Exodus

ſed eius iuſticiam dicens. Abſit a te vt rem hanc facias.⁊ occidas iuſtū cū impio. qui iudicas oēm terraꝫ ⁊cͣ. in qͦmāifeſtę ꝓclamabat iuſticiā diuinā. nō aūt dei mīaꝫ. cuiꝰrō videtur eſſe. qꝛ hmōi vie dn̄i oſtendētes ip̄ius miſerationes pͥus fuerūt notificati ip̄i moyſi qͣꝫ alicui alteri. ⁊ id̓opsͣ. dicit. Notas fecit vias ſuas moyſi vt dictū ē. sͣ. nō aūtpatribus. ſicut nec etiā nomē dn̄i magnū nō pr̄ibꝰ ſꝫ moyſi fuit notificatū. vt. sͣ. Exo. vj. Nomen meū adonai nonindicaui eis. poſt moyſen v̓o multi ſctōꝝ eius doctrinaꝫſequētes leguntur imploraſſe diuīas miſeratiōes. vtꝫ deDauid. de Ezechia. ⁊ Daniele ⁊ multis alijs. Quere autē rōem iſtiꝰ dr̄ntie forte eſſet ſcrutari maieſtatē cū deꝰ diſtribuat dona ⁊ reuelatōes ſuas ꝓut vult. ſꝫ ſalua ſꝑ ſecretoꝝ reuerētia ꝓ modulo fragilitatis nr̄e poſſet rō aſſigͣri.Pro quo ſciendū ꝙ miẜicordia vr̄ īportare aliqͥd qd̓ deonō ꝯpetit. p̄ſertim apud illos qui minus bn̄ ſunt exercitati de his q̄ de deo dicūtur. mīa em̄ vr̄ importare relaxationē iuſticie. nō em̄ d̓r aliqͥs miſereri eius cui dat qd̓ ſibi vr̄Relatio aūt iuſticie nullo mō videt̉ deo ꝑtinere de qͦ legitur. Iuſtus dn̄s in oībus vijs ſuis. ſil̓r rectus ⁊ abſqꝫ vl̓la iniqͥtate. ⁊ iō in pͥmordijs patrū iſta nō fuerūt publicata ne ex hͦ timor dei ſeruilis diminueret̉ ꝑ ꝯfidentiā relaxationis iuſticie ⁊ hmōi. ſꝫ tꝑe legis qn̄ tāmagnꝰ ppl̓s fuit adunatꝰ in cultu vnius dei oꝑtebat iſta publicari. tumvt regimē iſtiꝰ ppl̓i qͦdāmō ꝑticiparet ꝑfectionē diuini regiminis in qͦ mīa nō ꝯͣ iuſticiā exercet̉. ſꝫ aliqͥd ſupra iuſticiam oꝑat̉. vt in pͥma ꝑte. q. xxj. art. iij. in rn̄. ad. ij. ar. tumqꝛ duricia iſtius ppl̓i ⁊ eiꝰ magna ꝓnitas ad peccandummaxime indigebat multitudinē miſerationū diuinaꝝ. etꝙ moyſes de hͦ eſſet inſtructus a deo vt frequenter ꝓ eispoſſet miẜicordias dn̄i īplorare. ſil̓r ⁊ alij ſancti qͥ moyſi īregimīe ppl̓i ſucceſſerūt. ꝓut ptꝫ pluries in geſtis eoruꝫ.Sequit̉ in lr̄a. Rn̄dit dn̄s. Ego inibo pactū videntibꝰ cūctis ſigna faciā ⁊cͣ. Circa qd̓ attēdendū ꝙ dn̄s nō reſpondit ad petitionē factā ꝑ moyſen dicentē. Obſecro vt gͣdiaris nobiſcū. qꝛ iā hoc fuerat ſibi ꝯceſſum. vt dictū ē in precedēti ca. ſꝫ ad hͦ qd̓ dixerat moyſes in petitiōe ſeu oratione ſua. Et auferas iniqͥtates nr̄as noſqꝫ poſſideas. ⁊ ē rōꝙ deus ꝯceſſit moyſi ꝙ nō ſolū ſe haberet erga ppl̓m miſericordē ⁊ pium ⁊cͣ. ꝓut vie dn̄i explicite reqͥrūt. ſꝫ etiamcū hoc vidētibꝰ cūctis ſigna faceret q̄ nunqͣꝫ ſunt viſa ſuper terrā. ꝑ q̄ quidē ſigna terribilia ppl̓us deberet retrahia pctō. ⁊ ſic dupliciter deus ſe obtulit adiuuandū ppl̓umvno mō auferēdo iniqͥtates ⁊cͣ. ꝓ loco ⁊ tꝑe qͣs vie domīſupradicte requirūt. alio mō ad faciendū terribilia in cōſpectu ppl̓i vt ab errore retraherent̉. q̄ aūt ſunt illa ſignadeclaratur in poſtilla p̄ter vnū de quo ꝓprie agitur in hͦloco ſcꝫ ꝙ ex facie moyſi cū deſcendiſſet de mōte ꝓcedebant radij miri ſplēdoris in altū ad modū cornuū qd̓ nōlegit̉ de aliqͦ alio pr̄iarcharū ſeu ꝓph̓arū. ⁊ de vr̄ intelligēdū qd̓ ſequit̉ in lr̄a .ſ. Ut cernat ppl̓us in cuiꝰ medio esopus dn̄i terribile qd̓ facturꝰ ſum tecū. ſcꝫ in ꝑſona tua.ꝑ hoc aūt ſignū ſingulariſſimū qd̓ apl̓us vocat gloriamvultꝰ moyſi. ij. Coꝝ. iij. ſignificabat̉ ẜm glo. ibidē ꝙ moyſes clare videbat id ad qd̓ illi nō poſſent accedere. nā Eccleſi. viij. ca. Sapīa hoīs lucet in vultū eius. vn̄ ꝓbabilevidet̉ ꝙ hoc ſingulare habuit moyſes ꝑ viſionē diuīe eēntie ẜm quā ex lumine aīe in faciē vbi maxime noticia viget humana radij illi ſplēdidi redūdabāt. ſi aūt teneaturꝙ ꝓtijc nō vidit deū. Dd̓m tn̄ videt̉ ꝙ fuit ibidē ex cōſortio diuino intm̄ diſpoſitus ad hoc ꝙ p̄dictū ſignū miriſſimū in eo apparuit qd̓ ad vtilitatē ppl̓i ſpūaleꝫ cedebatſcꝫ ad retractōem eoꝝ a pctō. habebāt em̄ eū in maiori reuerētia ⁊ ob̓ia. vn̄ ſequit̉. Uidētes aūt aaron ⁊ filij iſraelcornutā Noyſi faciem timuerūt prope accedere.Xeplica correctorij contra Burgenſem.Tem burgenſis cōtinuans ſuam digreſſionē circa capitulū triceſimūquartū ingreditur conflictūad modū yſmaelis. nō mō cōtra poſtillatorem ſꝫ et cōtraomnes: corrumpens noſtram tranſlatiōem ⁊ dicens eſſebiuinam clamatiōem vel relatiōem in nominatiuo caſu

cum dicitur. Dominator domine deus miſericors ⁊ clemens ⁊cͣ. cum tamen ⁊ litera noſtra ⁊ omnes catholici expoſitores dicant illam eſſe orationeꝫ moyſi in vocatiuo.qꝛ poſt predicta diuina. ſequit̉. Qui cuſtodis miſericordiam in milia. qui aufers iniquitatem. nullus apud te ꝑſe innocens eſt ⁊ cetera que ſequunt̉. que omnia ſonant īvocatiuo caſu ⁊ ſecunda ꝑſona. non in nominatiuo caſu⁊ tercia ꝑſona. Et mirandum bene eſt de hoc ſene ꝙ h̓ nititur declinare nomē domini tetragrammaton ⁊ dicereipſum hic eſſe nominatiui caſus cum ſupra circa capitulum. iij. dixit ip̄m ineffabile non humane ſed diuine impoſitionis: nec concretum nec abſtractum. nec abſolutū.nec reſpectiuum. que ibidem ſatis late tractantur ⁊ retractantur. ideo hic non repeto dimittens hic ꝑ Burgenſem dicta tanqͣꝫ ficta ⁊ aliena. preſertim quia p̄dicata diuina ſubſtantialia ſicut deus ⁊cͣ. dicit ſignificare vias domini quas deus moyſi oſtendit. nam cum vie domini ſintreſpectus ad extra ⁊ non niſi quādam ſue virtutis imitatationem ſignificant p̄dicata ꝑfectionalia maxime ſubſtantialia. ſicut burgen. dicit tetragrāmaton vias domī ſignificare non poteſt. deo enim non ſunt aſſignande vieꝑ quas ip̄e incedat ẜm deitateꝫ que vbiqꝫ eſt niſi ꝑ intrinſecū reſpectum. vt ille dicant vie dei in quibus nos oporteat ambulare ⁊ placere deo vt dei imitatores in dilectione ambulantes. vt ſi velimus ad deū ꝑuenire oportet ingredi ꝑ viam mandatoꝝ dei ⁊ he ſunt vie qͣs dn̄s oſtenditmoyſi renouās tabulā p̄ceptoꝝ nec alias vias moyſes h̓petijt niſi illas pͥus datas reformari: qͣtenus ppl̓us quiꝑ peccatū vituli ab illis vijs declinauerat ad eaſdeꝫ reduceret̉ vn̄ dicit. oſtende mihi viam tuam. ⁊ rn̄dit dn̄s. Facies mea p̄cedet te ẜm beatū Greg. ꝑ faciē vnuſquiſqꝫ cognoſcit̉. ꝑ faciē igitur dei ip̄ius ꝯgnitio denotat̉. q. d. dn̄srn̄dendo moyſi. Tu petis tibi oſtendi viā: cognoſce me:⁊ cognoſcendo dilige. hec eſt em̄ via in qͣ vniuerſa lex pe̓det ⁊ ꝓphete .ſ. in cognitiōe ⁊ dilectione dei q̄ ꝑ faciē ip̄iꝰdeſignat̉. Cōfirmatiōes quas burg. adducit ꝓ intentioneſua modicū valēt. nō pͥma de. xiiij. ca. Nūe. qꝛ lr̄am male⁊ extorte exponit. vide ibi poſtilla. ⁊ male adducit. qꝛ ibiſcribit̉. Nō ſicut dixiſti ſꝫ ſicut iuraſti. In tota autē ſacraſcriptura nō reꝑit̉ deū iuraſſe illa q̄ ibi ſequūtur .ſ. dn̄s deus ⁊cͣ. nec oportuit eū doctrinā viaꝝ ſuaꝝ iuramento firmare ſi doctrina ē vt burg. vult. Iuramēta em̄ dei ſolū incōicatiōibꝰ ⁊ ꝓmiſſiōibꝰ interponi ꝯſueuerūt. Nec ſcd̓acōfirmatio ē ad ꝓpoſitū. Uie em̄ dn̄i notificate moyſi etvolūtates eiꝰ ſt̓ p̄cepta data moyſi ꝓ ppl̓i directōne. necmagr̄ ſnīaꝝ quē h̓ allegat. ita expōit hos v̓ſos psͣ. Quaſi vie dn̄i ſint dn̄ator dn̄s patiēs ⁊ miſericors. ſꝫ potius diſtinguit v̓ſum ſequētē a vſu p̄cedēte. nec illud huic ſnīeburg. ꝯcordat qd̓ de pr̄ibꝰ an̄ moyſen allegat qͣſi pͥmū reuelata ſit moyſi de mīa ⁊ nulli ante eū nota. nā a pͥncipiocayn cū ſciret dei mīam de ea deſpauit dicēs. Naior ē iniquitas mea qͣꝫ vt veniā merear Gen̄. iiij. Nūquit noe inuenit grāꝫ corā deo. ibidē. vij. Nunqͥd effectꝰ miẜicordiedei fuit poſt exercitū ſeueriſſime iuſticie ꝑ diluuiū. ſtatuēfedus cū hoīe ⁊ dare ſignū federis vtꝫ ibidē. ix. ca. ⁊ in alijs effectibꝰ mīe an̄ tꝑa moyſi erāt notiſſimi. qꝛ deꝰ multa bona ꝯtulit hoībꝰ p̄ter merita. īmo vltra ⁊ puniuit citra. ſicqꝫ ꝓmiſſa facta abrae yſaac ⁊ iacob ſuꝑ miſericordia pͥncipaliter fuerūt fundata. nunqͥd ⁊ mīe ⁊ miſerationis opus excellentiſſimū fuit eductio filioꝝ iſrael de egypto ⁊ ꝑtinentia ad eā. ⁊ qͣꝫqͣꝫ in gen̄. an̄ moyſen nō ita cōismētio fiat de mīa dei ſicut in Exo. ⁊. jͣ. hoc nō eſt iō. qꝛ miſericordia eius fuerit ignota. ſꝫ ideo qꝛ cultus vniꝰ dei fuit valde reſtrictus ſic ꝙ nō fuit niſi in vna familia puta īdomo abrae poſt yſaac. deinde iacob. tꝑe aūt moyſi quiaerat in gente magna euidentior facta eſt dei mīa ⁊ eiꝰ eſſectus ⁊ exercitium. qꝛ peccatum poſt datam legem plusabundauit vt dicit apl̓us. ideo miſericordia fuit magꝭ neceſſaria. nec ante peccatū vituli nomen mīe moyſi fuit adeo cōe ſic̄ poſt. ⁊ ad illū intellectū tendit rō burg. quamreddit finaliter pꝰ ſuā extenſam digreſſionem.

A t