus morte ꝑꝑ ꝑſecutōem meā iniuſtā ⁊ alia ſua demerita. nō tn̄ eius iudex ſum ſeu ſuꝑior ſꝫ ſolū deū habetſuꝑiorē qͥ poſſet eū occidere modis p̄dictis. vnde ſubdit.Abſit a me mittere manū meā in xp̄m dn̄i. ex qͦ ptꝫ manifeſte ꝙ dauid reputabat ſaulē in vita ſua regē ſuū ⁊ dominū. lꝫ tyrānū ⁊ peſſimū. Idem ptꝫ de dd̓ qͥ licꝫ fuiſſet adn̄o vnctus in regē vt dictū eſt. sͣ. xvj. fuit tn̄ inſtitutus ꝑtribū iude in regē ſuꝑ eandē tribuꝫ in hebron; vt hr̄. jͣ. ij.Reg. ij. Et iterū tercio ꝑ alias tribus fuit in regē inſtitutus ſuꝑ iſrl̓. vt. ij. Reg. v. vn̄ cū dd̓ nunqͣꝫ fuit in vita ſaul̓inſtitutus rex ꝑ ppl̓m. ſequit̉ ꝙ nūqͣꝫ in eodē tēꝑe habuitius in regno. lꝫ hr̄et ius ad regnū. nec hꝫ executōeꝫ regieptātis. Nec valet ꝯͣ p̄miſſa dicere ꝙ dauid vocat ſaulemdn̄m ſuū ex quadā hūilitate ſeu reuerentia vnctiōis quāhabuerat. nō aūt rōne ſuꝑioritatis aut maioritatis. Naꝫhoc eēt de directo ꝯͣ rōnē xp̄i factū phariſeis Nath. xxijvbi dicit. Si gͦ dd̓ vocat eū dn̄m quō ē filius eiꝰ. Xp̄c .n.voluit on̄dere phariſeis ꝙ in xp̄o ꝓmiſſo erat diuīa natura. ex eo ꝙ dd̓ cū eēt pr̄ eius vocabat eū dn̄m cū dixit. Dixit dn̄s dn̄o meo. vn̄ in xp̄o ponēda erat alia natura excellentior qͣꝫ hūana ꝑ quā xp̄c eēt ſuꝑior ⁊ dn̄s ip̄ius dd̓:ꝓut ip̄e poſtillator ibidē diffuſius declarat. Que quideꝫrō xp̄t nō eēt efficax ſi rōnabiliter poſſet dici ꝙ dd̓ ex hūilitate ſeu reuerentia vnctōis xp̄i futuri vocabat eū dn̄mvn̄ neceſſe ē dicere ꝙ dd̓ viuēte ſaul. ⁊ pꝰ pͥmā vnctōꝫ eratinferior ⁊ ſubditus ip̄i ſaul. ⁊ ſic nō poterat ſaule viuēteregnū iſrl̓ iuſte ſibi vendicare. ⁊ ſic rō poſtil. ex hac parteſumpta nō excuſaret ip̄m dd̓. Sil̓r nec alia rō ꝑ ip̄m poſtil. aſſignata ſufficit ad excuſatōꝫ ip̄iuſ dd̓. tū qꝛ nō apparet in textu ꝙ ſaul fregiſſet aliqͣ pacta vel iuram̄ta cū philiſteis inita. ſicut ptꝫ de ſedechia cū nabuch̓. tū qꝛ poſitoꝑ caſum ꝙ achis hr̄et iuſtā cām ꝯͣ ſaulē. adhuc ex hoc nōſeq̄ret̉ ꝙ bellū iuſtū eēt qꝛ requireret̉ auctoritaſ pͥncipisvt in ſcd̓a ſcd̓e. q. xl. ar. j. in cor. q. q̄ qͥdē aucͣtas nō poſſetp̄ſtari ab achis reſpectu ip̄iꝰ dd̓ cū nō eēt eius pͥncepſ. vtdcm̄ ē. lꝫ ei eēt obligatus ex bn̄ficijs impēſis. q̄ qͥdē bn̄ficia impēſa ip̄i dd̓ a rege achis nō ſoluebant ip̄m a ſubiectōe qͣ tenebat̉ ip̄i ſaul. nec a fidelitate quā tenebat̉ obſeruare ſuis frībus .ſ. filijs iſrael. lꝫ tn̄ ꝑ alias rōes obligaret̉dd̓ ẜuire ip̄i achis .ſ. rōe bn̄ficij. vt dcm̄ ē. ⁊ iō ad excuſandū in hͦ loco dd̓ a pctō: alit̓ poſſet dici .ſ. ꝙ dd̓ nūqͣꝫ det̓minauit ſe ad bellādū ꝯͣ filios iſrl̓. nec ꝯͣ ſaulē qͥ erat rex ſuꝰ.Et iō nūqͣꝫ dixit nec aſſeruit regi achis ꝙ ip̄e pugnaret ꝯͣregē iſrl̓ ⁊ ſuos ſꝫ tm̄ dixit. Tu ſcies qͥd facturꝰ ſit ſeruustuꝰ. q̄ v̓ba ſunt manifeſte indet̓minata. pn̄t .n. ꝯtinere veritatē tā ex hoc ꝙ pugnaſſet ꝯͣ ſaulē ⁊ ſuos qͣꝫ etiā ex hͦ qnihil ꝯͣ eos feciſſet. ſicut de fcō cōtigit. vn̄ in hͦ veriſil̓r eſtimādū ē ꝙ dd̓ qͥ ī factis ſuis a deo ſingularit̓ dirigebat̉ vtin ꝓceſſu geſtoꝝ ſuoꝝ ſatis ptꝫ vidēs ſe in hac dubietateſe ꝑplexitate. qꝛ ſi adiuuiſſet philiſteos aduerſaret̉ ppl̓odei ⁊ regi ſuo debitā ſubtraheret fidelitatē .ſ. ſauli regi iſ-
raeli. ſi aut nō adiuuiſſet rege̓ achis eēt ſibi manifeſte iagratus. Iccirco diuīe ꝓuidētie ſe cōmittebat. ſicut in ceteris ſuis cauſis. v̓n̄ ſuꝑ hoc ſpectabat diuinā directōemſeu inſpiratōꝫ ad hͦ ꝙ ip̄e excuſaret̉ a cōmittēdo ꝓditōeꝫꝯͣ regē iſrl̓ ⁊ exercitu eius. ſil̓r excuſaret̉ ne eēt ingratꝰ regi achis. qd̓ etiā qͣi miraculoſe ſic fuit factū. vt ptꝫ in lr̄a.Nā diſponēte deo de volūtate philiſtinoꝝ receſſit ab eiꝰꝯſortio ſine aliqua nota ingratitudīs. nec etiā pugnauitꝯͣ exercitū iſrael ſꝫ potiꝰ ꝯͣ hoſtes dei .ſ. amalechitas. necglo. interli. allegat̉ ꝑ poſtil. ꝯͣ hoc fctm̄ vbi dicit. qͥd facierſeruꝰ tuꝰ ꝯͣ inimicos tuos. Nā iſta v̓ba glo. ſt̓ indet̓mīataſicut v̓ba textus. nō .n. dixit. Tu ſcieſ ꝙ pugnabo ꝯͣ inimicos tuos. qꝛ ſic dixiſſet mēdaciū ſeu falſū. ſꝫ ſolū dixit. tuſcies ⁊cͣ. qd̓ hꝫ duplicē eām v̓itatis. vt dcm̄ ē ſupra.In eo. ca. xxviij. vbi dr̄ in poſtil. Aliū v̓o modū dicēdiponit Aug. in ea. epl̓a .ſ. ꝙ nō fuerit ſamuel ſꝫ malignusS ſpūs apparens in eius effigie.¶ Additio. ij.r ¶ Ecte intuēti verba Aug. manifeſte cōſtat de mēteillius eē: ꝙ iſta apparitio ſamuelis fuiſſꝫ p̄ſtigioſa⁊ demōiaca. nā in epl̓a ad ſimplicianū q̄ ſuꝑ huc paſſuꝫin glo. ponit̉. lꝫ duos modos dicēdi ꝓpenat nō tn̄ equal̓iIn illo .n. mō. vbi dicit ꝙ ſpūs ſamuel̓ apparuiſſet. taliaaūt verba ponit .ſ. nō ē abſurdū credere aliqͣ diſpēſatōneꝑmiſſum fuiſſe ⁊cͣ. q̄ qͥdē verba ſi pōderēt̉ nō aſſerūt n̄ eēincōueniens. neqꝫ falſum hoc credere. ſꝫ ſolū dicūt nō eēabſurdū. multa .n. nō ſunt abſurda que tn̄ ſunt falſa. velincōueniēter dicunt̉. In ca. ꝟo nec mirū: ꝑ poſtil. allegato totalit̓ ⁊ indiſtincte tenet vnā ꝑtē .ſ. ꝙ nō ſamuel ẜm veritatē apparuit ſꝫ demō in eius ſpē. Cu igr̄ ẜm veritatē hſit ꝓpria opinio aug. ⁊ nō ſit alius de doctoribꝰ eccīe approbatis qͥ oppiſitū videat̉ tenere ſatis dꝫ ſufficere ad auctoritatē. etiā ſi ꝑ eccīam hoc nō determinet̉. vn̄ ⁊ ſi aliqͥdoctores in hoc loco vtrūqꝫ modū dicēdi ꝓponāt. hoc eſtad ſufficiētiā diſtinctōis on̄dēdā. quā diſtinctōꝫ ip̄e aug.poſuit vt dcm̄ ē. Circa qd̓ vlterius attēdēdū ꝙ pͥncipalesoppoſitā opinionē tenētes ſunt hebrei ⁊ eoꝝ ſequaces. qͥintātū adherēt lr̄e vt credāt ꝙ vbicūqꝫ dr̄ ſamuel intelligat̉ in ꝑſona ꝓprie. ⁊ nō in eiꝰ ſil̓itudine. cuiꝰ tn̄ oppoſitūlatis deducit̉ ꝑ exēpla ſacre ſcripture ab aug. in ca. Necmirū p̄fato allegato. q̄ ꝑ poſtil. aliqͣliter h̓ colligūt̉. Eodēmō hebrei in hoc loco incidūt in aliū errorē ex nimia adherentia lr̄e. Dicūt .n. moyſen ⁊ ſamuelē reſurrexiſſe ex hͦꝙ phitoniſſa dixit in plurali deos vidi aſcēdētes in terrequoꝝ fundamētū nihil valet cū pluries in ſcriptura plurale accipit̉ ꝓ ſingulari. vt in poſtil. allegat̉. Dimitte igit̉ppriā opinionē aug. q̄ mētē lr̄e ſcrutat̉ ⁊ adhere hebreiſtꝭq̄ ſuꝑficiē lr̄e tm̄ inſpiciunt valde irrōnabile vr̄. Sꝫ attendendū ē ꝙ lꝫ oēs auctoritates que vident̓ pͥma facie cōtra opinionē aug. facere ſunt ſufficiēter ſolute ad aug. inca. Nec miruꝫ: ſupradicto. Illa tn̄ auctoritas Eccī. xlvj.ꝑ poſtil. allegata vbi dr̄ de ſamuele. Poſt hoc dormiuit.⁊ notū fecit regi ⁊ on̄dit illi finē vite ſue. videt̉ facere ſpālem difficultatē cōtra opinionē ang. p̄dictam. Nam in illa auctoritate d̓ vno ⁊ eodē ſuppoſito aſſerit̉ ꝙ dormiuit⁊ ꝙ notuꝫ fecit regi ⁊cͣ. Si .n. demon tm̄ modo apparuitſauli ⁊ notū fecit ei finē vite ſue quō de eodē dr̄ ꝙ dormiuit. diabolus .n. nunqͣꝫ dormit nec requieſcit. Ad qd̓ dicipōt ꝙ verum corpus ſamuelis in ſepulchro iacens cū ꝓprio habitu in quo ſepultus fuit virtute magica deo permittēte apparuit ip̄i ſauli. in quo corꝑe demō loquebat̉.ex quo nō attribuit̉ ſamueli aliqd̓ incōueniēs. cum talecorpus poſt aīe ſeꝑatōem caret intellectu ⁊ ſenſu. ſil̓iter⁊ velle ⁊ nolle. ⁊ iſte modus ſuſcitādi ꝓprie ē nigromāticꝰNigromātia .n. ẜm eius interp̄tatōeꝫ ē diuinatio ꝑ mortuos. qd̓ quidē corpus .ſ. ſamuelis. ſamuel potuit ī ſacraſcriptura vocari. ſicut in alijs qͣꝫplurimis locis ſacri eloquij deſunctoꝝ corꝑa eiſdē noībus vocant̉ qͥbus in vitacōſueuerūt noīari. vn̄ Gen̄. vl. Ibi ſepelierūt abraā ⁊ ſaram vxorem eius. Ibi ſepelierūt yſaac ⁊ vxorē eius rebeccam ⁊cͣ. Conſtat aūt ꝙ illoꝝ corꝑa fuerūt ſepulta. nōaūt eoꝝ aīe. pari mō vulgariter corpus defuncti nominatur eodē mō quo prius cum anīa fuerit ſibi coniuncta.