Deureronomiū
ret vnuſqͥſqꝫ ẜm ꝙ habuerit iuxta benedictionē dn̄ip dei ſui quā dederit ei. Iudices ⁊ mgr̄os conſtituesq̄ in oībꝰ portis tuiſ qͣs dn̄sdeꝰ tuꝰ dederit tibi per ſingulas tribus tuas vt iudicēt populum iuſto iudicionec in alteram partē declir̄nent Nō accipies ꝑſonaꝫs nec munera: qꝛ mūera excet cāt oculos ſapiētū ⁊ mutātvꝟba iuſtoꝝ Iuſte qd̓ iuſtūx ē ꝑſeq̄ris vt viuas ⁊ poſſideas terrā quā dn̄s deꝰ tuvus dederit tibi. Nō plātabis lucū ⁊ omnē arborē iuxta altare domī dei tui necfacies tibi atqꝫ conſtituesſtatuā q̄ odit dn̄s deꝰ tuꝰ.Nō immolabis dn̄o deotuo bouē ⁊ ouē in qͦ ē macula: aut qͥppiam vicij: qꝛabominatio ē dn̄o d̓o tuo..xvij.¶ Capitulum¶ Unqꝫ reꝑti fuerint ac pud te intra vnā portarū qͣs dn̄s deꝰ tuusdabit tibi vir aut mulier qͥb faciāt malū in ꝯſpectu dn̄i
dei tui ⁊ trāſgrediāt̉ pactūilliꝰ vt vadāt ⁊ ẜuiant dijsalienis ⁊ adorēt eos: ſoleꝫ⁊ lunā ⁊ omnē militiā celiq̄ nō p̄cepi ⁊ hoc tibi fueritcnunciatū audienſqꝫ inqͥſieriſ diligēt̓ ⁊ veꝝ eē reꝑeris⁊ abomīatio facta ē in iſradel educes viꝝ ac muliereꝫqͥ rem ſceleratiſſimā perpetrarūt: ad portas ciuitatisē tue: ⁊ lapidibus obruent̉.In ore duoꝝ aut triū teſtiūꝑibit qͥ interficiet̉. Nemooccidat̉: vno ꝯͣ ſe dicēte teteſtimoniū. Manꝰ teſtiumprima interficiet eū et manus reliqͥ populi extremamittetur: vt aufēras malūs de medio tui. Si difficile ⁊ambiguū apud te iudiciuꝫheē ꝓſpexeris int̓ ſanguinēi ⁊ ſanguinē cauſam ⁊ cauſāxleprā ⁊ nō leprā: ⁊ iudicuꝫintra portas tuas viderisl ꝟba variari: ſurge ⁊ aſcende ad locū quē elegerit dominus deꝰ tuus: venieſqꝫad ſacerdoteſ leuitici generis ⁊ ad iudicē qͥ fuerit illointꝑe q̄reſqꝫ ab eis qui indi-
ret̉ inter eos ſeditio. ⁊ ſic eoꝝ ſocietas deperiret. ꝓpter qd̓in cōſeruatione reipublice iuſticia ē maxīe neceſſaria adquā ſaciendā h̓ ꝑ legē iudices ordināt̉ cū dr̄. p ¶ Iudices ⁊ magiſtros ꝯſtitues ⁊ exponit̉ li ⁊ ꝓ. i. cū dr̄. Iudices⁊ magiſtros .i. magiſtros ꝑitos. qꝛ iudices tales debēt inſtitui qͥ ſūt in legibinſtructi ẜm qͣs dn̄iiudicare. alit̓ eēt ſil̓eac ſi mitteret̉ artifexad executionē oꝑisabſqꝫ regula ſue artIn hebreo hr̄. Iudices ⁊ exactores vt vocēt̉ iudices qͥ habētinqͥrere v̓itatē induſtria mentis ⁊ cautela v̓boꝝ ⁊ dare ſnīaꝫẜm inuēta. Exactores v̓o qͥ v̓itatē inqͥrūt v̓beribꝰ ⁊ afflictionibꝰ: moderatꝭ tn̄⁊ exequūt̉ iudicumſnīam: qꝛ fruſtra daret̉ ſnīa niſi eēt qͥ eāexeq̄ret̉. q ¶ In oībꝰ por. tu. i. ī por. cꝰſtibet cītatꝭ: n̄ tn̄ ī qͣlibet porta ipſius hͦtn̄ fuit īſtitutū quiaporta ciuitatis eſt locus cōis ad quē poſūt accede̓ pauꝑes ſicut diuites. et exͣneiſicut ciues. NNōaccipies ꝑſona. Loquit̉ iudicibꝰ vt nonplꝰ deferāt in iudicōdiuitibꝰ ⁊ ꝓpinqͥs qͣꝫpauꝑibꝰ ⁊ extraneisg ¶ Nec mūera: qͥamūera excecāt oculos ſapientuꝫ qꝛ cupiditas rōe acceptimūeris trahit extralimites ſuos iudicium ratiōis. t ¶ Etmutāt v̓ba iuſtorū.qꝛ os cōformat̉ cordi: eo ꝙ voces ſūt note .i. ſigͣ eaꝝ paſſionū q̄ ſūt in anima: vt dicit ph̓s. pͦ ꝑiherme. ⁊ ſaluator Luvj. Ex abūdantia cordis os lnquit̉. v ¶ Iuſte qd̓ iuſtū ēꝑſeq̄ris. qꝛ modꝰ ꝓcedēdi dꝫ eē iuſtus. x ¶ Ut viuas etpoſſideas terrā hoc nō ſolū refert̉ ad iudices: ſꝫ ēt cū hͦ adcōitatē ppl̓i: q̄ ꝑ exercitiū iuſticie in bono ſtatu diu cōſeruat̉. y ¶ Nō plātabis lucū. h̓ ponit̉ officij executio. et pͦponit̉ caſus. ſcd̓o iudicij effectꝰ. xvij. ca. Circa pͥmū ſciendū ꝙ ponit̉ h̓ caſus ꝓ exēplo: vt ſic fiat in alijs. ⁊ qꝛ intētio legiſlatoris pͥncipalit̓ intēdit ad deſtructioneꝫ ydolatrie ⁊ latrie inſtitutionē: vt pꝫ ex ꝓceſſu libri. iō ꝓ exēploponit̉ caſus ꝑtinens ad deſtructionē ydolatrie. Et etiā. qꝛqͥcqͥd ad ydolatriā ꝑtinet ē cōtra primū legis p̄ceptū. id̓ode hoc ponit̉ exemplū cū dr̄. Nō plātabis lucū. ſupra em̄dictu ē frequēter: ꝙ in locis ydolatrie luci ⁊ arbores plantabant̉. ⁊ iō a loco cultꝰ diuini talia ꝓhibent̉ ne ex aſſimilatiōe loci traherēt̉ ad aſſimilationē facti. ideo ſubditur.¶ Nec facies tibi atqꝫ cōſtitues ſtatuā .i. ydolū ad adorādu. ac ſi dicat. primū ꝑtrahit ad iſtud ſecundū. Conſequēter ponitur caſus de latrie inſtitutione cū dr̄. Non immolabis domino deo tuo bouē in quo ē macula. qꝛ in cultulatrie debent offerri meliora.¶ In capitulo. xvj. vbi dicit̉ in poſtilla Et in die. vij. quiacollecta eſt domini dei tui.
Additio.Homō intelligatur feſtum vel cetus vel collecteq. dictū fuit in additōe ſupra. Leuit̉. ca. xiij. vide ibXxeplica.T quicqͥd burgē. tangit. xvj. ca. de feſto collecte vlde correctoriū. sͣ. Leuit̉. xxiij.¶ Capitulum. xvij.Anqꝫ reperc Iti fuerīt. h̓ cōequēter pōitur effectꝰ iudicij cūdr̄. a ¶ Eūqꝫ reperti fuerit apd̓ te. quiahoīes iudicant ea q̄patēt deꝰ aut intuet̉cor. j. Reg. xvj. c. Etiō oīno occulta diuino iudicio reſeruantur q̄ aūt aliqͦ modopatēt: hoīm iudicioꝯmittūt̉. b ¶ Uiraut mulier ita ꝙ ꝓfragilitate ſexus nōē mulieri parcēduꝫī diuini mādati trāſgreſſiōe. c ¶ Audienſqꝫ inqͥſieris dililigēter. qꝛ nō eſt ꝓcedendū ad ſententiāſine diligēti examīatione p̄uia. ſeu ēt adinfamiā denūciatorū. d ¶ Educes virū. ac mulierem ⁊cͣ.vt in loco iudicij detur eis audiētia anteqͣꝫ īferatur contraeos ſententia.e ¶ Et lapidibꝰ obruent̉. poſt ſnīam datāf ¶ In ore du. aut trium. te. Iſtud dꝫ p̄cedere ꝓlationē ſnīe.g¶ Si difficile. Hicagit̉ de ſuperioribꝰiudicibꝰ ad qͦs dꝫ eērecurſus in dubijs ⁊ difficilibꝰ ⁊ ponūt̉ aliqͣ ꝓ exēplo cuꝫdr̄. h ¶ Inter ſanguinē ⁊ ſanguinē. hͦ ē qn̄ vna ꝑs iudicūdicit ꝙ effuſio ſanguīs alicꝰ hoīs ē morte plectēda. qꝛ r̄ducit̉ ad homicidiū volūtariū. Alia ꝑs dic̄ nō: qm̄ reducenda ē ad homicidiū caſuale. i ¶ Cauſā ⁊ nō cauſā .ſ. quando vna ꝑs iudicū dic̄ cauſā actoris eē iuſtā. alia āt cauſaꝫrei. r ¶ Lepram ⁊ nō leprā .ſ. qn̄ vna ꝑs dic̄ infirmitateꝫalicuiꝰ eē leprā. alia non. l ¶ Surge ⁊ aſcēde ⁊cͣ. id eſt inhis caſibus ⁊ cōſimilibus recurrendū ē ad ſuꝑiores iudices .ſ. ad ſummū ſacerdotem ⁊ iudicem populi iſrael. Etaliqn̄ cōtingebat ꝙ vtrunqꝫ officiū in vnam cōcurrebāt ꝑſonam. ſicut patet de Heli qui fuit iudex ⁊ ſummus ſacerdos ppl̓i patet. j. Regum. iiij. ſꝫ vt cōmuniꝰ erant perſone diſtīcte ſicut ⁊ officia. Poteſt ergo ītelligi iſte recurſusad vtrūqꝫ ꝯiunctim. ⁊ hoc erat in cauſis q̄ non poterāt terminari ab vno ſine alio: vtpote in edificatiōe templi q̄ nōpoterant fieri ſine poteſtate regia. nec diſponi abſqꝫ ſacerdotali ordinatione. vel diuiſim. vt in cauſis ſpūalibꝰ eētrecurſus ad ſummum ſacerdotem. ⁊ in tꝑalibus ad iudicem. ⁊ ex hoc inoleuit conſuetudo ꝙ ab inferioribus iudidicibus eccleſiaſticis appellatur ad ſummum pontificeꝫ⁊ ab inferioribus principibus et iudicibus ſecularibꝰ adregem ſeu imperatorem. m ¶ Qui indicabūt tibi iudicij veritateꝫ. Debent tamen eſſe magis inſtruc3: itaY
B e