Liber
NT nūc iſrl̓ Ca. iiij.Maudi p̄cepta ⁊ iudiciaqͥ ego docebo te vt faciēs ea viuas ⁊ ingrediēspoſſideas terram quā dn̄sdeꝰ patꝝ vr̄oꝝ daturꝰ ē vobbis. Nō addetis ad ꝟbūqd̓ vobis loqͦr: nec auferetis ex eo. Cuſtodite mādata dn̄i dei vr̄i q̄ ego p̄cipiovobis Oculi vr̄i videruntoīa quē fecit dn̄s ꝯtra beelphegor: quō ꝯtriuerit oēscultores eiꝰ de medio vr̄i.Uos āt qͥ adheretis dn̄odeo vr̄o: viuitis vniuerſivſqꝫ ī pn̄tē diē. Scitꝭ ꝙ docuerim vos p̄cepta atqꝫ iuſticias ſicut mādauit mihidn̄s deꝰ meꝰ ſic facietis eain terra quā poſſeſſuri eſtꝭ.⁊ obſeruabitis ⁊ implebi-
ctis opere. Hec em̄ eſt vr̄ad ſapientia ⁊ ītellectꝰ corampl̓is: vt audiētes vniuerſi p̄cepta hec dicāt. En populus ſapiens ⁊ intelligēſē gens magna. Nec eſt aliafnatio tāgrandis: q̄ habeatdeos appropinqͣntes ſibi.g ſicut deꝰ noſter adeſt cunctis obſecrationibꝰ noſtrꝭQue em̄ eſt alia gens ſic īclita vt habeat ceremoniaſiuſtaqꝫ iudicia ⁊ vniuerſaꝫlegem quam ego proponāhocie ante oculos veſtroſCuſtodi igitur temetip̄m ⁊a animam tuaꝫ ſollicite. Nevbliuiſcaris verborū queviderunt oculi tui: ⁊ ne excidant de corde tuo cūctisdiebus vite tue. Docebisea filios ac nepotes tuos:
puli dei vtilitatē: ſicut redēptio egyptiaca: ⁊ datio legis ⁊d̓eductio ꝑ deſertū ⁊ hmōi. Ꝙ āt moyſes trāſiret iordanē⁊ videret illā terrā corꝑaliter nihil hoꝝ ſil̓e vel eqͣle includit. Ad qd̓ qͥdā expoſitores hebreoꝝ dicūt ꝙ hoc faciebatmoyſes vt ppl̓s iſte magis diligeret terrā illā cuiꝰ viſio tādeſiderabilis erat aviro tāte ꝑfectiōis ſꝫhͦ nō vr̄ cōuenienterdcm̄ qꝛ ſi ſic moyſeshͦ petebat ꝑ modū fictionis vt ppl̓o hocon̄deret nō ꝙ in corde ſic hr̄et: qd̓ nō ꝑtinet ad viꝝ dei. vn̄ vr̄alit̓ dicendū: ꝙ moſes deſiderabat illaꝫterrā vidē ex deuotion quā hēbat ad illa q̄ fuerūt ibi fct̄ā .ſ.īmolatio yſaac: q̄ fuit celebrata in mōtemoria vbi deꝰ ꝯceſſit⁊ iuramēto ſolēniſſimo firmauit ꝙ in ſemine abrae .i. xp̄o benedicerent̉ oēs gentes: prout fuit largeon̄ſum. sͣ. Gen̄. xxij.in additōe. iiij. ⁊ id̓ofecit h̓ mentionē demōte di. Et monteꝫiſtū egregiū: ⁊ qͥa exfide etiā ꝯgnoſcebatꝙ ī illo mōte poſtqͣꝫibi templū fuiſſet edificatum de lignis libani erat offerēdꝰ xp̄s ⁊ doctrinamſalutiſ ibi docturꝰ: iō fecit mentionē de libano di. Nontēiſtū egregiū ⁊ libanū ⁊ generaliter deſiderabat terrā totaꝫvidere: vtꝫ ī lr̄a: qꝛ ꝑ tota terrā ꝓmiſſiōis .ſ. iudeā: galybeā:⁊ trans iordanē xp̄s īgreſſurꝰ erat p̄dicādo ⁊ docēdo ⁊ mirabilia faciēdo: vt in hyſtorijs euāgeliſtaꝝ ſal pꝫ vn̄ Noyſes etſi videre petebat corꝑalē viſionē terre: hͦ tn̄ erat ꝓpterviſionē ſpūalē ſupradictā. Nimiꝝ ſi rōe huiꝰ deuotionismoyſes petiuiſſet videre terrā illā: qꝛ etiā hodie fideles criſti videmꝰ in longinqͣs regiōes ꝑegrinari. vt loca fctā viſitent: ſꝫ deꝰ vt ſuā iuſticiā on̄deret etiā circa ſctōs noluit ſibi cōcedere illā viſionē de ꝓpinqͦ: ſꝫ tm̄ alōge di. Aſcēde adcacumē phaſge ⁊ oculos. circūfer ad occidentē ⁊cͣ. In viris em̄ ꝑfectꝭ modica exercitatio corꝑis in rebꝰ ad deuotionē excitantibꝰ tm̄ oꝑat̉: ſicut taliuꝫ magna exercitatio inminꝰ deuotis. nā ẜm ph̓m. Actiuoꝝ actꝰ eſt ẜm diſpoſitioneꝫ paſſi. Eſt etiā h̓ alia rō q̄ hr̄ in glo. vbi ſic dr̄. Nagnadiſpēſatōe factū ē: vt moyſes qͥ eſt typꝰ legis nō introduceret ppl̓m in terrā ꝓmiſſionis: qꝛ lex neminē ed ꝑfectū adduxit. Sꝫ loſue typꝰ xp̄i qͥ ſaluator interp̄tat̉ tanqͣꝫ dux ⁊pͥnceps ppl̓m ī terrā ꝓmiſſiōis introduxit. hͨ in glo. Queqͥdem expoſitio lꝫ allegorica ſit multū tn̄ correſpōdet lr̄a¶ Ca. iiij.li: vt patet conſideranti.a T nūc iſrl̓. Poſtqͣꝫ moyſes induxit ppl̓m ad dei reIuerentiā ⁊ legis obſeruantiā: h̓ ꝯn̄r incipit explicare. legē ⁊ explanare ⁊ pͦ replicat explanādo legiſdationē. ſcd̓o legē ip̄aꝫ ca. v. Adhuc circa pͥmū p̄mittit̉ dictaexplanatio. ſcd̓o infert̉ intēta ꝯcluſio: ibi. Iſta ē lex. Prīaī duas: in ꝑtē pͥncipalē ⁊ incidētalem: ſcd̓a ibi. Tunc ſeparauit. Circa pͥmū deſcribit̉ ꝑ modū replicatōis ⁊ explanationis legis eminētia: ſcd̓o legiſlatoris: ibi. Nec ē alia natio ⁊cͣ. Eminētia v̓o legis pͦ on̄dit̉ effectu: qͥ eſt ꝓlōgare vitam: ⁊ multiplicare poſſeſſionē tꝑalem: ſi lex obſeruet̉. ethͦ eſt qd̓ d̓r. Ut faciēs ea viuas ⁊ īgrediēs terrā poſſideasſcd̓o ex eiꝰ ꝑfectiōe cū d̓r. b ¶ Nō addetis ad templū ⁊cͣ.Illd̓ em̄ p̄ceptū ē: qd̓ nō hꝫ aliqͥd ſuꝑfluū aut diminutū.
Cōſiderandū tn̄ ꝙ hic ꝓhibet̉ additio deprauās ītellectūlegis: nō āt additio declarās aut illucidās: ẜm ꝙ ſcribiturEccl̓. xxiiij. Qui elucidāt me vitā eternā hēbūt. Ꝙ āt obſeruātia legꝭ ꝓlōget vitā: on̄dit ꝑ hͦ ꝙ violatores legis perydolatriā fuerāt oēs mortui: ⁊ obuātes eā adhuc erantſer viui: ⁊ hͦ eſt ꝙ dicit̉.Oculi vr̄i viderūt ⁊c̄⁊ pꝫ lr̄a de ydolatriapredicta: ⁊ de morteꝓdolatraꝝ dictū fuitAume. xxv. t̓cio on̄ditur eminētia legisex eiꝰ cōditōe cū dr̄.c ¶ Hec ē em̄ vr̄a ſapientia .i. ſapida ſcīaq̄ īducit ad dei amoreꝫ. Sapis āt ph̓oꝝmagis īdugebat adelationis tmuorem.d ¶ Et intellectꝰ corāppl̓is. intellectꝰ ꝓpͥedr̄ hītus pͥncipioruꝫde qͦꝝ vitate non eſtheſitatō: ⁊ ꝑ hūc modū lex diuīa vocaturītellectꝰ: qꝛ eiꝰ ꝟitaseſt. certiſſima certiturdine adheſtōis: licetnō certitudīe euidētie. Itē ſicut ea q̄ manifeſte ſequuntur exprincipijs ꝑ ſe notisabſqꝫ heſitatōe tenēt̉vera. q̄ āt repugnantſa: ſic ea q̄ ſequunt̉ ex diuina lege dn̄t tāqͣꝫ vera approbarirepudiant̉ tanqͣꝫ fal⁊ q̄ repugnāt tanqͣꝫ falſa repudiari e ¶ Nec eſt alia natō.Hic̄ replicat̉ explanādo eminentiā legiſlatoris q̄ potiſſime apparuit ī datōe legis: quā qͥdē eminentiā qͣtuor oſtēdunt: q̄ prīo ſigillatim explicant̉. ſcd̓o vt meliꝰ cōmendentur memorie: inſil̓ breuiꝰ replicant̉: ibi. Interroga de diebus antiqͥs. Illoꝝ āt qͣtuor: primū eſt benignitatis amor.ſcd̓m ptātis terror: ibi. Ne obliuiſcaris. terciū peetatꝭ dulcor: ibi. Dos āt tulit. qͣrtū ſeueritatꝭ rigor: ibi. Caue neqn̄obliuiſcaris. Primū āt on̄dit̉ ꝑ hͦ ꝙ dn̄s filijs iſrl̓ familiariter cōdeſcēdebat vtꝫ in deſcēſu māne qͦtidie: ⁊ in ppl̓i allocutōe: in legis datōe: ⁊ ceteris alijs bn̄ficijs. ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄.e ¶ Nec eſt alia nario tamgrādis. nō nūero vel corꝑali qͣntitate ſꝫ dignitate. quia multe alie nationes fuerunt maiores in fortitudine ⁊ multitudine ſꝫ iſta fuit dignior alijs inqͣꝫtum accepit legē diuinitꝰ datam diſponentē ad criſtuꝫqui erat naſcitutus ẜm carnē ex iudeis in quo conſiſtebatmaxima dignitas illius populi. f ¶ Que habeat deosappropinquātes ſibi .i. cōdeſcēdentes ⁊ dicit deos ī plurali: quia alie nationes colebant pluralitatē deoꝝ.g ¶ Sicut dn̄s deus nr̄ adeſt. licet em̄ demones in ydolisgentiū aliqn̄ darent eis reſponſa: hoc tameꝫ erat raro. erātetiā illa reſponſa obſcura ⁊ in ambigua: ⁊ ꝑ cōſequens deceptiua. ſicut illud. Ro te Eacida Romanos vincere poſfe. ꝑ qd̓ deceptꝰ pugnauit ꝯͣ romanos ⁊ fuit deuictꝰ: poſſeem̄ vincere poterat referri ad ip̄m vel ad romanos: ⁊ ipſeretulit ad ſe: qd̓ ad romanos ẜm v̓itatē erat referendum.v̓ba āt dn̄i ſꝑ fūt vera ⁊ nullo mō deceptiua: familiaritasāt quā on̄dit deus flilijs iſrl̓ in ve. te. fuit figura illiꝰ maxīefamiliaritatis quā nobis on̄dit in beneficio ſue incarnationis: de qͣ hr̄ Ioh̓. .j. Uerbū caro factū ē ⁊ hītauit ī nobis⁊cͣ. ⁊ qꝛ diuina familiaritas reqͥrit mundiciā cordis ⁊ corporis: iō concludit̉. Cuſtodi igit̉ temetip̄m ⁊ aīam tuamſolicite. ⁊ ſequit̉. a ¶ Ne obliuiſcaris. h̓ ꝯn̄r on̄dit̉ ſue poteſtatis terror: qꝛ ſicut amor attrahit ad bonū: ita terror retrahit a malo: ⁊ iō ſicut in datōe legis alloquēdo populū