Iudicum
¶ Capitulum..ix.Bijt autē abimelechfiliꝰ hierobaal in ſichem̄ ad fratres matris ſue ⁊locutꝰ ē ad eos ⁊ ad omnēcognationeꝫ domꝰ patrismatriſqꝫ ſue dicēs. Loquimini ad oēs viros ſychemc Quid vobis ē meliꝰ vt dominent̉ vr̄i ſeptuagīta viriomēs filij hierobaal an vtdominet̉ vobis vnus vir.Simulqꝫ cōſiderate qꝛ osvr̄m ⁊ caro vr̄a ſum. Locutiqꝫ ſūt fratres matris eiꝰde eo ad oēs viros ſychēvniuerſos ẜmones iſtos ⁊inclinauerūt cor eoꝝ poſtab imelech dicētes Fraterēnoſter ē. Dederūtqꝫ illi ſeptuagītia pōdo argēti: dephano Baalberith. Quicōduxit ſibi ex eo viros inopes ⁊ vagos: ſecutiqꝫ ſūteū. Et venit in domū pr̄isſui in ep̄hra: ⁊ occidit frēsſuos filios hierobaal ſeptuaginta viros ſuꝑ lapidēvnū. Remāſitqꝫ ioathā filiꝰ hierobaal mīmus ⁊ ab-
s ſcōditus e. Cōgregati ſūtaūt oēs viri ſychem ⁊ vniuerſe familie vrbis mellohabierūtqꝫ: ⁊ ꝯſtituerunt rege̓ ab imelech iuxta quercūq̄ ſtabat in ſychem. Qd̓ cūnūciatū eſſet ioathan iuit ⁊ſtetit in vertice mōtis garizim eleuataqꝫ voce clamauit ⁊ dixit. Audite me viriſychē ita vt audiat vos dokminꝰ. Ierūt ligna ⁊ vngelrēt ſuꝑ ſe regē. Dixerūtqꝫoliue. Impera nobis q̄ reinſpōdit. Nūqͥd poſſū deſerere pinguedineꝫ meā quan ⁊ dij vtunt̉ ⁊ hoīes ⁊ venire vt inter ligna ꝓmouear:Bixeruntqꝫ ligna ad arborē ficū. Ueni ⁊ ſuꝑ nos regnuꝫ acciꝑe. Que reſpono dit eis. Nūqͥd poſſū deſerere dulcedinē meā fructuſqꝫ ſuauiſſimos: ⁊ ire vt inter cet̓a ligna ꝓmouear. locutaqꝫ ſunt ligna ad vitemUeni ⁊ impera nobis quepͦ reſpondit eis: Nūqͥd poſſum deſerere vinū meū qd̓letificat deum ⁊ homines:⁊ inter ligna cetera promo
eius in ruinā culpe: eo ꝙ abuſi fuerūt ad ydolatriā: necetiā in diuino cultu habebāt licentiā vtēdi eis ſicut gedeon. Factū ē etiā domui gedeonis ī ruinā pene: vt dictū ē⁊ ꝑ ꝯn̄s ip̄i gedeoni inquātū pr̄ quodāmo manet in filijsẜm illud Eccl̓i xxx. Mortuꝰ ē pat̓ eiꝰ: ⁊ qͣſi nō ē moruꝰ:⁊ ꝑ ꝯn̄s pr̄ punitur īfilijs inquātū manetaliqͣlit̓ in eis: ⁊ ſic ruina filioꝝ gedeonisꝑ penā redundat inip̄m: non tamē qͣꝫtūad culpamCapitulum. ix.Bijt aūt abimelech. hͨ eſtꝑs incidentalis in qͣ deſcribit̉ ruina domꝰ gedeonis:de qͣ facta fuit mentio ca p̄cedēti. Circaqd̓ pͦ deſcribit̉ ipſiuiabimelech ꝓmotioiniqͣ. Secūdo maledictō digna ibi: Qd̓cū nūciatū eēt. Tercio ſeq̄ns vltīo diuina: ibi. Niſitqꝫ dn̄sCirca pͥmū deſcribitur pͦ ambitō abimelech cū dr̄.a ¶ Abijt āt ⁊cͣ. cuiꝰmr̄ noīat̉ cōcubina:c. p̄ce. ⁊ ancilla ī iſtovt videbit̉: ꝑ qd̓ denotat̉ ꝙ int̓ filios gedeonis fuit minꝰ nobilis: ⁊ minoris r̄putatiōis: ⁊ tn̄ anhelabat ad dn̄iū p̄ alijs ⁊regnū. b ¶ Ad fratres matris ſue: vt ꝑeos inclinaret aliosad votū ſuum.c ¶ Quid vobis ⁊cͣ.ꝑ hͦ innuebat ꝙ oēsalij filij gedeōis vellent ſuꝑ populū deminari: qd̓ erat falſū. Sꝫ hoc fingebat ad habendū intentu. d ¶ Simulqꝫ cōſiderate ⁊cͣ. q. d. ſi ꝓmotus fuero deſendā vos ⁊ ꝓmouebo. Conſequēt̓ deſcribit̉ eiꝰ indebitapͥmotio: cū dr̄. e ¶ Dederūtqꝫ illi. ⁊cͣ. Pondo indeclinabile eſt ⁊ ſignificat pondus indeterminatū ẜm aliqͦs: ẜmalios idē ē qd̓ libra. In hebreo āt hr̄. lxx. argēteos d̓ phanō baal berith nomē ē illiꝰ phani eo ꝙ hītatores ſychemibi ꝑcuſſerūt fedus cū bāal berith em̄ fedus interp̄tat̉: ibiaut theſaurꝰ cōis reponebat̉. f ¶ Qui conduxit ſibi ⁊cͣ.In heb̓. habet̉ ⁊ ceruicoſos ⁊ occidit fratres ſuos: vt ſolꝰpoſſet dn̄ari. vnde ſequit̉. g ¶ Congregati ſūt ⁊cͣ. Nelloaūt ꝓut accipit̉. iij. reg. nomē ē cuiuſdā voraginis q̄ erat īirtm quā ſalomō coequit terre. ſꝫ h̓ mello nomē eſt vrbish ¶ Et ꝯſtituerūt ⁊cͣ. In heb̓. hr̄. Iuxta vlmū ſtatue q̄ eratin ſychē: ibi eī erat quedā ſtatua ꝓ ydolatria: ⁊ ibi ꝯſtitutus ē iſte rex. cuiꝰ ꝓmotio fuit iniqͥſſima. i ¶ Qd̓ cū nūciatū eēt. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ ꝓmoti ⁊ ꝓmouētiū maledictio. īq̄ pͥmo ponit̉ ꝑabola cū d̓r. Ierunt ligna ⁊cͣ. Et pͦ ꝑabolaponit̉: ⁊ ſecūdo ad ꝓpoſitū applicat̉ ibi. nūc igit̉. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ aliqͥ expoſitores nr̄i dicūt hͦ ꝙ ꝑ ligna in generali intelligit̉ cōis ppl̓s ſychē ꝑ cedros pͥncipales qͥ fanerūt abimelech ꝑ oliuā de qͣ exprimit̉ oleū ⁊ ficū q̄ habdulcē fructū ⁊ vite q̄ facit fructu pl̓imū intelligūt̉ alij filijSedeōis: qͥ erāt pīgues ī diuitijs: dulces in māſuetudine.
⁊ ml̓tiplicati ī ꝓle. Per rhānū āt q̄ ē arbor vil̓ ītelligit̉ abimelech: qͥ erat d̓ ignobili mr̄e. qͥ regͣuit alijs occiſis: ⁊ ẜmhͦ pꝫ expō lr̄e. Sꝫ qͣꝫtū ad aliqͥd vr̄ lr̄a obuiare in qͣ dr̄. Ierūt ligna ⁊cͣ. qꝛ viri ſychē n̄ iuerūt ad reqͥrēdū alios filiosgedeōis: vt dn̄arēt̉ eis: ſꝫ magis dederūt pecuniā ad int̓ficiēdū eos ꝑꝑ qd̓ dicūt expoſitores p̄dicti ꝙ ſil̓itudo nō tenet in oībꝰ. ſꝫ tꝫ qͣꝫtūad hͦ ꝙ ſichimite tractabāt int̓ ſe dicētesSi reqͥreremꝰ aliqͦsfilios gedeōis vt domīarent̉ nr̄i ⁊ defenderēt nos: ip̄i noſ deſpicerēt ꝑꝑ nobilitatē ⁊ magnificentiaꝫſuā. nec curarent denobis quaſi dicerētmeliꝰ ē ꝙ nos ꝓmoueamꝰ iſtuꝫ abimelech minꝰ nobilē: etqͥ ē ꝓpinquꝰ nr̄ ex ꝑte matrꝭ. Hehrei v̓oexponūt alit̓ ꝑabolā iſtā. qͣꝫtū ad oliuāficū ⁊ vitē. ⁊ magislr̄alit̓: vt vr̄ dicēteſ ꝙꝑ iſta ſignificāt̉ tresꝑſone notabiles ī beneficijs exhibitꝭ popl̓o iſrl̓ .ſ. gedeō delbora ⁊ othoniel. quioblatū ſibi dn̄iū ſuꝑfilios iſrl̓ recuſauerteo ꝙ dn̄s illud dn̄iūſibi retinuerat: vt dictū ē sͣ. de gedeōe ātꝙ recuſauerit ptꝫ inca. p̄ce. ⁊ de alijs duobꝰ idē dicūt heb̓. lꝫn̄ ſit ſcriptū qꝛ n̄ oīaſūt ſcripta Dicūt igr̄ꝙ ꝑ oliuā ſignificat̉othoniel qͥ fuit d̓ tribu iuda. vt dictū fuit. sͣ. c. j. Tribus aūtiuda vocat̉ oliua hier. xj. oliuā vberē pulchrā: fructiferā:ſpecioſā: vocauit dn̄s nomē tuū. Per ficuꝫ q̄ hꝫ fructumdulcē. ītelligit̉ delbora q̄ ī heb̓r. ſcribit̉ dybora. Et interp̄tat̉ apis q̄ facit mel dulce: ſic̄ ficus fructū dulcē: ita ꝙ ꝓprietas hꝰ arboris reſpōdet int̓p̄tationi noīs. Per vitemv̓o intelligat̉ gedeō de filijs ioſeph eo ꝙ ioſeph vocatusē filiꝰ accreſcēs Gen̄. xlix. vitis āt ramꝰ creſcit notabiliterin vna eſtate: Scd̓m hūc igr̄ ſenſū exponit ſic littera.k ¶ Ierūt ligna .i. filij iſrl̓ generalit̓ n̄ ſychimite ſpecialiter¶ Dixerūtqꝫ oliue .i. othoniel rōe predicta. n ¶ Nunqͥdpoſſū ⁊cͣ .i. deꝰ in lucernis ardētibꝰ in tabernaculo: q̄ implebant̉ oleo oliuaꝝ puriſſimo. n ¶ Et hoīes. in condimētis ciboꝝ ⁊ ꝯfectionibꝰ medicinaꝝ: ꝑ hāc pinguedinēintelligit̉ pietas q̄ fuit in othoniel: ad ſubleuādū miſeriāfilioꝝ iſrl̓ vt patet ex dictis ſupra. iij. ca. o ¶ Nunqͥd poſſum ⁊cͣ .i. dulcedinē ꝯſolationis diuine q̄ fuit in delborahabente ſpiritum ꝓphetie: vt patet ex dictis. sͣ. iiij. cap.p ¶ Nunquid poſſum ⁊cͣ. de letificatione hominum videmus per experientiam: de letificatione dei dicit Rabi ſalomon: ꝙ hoc dicitur eo ꝙ leuite in oblationibus hoſtiarum non cantabāt cantica diuina donec offerrentur libamina que fiebant de vino. Poteſt etiam hoc exponi d̓ ſacramento euchariſtie quod eſt deo acceptiſſimuꝫ in quoꝯuertitur vinum in ſanguinem xp̄i.
S l ij