Deutronomiū
Scendit gͦ xxxiiij.moyſes d̓ cāpeſtribꝰb moab ſuꝑ mōtē nebo ī verticē phaſga ꝯͣ hiericho: on̄ditqꝫ ei dn̄ſ oēꝫ t̓rā gala add vſqꝫ dan: ⁊ vniuerſum neptalim t̓rāqꝫ ep̄hraim ⁊ maē naſſe ⁊ oēm terrā iuda vſqꝫad mare nouiſſimū ⁊ auſtraflem ꝑteꝫ et latitudinē cāpihiericho ciuitatis palmaꝝvſqꝫ ſegor. dixitqꝫ dn̄s adeū. Hec ē t̓ra ꝓ qͣ iuraui abraam yſaac ⁊ iacob dicensSemini tuo dabo eaꝫ. Uidiſti eam oculis tuis et nōg trāſibis ad illā. Mortuꝰ ēibi moyſes ẜuꝰ dn̄i in terramo ab iubente dn̄o: ⁊ ſepeliuit euꝫ in valle t̓re moabꝯͣ phegor: ⁊ non cogͦuit hōſepulcrū eiꝰ vſqꝫ in pn̄temdiem. Moyſes centū ⁊ vigīti ānoꝝ erat qn̄ mortuꝰ ēNō caligauit oculus eiusnec dētes illiꝰ motiſſt̉. Fleuer̄tqꝫ eū filij iſrl̓ in campeſtribꝰ moab. xxx. diebꝰ ⁊ cōpleti ſt̄ dies plāctꝰ lugētiūmoyſen Ioſue ꝟo filiꝰ nunī repletꝰ ē ſpū ſapīe: qꝛ moyſeſ poſuit ſuꝑ eū manꝰ ſuaſEt obedier̄t ei filij iſrl̓: fecerūtqꝫ ſicut p̄cepit dn̄s moyin ſi. Et n̄ ſurrexit ꝓph̓a vitran in iſrl̓ ſic̄ moyſes queꝫ noſo ſet dn̄s facie ad faciē in oībus ſignis atꝫ portētꝭ q̄ miſit ꝑ eū vt faceret ī t̓ra egypti pharaoni ⁊ omībꝰ ẜuiseiꝰ vniuerſe t̓re illiꝰ: et cunctā manū robuſtā magnaqꝫ mirabilia q̄ fecit moyſeſcoram vniuerſo iſrael.Explicit Deutronomium.
hꝫ quandā dictōeꝫ qͥ ſignificat eccleſiā. eadem dictio ponitur hic ⁊ Nu. xx. vbi dr̄. Cur eduxiſti eccīam dei in ſolitudinē. ſil̓r. j. Reg. xvij. Nouerit om̄is eccīa: ꝙ nō in gladioſaluat dn̄s. ⁊ ſic in qͣꝫplurimis alijs locis. ⁊ forte tranſlatōnr̄a poſuit hāc dictōeꝫ. Nultitudinis. vt innueret hͦ referendū eē ad illud qd̓ dr̄ Act̉. iiij. ca. Nultitudinis credentiū erat cor vnū. ꝯn̄r dicit/ Et erit apud rectiſſimū rex ꝯgregatis principibꝰ ppl̓i cū tribubꝰ iſrl̓. Pro qͥ ꝯſiderandumꝙ qꝛ ex hͦ qd̓ dixerat ꝙ lex hͨ fuerat p̄cepta vni ppl̓o. ⁊ deinde hereditarie deuenerat ad multitudinē ſeu eccīaꝫ poſſet qͥs eſtimare: ꝙ hͨ multiludo ſeu ꝯgregatio non ꝯſtituebat aliqd̓ corpꝰ ciuile vnū: ſꝫ erat quendaꝫ multitudo in ſediuiſa. Idcirco on̄dit ꝙ hͦ eccl̓ia ſeu multitudo iacob debebat eē quoddā vnū. tū ex ꝑte rectitudinis fidei q̄ vna ē:de qͦ dicit. Et erit apud rectiſſimū. ppl̓us em̄ in cuiꝰ multitudine ꝯſiſtit eccīa rectiſſimꝰ pōt dici inqͣꝫtum om̄s reſpiciunt primā veritatē ꝑ verā fidē: tū ex ꝑte capitꝭ: qͥ ē vnꝰ xp̄s⁊ de hͦ dicit. Et erit apud rectiſſimū rex .ſ. xp̄c. tu ex ꝑte mēbroꝝ. mēbra aūt principalia hꝰ ꝯgregatōis ſub capite xp̄omanifeſtat cū dicit. Congregatꝭ principibꝰ ppl̓i .ſ. apl̓is eteoꝝ ſequacibꝰ. q̄ nūc in vnitate fidei ꝯgregant̉ cū tribubꝰiſrael .ſ. eoꝝ qͥ in primitiua eccīa remāſerūt in fide. vel etiāin tꝑis ſucceſſione ad fidē veniūt. ex qͦ pꝫ qͣliter moyſes inp̄dictis iſtū ppl̓m laudat ſeu bn̄ dicit in hͦ. ꝙ indignitatemiſraeliticā totiꝰ mūdi plenitudo trāſiret. ⁊ qꝛ mentōeꝫ ſtatīfecerat an̄ de tribubꝰ iſrael a qͥbus moyfes d̓ ꝓpinqͦ erat receſſurus. iō introduxit bn̄dictōeꝫ ſingulaꝝ bn̄dictionū di.Diuat ruben ⁊cͣ. vn̄ in glo. p̄dicta. ſalutē primitiue eccl̓ieſingulis tribubꝰ ꝓprijs bn̄dictōibꝰ tribuit. hͨ in glo. Exponant̉ he bn̄dictōnes tribuū: ꝓut in poſtil. exceptꝭ his q̄ ſequunt̉ .ſ. pͦ de bn̄dictōne iude. Circa quā attendenduꝫ ē ꝙin hac tribu ſingulari mō intitulauit bn̄dictiōeꝫ di. Hec ēiude. in alijs v̓o nō ſic ſꝫ leui dixit. beniamin dixit. ⁊ ſic dealijs. q̄ quidē bn̄dictio iude videt̉ referenda eē ad bn̄dictōnem iacob de eodem iuda Gen̄. penul. p̄dixerat em̄ ibi iacob ꝙ ſceptrū ⁊ ducatꝰ ppl̓i iſralitici ꝑtinebat ad iudam: ⁊inſuꝑ de illa tribu ſpectabat̉ meſſias d̓ qͦ dixerat: donec veniat qͥ mittendus eſt. Nūc aūt moyſes p̄cat̉ deū vt adducat illū .ſ. qui mittendus eſt ad populū ſuum.Xeplica.N ca. xxxiij. Burg. ꝯtinuat expōnem allegoricamglo. in qͣ inter cetera nitit̉ p̄ferre iudaiſmū qͣſi in eccleſia ꝯſtituta ex vocatōne gentiū que nam obtinere debeat primatū. ⁊ ad hͦ ꝑſuadendum adducit apl̓m adRo. xj. vbi ẜm ꝙ burg. exponit dictū apl̓i ꝯꝑat iudeos radici: gentes aūt dicit ramos inſertos ⁊cͣ. Sꝫ hͨ ꝯcluſio correcta ē ſupra Gen̄. ix. correctorio. iij. Nec facit ad ꝓpoſitūburg. dictū apl̓i allegatū. qꝛ bn̄ penſando hͦ dictū radix fides ē rami fideles. Dr̄ em̄ radix ſctā in patriarchis ⁊ prophetis: ſꝫ vn̄ nō ex oꝑibꝰ legis: ſꝫ fide. R adicis igit̉ ſanctitas nō patriarcha. nō ꝓph̓a. nec opus eoꝝ ẜm legē. ſꝫ fidesxp̄i ꝓtuc venturi ⁊ ſanctitas fuit ⁊ radix in qͣ ⁊ priachas etꝓphas vt eēt ſctī rami deꝰ inſeruit. huiꝰ inſertionis participes dicit ibidē ⁊ apl̓s gentes ſctās dicēs. Tu aūt cū oleaſter eſſes. inſertus es in illis .ſ. ramis ſociꝰ radicis et pinguedinis oliue factꝰ es .ſ. gr̄e ⁊ iuſticie xp̄i. q̄ ex fide ē. in qͣcoīter gētes ⁊ iudei radicati ſunt. ⁊ ſic in illa radice nō eſtdiſtinctio iudei ⁊ greci. qꝛ ab apl̓o dicunt̉ ſocij qͥ currūt devari. vn̄ apl̓s infra. xv. ponēs driam. dicit iudeos vocatosad hac radicē ꝓpter ꝓmiſſa facta pr̄ibus. Sed vn̄ ꝓmiſſioniſi ex gr̄a. ſic̄ ⁊ vocatio gentiū. de qͣ apl̓s ibidē. Gētes ātſuꝑ miſcd̓ia q̄ ſimilit̓ eſt gr̄a. eadem em̄ eſt igit̉ radix vtrorūqꝫ ramoꝝ. ⁊ in hac radice ꝯſiſtit iſrahelitica dignitas. inquam vt orat cccīa tranſibit totiꝰ mūdi plenitudo. Nō poteſt igit̉ burg. iudaiſmo aſcribere aliquem primatū dignitatis in eccīa. niſi ẜm prioritatē tꝑis. qꝛ prius tꝑe inſertꝰ eſtrauicę gr̄e: qͣꝫ gētiltas: ⁊ de hͦ primatū dicit apl̓us Ro. j. ꝙvirtꝰ dei ē in ſalutē omni credenti iudeo primū ⁊ greco. exprioritate aūt tꝑis nō formaliter arguit̉ prioritas dignitatis qꝛ al̓s beſtie eſſent digniores homini tanqͣꝫ prius temhore create a deo¶ Capitulum. xxxiiij.
Scendit gͦ moyſes. cōpleta bn̄dictōne ppl̓i. h̓ ꝯn̄rdeſcribit̉ mors ⁊ ſepultura moyſi. ⁊ pͦ deſerſbit̉ cōſummatio paſtoris. ſcd̓o ſubdit̉ ꝯfortatio ſucceſſoi. Ioſue v̓o. tercio ꝯmēdatio p̄deceſſoris ibi. Et nonꝓph̓a. Circa primū p̄mittit̉ obedientia moyſi implentꝭ p̄ceptuꝫ dei: qͥdixerat ſibi sͣ. xxxij.ca. in fi. Aſcende inmontem iſtum abarī ⁊cͣ. ⁊ ſeqͥt̉. et morēin mōte: ⁊ iō ꝯpletabn̄dictōe ppl̓i aſcendit illuc. b ¶ Suꝑmon. ne. in ver. phaſga. abarim eſt nom̄totalis montis. Nebo ē nomē cuiuſdaꝫmōticuli ſuꝑeminētis in ipſo. Phaſgav̓o ē ſuꝑior ꝑs illiuſmōticuli: vn̄ pōt lōge videri. c ¶ On̄ditqꝫ dn̄s ei o. terrā.ad ꝯſolatōneꝫ ſuamd ¶ Uſqꝫ dan̄. vbi ēterminꝰ aqͥlonarꝭ terre ꝓmiſſionis.e ¶ Oſqꝫ ad ma. nouiſſi .i. mare mortuum. qd̓ ē in termiooppoſito t̓re ꝓmiſſionis .ſ. auſtrali.¶ Et la. cā. hierichociuitatꝭ palmaꝝ. vocabat̉ eī duplici nomine .ſ. hicricho ⁊ ciuitas palmaꝝ: ⁊ ſb̓dit̉ mors moyſi: cuꝫdr̄. g ¶ Nor. ē ibi⁊cͣ. ⁊ ſepeliuit euꝫ .ſ.dn̄s miſterio tn̄ agelico. h ¶ Et nō co.hō ſe. eiꝰ. qd̓ factū ēa deo: ne iudei colerēt ip̄m tanqͣꝫ deū ꝓpter magnitudiue ⁊ml̓titudinē ſignoꝝ.i Nō ca. ocu. ⁊cͣ. qꝛſenſus eiꝰ ꝑſeuerauerūt viuaces vſqꝫ ī fi.Iud̓i dicūt. Et nonfuit obſcurata viſioeiꝰ. ⁊ accipiūt viſiōꝫꝓ colore qͥ ē obictm̄viſus. k ¶ Ioſuev̓o. h̓ ꝯn̄r ponit̉ ꝯfortatō ſucceſſorꝭ .ſ. Ioſue. qͥ fuit ꝯfortatusdupl̓r .ſ. a ſuꝑiori. qꝛfuit repletꝰ ſpūſctōqd̓ notat̉ cum dicit̉.l ¶ Repletꝰ ē ſpū ⁊cͣ.⁊ ab īferiori ꝑ bonā ob̓iam ppl̓i. qd̓ notat̉: ibi. Et obedier̄tei ⁊cͣ. m ¶ Et nō ſur. h̓ ꝯn̄r ponit̉ ꝯmēdatio p̄deceſſorꝭ. qꝛdixerat ſcpͥtura ioſue repletum fuiſſe ſpū ſapīe. ne ex hͦ crederet̉ ip̄m eqͣlē fuiſſe moyſi: iō ſb̓dit̉. Et nō ſur. vl. ꝓph̓a īiſ. ſic̄ moyfes .i. eqͣlis ei. n ¶ Quē noſ. do. ⁊cͣ. .i. loq̄ns cū eofamiliarit̓ ⁊ ad volūtatē ſua. ſic̄ ſolet hō loqͥ ad amicū ſuūo ¶ In oī. ſi. atqꝫ por. qꝛ tot ⁊ tāta mirabilia ⁊ tā longo tꝑeno ruerūt facta ꝑ alium ꝓph̓am in veteri lege.¶ Poſtil. ſuꝑ Deu. edita a fratre Nicolao de lyra finit.