Liber

xitqꝫ adoleſcēs vt ꝑgeretcū vxore ſua ⁊ puero. Cuirurſum locutus eſt ſocer.s Conſidera ꝙ dies ad occaſum decliuior ſit: ⁊ ꝓpinquat ad veſperum. Maneapud me etiā hodie ⁊ ducletū diem ⁊ cras ꝓficiſceris vt vadas in domū tuāNoluit gener acquieſcereſermonibꝰ eiꝰ: ſed ſtatimhꝑrexit ⁊ venit cōtra iebusq̄ altero noīe vocat̉ hieruſalē: ducēs ſecū duos aſinos onuſtos ⁊ cōcubinaꝫ.Iamqꝫ aderant iuxta iebꝰ⁊ dies mutabat̉ in nocteꝫDixitqꝫ puer ad dn̄m ſuūUeni obſecro declinemꝰad vrbem iebuſeoꝝ ⁊ maneamꝰ in ea. Cui rn̄dit doīminꝰ. Nō ingrediar oppidū gētis aliene q̄ nō eſt defilijs iſrael: ſed trāſibo vſqꝫ gabaa. ⁊ cū illuc ꝑuenero manebimꝰ ī ea aut certein vrbe rama. Tranſierūtergo iebus ⁊ ceptuꝫ carpekbat iter occubuitqꝫ eis ſoliuxta gabaa que eſt in tribu beniamin: diuerterūtqꝫad eā vt manerēt ibi. Quocum intraſſent ſedebant inlplatea ciuitatꝭ ⁊ nullꝰ eosreciꝑe voluit hoſpicio. Etecce apparuit homo ſenexreuertēs de agro ⁊ de oꝑeſuo veſperi qͥ ⁊ ip̄e de monte erat ep̄hraim: ⁊ peregrinꝰ habitabat ī gabaa Homines autē regionis illiꝰerāt filij gemini. Eleuatiſqͣꝫ oculis vidit ſenex ſedentem hominē cū ſarcinulisſuis in platea ciuitatis: etdixit ad eū: vnde venis etquo vadis Qui rn̄dit ei: ꝓfecti ſumꝰ de bethleem iuda ⁊ peregrinus ad locumnoſtrū qui eſt in latere mōtis Ephraim vnde ieramꝰmin bethleem. Et nūc vadi-

mus ad domū dei. nulluſqꝫ ſub tectuꝫ ſuū nos vultrecipere: habentes paleas⁊ fenū in aſinoꝝ ꝑabulū: ⁊panē ac vinū in meos ⁊ ancille tue vſus: ⁊ pueri quimecū eſt. Nulla re indigemꝰ niſi hoſpicio Cui rn̄ditſenex. Pax tecū ſit. Ego p̄bebo oīa q̄ neceſſaria ſunttm̄ queſo ne in platea maneas. Introduxitqꝫ eumin domū ſuā ⁊ pabulū aſinis p̄buit: ac poſtqͣꝫ lauerūt pedes ſuos recepit eoſn in conuiuiū. Illis epulantibus ⁊ poſt laborē itinerꝭcibo ⁊ potu reficientibuscorpora: venerūt viri ciuio tatis illius filij. Belial: ideſt abſqꝫ iugo ⁊ circundāꝑtes domū ſenis fores pulſare ceperunt clamātes addn̄m domus atqꝫ dicētesq Educ virū qui ingreſſus ēdomū tuam: vt abutamureo: Egreſſuſqꝫ eſt ad eosſenex: ⁊ ait Nolite fratresnolite facere malū hoc: qꝛingreſſus eſt homo hoſpitiū meum ⁊ ceſſate ab hacs ſtulticia Habeo filiā virgitnem ⁊ hic hō habet cūcubinā: educaꝫ eas ad vos vthumilietis eas ⁊ veſtrā libidinē cōpleatis: tm̄ obſecro ne ſcelus hoc cōtra naturā oꝑemini in virū. Nolebāt acqͥeſcere ſermonibꝰilliꝰ. Quod cernēs homoeduxit ad eos cōcubinamſuā: ⁊ eis tradidit illudenydā Qua cū tota nocte abuſi eēt: dimiſerunt eā mane. At mulier recedentibꝰtenebris venit ad oſtiū domus vbi manebatꝭ dn̄s ſuxus. ⁊ ibi corruit. Mane facto ſurrexit homo ⁊ aperuit oſtiū vt ceptam expleretviam: ⁊ ecce ꝯcubina eiusiacebat ante oſtiū ſparſis

g ¶ Cōſidera ꝙ dies ad occaſum decliuior ſit. non qꝛ eſſetita ꝓpe nocte̓: ſꝫ qꝛ trāſierat horā meridionalē: a qͣ hora incipit ſol declinare a ſua altitudine. h ¶ Et ve. ꝯͣ iebꝰ quealtero noīe noīat̉ hirl̓m: De rōnibꝰ hoꝝ noīm ⁊ alioꝝ qͥbꝰ noīata ē hec ciuitas ẜm diuerſa tꝑa dictū fuit Gen̄. xxviij. Ex hͦ āt loco dicūt hebrei ꝙ iſta hyſtoria cōtigit tēporeothoniel an̄ illā queſcribit̉ ī prīcipio huius libri d̓ captionehierl̓m ꝑ filios iudaqꝛ ſubdit̉ hic.i ¶ Nō ingrediar oppidū gentis aliene:Ex quo videt̉ ꝙ adhuc filij iuda nō ceperāt illā ciuitatemCatholici aūt aliquidicūt ꝙ cōtigit anteothoniel. eo ꝙ in fine huiꝰ hyſtorie d̓rin diebꝰ illis nō eratrex in iſrl̓ ſicut ſupradictum eſt de hyſtoNiche. ca. xvij.k ¶ Occubuitqꝫ eish̓ ꝯn̄r deſcribit̉ redeuntiū hoſpitatio cuꝫd̓r. Occubuitqꝫ eisſol iuxta gabaa. Etiō nō poterant bonomō vltra tranſire.l ¶ Et nullus eos reciꝑe voluit hoſpicioqꝛ boni timebāt eosreciꝑe: timētes inuaſionē domꝰ ſue denocte ab hoībus inſolentibꝰ qͥ erāt in ciuitate: ſicut ⁊ cōtigitei qͥ eos recepit. mali aūt hoīes vagi ⁊ inſolentes nō habenthoſpicia ad recipiendū trāſeūtes nec ip̄ilibenter declinarentad eos. Cetera patētvſqꝫ ibi. m ¶ Etnūc vadimꝰ ⁊cͣ. hͦ eſtin ſylo vbi erat tabernaculū ⁊ archa teſtamēti: qꝛ anteqͣꝫ intraret domū ſuam volebat deo regratiari d̓hoc ꝙ dixerat eū invia ⁊ cuſtodierat vtex hͦ deberent hoīesinclinari ad ip̄os recipiēdū. n ¶ Alisepulātibꝰ. deſcriptapeccādi occaſione. h̓ꝯn̄r deſcribit̉ peccatipetratio: cū ſubdit̉Uenerūt viri ciuitatis illius filij belial.qd̓ autē ſequit̉.o ¶ Ideſt abſqꝫ iugonō eſt in hebro ſed ēinterp̄tatio huiꝰ dictionis belial qꝛ ta-

les bomines ſunt ſine diſciplina ⁊ timore dei.p ¶ Fores pulſare ceperunt: cū tamen ẜm dictamē rationis recte peregrini in hoſpitio debeāt eſſe ſecuri.q ¶ Educ virum ⁊cͣ. concubitu ſodomitico: vt cōmuniterdicunt expoſitores: Ioſephus autem dicit ꝙ non querebant niſi mulieremſed ſic loquebanturvt inclinarent dominū domus ⁊ maritūmulieris ad tradendū eā. vnde ⁊ in fineintentabāt viro mortem niſi traderet eisvxorem ſuā ẜm ꝙ allegat̉ capitulo ſequēti dicens. Volentesme occidete ⁊cͣ. ⁊ hͦvidet̉ ex hoc ꝙ tradita eis vxore fueruntcontenti. vt habeturinfra.s ¶ Habeo filiā virginem. Dicūt aliquiꝙ nō peccauit offerendo filiā ſuam adeuitandū maiꝰ malum .ſ. peccatū cōtranaturā qd̓ ip̄i p̄tendebant ad iniuriamhoſpitum ſuoꝝ. Sꝫhoc nō eſt verum qꝛnullus debet cōſentire in hoc quod eſtpeccatum: maximemortale de genere vteuitet in alio maiuspeccatum. prout declaratum fuit diffuſe Gen̄. xix. de lothqui in caſu conſimili voluit tradere filias ſuas virgines.¶ Et hic homo habet concubinam ideſt vxoreꝫ que ſic nominatur a concubitu ⁊ ſimilis modusloquēdi habetur. ij.Regū .xvj. vbi achitophel dixit ad abſalon: ingredere ad cōcubinas patris tui q̄tamen erant vxoresdauid. non enim habebat cōcubinas adexercendum adulterium.v ¶ Qua cū ⁊cͣ. quianon erat eoruꝫ vxor⁊ ideo talis concubitus erat abuſus. velquia vtebantur ea cōcubitu in naturali.x ¶ Et ibi corruit. tūquia erat nimis afflicta: tum etiam exverecūdis.