Druckschrift 
Prima pars (1493) super Genesim Exodum Leuiticu[m] Numeri Deutronomiu[m] Josue Judicu[m] Regum [et] Paralyppomenon
Entstehung
Seite
202b
Einzelbild herunterladen
 

Liber

finibus terminabit̉. Parsmeridiana incipiet a ſolitudine ſyn q̄ eſt iuxta edom:l⁊ hēbit terminos ꝯͣ orientēimare falſiſſimū: qui circuibūt auſtralē plagā ꝑ aſcenſum ſcorpionis: ita vt trāſeant in ſenna ⁊ ꝑueniant admeridiē vſqꝫ ad cades barne: vn̄ egredient̉ ꝯfinia advillā nomīe adar: et tendētvſqꝫ aſemona. Ibiqꝫ ꝑ gynrū terminꝰ ab aſemona vſqꝫo ad torrētē egypti: ⁊ magniꝑ maris littore finiet̉. Plagaaūt occidētalis a mari magno incipit: ⁊ ip̄o fine claudet̉. Porro ad ſeptētrionalem plagam a mari magnotermini incipient ꝑuenienrtes vſqꝫ ad montē altiſſimūa quo veniēt in emath vſqꝫad termīos ſedāda: ibūtqꝫꝯfinia vſqꝫ ad ebrona ⁊ viſlam enan. Hi erunt termis ni ī parte aquilonis. Indemetabunt̉ fines cōtra orientalē plagā de villa enan

vſqꝫ ſephama: ⁊ de ſephama deſcendent termini inreblata contra fontē. Indeꝑuenient cōtra orientē adx mare cenereth: et tendentyvſqꝫ iordaneꝫ ⁊ ad vltimūſalſiſſimo claudent̉ mari.Hanc habebitis terrā perz fines ſuos in circuitu. Precepitqꝫ moyſes filijs iſrl̓ diacens. Hec erit terra quampoſſidebitis ſorte: ⁊ quamiuſſit dn̄s dari nouē tribubus ⁊ dimidie tribui. Tribus em̄ filiorū ruben ꝑ familias ſuas: ⁊ tribus filiorum gad iuxta cognationūnumerū media quoqꝫ tribus manaſſe .i. due ſemistribꝰ acceperūt ꝑtē ſuā trāſiordanē ꝯͣ hiericho ad oriētalē plagam. Et ait dn̄s adbmoyſen. Hec ſūt noīa virorū qͥ terrā vobis diuident.Eleazar ſacerdos: et ioſuedfiliꝰ nun et ſinguli pͥncipesde tribubꝰ ſingulis: qͦꝝ iſtaſt̓ vocabula. De tribu iuda

nalis cū dr̄. Pars meridiana incipiet ⁊cͣ. ſequit̉: l Ethabebit terminos ꝯͣ orientē mare ſalſiſſimū .i. mare mortuū: qd̓ eſt ita ſpiſſum ⁊ ſalſum: ꝙ nō eſt nauigabile: necviſces pn̄t ibi viuere: vt dicit ph̓us. ij. Neth̓o. Ille ē locus vbi qͥnqꝫ ciuitates fuerūt ſb̓merſe: vt hr̄ Gen̄. xix. ⁊ īin illo loco deſcēditiordanis ſtuuiꝰ. Illud igit̉ mare erat īangulo cōiungenteꝑtē oriētalē terre ꝓmiſſiōis ⁊ meridionalē. m Qui circuibūt auſtra. pla. ꝑaſcēſum ſcorpionismons ē latere meridionali illiꝰ terre ſicnomīatus: qͥa ſcorpiones erant ibi inmultitudine.n Oſqꝫ ad torrentē egypti. hic ē nilꝰ:ẜm aliqͦs v̓o qd̓ vr̄ ꝓbabiliꝰ: ē quidā torrens deſcēdēs ī mari mediterraneo vocatꝰ Riuo corula. eteſt ī extremitate t̓reꝓmiſſiōis v̓ſus meridiē. o Et magni maris littore finiet̉ .i. littore marismediterranei: qd̓ dr̄hic mare magnū reſpectu maris mortui: quo incipit terminꝰ meridionalisterre ꝓmiſſionis: vtp̄dictū eſt: ⁊ finit̉ litore maris mediterranei. p Plagaaūt occidētalis. hicdeſcribit̉ terminusoccidētalis qͥ eſt totus ſuꝑ littus maris mediterranei.q Porro ad ſeptent̓. plagā. Hic deſcribit̉ terminꝰ aqͥlonaris incipiēs a mari mediterraneo. r Oſqꝫ ad montē altiſſimū. In heb̓. hr̄: Uſqꝫ ad montē mōtis. qꝛ ſic̄ dic̄ra. Sa. ſuꝑ mōtē illū erat qͥdā mōticulꝰ ſuꝑeminēs. ⁊ credo ꝙ iſte ē mons libani: qꝛ alibi in pluribꝰ locis mōs libani deſcribit̉ eē in termīo aquilonari terre ꝓmiſſionis.g Inde metabunt̉. Hic deſcribit̉ terminus oriētalis.t Cōtra fontē. in aliqͥbꝰ libris addit̉ daphnen: ſꝫ nō eſt īhebreo nec in libris correctis. hūc locū vocat Matheusmagedon. Narcꝰ dalmanica: ⁊ ſaraceni modā. et eſt ibiverus ortus iordanis: qd̓ ꝑ hͦ pꝫ ꝙ palee in hūc fontē immiſſe recipiunt̉ in dan. ductu ſubterraneo meatu: ⁊ a fonte dan ⁊ ior: noīat̉ iordanis. v Inde ꝑueniēt ꝯͣ orientēad mare cenereth. eſt em̄ lacus magnꝰ ꝑ quē trāſit iordanis fluuiꝰ: ⁊ vocat̉ mare more hebraico: qͦ oīs cōgregationotabilis aqͣꝝ vocat̉ mare: ẜm illud Gen̄. j. Cōgregationeſqꝫ aqͣꝝ appellauit maria. vocat̉ āt ī euāgelio mare galilee: ⁊ trāſit iuxͣ galileā: ⁊ mare tyberiadis a tyberiade q̄eſt ciuitas ſita in eiꝰ ripa. dr̄ etiā mare genezareth qͣſi generās aurā. x Et tendent vſqꝫ ad iordanē. Ex qͦ pꝫ t̓raꝓmiſſiōis ī angulo ꝯiungēte ꝑtē eiꝰ aqͥlonarē cū oriētaliſe extēdebat vltra iordanē: ⁊ ẜm aliqͦs illa portio vocaturtraconitidis regio: Luc̄. iij. y Et ad vltimū ſalſiſſimoclaudent̉ mari. ⁊ ſic pꝫ illud qd̓ .s. dictū eſt .ſ. ꝙ iſtud mare erat ī angulo t̓re ꝓmiſſiōis ꝯiūgēte ꝑtē oriētalē cū meridionali: qꝛ ſic̄ eiꝰ ꝑs meridionalis ab illo mari incipit:vt p̄dictū eſt. ita ꝑs oriētalis ad ip̄m termīat̉: vt hic dicit̉ Precepitqꝫ. Hic agit̉ de huiꝰ t̓re diuiſiōe. et pͥmo de

termīat̉ hmōi diuiſio. ſcd̓o ex p̄dictꝭ mouet̉ q̄ſtio. cxxxvjAdhuc pͥmo agit̉ de t̓re diuiſiōe. ſcd̓o d̓ diuiſe datiōe qͣꝫtu ad ꝑtē. c. xxxv. Circa pͥmū deſcribit̉ modꝰ diuiſiōis .ſ.ꝑ ſortes cū dr̄. a Hec erit terra quā poſſidebitis ſorte.de mō aūt iſtaꝝ ſortiū dictū fuit. sͣ. ca. xxvj. Deſcribit̉ etiāqͥbus ſit diuidendacū dr̄: Nouē tribubus ⁊ dimidie: cuiꝰcā ſubdit̉ cū dr̄: Tribus em̄ filiorū rubē⁊cͣ. qꝛ due tribꝰ ⁊ dimidia iaꝫ acceꝑantꝑtes ſuas trāſ iordanē. Deſcribit̉ etiā ꝑqͦs terra ſit diuidenda cū dr̄: b Hecſūt noīa viroꝝ qͥ t̓rāvobis diuidēt eleazar. qͥ erat pontifex.c Et ioſue. qͥ poſtmoyſen ꝯſtitutꝰ fuitpͥnceps. d Et ſinguli pͥncipes de tribubꝰ ſingulis. hͦ eſtintelligēdū ſolū depͥncipalioribꝰ. x. tribuū: qͥbus erat diuidēda terra. ceterapatēt in lr̄a. qm̄ in hͦca. ⁊ sͣ. xxvj. dictū ēꝙ t̓ra eſſet ſorte diuidenda: iō querit̉ hicvtrū vti ſortibꝰ ſit licitū. Ad qd̓ dicēdū:ꝙ vti ſortibꝰ ē ex vario euētu ſeu diſpoſitiōe alicuiꝰ rei ſenſibilis ꝓpoſite determinare aliquid dubiū vl̓ incertū: ſicutex feſtucis ꝓpoſitisꝑ hoc ꝙ aliqͥs accipit breuiorē vel longiorē: ſeu in ꝓiectiōe taxilloꝝ: ex hocꝙ aliqͥs ꝓijcit plura vel pauciora puncta: vel ex ꝯſil̓ibusvbi aliqd̓ dubiū int̓ hoīes determīat̉. ⁊ ſi hͦ fiat ad alicuiꝰrei diuiſionē int̓ hoīes: vt ꝑ hoc determīet̉ qͥs quā ꝑtē accipiat: vocat̉ ſors diuiſoria. ſi aūt hͦ fiat ad aliqͥd determinate agendū: vocat̉ ſors ꝯſultoria. igit̉ ſi diſpoſitio vl̓ euētus ſortiū expectet̉ a fortuna tm̄ nullū eſt viciū: vt ſi mittant̉ ſorres ad determīandū int̓ hoīes qͥs quā ꝑtē accipiatalicuiꝰ rei. ⁊ hoc ex cōi ꝯſenſu cōmittit̉ fortune. cā tn̄ motiua pōt eſſe pctm̄: vt ſi ꝓpter cupiditatē ꝓpriā: vel aliudviciū nō pn̄t alit̓ diuidere cōcorditer. ſi aut diſpoſitio ſortiū vel euētus nō expectet̉ ſolū a fortuna ſꝫ ab alia cā: hͦ ēduplicit̓. vno mō a cā corꝑali: vt a diſpoſitōe ſtellaꝝ: ⁊ ſiccū actus ſtellaꝝ ad hͦ ſe nō extēdat ſuꝑſticioſū eſt et illicitū ⁊ nō caret occulto pacto demonū. Alio mō: qꝛ expectat̉ euētus ⁊ diſpoſitio ſortiū a cā ſpūali dirigēte. ⁊ hoc ēduplicit̓. Uno mō a demone: ⁊ hͦ eſt illicitū: qꝛ includitfamiliaritatē ⁊ pactū cū demonibꝰ. Alio mō a deo expectat̉ īmediate: vel mediātibꝰ ſanctis angelis: ⁊ hoc nō eſtillicitū ẜm ſe: ſi fiat cū reuerētia debita. vn̄ dr̄ Prouerb̓.xvj. Sortes mittunt̉ in ſinū ſꝫ a dn̄o tꝑant̉. PNōt tn̄ ī hocqͣdruplicit̓ peccatū accidere. Prīo ſi abſqꝫ vlla neceſſitate ad fortes recurrat̉. hoc em̄ videt̉ ad dei tētationē ꝑtine̓vn̄ dicit Amb̓. ſuꝑ Lucā. Qui ſorte elegit̉ hūano iudicionō cōprehēdit̉. ſcd̓o ſiqͥs etiā in neceſſitate abſqꝫ reuerentia debita ſortibꝰ vtat̉. vn̄ ſuꝑ actus apl̓oꝝ dic̄ Beda. Siqͥ neceſſitate aliqͣ cōpulſi deū putāt ſortibꝰ exēplo apl̓oꝝeſſe ꝯſulendū videāt hocip̄os nō niſi collecto fratrū cetuīcibꝰ ad deū fuſis egiſſe. tercio ſi diuīa oracula ad ter-