Liber
diderat eū: ⁊ hūerat ī ſortēq poſſeſſiōis ſue. Oīs eſtīartio ſiclo ſcūarij pōderabit̉a Siclus vigīti obolos habbet. Primogenita que adcdominū ꝑtinēt nemo ſctīficare poterit ⁊ vouere. Siue bos ſiue ouis fuerit dn̄id ſunt. ꝙ ſi immūdū eſt aīalredimet qui obtulit iuxta
eſtinationem ſuā: ⁊ addetqͥntā ꝑtē p̄cij Si redimerenoluerit vendet̉ alijs qͣntūcūqꝫ fuerit ante eſtimatū.Om̄e qd̓ dn̄o ꝯſecrat̉: ſiuehō fuerit ſiue aīal ſiue agern̄ veīet nec redimi poteritQuicqͥd ſel̓ fuerit ꝯſecratūſcm̄ſcoꝝ erit dn̄o: ⁊ oīs cōſecratio q̄ offert̉ ab hoīe nō
q ¶ Dīs eſti. in p̄dictis redēptionibꝰ. r ¶ Siclo ſanctuarij pōderabit̉. qꝛ aliꝰ erat ſiclus qͦ vtebant̉ in alijs.a Siclus. xx. obolos habet. hͦ dr̄ ad determīationē quātitatis ſicli ſanctuarij: ſiclus eī cōis erat maior vt dicit ra.ſa. qꝛ ꝯtinebat. xxiiij. obolos. Alij aūt dicūt ꝙ erat minordicētes: ꝙ pondusſctūarij erat duplexreſpectu ponderꝭ cōmunis. h ¶ Primogenita. hic remouet dubiū circa p̄dicta. qꝛ poſſet aliquiscredere primogenita aīaliū poſſe cadere ſub voto: h̓ remouet cū dicit̉.c¶ Nemo ſanctificare poterit ⁊ vouere:cuiꝰ rō eſt: nullꝰ pōtfacere votū deo niſide hoc qd̓ ſuū eſt primogenita aūt rōne primogeniture erant ip̄ius dei. vt ptꝫExo. xiij. ⁊ in pluribꝰ alijs locis. d ¶ Ꝙ ſi immūdū eſtaīal. hͦ nō refert̉ ad primogenita in qͥbꝰ erat macula. ꝓpterquā nō offerebant̉: ſꝫ redimebant̉: veꝝ tn̄ in redemptioneeoꝝ nō fiebat additio qͥnte ꝑtis ẜm ꝙ dicit Ra. ſa. hic aūtfit hmōi additio: vt ptꝫ in lr̄a: ⁊ tō ẜm ip̄m refert̉ ad illudqd̓. sͣ. dictū eſt de redēptione aīaliū mūdoꝝ ẜm ſpeciem:que tn̄ nō poterāt offerri ꝓpter maculā. hic aūt loquit̉ deanimalibꝰ aliter īmūdis: qͥ licet nō poſſent offerri dn̄o adhoc ꝙ aliqͥd de ip̄is poneret̉ ſuꝑ altare. poterāt tn̄ offerrimanibꝰ ſacerdotis vt vēderent̉ ⁊ p̄ciū in aliqua neceſſaria tēpli cōuerteret̉: vt in reꝑatione cortinaꝝ vel vtēſiliuꝫvel hmōi: ſi tn̄ offerēs volebat redimere addebat quintāꝑtē: ⁊ ſibi cariꝰ vendebat̉ qͣꝫ alteri rōne p̄dicta. e ¶ Om̄eqd̓ dn̄o ꝯſecrat̉: hic agit̉ de cōſecratis: ⁊ accipit̉ hic conſecratio ꝓ reputatione alicuiꝰ rei ad cultū diuinū abſqꝫ reditu ad cōmunē vſum: ⁊ tale quid nō. poterat vēdi vel redimi: ⁊ iō ſubdit̉. f ¶ Nō redimet̉ ſꝫ morte moriet̉. Sciēdū tn̄ ꝙ doctores tā catholici qͣꝫ hebrei breuiter ⁊ ſuꝑficietenꝰ trāſeunt paſſum iſtū. cū tn̄ habeat multos ſinꝰ vt videbit̉ ꝓſequēdo: ꝓpter qd̓ hic intēdo diutius morari Adintellectū aūt ſequētiū ꝯſiderādū ꝙ vbi trāſlatio nr̄a habet hic. e ¶ Omne qd̓ cōſecrat̉ dn̄o ⁊cͣ. in hebreo habet̉.Omne herem dn̄o. herem̄ autē in hebreo dupliceꝫ habetſignificationē: vno em̄ mō ſignificat ſanctificationē: aliomō ſignificat deſtructionē nō quācūqꝫ: ſꝫ deſtructionemaliquā ad gloriā dei ordinatā: vt ſit ſenſus. Omne herem̄dn̄o .i. oē qd̓ dn̄o ꝯſecrat̉ vel deſtruit̉. ⁊ aliqn̄ ꝯtingebat: ꝙn eodē facto ꝯcurrebat herem̄ ẜm vtrāqꝫ ſignificationē:licet in diuerſis rebꝰ. ſicut in deſtructione ciuitatis hiericho qͣꝫtū ad ciuitatem ⁊ habitatores fuit deſtructio factaad dei gloriā ordinata. qꝛ pctā illiꝰ ciuitatis hͦ meruerantq̄ ꝑ ſnīam dn̄i erāt puniēda ciuitatis euerſione habitatorū occiſione. qͣꝫtū aūt ad ſpolia ciuitatis q̄ poterāt cederein cultū dn̄i fuit ibi herem̄. qͣꝫtū ad aliā ſignificationem. qꝛauꝝ ⁊ argentū es ⁊ cōſil̓ia fuerūt dn̄o cōſecrata: ita ꝙ nōpoterāt alijs vſibꝰ applicari. Aiqn̄ v̓o accipiebat̉ herem̄vno facto ꝓ deſtructione tm̄: aliqn̄ v̓o ꝓ ſanctificatiōe rātū. Si aūt accipiat̉ ꝓ ſanctificatiōe tm̄: ſic talis ſanctificatio poterat eſſe in ꝑſona humana vel in aīali vel in re inanimata ẜm ꝙ d̓r in lr̄a Omne qd̓ dn̄o ꝯſecrat̉. ſiue hō fuerit aīal: ſiue ager: ⁊ ẜm hͦ illud qd̓ poſtea ſubdit̉.f ¶ Nō redimet̉ ſed morte moriet̉ varie intelligit̉: nō eī hōdn̄o cōſecratꝰ interficiebat̉ cū nō ſit aīal īmolaticiū. ſimiliter nec ager ꝯſecratꝰ eſt mortis vel vite ſuſceptiuꝰ loquēdo ꝓprie: ⁊ iō oportet ꝙ accipiat̉ mors eqͥuoce. Dicendūigit̉ ꝙ res ꝯſecrata dn̄o erat ꝑſona hūana: aut erat hebreaaut gētilis Si hebrea aut d̓ tribu leui: aut d̓ alia tribu Sipͦ mō pueri a parētibꝰ poterāt ꝯſecrari dn̄o ad ẜuiēdū intabernaculo dn̄i vſqꝫ ad mortē: ⁊ h̓ mō ſamuel fuit conſe-
cratꝰ a parētibꝰ: vt habet̉. j. Reg.j. ⁊ eodē mō videt̉ ꝙ leuita adultus poteratꝭ ſeip̄m ꝯſecrare dicto mō: vt hr̄ Deut̓.xviij. videlicet qn̄ leuites manēs extra hierl̓m deuotioneductꝰ veniebat ad manēdū in hierl̓m vt miniſtraret in tēplo Si aūt qͥs eſſet de alia tribu nō poterat ſic ꝯſecrari. qꝛnō erat licitū ei accedere ad miniſteriuꝫtēpli vel tabernaculi: ẜm ꝙ ar Qum̄. iij.Extraneꝰ qͥ ad miniſtrandum acceſſeritmorte moriet̉ ⁊ multomagꝭ erat illicitūgētilibꝰ poterāt tn̄ ꝑſone de alijs tribubꝰiſrl̓ cōſecrari dn̄o inalijs pijs operibusexercēdis: ſic̄ Sanſon de tribu Dan fuit cōſecratꝰ in abſtinētia ab omni potuinebriatiuo: ⁊ cibo īmūdo ad reprimēdū iugū philiſtinorū ſuꝑ iſrl̓: vt hr̄ iudi. xiij. ⁊ ſil̓r filia iepte ad ſeruiēdū deoin vigilijs ⁊ orationibꝰ viuēdo in virginitate ẜm ꝙ dicūthebrei Iudic. xl. ⁊ de hoc pleniꝰ dicet̉ cū venerimꝰ ad locū illū dn̄o ꝯcedēte. Si aut erat ꝑſona gētilis: vt pote ſeruus vel ancilla hoīs hebrei ſic erat res dn̄i: ⁊ ꝑ ꝯn̄s poterat ꝯſecrare eā. qꝛ erat ꝑſona ſerua ſimpliciter: ⁊ ad ſemnō tn̄ cōſecrabat̉ ad faciendū oꝑa leuitaꝝ: vt dictū eſt. ſedad quedā oꝑa ſeruilia ad tēplū vel miniſtros eiꝰ neceſſaria: ſicut eſt cedere ligna: ⁊ portare aquas ad locū diuinicultus. Et hoc mō ioſue decreuit Gabaonitas in miniſteriū populi ⁊ altaris dn̄i: vt hr̄ ioſue. ix. Hoc aūt mō nonpoterāt cōſecrari ꝑſona hebrea. qꝛ nō poterat eſſe ẜua ſimpliciter ſꝫ tm̄ ad tēpus .ſ. vſqꝫ ad ſeptimū annū remiſſiōis⁊ ſi tūc nolebat egredi liber: manebat ſeruus vſqꝫ ad iubileū ⁊ nō vltra: vt habet̉ Gxo. xxj. ⁊ ſupra Leui. xxv. Si ātres cōſecrata eſſet inanimata aut erat immobilis vt ager⁊ tūc diſtiuguēdū: qꝛ aut erat ager de hereditate paterna⁊ tūc poterat dn̄o cōſecrari. qꝛ talis ager in iubileo nō reuertebat̉ ad priorē dn̄m. ſed remanebat de poſſeſſione tēpli vel ſacerdotū. Si autē ager eſſet acquiſitus ꝑ emptionem non poterat ſic conſecrari. quia in iubileo debebatreuerti ad priorem dominum: vt dictū eſt ſupra d̓ redemptione votorū: ⁊ ꝓpter hoc vbi tranſlatio noſtra ſic habetOmne qd̓ domino conſecrat̉: ſiue homo fuerit ſiue animal ſiue ager: in Hebreo habetur. Siue ager poſſeſſionis vel hereditatꝭ ſue. Si autem res conſecrata erat mobilis vt aurum ⁊ argentum. es. ſericum. et conſimilia dequibus poterant fieri inſtrumenta tabernaculi vel templi. aut alia neceſſaria ibidem tunc poterant domino cōſecrari: nec decetero poterant ad vſus alios applicari: vtdictum eſt de preda ciuitatis Hiericho. et multa exempla alia ad hoc ſunt in ſcriptura. Si autem res conſecrata erat animal: aut erat animal immolaticium: et tunc ſine mutatione aut redemptione immolabatur domino:niſi poſt conſecrationem anteqͣꝫ veniret ad locum immolationis fieret ineptū immolationi: vt per fracturam tibie vel alterius macule inſanabilis. ⁊ tunc interficiebaturabſqꝫ venditione ſeu redemptione: quia nō poterat alijsvſibus applicari. Si autem non eſſet animal immolaticium ad templi tamen miniſterium vel ſacerdotum vtilevt equus aſinus et ſimilia. tunc manebat in obſequiumtempli vel ſacerdotum vſqꝫ ad mortem: ſicut de ſeruo vl̓aucilla dictum eſt. Si autem accipiatur herem̄ ꝓ deſtructione ad dei gloriam ordinata. vt ſit ſenſus in allegatione ſupra poſita. Omne quod domino deſtruitur ⁊cͣ. tunctalis deſtructio aut erat ex ſententia domini: aut iudicūlocum eius tenentium: aut ad implendum promiſſumdeo factum. Si primo modo tunc talis deſtructio eratſimpliciter inferenda et hoc ſine eſſent perſone humane