Liber

mſuis. Querite mihi mulierem habentē phitonē: ⁊ vadā ad eā ⁊ ſciſcitabor ꝑ illāEt dixerūt ſerui eius ad eūEſt mulier phitonē hn̄s innendor. Mutauit gͦ habitūſuum: veſtituſqꝫ ē alijs veſtimēcis: ⁊ abijt ip̄e ⁊ duoo viri cū eo venerūtqꝫ ad mupliere̓ nocte ⁊ ait illi. Diui-

videt̉ falſitatē p̄tendere: niſi ip̄e fuiſſet. Itē magna irreuerētia facta fuiſſet ſancto. ſimalignꝰ ſpūs totiēs in ſcriptura ſacra nomīatꝰ fuiſſet noīe ip̄ius. Iteꝫ Eccl̓. xlvj. dr̄de ip̄o. Et poſt hͦ dormiuit ⁊ notū fecit regi. ⁊ on̄dit illi finē vire ſue ⁊cͣ. Itē dixit certitudinalit̓ verū de futuris cōtīgētibꝰ .ſ. de morte ſaul ⁊ filioꝝ eiꝰ ⁊ d̓ debellatiōe ſui exercitꝰ. ⁊ ſic videt̉ fuiſſe verus ꝓph̓a ſamuel: ⁊ nō malignſpūs: qͥ eſt mēdax ⁊ pr̄ mēdacij: vt hr̄ Ioh̓. viij. In cōtrariū arguit̉ ꝑ glo. que hr̄ Eſa. xxix. q̄ dicit ſic. Phitoniſſanō ſuſcitauit ſamuelē ſꝫ euocauit demonē. Itē deꝰ nolebat rn̄dere ſauli ꝑ ꝓph̓as viuos vt pꝫ ex p̄dictis ⁊ multominꝰ ꝑ mortuos vt videt̉. Itē ille qͥ apparuit dixit ſauli.Cras mecū eris cū igit̉ ſaul eēt reprobatꝰ: ⁊ igne gehēnecruciādꝰ. vr̄ ꝙ ille qͥ ſibi apꝑuit malignꝰ ſpūs fuerit eidēigni deputatꝰ. Itē ille qͥ apꝑuit ꝑmiſit ſe adorari a ſaule:qd̓ nō ꝑmiſiſſet ſanctꝰ ſamuel cū ſolus deꝰ ſit adorādus⁊ iō videt̉ ꝙ fuerit malignꝰ ſpūs talis honoris cupidus.Itē ſi fuit ſamuel: aut apparuit diuina v̓tute vel magicanō pͥmo mō: qꝛ ſic deꝰ multū fauiſſet arti magice faciensapparere ſamuelē ad inuocationē phitōniſſe: qd̓ oīno vtdet̉ falſum ⁊ irrōnabile. Nec ſcd̓o mō: qꝛ ars magica nullā virtutē habet de ſe: ſꝫ demones ꝑ aliqua pacta cū magis inita volūtarie apparēt vel aliqua faciūt: vt hoīes teneant in errore. Si igit̉ ſamuel v̓tute magica apparuit. h̓fuit qꝛ demon ip̄m adduxit. tūc q̄rit̉: aut fuit adductꝰ volūtarie: ⁊ ſic demoni ꝯſenſit ⁊ in malo actu qd̓ ē incōueniens cū eēt in ꝑte ſanctoꝝ. aut coactus ꝑ demonē: et h̓ videt̉ incōuenies: qꝛ demones ſuꝑ ſanctos defunctos nullā habēt poteſtatē. Rn̄ſio ad q̄ſtionē iſtā rn̄det Augu. inepl̓a ad felicianū: cuiꝰ rn̄ſio ponit̉ in glo. ſuꝑ locū iſtū. ettangit ibi duplicē opinionē vel dicēdi modū. Primꝰ eſtꝙ ſuerit aīa ſamuelis ip̄i ſauli apparens: ⁊ hͦ ẜm ip̄m potuit eſſe duplicit̓. vno mō ꝑ demonē eā ad hoc adducentē. tn̄ ex ꝑmiſſiōe diuina ex aliqͣ rōne nobis occulta. Sicxp̄s ꝑmiſit ſe a diabolo aſſumi: et ſuꝑ pinnaculū templiportari: ⁊ ſuꝑ montē excelſuꝫ collocari: vt hr̄ Math̓. iiij.⁊ iō nullū incōueniens videt̉ ꝙ ralia ꝑmiſſus fuerit facere in aīa ſamuelis: q̄ longe incōꝑabiliter minor fuit ipſoxp̄o: ⁊ aliquā figurā facere ſeu on̄dere ꝑ quā apꝑeret ſauli qͣſi in ꝓprio corꝑe ⁊ hītu: vt lr̄a p̄tendit. Alio mō ꝙ apparitio nō fuerit aliqͣliter arte magica ſeu ptāte dyabolica ad hͦ ꝑmiſſa. ſed diuīa v̓tute hͦ faciēte ex ſua diſpoſitōeq̄ phitoniſſam ⁊ demonē latebat: vt ſauli ꝓpter ſua demerita ſnīa diuina ſuꝑ eū fatura de ꝓximo. ſamuelē denūciaret̉: ſic̄ per ip̄m viuentē reprobatio a ſibi fueratan̄ denūciata: ſicut dictū fuit. sͣ. xv. Aliū v̓o n. dū dicendi ponit Aug. ī eadē epl̓a: ꝙ nō fuerit ſamuel: ſꝫalignꝰſpūs apparēs in eiꝰ effigie. Dixit em̄ apl̓us. ij. ad Cor̄. xj.ꝙ ip̄e ſathanas trāſfigurat ſe in angelii lucis: ⁊ multo fortius vt videt̉ potuit ſe trāſformare in ſil̓itudinē ſamuelistn̄ deo hͦ ꝑmittēte in vtraqꝫ trāſfiguratiōe ſine qͣ nihil pōtfacere. Adducit etiā ad hͦ aliqͣs rōnes tactas in arguēdoꝓ ꝑte iſta. ⁊ ad hoc videt̉ magis declinare agens de p̄ſtigijs demonū: vt hr̄ in decretis. xxvj. q. v. ca. nec mirū. Dicendū igit̉ ꝙ ſi decretū allegatū habeat̉ ꝓ determīationeeccl̓ie tenēda ē iſta ꝑs determīata. Si aūt nō ſit determīatio eccl̓ie vt ꝓbabilit̓ videt̉. tū qꝛ Aug. cuiꝰ ē illud decretū vtrūqꝫ modū dicēdi ponit vi ꝓbabilē ⁊ rōnabilē ī epl̓aad ſimplicianū. tū qꝛ poſt cōpilationē decretoꝝ expoſitores ſacre ſcripture p̄dictos modos recitauerūt ⁊ ſcripſerūt tanqͣꝫ ꝓbabiles ⁊ rōnabiles qd̓ nō feciſſent ſi vnꝰ modus dicēdi eēt ab eccl̓ia determīatꝰ niſi forſitā ex ignorātia huiꝰ determīatiōs qd̓ nō videt̉ eis imputandū. ⁊ iō ſiilld̓ decretū nō ſit determīatio eccl̓ie: videt̉ abſqꝫ tn̄ aſſertiōe ꝙ ꝓbabilior ſit modus dicēdi ꝙ aīa ſamuelis virtute diuina ⁊ eius diſpēſatiōe apꝑuit mō p̄dicto ad annūciandū ſauli diuinā ſnīaꝫ: qꝛ huic dicto magꝭ videt̉ cōcordare textꝰ biblie h̓ ⁊ in eccl̓iaſtico vt. sͣ. allegatū eſt ꝓ iſtaꝑte. Ad hͦ etiā faciūt rōnes .sͣ. inducte. hoc etiā dictū tenētdēs hebraici doctores. Illud etiā dictū videt̉ ꝯcordare eiqd̓ hr̄ in li. Au. in caſu qͣꝫtum ad aliqd̓ ſil̓e. Dicit̉ etiaꝫ ibi

xxij. ca. ⁊. xxiij ꝙ baalā magus ⁊ ariolꝰ qͣter q̄ſiuit rn̄ſumdemonis bis ī domo ſua: ⁊ bis cū balach. ⁊ tunc ẜm oēsdoctores catholicos. demon virtute diuina fuit ꝓhibitꝰdare ſibi rn̄ſum. ⁊ angelꝰ bonus dedit ei rn̄ſum ſue volūtati ꝯͣriū. Nec oeꝰ in hoc vel angelꝰ bonus mago vel magice arti fauebat: ſꝫmagis effectū magice artis impediebat. Sic videt̉ ī ꝓpoſito rationabilit̓poſſe dici: ꝙ demōfuit ꝓhibitꝰ ad vocationeꝫ phitoniſſevenire. ad hͦ em̄ illaars ordinatur vt abomībꝰ tenet̉. Et ptꝫꝑ glo. Eſa. ſuꝑiꝰ allegatā: ⁊ diuīa virtute⁊ volūtate apparuitſamuel annūciansſauli ꝯtrariū volūtati ſue. Tenendo igit̉ modū iſtū ad eaq̄ obijciunt̉ in ꝯtrariū pōt rn̄deri. Ad pͥmū dicēdū ꝙ phitoniſſa nō ſuſcitauit ſamuelē: ſꝫ illū deꝰ apparere fecit: vtdictū eſt. ſed ip̄a vocauit demonē qͥ tn̄ fuit ꝓhibitꝰ venire: vt dictū eſt. ⁊ ſic illa gloſa nō eſt huic mō dicendi ꝯͣria:qͣꝫuis nō ſit magne aucͣtis: cū ſit quedā glo. tagr̄alis. Adſecūdū dicēdū ꝙ nō fuit ſine cā ꝙ deus magis rn̄dit ſauli ꝑ ſamuelē iā defunctū qͣꝫ ꝑ ꝓphetā viuū: vt pꝫ ex ſupradictis. Ad terciū dicendū ꝙ ſamuel ꝑmiſit ſe adorari adoratiōe dulle. nec hͦ fuit malū: ſicut ⁊ dauid ꝑmiſit ſe adorari a nathan ꝓph̓a: vt hr̄. iij. Reg. j. Ad quartū dicendū:ꝙ ſamuel dixit ſauli ip̄m fore ſecū ī craſtino .i. in ſtatu defunctoꝝ nec plus ſonat aucͣtas: qꝛ ſi ſonaret ſtatū ſanctorū eadē rōne adduceret̉ ad oppoſitū: qꝛ dixit ſauli. Crastu ⁊ filij tui eritis mecū. Ionathas aūt ibidē interfectuserat valde bonꝰ vir ⁊ ꝑfectus: vt pꝫ ex ſupradictis ī pluribus locis: ꝓpter qd̓ tenendū ē ꝙ receptꝰ fuit ī ꝑte ſanctoꝝ⁊ id̓o ſi ex ſaule arguit̉ apparuiſſe demonē. eadē rōne exionatha arguit̉ ip̄m fuiſſe ſamuelē. Ad qͥntū dicēdum ꝙſamuel fuit adductꝰ v̓tute diuina: nō in fauorē artis magice ſꝫ magis ī impedimētū: vt pꝫ ex dictis in qōne. Heꝝqꝛ Aug. magis videt̉ declinare ad aliū dicendi modū: vtdictū ē. iō ſil̓r ſoluēda ſūt argumēta in ꝯͣriū facta. Ad primū dicēdū ꝙ rerū ſil̓itudines ī ſacra ſcpͥtura freq̄nter nomīant̉ nomībꝰ rerū. vt pꝫ Gen̄. xlj. vbi dr̄ ꝙ pharao viditſeptē ſpicas ⁊ ſeptē boues. ⁊ tn̄ certū ē ꝙ nō vidit niſi earū ſil̓itudines. ⁊ eodē mō ſic̄ dicit Aug. effigies ſamuelisꝑ demonē repn̄ta. hic vocat̉ noīe ip̄iꝰ ẜm iſtū dicēdi modū. Hec ex hoc ſcpͥtura inducit aliqͥd falſū: ſic̄ nec Gen̄.xlj. vbi ſil̓itudines boū vocat boues: ſꝫ dat ſtudioſis occaſionē q̄rendi ſanū intellectū ex circūſtātijs facti ⁊ alijs locis ſcripture: nec ꝓpter hͦ facta ē irreuētia ſancto: qꝛ talisdenoīatio eſt eqͥuoca vt pꝫ. Ex eodem mō ſoluit̉ illud qd̓inductū fuit de eccl̓iaſtico. Ad aliud dicendū ꝙ nō ē incōueniēs demones p̄dicere veracit̉ aliqͣ futura cōtingentia q̄ hn̄t ꝑ reuelationē a ſanctis angelis ẜm diuinā ordinationē nobis occultā: ⁊ aliqn̄ cogunt̉ ad hͦ: ſic̄ pꝫ ī ml̓tislocis. ⁊ pōt dici ꝙ ſic fuit in ꝓpoſito ad denūciandū ſnīaꝫdiuinā ip̄i ſauli: eo ꝙ nō erat dignus ꝙ ſibi rn̄deret̉ ꝑ angelos ſanctos vel ꝓph̓as. His p̄dictis reuertamur ad litterā exponēdam de ꝯſultatiōe phtoniſſe. vbi pͥmo ponit̉eius inquiſitio cum dicit̉. m ¶ Querite mihi muleremhaben. ⁊c̄. Dicunt hebrei ꝙ hoc dixit ſaul duobus ſibi ſamiliaribus et ſecretis. ſcꝫ abner ⁊ amaſe. ſecūdo ad eamꝑuentio cum dicit̉. n ¶ Mutauit ergo habitā. ſcꝫ nc abea cognoſceret̉: quia tunc nō fuiſſet auſa ſuam artē exercere. Item qꝛ ſaul volebat alios latere ꝙ conſuleret phitoniſſam et ꝓpter iſtas duas cauſas ſubdit̉. o ¶ Uenerūtqꝫ ad mulierē nocte. vt eius negociū eſſet occultū. tercio ponit̉ eius conſultatio cum dicit̉.p ¶ Diuina mihi ⁊cͣ. illa autē timēte hoc facere ſaui eam