Deuteronomiū
enim ipſe eſt hereditas eorum ſicut locutus eſt illis.d Hoc erit iudicium ſacerdotū a popl̓o ⁊ ab his quiofferūt victīas ſiue bouē ſiue ouē īmolauerīt dabuntſacerdoti armū ⁊ ventricuglū primitias frumēti vini ⁊olei ⁊ lanarū ꝑtē ex ouiumhͦ conſiōe ip̄m em̄ elegit dn̄sdeꝰ tuꝰ de cūctis tribubꝰtuis: vt ſtet ⁊ mīſtret nomīdn̄i ip̄e ⁊ filij eiꝰ in ſempitlnum. Si exierit leuites exvna vrbiū tuaꝝ ex oī iſraelin qua hītat ⁊ voluerit vēire deſiderās locū quē elegerit dn̄s mīſtrabit ī noīedn̄i dei ſui ſic̄ om̄s frēs eiꝰleuite qͥ ſtabūt eo tꝑe coraꝫdn̄o. Partē ciboꝝ eādē ackcipiet quā ⁊ ceteri exceptoeo qd̓ in vrbe ſua ex paterna ei ſucceſſione debetur.1 Qn̄ īgreſſus fueris terraꝫquā dn̄s deꝰ tuꝰ dabit tibiin caue ne imitari vel̓ ab oīantiōes illaꝝ gentiū nec inueniat̉ ī te qͥ luſtret filiū ſuuꝫ
aut filiā ducens per igneꝫo aut qui ariolos ſciſciteturh̓ aut obẜuet ſomnia atqꝫ auI guria ne ſit maleficꝰ nec intcantator neqꝫ phitōes ꝯſuxlat nec diuīos ⁊ q̄rat a mortuis ꝟitatē. oīa eī hec abominat̉ dn̄s. ⁊ ꝓpt̓ iſtiuſmodi ſcelera delebit eos in inytroitu ſuo perfectuſqꝫ eris⁊ abſqꝫ macula cū dn̄o deotuo. Gētes iſte quaꝝ poſſidebis terrā: augures et dibuinos audiūt tu āt a domino deo tuo alit̓ inſtitutꝰ esProphetā de gēte tua ⁊ d̓cd fratribꝰ tuis ſicut me ſuſcitabit tibi dominꝰ deꝰ tuꝰ:f ip̄m audies vt petiſti a domīo deo tuo in oreb quando cōcio ꝯgregata eſt atqꝫdixiſti. Ultra nō audiā vocē dn̄i dei mei ⁊ ignē huncmaximum amplius nō videbo ne moriar. Et ait dominus mihi: Bene omniag ſūt locuti: ꝓphetā ſuſcitabo eis d̓ medio fratꝝ ſuoꝝſimilem tui: ⁊ ponam ver-
Td Hoc erit iudiciū. hoc ē iuſte traditū vel conceſſum.e ¶ Armū .ſ. dextꝝ. hoc āt fiebat ad deſignādū ꝙ ſacerdosdꝫ hr̄e fortitudinē ⁊ ꝯſtantiā ad ſuſtentandū onꝰ ppl̓i. qd̓ꝑ armū dextꝝ deſigͣt̉ vbi ē fortitudo corꝑis. Itē ad remouendū quandā ydola trie ſpēm q̄ ſpatulomatia dr̄. ydolatre em̄ os armi de ſacrificijs ſuis reſeruabāt: ⁊ in eo diuinationē exercebāt.f ¶ Ac ventriculumDicūt̉ aliqͥ ꝙ h̓ accipit̉ vētriculꝰ ꝓ pectuſculo: qd̓ de iure ſacerdotis determinatur Exo. xxix. ⁊ hͦ eiſdē rōnibꝰ: qͥbꝰ de armo dextro dictum ēqꝛ ꝑ ip̄um fortitudodeſignat̉. ⁊ qꝛ ī oſſepectoris reẜuato abydolatris diuinatioexercebat̉: ⁊ in heb̓.hr̄ armū ⁊ genas etmulctā. ita ꝙ ꝑ duovltima intelligūt̉ q̄dā ſuꝑaddita armo⁊ pectuſculo dandaſacerdoti. g ¶ Primitias frumētꝭ vini⁊cͣ. iſta ſil̓r ꝑtinebātad ſacerdotes: quantitas āt taliū nō det̉minat̉ ꝑ ſcripturā: ſꝫdetermīata fuit ꝑ ſapiētes hebreoꝝ: vicꝫꝙ ꝓ pͥmitijs dareỉpars fexageſima adminuſ. qͣdrageſimaad pluſ. qͥnqͣgeſimamediocrit̉: ita ꝙ minꝰ deuoti dabāt ſexageſimā. magis deuoti qͣdrageſimā. intermedij qͦꝫ qͥnqͣgeſimā. ⁊ hoc idē hr̄ inlibro de collationibꝰ patꝝ collatiōe .j. theone abbatis: etſic qͣntitas iſta qͣꝫtū ad aliqͥd erat det̓mīata ⁊ qͣꝫtū ad aliqͥddeuotōi dātiū dēlicta. hz eī ⁊cͣ. iuſtū ē āt ꝙ illi qͥ ẜuiūtdeo ſuſtētent̉ a ppl̓o. i SSi exierit leui. h̓ agit̉ de ſuſtentatiōe leuitaꝝ in ſpāli .ſ. qn̄ aliqͥs leuites extra irl̓m habitās deuotōe ductꝰ veniebat ad manendū in irl̓m vt ſeruiret dn̄o in tēplo. ⁊ in iſto caſu determīat̉ h̓: ꝙ accipiat ꝑteꝫde oblationibꝰ: ſic̄ ēt alij leuite ibidē mīſtrates. ⁊ ptꝫ vſqꝫibi. k ¶ Excepto eo ꝙ in vr. ⁊cͣ. In vrbibꝰ em̄ in qͥbus manebāt ex irl̓m habebāt domos ad habitandū ꝓ ſe ⁊ ꝓ pecoribꝰ ſuis: ⁊ talia ſuccedebāt eis a patribꝰ. ⁊ de talibꝰ poterāt viuere qͥ veniebāt in irl̓m mō p̄dicto cū ill̓ q̄ accipiebāt de oblatiōibꝰ. In heb̓. hr̄. Exceptis venditionibꝰ ſuis⁊ in eandē ſnīam reuertit̉: qꝛ qn̄ veniebāt ī irl̓m ad manēdū vedebāt talia. ⁊ de p̄cio ſe iuuabāt. l ¶ Qn̄ ingreſſusfueris. h̓ ꝯn̄r agit̉ de ꝓphetica reuelatōe ⁊ pͥmo a qͥbuſdāabomīationibꝰ ppl̓oꝝ inhabitantiū terrā ꝓmiſſiōis filiosIſrl̓ dehortat̉. in ſcd̓o on̄dit̉ neceſſitas ꝓphetie ⁊ miſſio ꝓphēte ibi Gentes iſte. Circa primū ſciendū ꝙ homo ordinatur ad finē ſpiritualē vim rationis naturalis tranſcendentē: ẜm illud. j. Corinth̓. ij. Quod oculus nō vidit necauris audiuit nec in cor hominis aſcendit ⁊cͣ. tendenti ātad finē neceſſariū eſt p̄cognoſcere aliqualit̓ finē ⁊ ea quein finem dirigunt. Cuꝫ igit̉ ſe ad hoc nō extēdat reſpectuvltimi finis ſimpl̓r cognitio naturalis requirit̉ diuina repelatio: hāc aūt cognitionē ſuꝑnaturalē. nō tn̄ reſpectu vl
timi finis ⁊ dirigentiū in eam ẜm v̓itatē ſꝫ ẜm falſaꝫ eſtiationē ſeu deceptionē q̄rebāt gentiles a demonibꝰ ꝑ ſacrificia. ⁊ quedā alia ſuꝑſtitioſa q̄ oīa ꝓhibent̉ filijs iſrl̓ cū dr̄.m ¶ Caue ne imitari velis abominatiōes .i. ſuꝑſtitioſas īqͥſitiones occultoꝝ ydoloꝝ. n ¶ Nec inueniat̉ in te. quiIuſt. fi. Erat em̄ qͥdāſuꝑſtitionis modusquo adhuc dicūturvti tartari qͥ creduntomnia ꝑ ignē purificari ⁊ iō hoīes extranei ad pͥncipē accedentes an̄ tranſeuntinter ignes. ⁊ tal̓ trāſitus vocat̉ h̓ luſtratio. o ¶ Aut qͥ ariolos ſciſcitet̉. querendo ab eis futura velalia occulta. Dicūt̉aūt arioli qͥ in viſceribꝰ aīaliū ſuꝑ arasydol̓ immolatoꝝ diuināt. p ¶ Aut obẜuet ſomnia: qualiteraūt ſit licitū ⁊ qualiter ſuꝑſtitioſū diuīare ꝑ ſomnia dictumfuit Gen̄. xl. ca. in fine. q ¶ Atqꝫ auguria diuinationes ſūtꝑ garritum ſeu auium volatum.r ¶ Ne ſit malefic. qͥꝑ inuocatiōes quaſdā ſeu incātatiōes facit apparere demonē ī aliqͣ effigie viſibili ad dādū reſpōſag ¶ Nec incāta. qͥ deludit ſenſus humanos. vt videat̉ qd̓ n̄ē. t ¶ Neqꝫ phi. cōſu. dicūt̉ āt phitoneſvētriloqͥ qͥ hn̄t in vētre demonē v̓ba exteriꝰ ꝓferētē: tn̄. j. Reg. xxviij. dr̄ illa mulier phitoniſſa q̄faciebat appare mortuos qͣſi ſuſcitatos. v Nec diuinos. qͥ fingūt ſe loqͥ ex reuelatiōe dei: cū tn̄ loq̄nt̉ ex reuelatiōe demonū ſicut balaā. x ¶ Et q̄rat a mor. ve. ſtādoſuꝑ tumulos ⁊ eos īuocādo ſeu ꝑ aliquē modū aliū ſuꝑſtitioſū. y ¶ Perfectuſqꝫ eris. do fidelit̓ ẜuiēdo. z ¶ Etabſqꝫ ma. p̄dictis cauēdo. a ¶ Gētes iſte. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉miſſio ꝓph̓e. ⁊ pͦ agit̉ de ꝓph̓a vero. ſcd̓o de ꝓph̓a falſo ibiꝓpheta āt. Circa pͥmū pͦ ꝯtinuat ſnīam p̄dictis cū dicit̉.Gētes iſte ⁊cͣ. ſcd̓o exeqͥt̉ ꝓpoſitū cū dr̄. b ¶ Tu āt a dn̄odeo tu. al̓r inſti. es ppl̓s dei .ſ. ꝑ legē diuītus datā. ⁊ vbi n̄ſufficit legis determīatio dabit̉ tibi ꝓphetica reuelatio: ethoc eſt qd̓ ſubdit̉. c ¶ Prophetā de gēte tua .i. de iud̓isd ¶ Sic̄ me. v̓ba ſūt Noyſi. e ¶ Ip̄m au .ſ. ꝓphetam adeo tibi dandū. f ¶ Ut petiſti a domino: vt habet̉ Exo.xx. quia non poterant vltra ſuſtinere verba dei loquentꝰ:petierunt ꝙ loqueretur eis per moyſen. quod fuit eis cōceſſum ⁊ non ſolum per moyſen ſed etiam per alias prophetas in diuerſis generationibus ſuccedentes. vt patetde Ioſue. Samuele. Eſa a. Hieremia ⁊ alijs. ⁊ hoc ē qd̓ſubditur. Et ait dominus ⁊ ſequitur.g ¶ Prophetaꝫ ſuſcitabo eis ⁊cͣ. Et intelligitur hoc nonſolum de Ioſue: qui immediate ſucceſſit moyſi. ſed etiaꝫde alijs prophetis ſequentibus ¶ Similem tui. om̄sem̄ ꝓphete ſil̓es fuerūt moyſi ī hͦ qd̓ ſubdit̉. ¶ ¶ Et ponāv̓ba ⁊cͣ. qꝛ deꝰ loq̄bat̉ ꝑ ꝓph̓aꝝ ora. iſta tn̄ auctoritas prī-